Vandaag, op Hemelvaartsdag, pakken we uit met een nieuwe maandelijkse quizrubriek: Kwistig. We zijn daarin kwistig met moeilijke vragen, interessante weetjes over Brussel en …  mooie prijzen. Vijf vragen en een schiftingsvraag wachten op een antwoord. Lichten uit, spots aan, en laat de hersencellen (of Google en Wikipedia) maar werken!

1. In 1975 veroverde RWDM in het voetbal de landstitel met legendarische spelers zoals Johan Boskamp, Benny Nielsen, Maurice Martens, Willy Wellens en Nico De Bree. Waarvoor stond de afkorting RWDM?
2. Hergé smokkelde graag een flard Brussels in de albums van Kuifje. Van welk fictief land in Oost-Europa is het nationale motto Eih bennek eih blavek, dat vertaald wordt als “Hij die kwaad zaait, zal kwaad oogsten”, maar uiteraard gewoon Brussels is voor “Hier ben ik, hier blijf ik”?
3. De Zuidertoren is met een hoogte van 150 m het hoogste gebouw van België. Welke dienst is er gehuisvest? Graag de officiële naam, voluit geschreven.
4. Hugo Claus trouwde in 1955 met Elly Overzier, die hem inspireerde tot de Oostakkerse gedichten. In welk bekend Brussels café vond het trouwfeest plaats? Simon Vinkenoog, Lucebert en Roger Raveel waren van de partij.
5. Michel Demaret, de kleurrijke oud-burgemeester van Brussel, werd Monsier dix pourcent genoemd, omdat hij zich als schepen liet betalen om bouwvergunningen af te leveren. In de jaren 60 werkte hij als buitenwipper van een nachtclub in de Nieuwstraat. Hoe heette die club?
6. Schiftingsvraag: Het KMI meet dagelijks de gemiddelde temperatuur in Ukkel (gemiddelden huidige maand). Wat zal de gemiddelde temperatuur zijn op 31 mei 2012?

Wie de juiste antwoorden gevonden heeft, stuurt een mail met als titel ‘kwistig 1′ naar info@brusselblogt.be. Je hebt daarvoor tijd tot zondag 27 mei (Pinksteren), om 12 u. De winnaar wordt op 1 juni op basis van de antwoorden op de reguliere vragen en de schiftingsvraag bepaald. Bij eventuele ex-aequo komt er een onschuldige hand aan te pas. De jury heeft altijd gelijk. De prijs is een boekenbon ter waarde van 20 euro bij Passa Porta. Dat is de internationale boekhandel in hartje Brussel die terecht prat gaat op zijn kwaliteitsvol aanbod, dagelijks (ook op zondag!) open is en tal van boeiende voordrachten en literaire activiteiten organiseert. Om de twee jaar zet het literatuurhuis zijn schouders onder het Passa Porta-literatuurfestival.

Een zaterdagmiddag in Vorst. Ik maal mijn rondjes in het Dudenpark. De temperatuur is aangenaam, de conditie op peil. Hondenbaasjes laten hun viervoeters de vrije loop, maar ik weet ze handig te omzeilen. The Vaccines zingen in mijn oren dat ik een surfpak zou moeten aantrekken. Alles gaat zijn gangetje totdat ik in de achterzak van mijn loopshort naar een papieren zakdoekje zoek om mijn neus te snuiten. De mp3-speler voel ik zitten, maar waar zijn de sleutels van mijn appartement? Nee, het is niet waar! Er zit een gaatje in mijn achterzak, en de sleutels van de voordeur en de appartementsdeur zijn ertussen geglipt. Ik sta er niet goed voor, in loopplunje, zonder gsm en zonder reservesleutel bij de buren. Noodscenario’s waarin de buren, mijn huisbaas en een sleutelmaker figureren, spelen door mijn hoofd.

Ik probeer kalm te blijven. Ik maak rechtsomkeert en leg het vertrouwde rondje in een trager tempo af, zonder muzikale afleiding en met de ogen gericht op de grond. Ben ik op zoek naar een speld in een hooiberg? Na drie kwart van het parcours nog geen spoor van mijn sleutels. Maar dan zie ik ze liggen. Oef! Ik ben op een haar na ontsnapt aan groot ongemak en onheil. Ik heradem en ik glunder. De verloren gewaande sleutels verlaten mijn handen niet meer. Ik loop gezwind naar huis, uitkijkend naar een verfrissende douche en opwekkende koffie.  Alsof de sleutel tot geluk het terugvinden is van wat verloren leek. Want, zo wist Bloem al, alles is veel voor wie niet veel verwacht.

Ik stond met mijn fiets te wachten aan het licht om over te steken. Achter me hoorde ik een auto aankomen met luide muziek. Terwijl ik wachtte, begonnen die mannen (ik denk dat ze met hun drieën waren) op mij te schelden: “Salope, sale pute!” Uit het niets. Ik bekeek mijn kledij, ik droeg zelfs niets wat men aanstootgevend zou kunnen noemen. (…) Ze scheurden me voorbij en aan de volgende lichten haalde ik hen in en moest weer voor hen aan het stoplicht wachten. Ze begonnen nog heviger te schelden en te roepen en kwamen dichter gereden. Uit schrik ben ik dan door het rood licht gereden, het kruispunt over.

Lees volledige tekst

Het was op een vrijdagnamiddag. Ik had mijn fiets snel in het fietsenrek aan de hoofdingang van het Noordstation gezet en was spoorslags naar het café gegaan om het glas te heffen met collega’s. De gezellige nadronk groeide zonder dat het gepland was uit tot een avondvullende activiteit. We trokken verder naar een andere bar. Het bier vloeide rijkelijk. Toen het tijd was om huiswaarts te keren, leek het verstandiger de metro te nemen. De achteloos achtergelaten fiets zou ik de volgende dag wel oppikken.

Lees volledige tekst

Wat doe je als hedendaagse kunstbeurs om op te vallen binnen het weelderige aanbod van Art Brussels? Hoe lok je verzamelaars en kunstliefhebbers naar de galeries die jij hebt geselecteerd? Slick Brussels profileert zich resoluut als jong en dynamisch. Het wil de talenten van morgen ontdekken en de liefde voor kunst uitdragen. Aangezien de liefde nog altijd door de maag gaat, pakt Slick uit met een tijdelijk restaurant, waarin niemand minder dan de Parijse tweesterrenchef Christophe Pelé achter het fornuis staat. BrusselBlogt mocht vandaag al eens voorproeven.

Lees volledige tekst

Er broeit iets in Brussel. De wereld van de hedendaagse kunst maakt zich op voor een groots evenement: Art Brussels. De jaarlijkse kunstbeurs doet de stad van 19 tot 22 april volstromen met kunstliefhebbers en wordt begeleid door tal van randactiviteiten. Een greep uit het rijke aanbod.

• Art Brussels zelf is aan haar 30e editie toe en is uitgegroeid tot een must voor curatoren, critici, verzamelaars en iedereen die interesse heeft in de nieuwe tendensen in de internationale kunstwereld. De beurs in Brussels Expo brengt 182 galeries uit vier werelddelen onder één dak samen. Zowel vaste waarden als veelbelovende talenten exposeren hun werk. Op de beurs vinden ook debatten plaats met o.a. toparchitect Rem Koolhaas, kunstpaus Jan Hoet, galeriehouder Adriaan Raemdonck en hoedenontwerper Christophe Coppens. De toegang bedraagt 15 euro (of 12 euro als je je ticket vandaag nog online bestelt).
• Art in the City is een gratis openluchttentoonstelling die voor de vierde maal plaatsheeft in het Egmontpark, naast The Hotel. Er zijn twaalf sculpturen te zien van kunstenaars uit België, Frankrijk, Duitsland en de Verenigde Arabische Emiraten. De winnende kunstenaar wordt door de stad Brussel uitgenodigd om voor een specifieke ruimte een kunstwerk te creëren. Lees volledige tekst

Landbouw in Brussel. Het lijkt op het eerste gezicht tegenstrijdig. Toch zijn er wel degelijk 21 landbouwbedrijven in het Brussels gewest, die samen 268 hectare cultuurgrond bewerken. Naast graangewassen (tarwe, maïs, gerst, haver) en groenten telen boeren er snijbloemen en bloemen in pot. De Brusselse veestapel telt onder meer 238 runderen, 29 paardachtigen en 366 stuks pluimvee. Maar er is meer dan professionele landbouw. Als je de trein naar Schuman neemt, kun je niet naast de volkstuintjes kijken. Meer en meer stedelingen zijn in de ban van landbouw: ze telen hun eigen groenten en kruiden in hun tuintje of op hun balkonnetje, ze imkeren of ze sturen hun kinderen naar de stadsboerderij.

Een studie van het Departement Landbouw en Visserij uit 2010 wees er al op dat de traditionele grenzen tussen stad en platteland in ons verstedelijkte land vervagen. Wereldwijd is stadslandbouw in opmars.

De traditionele scheiding tussen stad en platteland, waarbij de stad was voorbehouden voor de industrie en het platteland voor de landbouw, vervaagt. Functies als wonen en industrie vinden hun weg naar het platteland maar ook landbouw vindt opnieuw zijn weg naar de stad: in ontwikkelingslanden is stadslandbouw een overlevingsstrategie (voedsel) en in het westen biedt stadslandbouw antwoord op de stedelijke vraag naar duurzame, groene en leefbare steden, lokaal geproduceerd voedsel, educatie, ontspanningsmogelijkheden, open ruimte, een mooi landschap, etc.

Lees volledige tekst

Swishen verovert ook Brussel. Het is ontstaan in het modemekka Londen, waar het ondertussen razend populair bij vrouwen is, en betekent niets meer dan shoppen en swappen (wisselen) tegelijkertijd. Swishen is dus gewoon kleding en accessoires ruilen onder gelijkgezinden, maar draagt ook een boodschap van duurzaamheid uit, want tweedehands spullen krijgen een nieuw leven en na afloop van het event worden de overgebleven stuks aan een goed doel geschonken. Bovendien biedt het totaalconcept een hoge entertainmentwaarde: je kunt je laten opmaken, cupcakes eten en leuke hebbedingetjes kopen.

The Hub Brussels en Swishing organiseren op zondag 15 april van 11 u tot 18 u een markt voor lokale, creatieve en ecobewuste mensen. Wat valt er te kopen? De beste vintage kleding & accessoires, gadgets, vintage meubeltjes en vinyl. Plaats van afspraak: The Hub Sunday Store, Koninklijke-Prinsstraat 37, 1050 Brussel (Elsene). Meer info vind je op de Facebookpagina.

Het is al vaker gezegd: de meeste Vlamingen hebben een ambivalente verhouding met de grootstad. Ze zijn honkvast, dromen van een eigen huis met een tuin buiten de stad, vinden met name Brussel vuil en gevaarlijk. Het pendelen naar het werk nemen ze op de koop toe. Welke auteur neemt in een dit jaar verschenen novelle de vlucht naar de landelijke idylle op de korrel?

Zij en Walter hadden de parvenuvluchteling uitgehangen, de problemen van de metropool vergrotend door ervan weg te lopen, om vervolgens vanuit hun veilige, snobistische nest minachtend neer te kijken op die kolkende, stinkende, Babylonische binnenstad, nog geen honderd kilometer verderop. Met zijn verkeersopstoppingen en zijn bedelaars, zijn morsige nachtwinkels, zijn Arabieren en zijn junks. Zij en Walter hadden de bruisende navel van de natie verloochend – in ruil voor wat? Voor twee uur tijdverlies in de file, elke werkdag weer. Voor een bakstenen koekoeksklok uit Granada en een tuin die zo veel onderhoud vergde dat je nooit eens toekwam aan genieten. Voor de zogenaamde charmes van de boerenbuiten, die neerkwamen op gekmakende verveling, invasies van alle mogelijke insecten en hemeltergende banaliteit, verkocht als arcadische pais en vree.

Lees verder voor de oplossing.

Wie heeft er een keizer of een koning nodig als je een admiraal hebt? Tom Van Laere alias Admiral Freebee verzorgde vanavond een uitstekende solovoorstelling in de KVS en wisselde daarbij vlot van rol: bezielde singer-songwriter, bevlogen muzikant, hilarische entertainer.

Het is niet elke zanger gegeven om alleen op de bühne te staan en een publiek in een grotere zaal bijna twee uur te boeien met akoestische nummers. Het vereist een eigen stem, steengoede nummers, podiumprésence, variatie in stijl en repertoire. Admiral Freebee bleek genoeg troeven te hebben om overeind te blijven en bijwijlen te schitteren. In het eerste half uur pakte hij vooral uit met ingetogen versies van oude en nieuwe songs. Hij liet de muziek spreken en begeleidde zichzelf op een van zijn vele gitaren, op piano of op mondharmonica. Geleidelijk aan koos hij ook meer voor up-tempo nummers. In de loop van de avond passeerden heel wat klassiekers de revue zoals Faithful to the night, Rags ’n’ Run, Oh Darkness, Recipe for disaster en Always on the run. Maar hij delfde ook verborgen parels op en presenteerde ruw, onafgewerkt materiaal. Al was het optreden de zoveelste statie van een theatertournee, het klonk allemaal nieuw en verfrissend, het was genieten van zo veel muzikale schoonheid en passie.

Lees volledige tekst