Hopen op Kerstmis

Kerst rijmt voor mij op kitsch en van Winterpret, een toeristische hoogmis van commerce en banaliteit, word ik doorgaans niet vrolijk. Toch heb ik dit jaar een bijzondere wens voor de kerstman: laat de kerstmarkt in Brussel in godsnaam doorgaan! Vrede op aarde en heilige nacht aan Sint-Katelijne.


Belegerde stad

Zaterdag veranderde alles in Brussel. Zelf werd ik wakker met een sms dat de lang geplande lunchafspraak met een groep vrienden zondag niet doorging gezien ‘de veranderde situatie in Brussel’. Ik hoorde op de radio dat het dreigingsniveau in het gewest opgetrokken was naar niveau 4. In mijn mailbox zat een berichtje dat de rondleiding in Molenbeek die dag was afgelast. Ik ben dan maar thuisgebleven om de actualiteit op te volgen.

Bang was ik niet, maar het was gewoon weinig aanlokkelijk om iets te ondernemen. Foto’s toonden een uitgestorven binnenstad. In Vorst merkte ik weinig van de terreurdreiging toen ik ging lopen en boodschappen ging doen. Van de huiszoekingen heb ik ook maar in de krant gelezen.

Ik ging ervan uit dat maandag opnieuw het normale leven zou hervatten, maar dat bleek niet het geval. Om half tien ‘s avonds belde mijn diensthoofd dat het kantoor open zou zijn, maar dat ik ook thuis kon werken. Op de weg naar het werk kon ik in de Anspachlaan niet naast de zwaarbewapende soldaten en militaire voertuigen kijken. De bezettingsgraad op mijn afdeling was daarentegen minimaal. Vandaag was er al iets meer volk, maar er was weinig animo om buiten het beveiligde gebouw in de belegerde stad te trekken.

Tegen de barbarij

Veiligheid is een hoog goed in onze maatschappij, maar de noodtoestand kan niet blijven duren. De angst mag onze bruisende en kleurrijke stad niet kleinkrijgen. We mogen ons dagelijkse leven niet laten domineren door de dreiging van een aanslag. Terroristen hebben niets liever.

Daarom is het goed dat de metro’s morgen opnieuw rijden en de schoolpoorten opnieuw openzwaaien. Volgens Jorn De Cock, correspondent van De Standaard in Libanon en ervaringsdeskundige in terreurdreiging, is “fatsoenlijk onderwijs nog altijd het efficiëntste en goedkoopste tegengif tegen extremisme.” Cafés en restaurants zouden zich opnieuw moeten vullen. En laat ons vervolgens weer aan cultuur doen, in musea, concertzalen en theaters. Geen duidelijker signaal tegen de barbarij van Parijs dan dat.

Feesten verbindt

Donderdag beslist het schepencollege van de Stad Brussel of Winterpret vrijdag van start gaat. Ik hoop vurig dat het evenement niet wordt afgeblazen. Want – laten we mild zijn – de kerstmarkt is in 15 jaar tijd uitgegroeid tot een vaste afspraak, voor Brusselaars van allerlei allooi, maar ook voor mensen die er werken en bezoekers uit binnen- en buitenland. De eet- en drankkraampjes, prullariaverkopers, het reuzenrad en de ijspiste doen telkens gouden zaken. Dat jaarlijkse volksfeest mogen we ons niet laten afnemen.

Ook al zullen we er dit jaar helaas extra veiligheidsmaatregelen moeten bijnemen: feesten is wat ons verbindt in bange dagen. Daarop drink ik met plezier een mierzoete glühwein.

Share

AboutTom

Nieuwe Brusselaar met een passie voor taal, cultuur en journalistiek. Geboren in Sint-Niklaas. Studeerde Germaanse talen in Gent en woonde na zijn studie zes jaar in Berlijn. Houdt zich bezig met beleid en communicatie binnen de Vlaamse overheid en is journalist in bijberoep.