Jager en boekenverzamelaar in Brussel

Nu ik terug in de dorpskom woon, begeef ik mij enkel voor rooftochten in de stad. Ik ga er boeken kopen, verkopen en ruilen om mijn boekenkast uit te mesten en te versterken.

Boeken verzamelen, om het schrijven niet vergankelijk te maken (c) WIllemjan

Ik woon nu dicht bij het Zoniënwoud. De Nederlandstalige mensen uit Sint-Genesius-Rode waren vroeger zeer arm, omdat zij geen grondstoffen hadden om industrie mee op te bouwen. De Rodenaars leefden eerst als struikrovers en van bosbouw tot de Franstalige bourgeoisie eind 19de eeuw naar buiten Brussel trok  omdat de stad te vuil en gevaarlijk werd door de Industriële Revolutie. Toen kwamen er jobs vrij, omdat deze bourgeoisie personeel nodig had. Dat verklaart de zucht van de Rodenaar naar de Franstaligen, omdat die hun broodheer was.

Dit zorgde voor een beperkte collaboratie tijdens de Tweede Wereldoorlog omdat dit voornamelijk een Vlaamse zaak was. Toch leefde de nicht van Degrelle in Rode. Na verloop van tijd was er sprake van een verfransing van de gemeente.

Dus hier woon ik, op 100m van Sint-Genesisius-Rode op de Zoniënwoudlaan. Ik twijfel nog of ik mij voor dit verhaal als struikrover of boswachter wil voorstellen. De realiteit is dat Vandenplas hier al honderden jaren woont, in de zuidrand van Brussel. Toch is mijn slagveld Brussel, als eeuwige pendelaar.

De laatste tijd begin ik actief mijn boekenkast te rationaliseren, niet omdat ik bomen wil redden van de reinste dood. Ik verkocht namelijk enkele boeken die ik dubbel had of niet meer relevant vond, en deed enkele nieuwe aankopen, omdat ik een overzicht kreeg van de hiaten in mijn kennis.

Wat mij duidelijk werd, is dat ik een mooie collectie klassieke Spaanse boeken heb, namelijk 55. Mijn sectie wereldgeschiedenis is het mooist met 65 stuks van Latijns-Amerika, naar Afrika en het Midden-Oosten tot zelf China. Ik heb een stevige collectie derdewereld-studieboeken, 33 stuks, en 20 Braziliaanse en Afrikaanse romans.

Het is duidelijk wat mij te doen staat en met dat idee ga ik ook op rooftocht in Brussel. Ik moet nog Braziliaans-Portugese en Afrikaanse boeken lezen. Als ik dit jaar elk 25 Afrikaanse en Braziliaanse boeken lees,  zit ik goed op schema. 50 boeken is zowat standaard per jaar.

Ondertussen bouw ik aan een Italiaanse, Franse, Engelse en Midden-Oosterse bibliotheek. Naar zulke boeken ben ik voornamelijk op zoek tijdens mijn rooftochten in Brussel in de verschillende bibliotheken. Ik ben dus voornamelijk op zoek naar fictie. Toch kan ik politieke filosofie en sociale psychologie niet laten liggen. In de toekomst zou er nog een uitbreiding moet komen naar Duitse literatuur, geschiedenis van Rusland en India om compleet te zijn.

Daarvoor heb ik geld over, maar ik zie mezelf geen 25 euro betalen bij Waterstones. Dus loop ik de tweedehandsboekenwinkels af om boeken te verzamelen. s Avonds sorteer ik ze bij mij thuis. Als ik op het einde van de dag nog honger heb naar boeken, loop ik de bibliotheek binnen om ideeën op te doen.

Ik loop wel 5 winkels binnen per dag. Ik heb zo mijn technieken. Zo probeer ik Franse boeken voornamelijk in pocketformaat te kopen, nieuw, omdat ze maar 6 à 7 euro kosten. Academische werken koop ik op internet, Franse, Engelse en Spaanse klassiekers in de verschillende tweedehandsboekenwinkels.

Ik koop voornamelijk schrijvers uit de tweede helft van de twintigste eeuw omdat ik die het beste ken. De meer hedendaagse schrijvers ken ik niet zo goed, dus ik speel op zeker. Door een zeker evenwicht te vinden tussen kopen, verkopen en ruilen, kan ik de kosten beperken.

Natuurlijk vergt het een enorme concentratie om al de bibliotheken af te schuimen. Soms laat ik de boekenhandelaar mij boeken aanraden ofwel zoek ik op auteur. Een ding staat vast: ik geef enkel veel geld uit aan geschiedenisboeken. Het journalistieke boek kan mij slechts zelden overtuigen.

Toch is de jager en boekenverzamelaar aan het uitsterven. Klanten willen voornamelijk alles gelezen hebben dat in hun boekenkast staat. Bij mij is dat slechts 45 %, maar dat is relatief omdat er steeds boeken komen en gaan. Er worden vandaag ook geen dure kunstboeken meer gekocht omdat die markt geïmplodeerd is. Er moet een persoonlijke band met de kunstenaar zijn. Er zijn bovendien maar weinig tweedehandse en zelfstandige boekenwinkels. Ze hebben slechts een marktaandeel van 3% en kunnen moeilijk opboksen tegen online winkels en de ketens.

Voor mij is boeken verzamelen echter een van die oude en traditionele bezigheden die mij na aan het hart liggen. Een bibliotheek houden is een actieve bezigheid. Het is ook gezond omdat je voortdurend een zware rugzak hebt en door de stad wandelt.

Willemjan is blogger. Bekijk zijn werk op zijn blog en website.

Share

AboutWillemjan Vandenplas

Willemjan Vandenplas (°86) is geboren en getogen in de rand van Brussel, maar zijn sociaal leven speelt zich voornamelijk af in Brussel zelf. Vanaf het middelbaar tot nu heeft hij veel gereisd, maar Brussel was altijd zijn veilig nest, zelfs al was dat altijd maar tijdelijk. De laatste drie jaar is hij met zijn hoofd, fysiek en mentaal, wel heel ver weg geweest, namelijk São Paulo, daarmee dat hij met deze blog zich weer wil integreren in het Brusselse stadsleven. Zeker nu dat Brussel weer eens definitief gaat aanvoelen…