Een hongerige man zou zijn leven geven voor een bord Mjedara

Sinds vier maanden oefen ik drie maal in de week Arabisch met een Syriër en ik leer hem Frans. De ontmoeting duurt twee à drie uur, voldoende om onze buik rond te eten en tot we in de war geraken van zoveel talen te spreken. Het relaas van een Arabisch-Franse tandemtaaluitwisseling.

Mjedara met groene groenten en yugourt (c) WIllemjan (GSM)

Yasser heeft normaal lessen Frans bij “Bruxelles Formation”, maar het was grote vakantie voor de vluchtelingen en het is toch ongehoord dat ze dan drie maanden niet kunnen studeren. Ik hoorde wel dat er mogelijkheden zijn voor de vluchtelingen in Brussel om Nederlands te leren tijdens de zomer.

Omdat Yasser snel wil beginnen werken, wil hij zo snel mogelijk Frans leren. Dus we spreken regelmatig af om zijn Frans te verbeteren, maar voornamelijk te onderhouden en natuurlijk ook wat Arabisch te leren.

Ik zal in oktober negen jaar Arabisch hebben gestudeerd. Je zou denken dat het voldoende is, maar ik kan nog altijd niet over voldoende thema’s spreken op een vlotte manier.

Yasser heeft deze zomer een operatie gehad aan zijn been, dus hij kon zeer goed bezoek gebruiken. Af en toe probeerde ik voor hem iets mee te nemen uit te winkel, maar ik moest zijn onafhankelijkheid respecteren, daar staat hij op.

Terwijl we over verschillende onderwerpen spreken, drinken we ayran uit de Turkse buurtwinkel een beetje verder of een kop koffie of een glas fruitsap. We drinken soms soep van linzen omdat dat heilzaam is voor zijn bot of eten iets kleins, maar meestal is het een stuk fruit of in het slechtste geval koekjes of een stuk taart.

Arabisch is mijn zesde taal en voor Yasser is Frans een manier om met Brussel in contact te komen en de stad te leren kennen. We hebben beiden een “drive” om die talen te leren. Dus het is wel leuk omdat we in de details zitten en elkaar kunnen helpen.

Hij heeft in het Frans problemen met het geslacht van woorden en sommige moeilijke uitspraken. Ik heb problemen in het Arabisch met ontbrekende woordenschat als het complex wordt, meervouden en qua vervoegingen verlies ik snel mijn aandacht.

Yasser zat vier maanden thuis. Dinsdag was het de eerste dag dat hij weer kon lopen. Hij kookte voor mij een schotel “Mjedara”.

Mjedara is een schotel van linzen en bulgur, samen met gebruinde ajuintjes om het af te werken. De eerste referentie naar de schotel wordt gemaakt in 1226 door Al-Baghdadi. Het wordt opgediend met groene groenten (augurken, groene pepers en pijpajuintjes) en yoghurt.

Het is calorierijk omdat het ‘eten van de armen’ is, maar het is gezond en wordt nooit aan gasten gegeven, terwijl ik me nu dus deel van de familie voel. Echter, ik was na enkele scheppen al voldaan, terwijl een hongerige man zijn leven zou geven voor een bord Mjedara.

Willemjan is blogger. Volg hem op Facebook of zijn website

P.S. Yasser is een schuilnaam

Share

AboutWillemjan Vandenplas

Willemjan Vandenplas (°86) is geboren en getogen in de rand van Brussel, maar zijn sociaal leven speelt zich voornamelijk af in Brussel zelf. Vanaf het middelbaar tot nu heeft hij veel gereisd, maar Brussel was altijd zijn veilig nest, zelfs al was dat altijd maar tijdelijk. De laatste drie jaar is hij met zijn hoofd, fysiek en mentaal, wel heel ver weg geweest, namelijk São Paulo, daarmee dat hij met deze blog zich weer wil integreren in het Brusselse stadsleven. Zeker nu dat Brussel weer eens definitief gaat aanvoelen...