Thee

 

Ik werk in de Madoutoren. De Madoutoren is het hoge gebouw dat aan het Madouplein staat. Soms ga ik eten in een restaurant in de buurt. Een collega gaat dan mee.

Het gebeurt ook dat we gaan wandelen. We doen dat in de straten die in de schaduw liggen van de Madoutoren. Het is een gekleurde buurt. Er wonen veel mensen met een andere huidskleur. We kopen er wel eens een stuk fruit.

Vandaag deden we wat anders. We gingen een theehuis binnen. De  mensen die het theehuis openhouden zijn van Noord-Afrikaanse afkomst.  We werden vriendelijk ontvangen, zonder veel gedoe. We bestelden thee. We kregen de thee in een klein glas. Hij was zoet en heet. Lekker.

We waren net op tijd terug. Men keek ons wat vreemd aan. Alsof we een djellaba aanhadden.

 

In de rubriek Met minder woorden schrijven we teksten in een duidelijke taal. Voor mensen die Nederlands leren en alle anderen. We werken samen met het Huis van het Nederlands en de website Nederlands Oefenen in Brussel (websiteFacebook-pagina).

credits illustratie: Bxl / Jan Slangen (Some rights reserved)

 

Share

AboutMichel

Studeerde elektronica en werkte o.m. voor een Italiaanse multinational en de Universiteit Gent. Zoekt het de dag van vandaag in de bibliotheekwereld. Zijn voorkeur op kunstgebied gaat uit naar werken die van metier getuigen en esthetische kwaliteiten bezitten. Zijn literaire interesse richt zich voornamelijk op al dan niet vertaald verhalend proza. Heeft tevens cinefiele trekjes (Europese en Verre Oosten-cinema, documentaire film). Raakt wel eens gepassioneerd door politiek en geschiedenis.