Brussel heeft een rijk industrieel verleden. Zo gold Molenbeek in de 19^de eeuw als het Belgische Manchester. Dankzij de gemakkelijke bereikbaarheid via de grote verbindingswegen die waren aangelegd, floreerden er metaalverwerkende bedrijven en ijzergieterijen. Ook chemische bedrijven, producenten van voedingswaren en bedrijven die koloniale waren behandelden, vestigden zich er. Ook aan de andere kant van het kanaal, in de buurt van de Ninoofsepoort en Vlaamsepoort, wemelt het van vroegere fabrieksgebouwen, arbeidershuizen, steegjes en beluiken. Welke Vlaamse schrijver schildert hier het onvermoede bestaan van een smederij in de Brusselse binnenstad, in de Vlaamsesteenweg 62?

 De vreemdeling die door ’t centrum van Brussel slentert en die, verdoofd door de drukte en de herrie, ergens bij de Beurs op een bank gaat uitrusten, vermoedt zeker niet dat er vlakbij nog een fabriek in werking is, die niet moet onderdoen voor die van het Waalse land of van het Ruhrgebied. Hij verbeeldt zich nu eenmaal dat het centrum van die weelderige stad alleen uit hotels, koffiehuizen, patisserieën en parfumeriewinkels bestaat en dat er geen plaats meer is voor volgelingen van Pluto, voor mensen met zwarte gezichten, die met vuur en ijzer spelen.

Lees verder voor de oplossing.

Foto hierboven: El Vis van Lost Cactus.

Lees volledige tekst

“Waar in Brussel vind je de 5 beste plekken om stoemp te eten, wat zijn de 3 meest onthullende tram- en buslijnen en van welke 4 wijnbars krijg je het warm?”. Jan Sulmont probeerde Brussel te vatten in 52 lijstjes, netjes gebundeld in een handige stadsgids. BrusselBlogt laat elke week een nieuw lijstje op je los!

Lees volledige tekst

Leuven lanceerde Leuven Laat al in 2008, maar op 3 juni 2010 volgde Brussel. In de wijken Dansaert, Grote Markt, Sint-Jacob en de Vismet kun je, net als in Leuven, elke donderdagavond winkelen tot 20 u. Als je na het werk een uurtje of twee inkopen wilt doen, word je niet meer geconfronteerd met nors kijkende veiligheidsagenten die je de toegang beletten, soms tien minuten voor sluitingstijd. Of onvriendelijk winkelpersoneel dat je de deur wijst. Een eerste stap naar klantvriendelijkere openingsuren en een grootstedelijke invulling van shoppen?

 Het initiatief kreeg de – communautair neutrale – naam Afterwork Shopping. Brussels schepen van Handel Jean De Hartog situeert het project in een interview met UNIZO. Brussel wil niet achterblijven tegenover Europese steden als Londen, Amsterdam en Parijs en past zich aan de levenswijze van de klanten aan, in het bijzonder de pendelaars, congresgangers, werkende mensen en toeristen. Avondwinkelen ziet hij ook als een instrument om de stadskern te versterken en om de economische crisis voor de handelaars een klein beetje te verzachten. 60 tot 65% van de handelaars doet naar verluidt al mee.

Lees volledige tekst

Overgenomen van Beauregards Blog

Indrukwekkend, da’s het minste wat je kan zeggen van hetgeen het Belgisch Stripcentrum aan origineel materiaal bijeengesprokkeld heeft voor de reconstructie van Het atelier van Franquin, Jijé, Morris en Will. Een mini-universum binnen het brede gamma dat het BCB normaal aanbiedt, dompelt je onder in de stroom die tot stand kwam na de samenvloeiing van vertakte creatieve riviertjes.

Mentor Jijé nam drie genieën onder zijn hoede waar later artistieke generaties naar zouden opkijken. Wasterlain, Walthéry, Peyo, Conrad, Yann, Gos, Tillieux en vele anderen zijn geestelijke kinderen van voornoemde bende. En al is het Morris die zich afzondert als een poor lonesome artist, de drie anderen blijven met elkaar verweven en stuwen mekander voort (vooral het duo Franquin-Will) totdat Jijé zelf nieuwe horizonten verkent en andere leerlingen opleidt.

Lees volledige tekst

“Er zijn soms van die ontmoetingen, zelfs met ons volmaakt onbekende mensen, voor wie we ons op het eerste gezicht interesseren, zomaar ineens, voordat er een woord gezegd is.” (Fjodor Dostojevski, uit: ‘Misdaad en Straf’, Deel I Hoofdstuk 2, vertaling Jan Meijer, met dank aan Koen Blansaer)

Foto hierboven: @ work van Legasse Photo.

Bekijk ook de vijf andere foto’s van de week.

De kleine Latino aan tramstatie Beurs speelt een volbloed Rambo. Zijn haar is zwaar bewerkt met brillantine en staat in hoge pieken, als vlijmscherpe stekels.

Hij draagt een kaki gevechtsjasje en dito broek in pocketformaat en kijkt stuurs en agressief voor zich uit. Hij heeft daarbij ook stoer zijn armen gekruist : wie doet mij wat?

Zijn AK-47 en mes houdt hij voorlopig op zak.

Hij bekijkt niemand, wee u gebeente als men hem zou durven bekijken, laat staan benaderen.

Een blond meisje van dezelfde leeftijd nadert zijn territorium. Ze komt vrolijk aangehuppeld, gesneden uit veel zachter hout.

Ze heeft een roze boekentasje bij zich met daarop in keigrote letters K3. Heel andere koek dan Rambo.

Het meisje is nog volop kind, thuis speelt zij nog met de poppen, vermoedelijk wordt ze in slaap gewiegd met een zoet verhaaltje en misschien is zelfs Sinterklaas haar nog bekend.

Rambo kijkt even opzij vanuit zijn ooghoeken, hij heeft zijn gerief bij de hand als het kind te opdringerig wordt.

Lees volledige tekst

Afgelopen winter moest ik nog passen op de vraag waar men in centrum Schaarbeek rookvrij zou kunnen uitgaan. Mijn antwoord was altijd: Naar de bar van repetitiecentrum Novanois in de Vleugelstraat, wat wel niet echt een publiek café wil zijn, of … op de zomer wachten, wanneer de terrasjes opengaan…

Nu is er plots verandering in gekomen. Twee weken geleden opende midden op de Louis-Bertrand-Laan een Luxemburgse biowinkel (!) annex lunchcafé, namasthé, die het al iets oudere en tussen Turkse buurtwinkels verstopte Filipijnse (!) lunchcafé annex fairtradewinkel Les Trouvailles de Louise in de Josaphatstraat met een vergelijkbaar menu vergezelt.

Op het Collignonplein is ondertussen een nieuwe rookvrije brasserie geopend met sofa’s voor wie enkel iets wil komen drinken, Brasserie Le Colignon, en het oude volks- (en ambtenaren-) café Eden op hetzelfde plein is plots ook rookvrij – de keuken van het eveneens befaamde Aretousa is na sluiting aan het Pavillonplein naar hier verhuisd…

Bio- en fairtradewinkels, rookvrij eten en nu nog een hippe kroeg! Verleden weekeinde is aan de hoek Louis-Bertrand-Laan / Haachtsesteenweg Le bar du gaspi heropend. Van 1980 tot 1996 legendarische cultkroeg van de oppositie tegen Nols, twaalf jaar gesloten en heropend als kroeg annex bio-restaurant annex cultuurcafé … Het publiek is een mengeling tussen oud-soixante-huitards, vroegere stamklanten en vrienden van de vader-cafébaas en jong volk met muziek in de vingers rond de zoon-cafébaas… Zie foto. Open van 12 uur ‘s middags tot 2 uur ‘s nachts.

Nu nog iets wat niet op zondag gesloten is … Wie opent wat volgende week?

Brussel, je kunt er goed leven, niet het minst dankzij de gastronomische geneugten. Of zou het toeval zijn dat het stadsmuseum het Broodhuis heet? Een stad met een geschiedenis, waar menige kunstenaar en intellectueel actief was, zoals Hergé (Serafijn Lampion is een personage in Kuifje) en Karl Marx (het Communistische Manifest). Maar in Brussel heersen ook opportunisme en plantrekkerij. Welke schrijver schreef vijftien jaar geleden zijn indrukken over Brussel in een tragikomische roman neer?

O Brussel, stad van het goede leven, waar kan men beter zijn? Stad van één miljoen goedzakken, broodeters en burgemeesters zonder hersenen. Stad van Serafijn Lampion die een rally houdt op je gazon. Stad van marchands, amateurs en arrangeurs, stad van de grinnikende burgers die niet houden van groot vertoon. De autochtonen van Brussel zijn dapper noch oorlogszuchtig. Zij juichen hun bezetters warmbloedig toe en bedriegen hen vervolgens. Ici, on n’est pas sérieux. Daags voor de verkiezingen beslissen ze voor wie ze stemmen. Dat is: voor hun portemonnee, terecht, hoe zou u zelf zijn, maar in hun hart en in het café zijn zij communisten. Het communisme, dat is hier geboren. Marx schreef hier zijn Manifest.

Lees verder voor de oplossing.

“Waar in Brussel vind je de 5 beste plekken om stoemp te eten, wat zijn de 3 meest onthullende tram- en buslijnen en van welke 4 wijnbars krijg je het warm?”. Jan Sulmont probeerde Brussel te vatten in 52 lijstjes, netjes gebundeld in een handige stadsgids. BrusselBlogt laat elke week een nieuw lijstje op je los!
Lees volledige tekst