Bijenkorf Brussel

Brussel blijft boeien. Niet het minst omdat je door de zeer gemengde bevolking en het diverse aanbod aan plekken en activiteiten plotsklaps van de ene wereld in de andere gekatapulteerd wordt. Toegegeven: we leven als Brusselaars grotendeels naast elkaar. Maar niets belet je om over het muurtje te kijken. 

Zaterdagavond ging ik naar de opening van Nanobrasserie de l’Ermitage. Het was er over de koppen lopen. Craft beer boomt in Brussel en de nieuwe microbrouwerij in Anderlecht kan op veel belangstelling rekenen. Terwijl de dj plaatjes oplegde, proefde ik tussen de brouwerijketels van het troebele, bittere Saison de l’Ermite en van Théorème de l’Empereur, een zachte pale ale met jasmijnthee. De meeste andere bieren in diverse internationale stijlen waren niet meer verkrijgbaar aan de tap: Lanterne, Le Soleil, Stout Au Seigle, India Brown Ale en Noire du Midi. Bierratingsite Untappd staat vol scores en snapshots. Een uitgelaten jeugdig publiek met hipsterallures laaft zich aan de bierbron. Ik hoor Frans, Engels en Nederlands rond mij praten.

Als ik de brouwerij verlaat, regent het pijpenstelen. Ik vlucht binnen in het theehuis La Ruche, dat strategisch tussen een bank en een seksshop ligt. Ik las dat schrijfster Lize Spit er wel eens afspreekt en dat een journalist van De Standaard er een dubbelinterview met David Van Reybrouck en Luckas Vander Taelen had.

Nu zitten er alleen Marokkaanse mannen van verschillende leeftijden, die de voetbalmatch Marokko – Gabon volgen. De spanning is eruit, want de thuisploeg is in Casablanca veel sterker dan de tegenstander en staat diep in de tweede helft met 2-0 voor. Een aantal twintigers kijken meer naar hun smartphone dan de tv, die naast het prachtige glasraam van de bijenkorf hangt. De voetballers lijken soms stil te vallen door de gebrekkige beeldkwaliteit. Uit mijn kannetje pers ik 3,5 glaasjes lekker zoete muntthee. Een man komt binnen met een grote boodschappentas, maar vindt geen kopers voor zijn noten. Sommige cafégasten staan meteen op na het laatste fluitsignaal. Als ik in het Frans afreken, hengelt de ober subtiel naar een fooi. Ik neem mezelf voor terug te komen. Misschien wel op 6 november, als de Leeuwen van de Atlas hun felbegeerde WK-ticket moeten veiligstellen tegen Ivoorkust, de ploeg van Marc Wilmots.

Share

AboutTom

Nieuwe Brusselaar met een passie voor taal, cultuur en journalistiek. Geboren in Sint-Niklaas. Studeerde Germaanse talen in Gent en woonde na zijn studie zes jaar in Berlijn. Houdt zich bezig met beleid en communicatie binnen de Vlaamse overheid en is journalist in bijberoep.