Terug in Brussel na drie jaar São Paulo

Ik heb de laatste drie jaar met mijn hoofd, fysiek en mentaal, in São Paulo gezeten, een stad met evenveel inwoners als België. Nu begin ik mij stilaan weer te integreren in Brussel.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik was in São Paulo terechtgekomen als nieuwsleverancier voor het mondiaal magazine MO*. Werd verliefd in en op de stad en begon te pendelen tussen Brussel en São Paulo. Die pendelbeweging verloopt eigenlijk zeer vlot. Dat toont de graad van globalisatie aan in São Paulo en natuurlijk omdat het tijdsverschil beperkt is.

Ik was dag in dag uit met São Paulo bezig, ik had zoals elke romanticus overwogen om naar daar te verhuizen. Het probleem is dat ik ‘een peper in mijn poep’ heb en mij automatisch overal begin te vervelen als ik er te lang blijf.

Nu drie jaar later is alles zo klein in Brussel. Ik probeer me weer te integreren door ergens vast te haken voor ik weer beslis te vertrekken naar São Paulo. Toch heb ik deze keer besloten dat het definitief is, ik wil weer voor Brussel gaan. Ik dump Sampa (São Paulo)!

Het probleem is dat ik lang heb rondgelopen met de idee dat São Paulo definitief was, terwijl Brussel, dat is een tijdelijke haven, een plaats van herbronning en een plaats die dient om keer op keer de vleugels uit te strekken en te vertrekken. En vervolgens ook een nest om terug naartoe te keren.

Nu kom ik toe in Brussel en ja, voor de eerste keer in mijn leven is het met het idee, dit is definitief. Het was geen vlucht of een drang naar exotisme waarom ik naar het buitenland trok, het moest, het stond in de sterren geschreven.

Het is niet dat ik er nu op terugkom. Ik heb eerlijk gezegd geen enkele reden om een leven op te bouwen in Brussel. Ik heb hier geen job, geen lief, enkel een kleine familie, enkele vrienden en een stamcafé. Als ik er over nadenk,  besef ik dat ik dit ook heb op andere plaatsen in de wereld en daarvoor toch niet per se in Brussel moet blijven.

Als eeuwige rebel verklaar ik mijn liefde definitief aan Brussel, niet omdat Brussel speciaal is, maar tja, het is de tijdsgeest zeker. In onzekere tijden trekt iedereen terug naar de heimat.

Share

AboutWillemjan Vandenplas

Willemjan Vandenplas (°86) is geboren en getogen in de rand van Brussel, maar zijn sociaal leven speelt zich voornamelijk af in Brussel zelf. Vanaf het middelbaar tot nu heeft hij veel gereisd, maar Brussel was altijd zijn veilig nest, zelfs al was dat altijd maar tijdelijk. De laatste drie jaar is hij met zijn hoofd, fysiek en mentaal, wel heel ver weg geweest, namelijk São Paulo, daarmee dat hij met deze blog zich weer wil integreren in het Brusselse stadsleven. Zeker nu dat Brussel weer eens definitief gaat aanvoelen...