Waarheen met Brussel?

Het lag al maanden op mijn aandacht te wachten, het boek “Waarheen met Brussel?”. Dit is de jongste, maar inmiddels al een jaar oude telg van de stadsschriften van Eric Corijn, hoogleraar Stadsgeografie aan de VUB. Voorheen verschenen van zijn hand al de werken “Brussel!” en “Kan de stad de wereld redden?”, allemaal gepubliceerd bij VUBPRESS.

Vorig najaar had ik het geluk een aantal van zijn lessen van Brussels Academy te kunnen bijwonen. Je weet wel, de volksuniversiteit over Brussel, een lovenswaardig initiatief van Corijn. De lessen starten opnieuw op vrijdag 14 maart. Maar het concept is wat aangepast. Terwijl vorig jaar de lessen ontdubbeld werden in een Nederlandstalige sessie in de voormiddag en een Franstalige sessie in de namiddag, wordt nu volop de kaart van tweetaligheid getrokken. Er is voortaan één les op vrijdagvoormiddag in het Nederlands en Frans tegelijk. Als statement kan dat tellen! De lessen hebben plaats in het Huis van Culturen in Sint-Jans-Molenbeek. Over de middag wordt er een lunchgesprek georganiseerd: terwijl je jouw boterhammetjes opeet, kan je mee discussiëren over een welbepaald thema. In de namiddag kan je ten slotte deelnemen aan een wandeling ergens in het gewest. Het ziet er weer allemaal superboeiend uit!

Maar ik zou dus iets over het boek “Waarheen met Brussel?” zeggen. Elk hoofdstuk van het boek is geschreven door een andere expert en behandelt een bepaald thema. De thema’s zijn verdichten, verduurzamen, ondernemen, verbeelden, integreren en plannen. Enkel het laatste hoofdstuk en de inleiding zijn door Corijn zelf geschreven.

Lees volledige tekst

Share

Charlotte Marchand stelt tentoon: Paintings and Drawings in hartje Brussel

Nog tot 8 maart 2014 gunt de Franse kunstenares Charlotte Marchand ons een blik in een gestructureerd fragment van haar speelse impressies.  Door fijne collages en wilde verfstroken heen presenteert ze een levendige mix van organische prints en chaotische geometrie op een fond van diep zwart en scherpe fluo.

Achter een scherm van impulsief plezier en kleurrijke rebellie schuilt een groei naar het plaatsen en organiseren van uiteengespatte emotie.  Charlotte vertelt dat ze steeds meer evolueert naar structuur in haar werk.  Uitgaande van enkele originele basiselementen zoals papier, verf, metaal, behangpapier en fijne kant, creëert ze collages die op hun beurt worden samengebracht tot een gecontroleerd en samenhangend dynamisch geheel.

In 2014 werd Charlotte Marchand laureate van de beurs COCOF MAAC, die het mogelijk maakt voor de artieste om één van de atelierruimtes van dit kunstencentrum te bezetten, voor een periode van twee jaar.  Wonen en werken in een bruisende stad als Brussel is ongetwijfeld een bron van inspiratie voor deze energieke kunstenares.

De expo is te bezichtigen in kunstencentrum MAAC:

Allen daarheen!

MAISON ART ACTUEL CHARTREUX/ HUIS HEDENDAAGSE KUNST KARTHUIZERS

Rue des Chartreux 26-28 1000 Brussel

www.maac.be

Share

Nieuwjaarsdrink BrusselBlogt

Het is weer tijd voor een gezellige drink om het nieuwe blogjaar in te zetten. Aanvullend hebben we het over de toekomstplannen van BrusselBlogt: (ver)nieuw(d)e website, nieuwe schrijvers aantrekken, activiteiten, brainstorm. We horen graag je mening, dus kom gerust langs! We spreken af op donderdag 9 januari om 19.30 u in Les Gens Que J’aime (Zuidstraat 15). We hopen op een talrijke opkomst. Enneuh… voor alle lezers en fans van onze blog en Facebook-pagina: een sprankelend en subliem 2014!

Share

Toch toffe mensen hier in Brussel!

Vlak voor de kerstvakantie zat ik gezellig te wezen met enkele collega leerkrachten, een kerstboom en lekkers. Er werd zoals steeds vurig op los getetterd. Eén collega vertelde hoe ze recent in hartje Brussel een jonge vrouw in Evakostuum tegenkwam… Een andere collega had ook net iets meegemaakt. Tijdens de aankoop van haar bijdrage aan ons kerstkoffiekransje in een plaatselijke supermarkt, bleek de oudere dame voor haar aan de kassa in haar broek gedaan te hebben…

Zwaar verontwaardigd en gechoqueerd waren mijn collega’s… Wat een schande!! Van hun oren hadden ze gemaakt, want hun plaatsvervangende schaamte konden ze echt niet onder stoelen of banken steken… Lees volledige tekst

Share

2013: een terugblik (3)

Het is de tijd van de jaaroverzichten. Ook BrusselBlogt kijkt terug op een gevuld jaar met veel bijdragen over uiteenlopende onderwerpen. Een terugblik op 2013 in citaten uit onze artikels. Vandaag het derde en laatste deel.

September

Hopelijk wordt het Muntpunt een succes. En niet enkel een thuis voor Nederlandstalige Brusselaars. Maar een plek waar iedere Brusselaar zich thuis kan voelen. Ongeacht taal of achtergrond. (Muntpunt is niet zomaar een bib)

Het witte laken is geen teken van overgave, maar een actie voor minder auto’s, meer groen en zuivere lucht. De Brusselse actie Witte lakens / Draps Blancs roept politici op om het probleem aan te pakken door bijvoorbeeld doorgaand autoverkeer in Brusselse woonwijken zo veel mogelijk te weren. (Hang het witte laken uit!)

Pop-uprestaurants zijn in. Ze lokken de hippe consumenten, die altijd op zoek zijn naar nieuwigheden, en genereren heel wat media-aandacht. Door hun tijdelijke karakter sluiten ze aan bij de trend van de eventbeleving. Ze zijn vaak exclusief, hetzij door de onverwachte locatie, hetzij door het tot de verbeelding sprekende menu en de medewerking van topkoks. (Pop-uprestaurants in de lift)

Ze zegt dat ik een aardige glimlach en iets kunstigs over mij heb. Ik bedank haar en ben benieuwd naar waarom ze dat laatste zei. “Omdat jij veel absorbeert. Teken of schilder jij misschien?” “Ik schrijf heel graag”. En waarschijnlijk ook iets over deze ontmoeting, over uw glimlach en de gedachte die erachter zat, denk ik, terwijl ik opgewarmd de tram uitstap. (De gedachte die erachter zat)

De buurman glimlacht: “Madame, ge moet gewoon uw ruit laten openstaan, en ook laten zien dat er niks in uwe koffer zit.” Hm, ik fantaseer over stroomschokken en kleefklinken en zet de rest van mijn lange reis in gang. Tot vanavond, liefste Brussel. (Het regent glasscherven in Saint-Josse)

Lees volledige tekst

Share

2013: een terugblik (2)

Het is de tijd van de jaaroverzichten. Ook BrusselBlogt kijkt terug op een gevuld jaar met veel bijdragen over uiteenlopende onderwerpen. Een terugblik op 2013 in citaten uit onze artikels. Vandaag deel twee.

Mei

Het is dinsdagochtend, 7 mei, 5.25 u. Op een gemiddeld tijdstip als dit, heb ik de gewoonte te slapen. Niet alleen omdat de massa het doet en ik een kuddedier ben, maar ook omdat mijn slaapnoden nogal groot zijn wegens een eigenzinnige lever. Vandaag wordt mijn slaapdrang nog eens extra versterkt door een deadline voor school en nog massa’s werk in het verschiet. Maar ik lig wakker en besef dat ik het alwéér vergeten ben, het aantal brievenbussen. (Open brief aan de Zennestraat 18)

Nog diezelfde avond word ik beroofd van mijn portefeuille. Arm, maar een illusie rijker: overal schuilt het kwaad. Zelfs in onvermoede onschuldige dorpjes huist de duivel. (Brussels by valavond)

Heel wat jongeren, jonge gezinnen en kwetsbare mensen staan te popelen voor een betaalbare woonst in Brussel, maar worden door de hoge huur- en koopprijzen afgeschrikt of weggeduwd in appartementen nauwelijks die naam waard. Inmiddels zien zij talloze panden verkrotten, terwijl het aanbod aan kantoorgebouwen de markt overspoelt. Bovendien loopt de wachttijd voor een sociale woning op tot ruim 10 jaar, waardoor een grote groep mensen zich zelfs niet meer inschrijft. (De stadskanker genaamd leegstand)

In Ten Weyngaert, De Markten en Essegem kun je terecht voor een basiscursus naaien. Ook enkele naaicafés en naaiateliers hebben in Brussel hun deuren geopend. Gedaan dus met het geitenwollensokkenimago. (Rock’n’Roll naaien met Madeleinekes!)

Lees volledige tekst

Share

2013: een terugblik (1)

Het is de tijd van de jaaroverzichten. Zo pakt TVBrussel uit met een internationale terugblik op het afgelopen culturele jaar. Ook BrusselBlogt kijkt terug op een gevuld jaar met veel bijdragen over uiteenlopende onderwerpen. Een terugblik op 2013 in citaten uit onze blog. Vandaag deel een.

Januari

Dit is het uur van het Flaneren, enkel maar Grandeur, Klasse, Respect, Stijl. Zelfs een windje is welriekend in de gewijde Galeries op deze zondag in het prille voorjaar. Ook de avond aarzelt. (Zomaar een zondag in de Galeries)

Mensen naderen schoorvoetend voor een ontmoeting met Amos Oz, zijn woorden galmen in de magische studio Vier, zacht als mos maar de scherpe r van Hebreeuws. Het gaat over ‘sharing loneliness’, over ‘curiosity’, over hoe hij als kind droomde ooit een boek te worden. In het cafetaria de klarinet van Benny Goodman. Beneden spelen duiven met de vlokken. Ik wou dat ik een vers was. (Writer in the snow)

Brussel is na al die jaren “mijn stad” geworden, hoewel ik nog veel moet ontdekken. Ik ben trouwens dol op dat idee. Ik hou van de vriendelijkheid van de mensen, het kosmopolitisme, de menselijke dimensie, de kwaliteit en de zachtheid van het leven, de nabijheid van andere Europese steden. Op sommige dagen verafschuw ik de grauwe hemel, maar sinds ik foto’s maak, veel minder, omdat wolken en regen fotogeniek zijn! (Brussel my belle).

Februari

eenmaal boven draai ik de grote molen
en steek aan de Kleine Zavel de handen
in de lucht – jij zal pas veel later stranden
(Voor Richard, de nieuwe Brusselaar)

Gezien in Vorst op 10 februari 2013. De gevelkerstman hangt er nog altijd. Moet de kerstman misschien ook langer werken dan vroeger of is het gewoon het hele jaar door Kerstmis? (Kerstman klopt overuren)

Lees volledige tekst

Share

Mort subite

Wanneer ik een hele tijd niet meer in Brussel ben geweest gebeurt het wel meer dat ik er binnenstap. Waarom ik er steeds terugkom is me onduidelijk. Dat er de tijd lijkt stil te staan zal er wel wat mee te maken hebben, en dat er de muziek niet als behang wordt gebruikt, dat ook.

Lees volledige tekst

Share

Schild en Vriend

In het vunzige café in de L. Theodorestraat in Jette staan de tafels kaduk maar overeind.Het volk aan de toog is van Albanese, Griekse, Marokkaanse of Portugese komaf en ik aarzel om te vragen tot welke stam ze zich in de toekomst gaan bekennen.

Zal je het merken in het straatbeeld ? Aan de afbladderende plaaster bij een scheur in het been ? Aan de glimlach van de langdurige werkloze ? Aan de kledij van de schoolkinderen met de schamele kinderbijslag ? Hoor ik daar weer de Sale Flamand of Vuile Franskiljon aan de ééntalige loketten en op de verschrompelde Zuidmarkt ?

Een Afrikaanse man verkoopt exotische reukwaren, hij vangt overal bot.Je ruikt de Geelhout en de grazige savannen. Een Spaanse ballade hapert in het helrood verlichte café.

Hoort het stotteren, het hek is van de dam : ook de Juke Box zal kleur moeten bekennen.

meeroverbrussel : hetrijkderzinnekes.blogspot.com

 

Share

Dichtbundel: Een Kwestie van Splinters, Vers uit Brussel 2

Deze week verscheen het boek ‘Een Kwestie van Splinters’. Dit is de tweede editie van ‘Vers uit Brussel’, een dichtbundel met Nederlandstalige gedichten uit de hoofdstad.

Voor deze bundel gingen Herman Mennekens en Kurt Deswert, gedreven door hun liefde voor het Nederlands en de hoofdstad, op zoek naar het vaak verborgen dichterstalent in Brussel.

27 dichters leveren het bewijs dat Brussel ook op poëtisch vlak blijft bruisen. ‘Een Kwestie van Splinters’ is een zachte taal- en Brusselminnende dichtbundel vol ontdekkingen, met foto’s van Raf Van Overstraeten uit het dagdagelijkse Brusselse leven.

De voorstelling van het boek vond donderdag 10 oktober plaats in het Literair Salon van MuntPunt. Onder grote belangstelling en in aanwezigheid van Brussels minister Guy Vanhengel.

Boek 'Een Kwestie van Splinters'‘Een Kwestie van Splinters’ is een uitgave van het Willemsfonds, en voor een democratische prijs verkrijgbaar bij de betere boekhandel (Standaard Boekhandel, Passa Porta,…) of bij het Willemsfonds zelf (hans.vanrompaey@willemsfonds.be – 02 218 44 88).

Share