foto Gewoon Toon

dEUS sloot gisteren de kleine club tour voor ons land af met een concert in de AB, naar verluidt het snelst uitverkochte concert aldaar. Een bijzonder hoogstaand optreden alweer, waarbij de groep vooral putte uit het nieuwe album, Vantage Point. Wat tijdens de concerten twee jaar geleden na de vorige plaat al duidelijk werd, werd gisteren helemaal bevestigd: nog nooit klonk dEUS zo hecht, zo goed op elkaar ingespeeld als in deze bezetting. Het optreden laat zich nog het best omschrijven als een pletwals, waarbij dEUS als een haast foutloze machine over de zaal denderde.

De nieuwe songs overtuigen niet enkel op cd, maar ook live. Al van bij opener When She Comes Down zat de vlam erin, en ook het bijzonder overtuigende Is a Robot en single The Architect (een aanstekelijk vocaal pingpongspel tussen Tom Barman en Mauro Pawlowski) blijken aanwinsten in de setlist. De nieuwe nummers werden afgewisseld met ouder werk als Sun Ra, Bad Timing, Instant Street en Theme from Turnpike, met een glansrol voor gitarist Mauro Pawlowski in het nieuwe einde van deze song, door de fans soms Turnpike from Hell genoemd. Hier en daar werd een rustpunt ingelast, zoals met het mooie, melodieuze Smokers Reflect, of het Leonard Cohen-achtige Nothing Really Ends (weer eentje uit de oude doos).
Lees volledige tekst

Animal van The Muppet Show leeft! En hij speelt drums bij Bobbie Peru, een Brits combo dat gisteren support act mocht spelen voor het Black Francis-concert. Een merkwaardig combo, dat wel: naast de drummer die er niet alleen uitzag als Animal, maar ook in dezelfde stijl drumt (inclusief een oerschreeuwtje op zijn tijd), waren er nog een bassist met een hanenkam en een zanger/gitarist met een nerd-kapsel, die verder gekleed ging in een rode overall, behangen met medaillons. Muzikaal mengde Bobbie Peru stoner rock met new wave van de late jaren 1970, genre Wire, XTC en Devo (ik vermoed zelfs een Devo-cover gehoord te hebben). Van een groep die met zijn groepsnaam refereert aan één van de meest memorabele karakters uit het oeuvre van David Lynch, wil ik me toch meer herinneren dan enkel de drummer.

Black Francis kent u dan weer vooral als de zanger van de Pixies, niet geheel en al ten onrechte één van de meest mythische groepen in het genre van de punk-gitaar-rock. Na de split van zijn groep ging Charles Thompson (zoals de man in werkelijkheid heet) vele jaren als Frank Black door het leven. Zijn solocarrière bleef echter altijd in de schaduw staan van de herinnering aan de Pixies, en dat was grotendeels ook terecht. Na de reünie van de Pixies enkele jaren geleden, nam hij weer de naam Black Francis aan, en bracht als dusdanig het album Bluefinger uit, een soortement rock opera die het leven vertelt van de Nederlandse muzikant/schilder Herman Brood. En het was uit deze Bluefinger dat Black Francis gisteren vooral putte.
Lees volledige tekst

foto: ShakeFrog

Willy DeVille. Zo heel vertrouwd ben ik niet met zijn muziek. Ik ken hem vooral van enkele (radio)hitjes, nog veelal daterend uit de Mink DeVille-periode (u weet wel, de jaren ’80 van vorige eeuw – ik word oud). Gisteren, in de AB, kwam hij een nieuwe plaat voorstellen, Pistola. Hij deed dat samen met de zogenaamde Mink DeVille Band: een drummer, een percussionist, een bassist, een (macho) gitarist, een pianist, en twee zwarte backing zangeressen – u kent dat wel, van het soort dat lekker in het vlees zit.

Afgaande op het concert moet die nieuwe cd nogal bluesy klinken. Veel – luide – blues-gitaarakkoorden, DeVille die regelmatig blues-schema’s uit een mondharmonica toverde, hier en daar gekruid met een funky baslijn of een latino-ritme. Niet slecht allemaal, maar het ging soms een beetje aan mij voorbij. Al kon dat ook wel komen door een eerder moeilijke start (ik had de indruk dat DeVille zich in het eerste deel van het concert nogal druk maakte over een paar onduidelijke technische beslommeringen), en ook het feit dat “de Willy” niet geheel en al nuchter leek, speelde me soms parten. Anderzijds was vooral de tweede helft wel aangenaam, en presenteerde hij ons op een aantal zeer genietbare songs. Hier en daar een oude bekende in de setlist geschoven (Spanish Stroll, Italian Shoes, Demisado Corazon), en ook enkele leuke covers (Hey Joe, en vooral Heartbreak Hotel), en de eindbalans is toch positief. Al hadden die twee zangeressen wel iets minder in de mix weggestopt gemogen.

Vandaag te lezen op brusselnieuws:

Brussels minister van Mobiliteit Pascal Smet (SP.A) pleit ervoor om het Engels als derde officiële taal in te voeren in Brussel. Het Engels hoort volgens Smet bij het internationale imago dat Brussel zich wil aanmeten.

Het Engels krijgt volgens Smet dan niet hetzelfde statuut als het Nederlands en het Frans, maar het moet een communicatietaal van de overheid worden. Het Engels hoort volgens de minister bij het internationale imago dat Brussel zich wil aanmeten. Uit verschillende studies bleek al dat almaar meer mensen in Brussel Engels spreken.

© FM Brussel

Geen slecht idee, denk ik dan. Een betere communicatie van de overheid met de vele Engelstalige inwoners van de stad is op zich geen slechte zaak. Maar maak je daarmee het soms moeizame taalevenwicht in Brussel niet nog moeilijker? En waar ligt de grens? Er zijn ook heel wat mensen in Brussel die bijvoorbeeld Pools, Arabisch of Grieks spreken. Dient de overheid ook te communiceren in die veelheid van talen?

Brussel is één van de 68 genomineerde steden voor de nieuwe wereld-editie van het populaire spel Monopoly.

Eind 2008 komt de eerste wereldeditie van Monopoly op de markt. Parker Brothers lanceerde een enquête om uit te maken welke 22 wereldsteden een plaatsje krijgen op het bordspel. Ongeveer de helft van de 68 genomineerde steden zijn Europese steden.

Iedereen kan elke dag zijn stem uitbrengen op tien favoriete steden. De stad met de meeste stemmen krijgt de duurste locatie toegewezen.
via de standaard

Stemmen kan hier. Je kan elke dag opnieuw stemmen, en dat tot 28 februari.

Daar zijn die van BRIO weer:

Brusselaars zien taalgemengde klassen als verrijking
BRUSSEL – Taalgemengde klassen zijn een realiteit in alle Brusselse scholen en 80 procent van de Brusselaars ziet dat als een verrijking. Maar als de overheid in de toekomst een tweetalige dienstverlening wil garanderen, dan is een beter georganiseerd taalonderwijs in de toekomst noodzakelijk.

Dat zijn enkele vaststellingen van de tweede zogeheten ‘taalbarometer‘, het onderzoek van BRIO, het centrum van de Vrij Universiteit Brussel (VUB) dat de kennis en het gebruik van de talen in Brussel onderzoekt.

De taalbarometer werd opgesteld via een bevraging van 2.500 meerderjarige Brusselaars in 2005 door BRIO (het Brussels Informatie- Documentatie- en Onderzoekscentrum). Uit die bevraging blijkt onder meer dat de tweetalige Brusselaars in de publieke sfeer steeds meer Nederlands gebruiken en dat zowel Nederlands-, Frans- als tweetaligen zeggen dat ze veel meer Nederlands horen spreken in Brussel dan in 2001.

Het onderwijs, dat zich in Brussel vaak in een meertalige omgeving afspeelt, heeft een belangrijk aandeel in deze evolutie. De onderzoekers wijzen op het stijgend succes van cursussen Nederlands voor volwassenen en van het Nederlandstalig onderwijs.

‘Taalgemengde klassen zijn een realiteit in alle scholen en dit wordt door ruim 80 procent van de Brusselaars als een verrijking gezien’, klinkt het. Toch is volgens de onderzoekers een andere aanpak voor het taalonderwijs in Brussel dringend nodig.

Terwijl er via onderwijs veel uitwisseling bestaat tussen de verschillende taalgemeenschappen, blijft de informatieverwerving via de media echter strikt gescheiden volgens taalregime. ‘Nederlandstaligen lezen Franstalige en Nederlandstalige kranten, Franstaligen informeren zich bijna uitsluitend via de Franstalige pers’, klinkt het.

Volgens de onderzoekers is de Franstalige Brusselse krant Le Soir zelfs de meest gelezen krant onder de Nederlandstaligen in Brussel. Dat hangt volgens de onderzoekers van BRIO vast aan de manier waarop de Vlaamse pers over Brussel bericht. Het beeld over Brussel is vaak erg negatief. Vanuit de overheid bestaan volgens BRIO nog niet de juiste kanalen om aan dit probleem te verhelpen.

bron: De Standaard

foto: Mike Reys

Van de website van De Standaard:

Brussel weigert mee te werken aan het Vlaamse Kunststedenactieplan. Minister van Toerisme Geert Bourgeois (N-VA) betreurt de houding van de hoofdstad.

In het kader van het Kunststedenactieplan (vreselijk woord trouwens) trekt minister Bourgeois 542.000 euro uit voor de financiering van zes projecten die het toerisme moeten bevorderen in elk van de zes kunststeden; naast Brussel zijn dit Antwerpen, Brugge, Gent, Mechelen en Leuven.

Er is voor 2008 echter geen enkel Brussels project opgenomen in het Kunststedenactieplan. Aanleiding is volgens Bourgeois de weigering van het Brusselse stadsbestuur om mee te werken. Hij betreurt de houding van de hoofdstad.

‘Ook in de poolvorming onder de zes kunststeden heeft Brussel de samenwerking stopgezet’, zegt Vlaams minister Geert Bourgeois. ‘De brieven die ik stuurde bleven onbeantwoord. Toerisme is nochtans een gemeenschapsbevoegdheid. Wij gaan daarom Brussel in onze campagnes blijven betrekken, ook in die voor het rugzaktoerisme die we in 2008 zullen opstarten. Als Brussel er zelf niet in investeert, zal ik dat doen.’

Ook vorig jaar waren er al problemen om Brussel in dit plan te betrekken, zo blijkt uit dit artikel uit het brusselnieuws-archief.

Aangezien toerisme een gemeenschapsbevoegdheid is, neem ik aan dat ook de Franse Gemeenschap initiatieven neemt om het toerisme in onze stad te bevorderen. Weigert de stad Brussel ook hieraan deel te nemen? Zou toerisme niet beter een gewest-aangelegenheid worden, zodat de Brusselaars zelf kunnen beslissen aan welke projecten ze geld uitgeven?

UPDATE
Schepen Close (PS) legt uit waarom:

Schepen Close is het er niet mee eens dat Brussel nog maar eens als cultuurstad verkocht zal worden, met het accent op de art nouveau. “Maar Brussel is meer dan dat,” zegt Close. “Brussel is bijvoorbeeld ook een congresstad. Ook over evenementen zoals Winterpret wordt in de campagne van Vlaanderen gezwegen.”
(…)
Met de Franse Gemeenschap werkt de stad Brussel wel samen aan een buitenlandse promotiecampagne voor Brussel. Volgens Close omdat het Waals ministerie van Toerisme hen wel inspraak geeft in de campagne.

© tvbrussel

bron: brusselnieuws

Bart Goddyn bezorgde ons bijgaande foto.

Het nieuwe mobiliteitsbeleid, met invoering van eenrichtingsstraten, zorgt voor (nog méér) absurde beelden in Sint-Joost-ten-Node. Zie als bijlage een beeld van deze ochtend.

Heeft u ook een leuke foto van Brussel? U kan deze steeds opsturen naar foto@brusselblogt.be!

Nog meer info geplukt uit De Standaard van vandaag :

Een website helpt vanaf volgend jaar bij het zoeken van een Nederlandskundige huisarts of verpleegster in Brussel.

De website www.zorgzoeker.be zal actief zijn vanaf 8 januari. Via die website zal men in Brussel een Nederlandskundige huisarts, specialist, vroedvrouw of verpleegkundige kunnen zoeken. Dat meldt het vakblad De Huisarts deze week. Zorgverleners worden intussen gevraagd zich via die website te registreren.

Zorgzoeker is een bundeling van de krachten van de Brusselse Welzijnsraad, de vzw Pro Medicis Brussel en het virtuele netwerk Zorgnet. Alledrie spannen ze zich in voor de gezondheids- en welzijnsdienstverlening aan Nederlandstaligen in Brussel.

De Brusselse welzijnsraad publiceert onder meer het Brusselse zakboekje, een adressengids.

Pro Medicis vzw promoot de tweetalige Brusselse gezondheidszorginstellingen bij gezondheidswerkers. Die vinden moeilijk Nederlandstalige zorgverleners.

Zorgnet promoot de Nederlandskundige huisartsen en de gezondheidswerkers die met die huisartsen afspraken gemaakt hebben over te volgen ‘zorgpaden’: afspraken over de behandeling. Ze gaan uit van het ‘Vlaamse model’ dat de huisarts en zorgpaden centraal stelt. (g.teg.)

Dat het vinden van Nederlandstalige dokters, kinesisten,… in Brussel niet altijd vanzelfsprekend was, bleek al uit de massale reacties die hier gepost werden op dit bericht uit 2005. Wij van brusselblogt besloten vervolgens één en ander te bundelen op een nuttige adressen pagina, maar het bleef uiteraard een goeie poging “bij gebrek aan beter” vanuit officiële hoek. Nu komt deze nieuwe website – eindelijk – deze nood lenigen.

Vandaag in De Standaard

Nederlands als thuistaal verliest terrein in Brussel
BRUSSEL – Het aantal mensen dat het Nederlands als thuistaal heeft, vermindert in de hoofdstad Brussel.

Van onze redacteur

Nog 7 procent van de Brusselse bevolking heeft het Nederlands als enige thuistaal. 8,6 procent heeft het Nederlands en het Frans als thuistaal. Dat zijn er samen 15,6 procent. Vijf jaar geleden (2001) was dat nog bijna 20 procent.

56,8 procent heeft uitsluitend het Frans als thuistaal; 11,3 procent combineert het Frans met een andere thuistaal.

16,3 procent heeft uitsluitend een andere taal dan die twee als thuistaal; in 2001 was dat 19,7 procent.

Dat blijkt uit de tweede taalbarometer, het onderzoek van BRIO, het studiecentrum van de VUB over de talen in Brussel.

Dat onderzoek leert ook dat de (goede tot uitstekende) kennis van het Nederlands lichtjes achteruitgaat en dat het Nederlands intussen voorbijgestoken is door het Engels (goede tot uitstekende kennis).

De ‘totale’ kennis (van ‘zwak’ tot ‘uitstekend’) van het Nederlands blijft wel stabiel. Het gebruik van het Nederlands neemt wel toe. Vlaams minister voor Brussel, Bert Anciaux, is tevreden dat het Nederlands zich in het almaar pluricultureler wordende Brussel kan handhaven.

Het VUB-onderzoek leert voorts dat anderstaligen en nieuwe tweetaligen die Nederlandstalig onderwijs volgen, veel meer het Nederlands zullen gebruiken in de contacten met vrienden.

Onderzoeker Rudi Janssens signaleert ook dat in het verenigingsleven het taaltoebehoren minder doorslaggevend wordt. Er zijn meer aansluitingen bij sportclubs die een andere taal dan de eigen taal hanteren of die twee- of meertalig zijn. Men sluit ook vaker aan bij verenigingen die niet tot één taal behoren, zoals Greenpeace of buurtcomités.

Het gebruik van het Nederlands in de contacten met de administratie en in de gezondheidszorg is ook toegenomen. De Nederlandstaligen gebruiken in hun contacten met de administratie in 60 procent van de gevallen het Nederlands. Vijf jaar geleden was dat maar 50 procent. Tweetaligen Frans-Nederlands gebruiken nu in 10 procent van de gevallen het Nederlands voor die contacten, vroeger maar in 4 procent.

In de reclame neemt het gelijktijdig gebruik van het Nederlands en het Frans af ten voordele van het Frans of de combinatie Frans-Engels. In de horeca daarentegen neemt de eentaligheid Frans af, ten voordele van Nederlands-Frans en Nederlands-Engels.

Onderzoeker Janssens stelt ook vast dat de erkenning van de tweetaligheid als onderdeel van de Brusselse identiteit toeneemt. De opvatting dat de kennis van het Nederlands belangrijk is om werk te vinden, groeit, maar het onderwijs lijkt dat onvoldoende te ondersteunen, zegt hij.

Janssens meldt ook nog dat 8 procent van Nederlandstaligen in Brussel zich geen Vlaming wil noemen. Dat lijkt voor hen een erg politieke connotatie te hebben.

Nederlandstaligen in Brussel hebben een ruimer mediagebruik dan degenen die een andere taal hanteren. Zij putten hun informatie uit meertalige bronnen, de anderen doen dat veel minder. Die anderen kijken wel naar andere zenders, maar dan vooral voor films, niet voor informatieprogramma’s.

www.briobrussel.be