Cinematek, het vroegere Filmmuseum, brusselt in september en oktober! Filmjournalisten Philippe Reynaert en Jan Temmerman stellen in de reeks Belgorama een verzameling films  voor met als thema Brussel. Brussels By Night van Marc Didden mag morgen de aftrap geven. Passeren o.a. nog  de revue: Meisje van Dorothée Van den Berghe, Far West van en met Jacques Brel, La vie sexuelle des Belges van Jan Bucquoy, Toute une nuit van Chantal Akerman, Verboden te zuchten van Alex Stockman en Manneken Pis van Frank Van Passel. U vindt het volledige programma bij Cinematek.

 Maar wat is uw favoriete film over Brussel en waarom? Ontbreken er films in de selectie van Reynaert & Temmerman? Verdient  Brussel het predicaat filmstad?

Het zat de Memorial Van Damme niet mee. De beloofde 100 m van het jaar viel in het water door de afzeggingen van de Jamaicaanse rassprinter Usain Bolt en zijn landgenoot Asafa Powell. De zwangere Tia Hellebaut kondigde haar tweede afscheid aan. En de weersvoorspellingen voor vrijdag klonken onheilspellend. Toch bevestigde de Memorial zijn uitstekende internationale reputatie en was het opnieuw een hoogmis voor de topsport. Ook zonder echte uitschieters kon het totaalspektakel bekoren. Impressies uit het Koning Boudewijnstadion.

Gedurende ruim drie uur was ik getuige van atletiek op het hoogste niveau. Al die eenzame voorbereidingen op training mondden uit in een prestatie in een wedstrijd. Elke competitie is een zuiver gevecht van man tegen man, vrouw tegen vrouw. Topsport gaat om meer dan goedgetrainde lichamen. Spanning en emoties maken een wedstrijd tot een memorabele ervaring.

Lees volledige tekst

In het metrostation van Brussel Centraal zit een man op de bank. Hij praat geagiteerd en gesticuleert in het rond. Zijn taal klinkt Slavisch. Voorbijgangers werpen een steelse blik op hem en zien dat zijn woorden in het ijle gericht zijn. De man is verwikkeld in een hoog oplopend zelfgesprek. Enkel als hij een trek neemt van zijn sigaret, wordt het even stil.

Terwijl ik ongeduldig wacht op de metro – altijd onderweg en overal te laat – kruisen onze blikken elkaar. Zijn onaflatende woordenbrij en drukke gebaren zijn nu voor mij bestemd. Als ik laat blijken dat ik er niets van versta, wendt hij zich af, op zoek naar die ene iemand die hem begrijpt.

Ik schat hem veertig. Zijn blonde krulharen zijn in de war, de jeans en de jas die hij draagt, zijn vuil en versleten. Schoenen of kousen heeft hij niet. Zijn voeten zien zwart van het lopen door de gangen en straten van Brussel.

De metro komt en ik stap op. Hij blijft op zijn bank zitten. Hij gaat nergens heen, komt nergens vandaan. Gestrand in de grootstad. Zou elk station niet ook een dienst voor verloren personen moeten hebben?

Allez, allez, nog een laatste rondje! De Zuidfoor is aan zijn laatste week bezig. Zaterdag en zondag bieden heel wat attracties kortingen van 20 tot 40%  aan, zodat kermisgangers met een bijna lege portemonnee ook nog aan hun trekken kunnen komen. Welke schrijver schreef dag op dag 103 jaar geleden voor de krant De Standaard een stukje over de kermis  en beklaagde zich daarin over de moderne tijden?

Al de actieve krachten van de Hoogstraat, de Kapellewijk, het kwartier van Onze-Lieve-Vrouw te Rooje, de slachthuizen, de lage stad, de Marollen en de tegen-Marollen (St.-Gillis en Molenbeek) al wat Brussel aan sap, aan bloed, aan fut bezit, het bruist ginds onder de lampionfestoenen tussen de dubbele rood-en-groene girandolen, in het geel, het blauw, het groen, het wit, het overdadig elektrisch foorlicht.

Maar de foor zelve, hoe modern! Waar zijn die oude vunzige barakjes, waar men ‘in’ het uitgaan betaalt hetgeen een bewijs was van de degelijkheid der monsters die men daarbinnen te zien kreeg en tegelijk als een blijk van het vertrouwen dat een eerbaar saltimbank kon stellen in zijn vereerd publiek? Waar zijn de peperkoektenten, de porseleinschranken, de muntebollenstok-, meestamper-, citoenknol-, smoutsbol-, vetkwabbel- en kramelkramen? Waar zijn de paardjesmolens, de goeie ouwe piepende paardjesmolens die door kinderen in gang werden gezet of door een afgetreende houterige merrie aan het draaien gekregen?

Lees verder voor de oplossing.

Sint-Guido is het metrostation op lijn 5 tussen Aumale en Veeweide. Het is genoemd naar een 10^de-eeuwse heilige, die eerst koster was in de Onze-Lieve-Vrouwekapel te Laken, daarna als koopman aan de slag ging en ten slotte pelgrimstochten ondernam naar Rome en Jeruzalem. Op 12 september 1012 stierf hij in Anderlecht aan dysenterie. Hij is de patroonheilige van kooplui, veehandelaars, boeren, knechten, kosters, beiaardiers, klokkenluiders, pelgrims en vrachtvervoerders. Zijn grafsteen is terug te vinden in de Collegiale Kerk van Sint-Guido en Sint-Pieter in Anderlecht. Welke Vlaamse dichter droeg een gedicht aan hem op?

Patroon van Anderlecht, aanhoort

hetgeen wij biddend van U vragen:

’t is dat wij lange mogen voort,

in eere en deugd, aan God behagen;

en, zoo gij zelve eens hebt gedaan,

dat wij, u nadoende, altijd meugen

de rechte weg des Heeren gaan

en onzer vrienden hert verheugen.

Lees verder voor de oplossing.

Heel wat Nederlandse schrijvers voelen zich aangetrokken tot Brussel. Multatuli schreef hier Max Havelaar, Jan Greshoff hield hof in de Taverne du Passage in de Sint-Hubertusgalerijen, Jeroen Brouwers beleefde er zijn wonderjaren als redacteur van Manteau. Welke auteur, die er nochtans om bekend stond zijn pen in vitriool te dopen, schreef deze aardige woorden over Brussel?

 Nergens ontmoet je zoveel vriendelijke mensen die je de weg willen wijzen, nog voor je te kennen hebt gegeven dat je bent verdwaald, als in Brussel, zelfs wanneer je helemaal niet bent verdwaald. En ze wijzen je dan ook nog de goede weg, wat in deze boze wereld zeldzaam is.

Lees verder voor de oplossing.

Brussel en zijn contrasten. De boulevards en de steegjes, het prachtige herenhuis en het vervallen krot, de hoogwaardigheidsbekleder en de clochard, ze bevinden zich nooit ver van elkaar. Het fotoboek Facing Brussels toont die variatie anno 2010. Maar welke auteur beschreef de bittere armoede en de decadente rijkdom in de hoofdstad onmiddellijk na de Tweede Wereldoorlog?

 Ondertussen is het nacht geworden en ge moet geen taxi vragen in de buurt van de porte Louise, want men bekijkt uw afgedragen regenfrak en uw sjaal en uw schoenen die scheef zijn van in Brussel rond te lopen. Men vraagt u eindeloos waar ge heen moet, en of ge wel weet wat het kost, en tenslotte: ze zijn bezet. Ze wachten naar de heren die uit hun clubs komen en ergens heen willen waar weeral niemand binnen mag, en waar de champagne 700 fr. de fles kost, en waar men de avond ervoor een kind binnengebracht heeft, dat in een danszaaltje aan het swingen was, of een verkoopstertje uit een Unipribas, en ze maken het kind dronken en smeren haar in met blink en doen haar boven op de piano dansen.

Lees verder voor de oplossing.

Sinds ruim een jaar kun je gele Villo-fietsen huren in Brussel. Aanvankelijk bleef het systeem beperkt tot de Vijfhoek, maar langzamerhand breidt het netwerk zich uit. Ik zag bv. enkele dagen geleden in Etterbeek een nieuwe fietsverhuurhalte opduiken, vlakbij place Jourdan. Voor wie Villo wil uitproberen, loopt er nu een uitstekende aanbieding: je kunt een gratis abonnement nemen tot het einde van het jaar, zodat je enkel verplaatsingskosten betaalt (eerste halve uur gratis, tweede halve uur 0,5 euro, derde halve uur 1 euro, vanaf vierde halve uur 2 euro).

Zelf ben ik nog geen abonnee omdat ik ofwel mijn eigen fiets van stal haal ofwel het openbaar vervoer neem, maar ik wil er alvast bezoekers voor warm maken. Wat zijn jullie ervaringen met Villo? In positieve en negatieve zin? Twee reacties kregen we al bij het Collecto-artikel:

Mijn alternatief voor Collecto : Villo. Je mag niet té zat zijn, maar anders brengt het je op max. 25 minuten van centrum Brussel naar ergens buiten het centrum.

De gemeenten op de uithoeken worden nog niet bediend en dat zal ook geen prioriteit zijn voor JC Decaux aangezien er daar minder mensenstroom is.

Op het Bal National wordt er vandaag aan de vooravond van de Belgische feestdag voor de achtste keer gezongen en gedanst op het Vossenplein. Op het programma staan dit jaar Nicole en Hugo, Les Vedettes, Lange Jojo en Kate Ryan. Gedanst in de straten van België wordt er ook in deze vertaalde liedjestekst. Wie heeft het hier over de smerige schoonheid van zijn stad?

De stad is open als een oude hoer
Waar het duur is om arm te zijn
Klein land met een grote geest
Waar ze helemaal geen taal spreken

Dansen in de straten van België
Brussel, waar ze spruiten eten
En rauwe mosselen

Brussel, brij,
Zij is mooi, zij
Ze is een dame
Een smerige schoonheid

Lees verder voor de oplossing.

Aan activiteiten is er in de zomer waarlijk geen gebrek in Brussel! De muziekliefhebber kan dit weekend gratis festivalhoppen. Brosella biedt twee dagen lang folk en jazz in het Groentheater in Laken, terwijl de AB op 11 juli de programmatie verzorgt van De Gulden Ontsporing. Of kijk je liever op een groot scherm naar de finale van het WK voetbal, bv. in de Bozar of de Sint-Gorikshallen? Brussel Bad is ook al van start gegaan. Op de Zuidfoor is het nog een week wachten. Tussen al dat wilde feestgedruis loopt er elke weekdag in juli en augustus een klassiek festival: Midis-Minimes.

 Wie zin heeft in een muzikale middagpauze dicht bij de Zavel, kan om 12.15u een concert van 35 minuten meepikken in de Miniemenkerk of in het Koninklijk Conservatorium Brussel. Al voor de 24ste keer presenteert het festival een eclectisch programma met de meest diverse repertoires: vocale muziek maar ook oude, moderne en traditionele instrumenten; solisten, duo’s, trio’s, kwartetten en zelfs orkesten; jonge musici en artiesten met faam uit binnen- en buitenland.

Lees volledige tekst