En route met tram 9

Wij kennen hen niet, zij ons ook niet. Alleen nemen wij tweewekelijks tram 9, of nemen zij de auto met als bestemming het UZ van Jette.

(c) Eole99, Wikipedia

In het begin is het nog wat afwachten. Na een tijd zie je vertrouwde gezichten en begroet je elkaar met goeiendag of bonjour. Nooit meer, maar wat wil je dat we tegen elkaar zeggen? We zijn er allemaal voor hetzelfde en hopen allemaal hetzelfde.

Maar geloof me. Ook al verlaat het Verenigd Koninkrijk de EU, lijkt ons land maar geen regering te kunnen vormen, regent het buiten pijpenstelen – in die kleine cocon waar we samen vele uren geduld oefenen en wachten op het verdict of verdere chemo al dan niet kan, vinden wij samen de rust, het geduld, de liefde om te vechten voor… Iets waar de buitenwereld moeilijk in slaagt.

Maar dat geeft niet. Binnen twee weken zien we elkaar terug. Opnieuw hoofdknikkend.

Nog vier maanden. Hopelijk gaat het hen ondertussen goed.

Share