Klikkerdeklik !

PFOR: Wat achtergrond info: Ine lanceerde een ‘stokje’, ttz een topic voor een blogpost, waarbij die telkens na de post ‘doorgeworpen’ wordt naar 5 collega bloggers. Het onderwerp ‘My city, your city’ omvat dat je 5 plekken (vooral om te eten) benoemt in je favoriete stad, zodat de lezers die zouden kunnen ontdekken. Ik (Peter) kreeg het stokje en omdat Brussel zo groot is, heb ik mijn 5 estafette-stokjes binnen Brussel gesmeten. Hieronder wat 1e, 2e en Xe generatie-artikels over Brussel.

Peter
Wouter
Frank
Alex
Mike
kwak
Bart

Sorry, indien ik iemand over het hoofd zag. Links kun je in “comments” toevoegen…

Aha, net voor ik ‘n verlengd weekend naar het (frisse ) zeetje trek en dus 4 dagen digitaal onthecht ben, de zestigste OJP….
Niet alleen “waar” maar ook “wat” en “waarom”

Voor opnames van VERMIST, zijn ze bij VT4 op zoek naar kinderen van de lagere school, die samen met hun ouders willen figureren!

Datum: do 19/7, van 15/16u tot 18u
Locatie: Kunsthumaniora Laken, Chrysantenstraat 26, 1020 Laken.
Kledij: vrije keuze, opnames zijn buiten, dus voorzie jas & paraplu.
de kinderen moeten voorzien zijn van hun schoolboekentassen, etc…
(het is een schoolpoort-scene)

In de scene komt Joke Devynck haar dochter aan de schoolpoort oppikken.
Uiteraard staan er nog verschillende ouders hun kindjes op te wachten.

De ouders krijgen een onkostenvergoeding van 30 euro per persoon/volwassene.

Blijkbaar zoeken ze nog meer figuranten dan bovenvermeld voor deze reeks. Hierbij de beschikbare rollen…
Lees volledige tekst

A quoi ressemblerait le monde si, dans chaque quartier, les habitants prenaient en main le destin du petit morceau de planète sur lequel ils vivent ensemble ?s’ils s’efforçaient d’inventer une vie sociale libre, ouverte et responsable ?

Nu of nooit…
Want ik loop al ‘n tijdje rond met het idee een postje te plegen over een website die in Parijs (sinds kort ook te Grenoble) heel wat succes kent en eigenlijk in de lijn ligt van wat een straatblog doet maar een stapje verder gaat.

Op PEUPLADE probeert men op wijkniveau een internet-community te realiseren. Eentje die eveneens een voedingsbodem vindt in real life. Zo kunnen mensen van eenzelfde wijk zich inschrijven en aanduiden wat hun hobbies, kundes en kennissen zijn en tot wat ze voor hun medemens bereid zijn te doen. Tot daar de gewone community-site maar ze gaan een stapje verder : inherent aan de goede werking peuplade.fr is het organiseren van wat ze “Apèros” heten : de Peuplade-leden van eenzelfde wijk ( definitie van wijk wordt door de leden zelf gedefinieerd en kan gaan van één huis tot een Paris XVe) gaan na de werkuren op één welbepaald café en praten daar wat bij. De site heeft in dat verband heel wat tips van waar en hoe ( bv. zorg zeker dat er onvoldoende of geen stoelen aanwezig zijn en dat de ruimte eigenlijk te klein is voor het aantal uitgenodigden : ben je wel verplicht met een ander te communiceren…). Het project wordt (gedeeltelijk?) gefinancierd door door de wijkhandelaars die hun ads op de site kunnen zetten en dus zeer direct tot hun doelpubliek kunnen richten.

Dat dit project niet onopgemerkt is gebleken mag blijken uit het feit dat “Click” een progamma van één de BBC’s , dat ook op BBC World te bezichtigen is, er een heel item aan besteedde (wie “Click” niet kent : ik steek er altijd wel iets op (gisteren nog hadden ze het over het project van Peter Gabriel dat We7 heet : mensen die van al eens iets muzikaals downloaden -en deze site niet kennen- moeten daar eens een kijkje nemen).

Een citaatje uit “Qui sommes nous?” van Peuplade :

Le site Paris Peuplade est administré et développé depuis novembre 2005 par la SARL ” Les Ingénieurs Sociaux “, une entreprise engagée qui conçoit et développe des outils destinés à offrir aux gens et aux entreprises les moyens de donner aux rapports interpersonnels, à la société et à l’économie un visage humain.

Ce site est l’héritage d’une expérience débutée sous forme associative en 2003 dans le quartier des Epinettes (17e) grâce au soutien de la Fondation RATP pour la Citoyenneté, de la fondation Veolia pour l’Environnement et de la Mairie du XVII° arrondissement. Le succès de cette initiative a donné envie à ses fondateurs de l’étendre à tout Paris sous une forme nouvelle.

Maar zoiets in Brussel…? Eigenlijk kun je vanuit Peuplade nu al hetzelfde doen alhier maar ik vrees dat we dan al vlug tegen het taalprobleem zullen aanlopen. Ik dacht er eigenlijk aan toen ik de merkte hoeveel -al dan niet toekomstige- Schaarbekenaren reageerden op de post : “en waar woon jij?“. Ze wonen begot op ‘n halve boogscheut van bij mij vandaan en ik ken ze van haar noch pluimen. Bovendien leek iedereen het gebrek aan een gezellige kroeg in Schaarbeek te betreuren (wellicht om dezelfde reden). Het overzetten van dit Parijse iniatief naar een Brusselse contekst zou aan beide euvels kunnen verhelpen…
(Vangelwe is intussen wel al ingeschreven op Peuplade maar ik voel me ‘n beetje eenzaam)

Vorige week brachten mijn naar bloesems geurende voetzolen me naar de Grasmarkt. De lente was me in het hoofd geslagen en huppelend over de door de zon gepolitoerde kasseien, fladderde mijn blik van etalage naar uitstalraam…
Tot een aantal affiches, uiting gevend aan de panische angst van eigenaars van de desbetreffend winkelpanden, mij terug tot de kille werkelijkheid brachten. De middenstand in zijn alwetendheid en oneindige wijsheid, kondigde hier onomwonden het nakend einde van mijn geliefde stadscentrum aan.
Alsof ik plots oog in oog stond met een parallelle wereld : één waarin verregaande absurditeit tot norm verheven is….

Iemand een zinnige verklaring?

Waar gaat deze skater -bijna- uit de bocht?

Om helemaal correct te zijn, dien je twee plaatsen te vernoemen….

En Mich moet zich -vooralsnog- onthouden…

UPDATE :

Zaterdag -21/4- vond aan de VUB (één van) de groepsgesprekken plaats rond “photosharing via internet” waartoe o.a. een aantal redactoren van onze blog waren uitgenodigd. (Michael en ikzelf waren van dienst en wachten nog steeds op bezoldiging voor deze gepresteerde overuren in het belang van Brusselb -L- ogt…) Deze (voor mij althans) verrijkende babbel werd -durven we al zeggen professioneel? ja, begot, we durven dat – professioneel gemodereerd door twee studenten Communicatiewetenschappen : Katrien en Alix (bijgestaan door hun collega die het geheel op video vastlegde). Het gesprek zelf kaderde – als ik dat goed heb begrepen- in een doctoraatsstudie rond Web 2.0.

Ik mag wel zeggen dat een verrassende mix van persoonlijkheden die elk op hun verschillende manier met het gegeven (fotografie, internet, sharing) omgingen, resulteerde in een zowat twee uur durend gesprek waarbij alle aspecten ervan vanuit verschillende oogpunten belicht werden.
(btw, Katrien hoopt in de toekomst in de Media-branche aan de slag te kunnen en Alix droomt van een job bij een fashion-magazine : dat de Sanoma’s en VMM’s van deze wereld beide jongedames maar nauwlettend in het oog houden….)

Het reeds gedeeltelijk ontluisterd raadsel van deze post, is nu geheel uitgeklaard. In het bewuste café werd een nieuwe tv-reeks opgenomen van de RTBF ( en dus niet van RTL) -let op de zeer schone banner van De Post op die site-.

Gisteren konden we van de eerste aflevering proeven (de volgende is gepland op 24/4). Bovendien heeft de RTBF een hele site gewijd aan deze reeks waarvan ze duidelijk veel verwachten

En ik moet toegeven -zonder een beslagen kenner te zijn van populaire series- dat het in zijn genre aardig wat in zijn mars had. Of maw : heb al veel en veel slechter gezien. Maar Vangelwe zou Vangelwe niet zijn als hij niet enigszins gecrispeerd zou vitten op wat voor anderen eerder futiele details zouden kunnen zijn. Lees volledige tekst

Dit weekend een foldertje meegegritst bij de slager op het Kol. Bremerplein te Schaarbeek (Hier spreekt men Westvlaams -soms) . Flyer diagonaal gelezen terwijl de salami in plakjes werd gesneden. Vervolgens in de broekzak gepropt met de bedenking dat ik daar op de blog nog niets over gelezen had. Misschien moest ik er wel iets over plegen. Thuisgekomen blijkt m’n flyertje onvindbaar….

Maar ik herinner me het woord “bicycity” ( hoe spreek je dat uit? biesiesietie?woordspeling busycity? ) en dat we met z’n allen met de fiets op de snelweg konden (op 6 mei) rond en in Brussel.

Dan ben je blij dat je op rijpere leeftijd de geneugten van het wereldwijde web nog hebt kunnen proeven. Hier dus : alle info op’n rijtje . Ook in het Arabisch (maar niet in het Turks?).

Helaas, is 13km/u voor mijn kleinste toch nog een beetje te hoog gegrepen. Maar volgend jaar, wie weet?

Naast het feit dat deze instelling blijkbaar een onuitputtelijke bron van inkomsten is voor stad en regio (ten koste van wie?), ontdekte ik vorige week de culinaire zijde van deze jeton. Vorige week op aanraden van een kennis, betrad ik de voormalige Salle La Madeleine: niet met de bedoeling mijn zuurverdiende centen te grabbel te gooien maar enkel en alleen in een bij voorbaat gedoemde poging mijn onophoudelijk om gastronomische voldoening smekende maag het zwijgen op te leggen.

Nu, we waren een beetje te vroeg en na de kosteloze inschrijving ( ha ja, ik ben nu officieel “member van het Grand Casino Brussels”), besloten vrouwlief en ikzelf de homo ludens eens van dichtbij gade te slaan. Lees volledige tekst