Boos in Brussel

Driewerf hoera, de paus was in Amerika! Met een klein autootje nog wel, en tegen de doodstraf! Halleluja, praise the lord! Instant populair, die hippe paus. Heel toevallig dat de spreekbuis der Katholieken naar de Westerse voorgrond treedt nu de profeet in het Oosten zijn slag aan het slaan is. Of zijn volk aan het uitmoorden, maar wat is tegenwoordig nog het verschil? Convert or die. Niet dat de Katholieken in hun tijd veel vriendelijker waren voor hun heidense medemens, maar dat is ondertussen wel aan een aantal eeuwtjes geleden, daar zijn we nu eindelijk grotendeels vanaf. Laat ons vooral vooruit kijken, met het verleden in de geschiedenisboeken, om nooit meer te vergeten, en nooit meer te herhalen.

Hoe komt het toch dat in een tijdperk waarin we nog nooit zo ver stonden op wetenschappelijk gebied, de globale dreiging door religie nog nooit zo ernstig was. Hoe slimmer we worden, hoe dommer we doen. En nu vragen we ons ook nog af of de profeet misschien voorschreef dat vrouwen geen bikini, dan wel een burkini mogen dragen op het strand. Dat zijn de grote vragen van vandaag. Persoonlijk heb ik mijn buik vol van goden, profeten, pausen, religie en begrip te moeten opbrengen voor al wat onverklaarbaar is. Ik denk dat een hoop schapen het grondig met mij eens is.
Word het geen tijd om in al die zogezegde van nature vredelievende godsdiensten, die dan toch de basis van menig strijder blijken te zijn, eens grondig op zoek te gaan naar de feitelijke maatschappelijke waarde daarvan? En naar de rol van de man én de vrouw in die gemanipuleerde gemeenschap? Opmerkelijk ook dat het enkel mannen zijn die daar de regels bepalen, die met hun extra rib, dé rib waar alle wijsheid in leeft, en waar deze ideale wereld nu van afhangt. Niet anders is de waanzin van een figuur als Donald Trump. Is die mens trouwens ook ooit eens niet aan het roepen? Zit er naast zijn Monopoly brein ook nog wat weefsel waarin maatschappelijke empathie en objectieve intelligentie verscholen zit?

Veel vragen, veel antwoorden, veel vluchtelingen, weinig oplossingen. Behalve voor de prikkeldraadmarchands dan, die hebben binnenkort hun eigen eiland bijeen gespaard.  Veilig begrensd door prikkeldraad, uiteraard.

En ondertussen schijnt de zon toch nog, en straalde de bloedmaan vannacht over ons Brussel.  En zijn we vrij om te zeggen wat we denken. Dat het nog lang mag duren.

 

Share