Alors on chante (4)

FM Brussel gaat dit jaar opnieuw op zoek naar de beste Brusselse song. Luisteraars kunnen stemmen op hun drie favoriete nummers op de website. Er vallen tablets te winnen. De Brusselse Top 100 is morgen te beluisteren, van 12 u tot 18 u. Wij van BrusselBlogt doken in onze platencollectie en selecteerden onze lievelingsnummers. We hebben onze keuze gebundeld in een Spotify-afspeellijst: BrusselBlogt Brussel TOP 25. Vandaag in Alors on chante: Rythm van Anna Domino.

Eind jaren 70, begin jaren 80 waren muzikale smaken meer uitgesproken, is mijn inschatting. Nu wordt van je verwacht dat je een mening hebt over alles en nog wat, toen kwam je ermee weg door je te bekennen tot een muziekgenre. In mijn geval was het new wave. Uiteraard proefde je ook wel van andere muziek. Uit nieuwsgierigheid ging je dan naar een concert van de Bollock Brothers (onversneden punk) of ging je op café om loepzuivere, afgelikte West Coast jazz te kunnen horen. New wave gold als progressieve muziek. Pop en rock was gewoon en new wave gaf je het gevoel tot een minderheid te behoren. Op de radio hoorde je de muziek amper.

Lang leek het me wel dat het genre in België geen voet aan de grond leek te krijgen. Je had wel groepen of componisten die elektronica bij het muziek maken gebruikten maar die deed of industrieel of geleerd aan. Muziek waarin de artiest ook nog zijn betrokkenheid met de realiteit van een wereld die zoekende was kwijt kon, leek vooral van over het Kanaal te komen, tot ik Anna Domino en in haar zog een Brussels/Amerikaanse muziekscene ontdekte, minder maatschappijkritisch maar, net als de new wave die uit Engeland kwam, getuigend van een wat rauw aandoende stedelijkheid. Weinig of niets van wat namen als Blaine L. Reininger, Gautier of Anna Domino uitbrachten oversteeg wat populariteit betreft de cultstatus.

Zanna, een hit van Luc Van Acker waarvoor Anna Domino, in duet met Van Acker, voor de leadvocals tekende, is er een uitzondering op. Rythm, het nummer dat in de keuzelijst van FM Brussel staat, kwam in 1986 uit op een titelloze lp van Anna Domino. Deze onderkoelde liefdesverklaring gezongen over een bezwerend, Afrikaans aandoend ritme is maar een van de songs van de lp die je, na beluistering, niet meer los lijken te laten.

Heb je ook een favoriete song die iets met Brussel te maken heeft en wil je vertellen waarom je die zo goed vindt? Eén adres: info@brusselblogt.be.

Share

AboutMichel

Heeft een boontje voor Brussel, pendelde jaren lang om er te gaan werken en komt er, ook nu nog, graag terug. Hij vindt multiculturaliteit, zeker in steden, onvermijdelijk en verrijkend. Dat verschillen zichtbaar en soms uitvergroot worden is er een consequentie van. Als ze inspiratie opleveren is het mooi meegenomen.