De Grote Encyclopedie van de Kleine Hardloper XIV

Hoe fijn toch, ondanks de bijtende koude, zovele blijmoedige, dappere, noeste dravers tegen het lijf te lopen in de Brusselse straten en parken. Aflevering veertien ondertussen al van de bonte joggersfauna in de hoofdstad.

(c) OliValan 2.0

De Buggyrunner
Jonge vader. Wil de wekelijkse ren niet verwaarlozen en neemt de kleine gewoon mee in de buggy. Jong geleerd is oud gedaan. Het eerste rondje vindt het zoontje het reuzefijn, bij het tweede is hij het beu, er is onderweg zoveel te zien en die man raast maar door.
Bij de derde passage moet pap hijgend onderhandelen, en bij het vierde heeft de kleine een grote lolly in de mond, maar door het schokken zijn ook zijn kaken rood gekleurd.
Pap blaakt van gezondheid, maar het zoontje verdrinkt in de suiker. Man is ongetwijfeld multitasker.

De Zigzagrunner

Loopt van links naar rechts, maar niet wankel, hij is dus niet dronken, al lijkt het van ver wel zo.
Wat is de bedoeling van de zigzagjogger? Is het parcours of het park te bekrompen voor mijnheer en wint hij kilometers door extra bochten te maken ?
Heeft hij een tunnelzicht, gewoon bijziend of zijn zijn loopschoenen afgesleten, of wil hij gewoon opvallen in de glanzende en gespierde joggersfauna ?
Het is hem gelukt, hij is bij deze geflitst.

The 8 to 9, 5 to 6 Runner: A Working Cross Hero
Rugzakje strak aangespannen loopt hij elke dag naar en van zijn werk. Vertrekt veel te vroeg en komt veel later thuis maar c’est la santé qui règne. Douchen en fris aan het werk, klaar en helder, loopt alle stress uit zijn lijf.
Weer of geen weer, the Working Cross Hero trotseert alle vlagen.
Bij de collegae ligt hij slecht, staat bovenaan het podium bij het teamhoofd, immer presteren, nooit eens een afterwork.

Het Koor
Een hoogst vriendelijke bende jongens en meisjes. Aspiranten, overjarige welpen of gepensioneerde Jimmers, nooit de ribfluwelen korte broek ontgroeid.
Doen dapper voort, zijn mekaar blijven zien, de leuze van weleer indachtig: een gezonde geest in een gezond lichaam. En tegelijk onderhouden ze de onverslijtbare kampliederen: Kum ba Yah, Kamperen is de mooiste zomersport, Heb de zon zien zakken of Aramsamsam, het passeert allemaal aan de lopende band.

De Godverdomse
Beetje nijdige man. Het gaat niet goed op de werkvloer of thuis, of bij geen van beide, of wellicht nergens. Vrienden onbestaande. Loopt heel alleen, kwaad, alles en iedereen loopt hem in de weg, terwijl hij hardop en grimmig vloekt.
Iets kwelt de man maar niemand durft hem te storen. Zelfs het hondje van de oude madam, alhoewel ver uit zijn bereik, krijgt schuimbekkend een godverdomme toegesnauwd. Het vrouwtje is er zowaar door geschokt, wat er toch allemaal in de Warande wordt losgelaten?

De Grote Encyclopedie van de Kleine Hardloper inventariseert de onuitputtelijke lopersfauna in Brusselse parken.

Meer over Brussel: hetrijkderzinnekes.blogspot.com 

Share