Dat het in Brussel woekert van de asociale autobestuurders is welbekend. Fietspaden worden dikwijls aanzien als tijdelijke parkeerruimte of als los-en laad plek. Behalve je leven riskeren kan je er als fietser weinig tegen beginnen. Dit zal binnenkort misschien wel eens kunnen veranderen. Op Brusselnieuws.be las ik vandaag het volgende artikeltje: “Wie zijn voertuig, container of mobiel toilet achterlaat op een fietspad mag verwachten dat een foto van het obstakel opduikt op de website mybikelane.com. Die roept fietsers op om elk oneigenlijk gebruik van fietspaden te melden. De site geeft ook een lijst van nummerplaten van wildparkeerders”. Het volledige artikel kan je hier bekijken.

In Gent loopt er een soortgelijk project “http://foutparkeerders.be“, daar zien ze het iets breder: alles wat fout staat of hangt komt op de gevoelige plaat… Discussies tussen pro’s en contra’s verlopen er soms erg geanimeerd. Enja, zelf Brussel heeft er zich een plaatsje kunnen veroveren tussen de tags.
Het grote verschil tussen de twee initiatieven is dat mybikelane.com ook de nummerplaten in beeld brengt. Ze drijven het zelfs zo ver dat recidivisten in een top 10 belanden. Volgens onze wetgeving is het online tonen van nummerplaten een inbreuk op de privacy. Misschien wel een brug te ver?

… en dit nog tot zondagavond. Het weer is niet van dien aard dat de bloemen riskeren te verdorren op zo’n korte tijd. Dus het blijft het ganse weekend de moeite om eens langs de Grote Markt te passeren.

Copyright: Gaston Batistini
Nog meer foto’s van de opbouw zijn te vinden op Gaston’s photostream.

Brandstofprijzen duurder, of anders moeten de prijzen aangepast aan de tariefverhogingen van de MIVB, maar het lijkt wel dat de taxiprijzen gewoon met een zekere regelmaat de lucht in moeten.
Volgens dit artikel in Brusselnieuws gaat de prijs van 1.35€/km naar 1.50€/km, ofte een verhoging van ruim 11%. Vorige verhoging, met vorige minister, was in 2008 en bedroeg toen 7%. Het wachttarief wordt zelfs een volle 20% duurder (vorige verhoging +/-8.3%). Lees volledige tekst

Op het Bal National wordt er vandaag aan de vooravond van de Belgische feestdag voor de achtste keer gezongen en gedanst op het Vossenplein. Op het programma staan dit jaar Nicole en Hugo, Les Vedettes, Lange Jojo en Kate Ryan. Gedanst in de straten van België wordt er ook in deze vertaalde liedjestekst. Wie heeft het hier over de smerige schoonheid van zijn stad?

De stad is open als een oude hoer
Waar het duur is om arm te zijn
Klein land met een grote geest
Waar ze helemaal geen taal spreken

Dansen in de straten van België
Brussel, waar ze spruiten eten
En rauwe mosselen

Brussel, brij,
Zij is mooi, zij
Ze is een dame
Een smerige schoonheid

Lees verder voor de oplossing.

Leuven lanceerde Leuven Laat al in 2008, maar op 3 juni 2010 volgde Brussel. In de wijken Dansaert, Grote Markt, Sint-Jacob en de Vismet kun je, net als in Leuven, elke donderdagavond winkelen tot 20 u. Als je na het werk een uurtje of twee inkopen wilt doen, word je niet meer geconfronteerd met nors kijkende veiligheidsagenten die je de toegang beletten, soms tien minuten voor sluitingstijd. Of onvriendelijk winkelpersoneel dat je de deur wijst. Een eerste stap naar klantvriendelijkere openingsuren en een grootstedelijke invulling van shoppen?

 Het initiatief kreeg de – communautair neutrale – naam Afterwork Shopping. Brussels schepen van Handel Jean De Hartog situeert het project in een interview met UNIZO. Brussel wil niet achterblijven tegenover Europese steden als Londen, Amsterdam en Parijs en past zich aan de levenswijze van de klanten aan, in het bijzonder de pendelaars, congresgangers, werkende mensen en toeristen. Avondwinkelen ziet hij ook als een instrument om de stadskern te versterken en om de economische crisis voor de handelaars een klein beetje te verzachten. 60 tot 65% van de handelaars doet naar verluidt al mee.

Lees volledige tekst

Opnieuw Recyclart Holidays deze zomer!

[9 weken lang, elke donderdag en vrijdag, van 24 juni tot 20 augustus, gratis en bijna gratis…]

Het zomerfestival van kunstencentrum Recyclart (oftewel het station Brussel Kappellekerk, voor de vrienden) is weer helemaal terug na een jaar afwezigheid en schakelt een versnelling hoger om ten volle te genieten van de zomer in de binnenstad. Een zeer afwisselend programma met concerten en dj-sets, muziekdocumentaires in openlucht, performances en tentoonstellingen, petanque, een sportieve jogging in de Marollen, de installatie van een publieke broodoven (Pain Publik), een marktje voor jonge ontwerpers en de immer presente Fotomaton.

Dit allemaal in hartje Brussel voor geen of bijna geen geld. Dat de klagers en zagers thuisblijven!

Op het extra festieve openingsweekend kan je op Donderdagavond vanaf 18u genieten van een workshop ‘biobrood’ maken, terwijl een parade van verschillende majoretten de buurt opvrolijkt: ‘La totale’, les mignonettes, les vedettes, Majoretteketet én les fanfoireux brengen het beste Brusselse talent ten berde. Voor de petanquefans volstaat een identiteitskaart om een setje uit te lenen.

Op Vrijdagavond kan je naast de vaste buitenactiviteiten ook terecht voor 5 euro in de zaal vanaf 22u tot de vroege uurtjes voor een boeiende avond experimentele electronica zwevend tussen Brussels talent en internationale hoogvliegers: Planet Mu staat nog altijd aan de top van experimentele elektronische muziek, getuige het adembenemende Shortstuff en Geiom. Met Milanese, die zijn volle plaat ‘Lockout’ uitbracht bij planet Mu in 2009 (naast eerdere worpen op Planet Mu en ook o.a. Warp records), hebben we dan weer één van Mu’s meest gevestigde waarden in huis. Viktor Sagat en Azaryx zijn dan weer de ideale, lokale sparring partners.

Meer informatie op http://www.recyclart.be

Een stukje literatuur uit het repertoire van Beenie Man. Een homofobe Jamaicaan (als je er de reisgidsen op naslaat, is Jamaica zowat één van de laatste plaatsen waar holebi’s veilig op reis kunnen) die ondanks het ondertekenen van de Compassionate Act, in 2009 toch nog even zijn homohaat kwam spuien in Oeganda, een land waar plannen bestaan om de doodstraf opnieuw in te voeren voor herhaaldelijk homoseksueel gedrag.
Ondanks het schenden van deze Act, mag hij toch komen spelen op Couleur Café. Een klein beetje in tegenspraak met het volgende wat ik terugvind op de site van Couleur Café.

Zoals elk jaar is ook deze 21ste editie van Couleur Café meer dan een Global Party. Kunst en Solidariteit krijgen ook hun plaats op het terrein en zijn zeer geliefd bij het publiek. Dit jaar sluiten zowel Cool Art Café als het Solidarity Village zich aan bij de thematiek van het Europees Jaar van de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting.

Dus als u het eens bent met homofobe praat, of u wilt naar het voetbal gaan kijken op groot scherm (ja, dat kan daar òòk), vooral naar Couleur Café gaan.

Bronnen: Homohater op Couleur Café, http://mo.be, BBC, http://www.bbc.co.uk

De kiezer heeft gesproken. Over de resultaten zal nog heel veel nagepraat worden. De vorming van een federale regering, hoogstwaarschijnlijk met de verkiezingswinnaars N-VA en PS, zal geen gemakkelijke klus worden. Maar hoe ging het eraan toe in een Brussels stemkantoor? Ik was voor het eerst opgeroepen als bijzitter in Etterbeek en mocht ijverig stempels zetten op oproepingsbrieven. Impressies van een verkiezingswaarnemer.

 Half acht, het is voor een avondmens een ontiegelijk vroeg uur op een zondag. Maar ik stond paraat. Ik was nieuwsgierig om verkiezingen eens aan de andere kant mee te maken, als ambtenaar geloof ik in dienstverlening aan de maatschappij en burgerzin en er wachtte mij bovendien een beloning in de vorm van een vrije maandag als ik afstand deed van het zittingsgeld. De voorzitter van het stembureau begroette mij in het Frans en het Nederlands en nodigde me uit om koffie en een chocoladekoek te nemen. Hij was bloednerveus, want het was zijn eerste keer. De bijzitters druppelden een voor een binnen. Het zweet parelde al op het voorhoofd van de voorzitter toen hij moest beslissen wie moest blijven. Een vrouw zei dat ze nog veel werk had tegen morgen en kreeg dienstvrijstelling. Uiteindelijk bestond de ploeg uit een secretaris en vijf bijzitters, onder wie iemand van de gemeente. De uitleg over de te volgen procedure was niet al te duidelijk, de taakverdeling liep niet van een leien dakje. Kortom, een lichte vorm van chaos. Het stembureau ging dan ook met 20 minuten vertraging open. Lees volledige tekst

Vlaanderen en Wallonië vormen één land, ook wel bekend als “België”. Maar hoe lang nog? Wie is er beter af? Wie is er slechter af? Zijn ze zo verschillend? Staan ze elkaar naar het leven? Hebben ze soms gelijk? Zijn ze soms gelijk?
Waterzooi vs Boulets sauce lapin. Een strijd tot de dood! Beter dan de verkiezingen van komende zondag.

Improvisatietheater op het scherpst van de snede! Een TWEETALIGE SHOW met:
Geert De Wael
Thierry Croix
Yasmina Dethioux
Martin Ophoven
Loïc Binard
Adrien Hoppe

Donderdag 10 juni (vanavond dus) om 20u30.
Info en reservaties:
www.fbia.be / 02 672 93 25
Centre Culturel de Schaerbeek (Rue de Locht, 91/93 – 1030 Bruxelles)

Hoe langer ik in dit land, in deze stad, leef, hoe raadselachtiger het voor mij wordt wat het woord “hoofdstad”, vaker nog “hóófdstad” zou mogen betekenen. Het heeft zeker niet dezelfde betekenis als het Duitse “Hauptstadt” of het Franse “capitale”.

Men heeft me al vaker de opmerking gemaakt dat het toch raar was dat men in zijn “eigen hóófdstad” door een buitenlander (ik dus) rondgeleid moest worden. En van alle kanten hoort men dat iets schandalig zou zijn omdat het in “ónze hóófdstad!” gebeurt …

Ik ben in West-Duitsland opgegroeid, we vonden het best grappig vanuit de trein bij het doorreizen van een van de haltes ergens achter Keulen plots op de borden te kunnen lezen “Bonn – Bundeshauptstadt”. Men noemde Bonn daarom ook “Bundesdorf”, bondsdorp. In de Bondsrepubliek was niemand bang van de “Hauptstadt”, niemand vond Bonn belangrijk genoeg om erover na te denken. Het was gewoon de plek waar Adenauer na zijn diensturen niet te lang voor moest rijden om naar zijn rozentuin aan de overkant van de Rijn te geraken (daarom was het als Hauptstadt gekozen). Niemand zou ook een seconde eraan gedacht hebben te willen meebeslissen wat er in Bonn gebeurt. De arme Bonners leden al genoeg onder al dat getoeter van de staatsbezoekkaravanen, daar moesten wij niet nog eens meepraten.

Ik weet wel niet helemaal hoe het er vandaag mee zit in Duitsland. De nieuwe “Bundeshauptstadt Berlin” was nog te jong toen ik emigreerde. Maar wat me wel opvalt,  is dat Berlijn vandaag een grote aantrekkingskracht uitoefent op hoogopgeleide of artistiek bezige mensen: Uit mijn kennissenkring zijn er veel die vroeg of laat in Berlijn belanden. Men is nieuwsgierig naar Berlijn. Het lijkt spannend én goedkoop, leven in Berlijn. De Berlijners creëren een interessante sfeer, daar wil men aan meedoen. Om mee te doen, moet men er natuurlijk naartoe verhuizen – wat ook anders?
Lees volledige tekst