Bruocsella Prijs 2010 roept op tot stedenbouwkundige projecten in Brussel en moedigt ze aan met een Prijs tot 25.000 EUR.
Heb je een project ter renovatie van onbeschermd architecturaal erfgoed en ter verbetering van de stedelijke omgeving in de Brusselse regio? Bruocsella kan je helpen! Stuur uw project voor 30 maart !
De Bruocsella Prijs draagt bij tot de stedenbouwkundige projecten van de stedelingen. De prijs ondersteunt projecten die verband houden met de verbetering van het leefkader en van de stedelijke omgeving in het Brussels Gewest. De projecten in kwestie moeten bijdragen tot de aanleg, de renovatie of het behoud van onbeschermd erfgoed of van elementen die te maken hebben met stadsinrichting. Zo kan het bijvoorbeeld gaan om projecten voor de renovatie en/of de herbestemming van een bestaand gebouw, de inrichting en/of de heraanleg van groene ruimtes of voor vergroening, de ontwikkeling van openbare kunst die de stad mooier maakt… Kortom, projecten voor de stad die door de bewoners van die stad gedragen worden!
In een Afrikaans restaurant in Brussel: “Mijnheer, de prijzen zijn hier gedaald!” Waarop de ober laconiek antwoordt: “Jullie zijn in crisis, mijnheer.” Te verstaan: in crisis of wat hier voor een crisis moet doorgaan. ‘t is crisis, het eten wordt goedkoper.
Vanaf volgende week kan je Net Brussel bij je langs laten komen om gratis 3m³ grof huisvuil te laten ophalen. Per week doen ze een andere zone aan, met in totaal negen zones. Misschien het uitgelezen moment om die kapotte stoel of wasmachine mee te geven. Tot voor kort werd er één à twee maal per jaar een huisvuilophaling georganiseerd op vaste data en plekken in de stad. Van een ophaling kon je toen bezwaarlijk spreken aangezien je alles zelf moest brengen en laat dit net het probleem zijn met grof huisvuil. Niet iedereen kan zich organiseren of heeft het juiste vervoer om het tot aan de container te brengen.
Blijkbaar zijn ze toch tot inzicht gekomen dat zoiets niet echt werkt en is de nieuwe “3m³-actie” een positieve evolutie… Dacht ik. Het gratis 0800-nummer of eerder het call center van Net Brussel bleek een grote hinderpaal te zijn. Twee maal heb ik 10 minuten lang naar een wachtlijn geluisterd met de boodschap dat ik weldra zou geholpen worden door één van hun medewerkers. De enige hulp die ik ontving was een ‘biep’ waarop de lijn werd verbroken.
Tot mijn grote verbazing lees ik op de blog géén enkele reactie op de milieuramp die wij brusselaars door het falen van onze beleidsmensen aan het veroorzaken zijn. Dat intussen de Zenne en één dezer dagen de Rupel dode rivieren zijn lijkt niet te leven onder de Brusselaars. Ik zal mijne kak maar verder ophouden…
visrijke groet van een verontruste ket.
Arthur Praet
Voilà. Meteen iets gedaan aan het eerste statement. En laat de reacties maar komen.
Met een hoofd vol snot daal ik de trappen van de Kunstberg af. Als een barende moeder richt ik alle aandacht op mijn ademhaling: in door de neus, uit door de mond. Zo probeer ik te verhinderen dat er een koude luchtstroom ongefilterd m’n strot in vliegt.
Op de onderste trede sluipt er een klank m’n trommelvliezen binnen, eentje die niet in het plaatje van een bijnawinteravond thuishoort. Ik hoor het gefluit van een bronstige jonkheer over het parkje heen galmen. Die gevleugelde moest al lang in bed liggen en dromen van lenteavonden met toestemming van de dienst straatmuzikanten om springerige wijfjes te trakteren op passionele aria’s. Ik speur de horizon af op zoek naar een lijf met vleugels.
Brengen de priemende spots die vanuit de hemel het landschap in lichterlaaie zetten de arme flierefluiter misschien uit zijn bioritme? Of is het een actie van Greenpeace om de aandacht te trekken op het veranderende klimaat, net op de openingsdag van de conferentie in Kopenhagen? Zelfs al gaat het om een beest met veren en stereostembanden, ik voel me er onwennig bij: die vogel fluit hier immers niet op z’n plaats.
Carrot mobbing is een nieuw soort consumentenactivisme. En er is nu ook een groep in Brussel die op 19/12 een mob organiseert bij GB Express in de Arenbergstraat.
Het eenvoudig concept komt uit de Verenigde Staten. Iedereen winkelt, maar ongecoördineerd. Als een grote groep mensen nu eens op dezelfde dag in eenzelfde winkel gaat shoppen… en in ruil investeert die winkel een deel van de inkomsten in energiebesparende maatregelen. Hun geld wordt goed besteed, de winkel bespaart op termijn en het milieu vaart er wel bij… win-win-win! Carrot verwijst naar de wortel die de bedrijven wordt voorgehouden.
Carrotmob Brussel bezocht een hele hoop winkels in de Brusselse binnenstad op zoek naar de winkel die bereid is het hoogste percentage van zijn dagomzet te besteden aan duurzame investeringen. Er werd een winkel gevonden die 100% van de extra inkomsten van die dag wil investeren in energiebesparende middelen. Carrotmob Brussel roept de volledige Brusselse bevolking op om zijn wekelijkse inkopen te komen doen op 19 december bij GB Express, Arenbergstraat 44, 1000 Brussel (dicht bij het centraal station).
De winkel is open tussen 7u en 20u, kans genoeg dus om even binnen te springen! Tussen 14u en 18u voorzien we extra animatie: concertjes, circusartiesten, heerlijke wortelsoep, en nog zoveel meer!
Dit filmpje legt duidelijk uit, wat Carrot mobbing precies inhoudt.
Ben je ook bezorgd over klimaatverandering of piekolie? Overal ter wereld praten mensen niet alleen over verandering. Ze werken gewoon zelf aan een nieuwe en leefbare toekomst in transitiesteden en -dorpen. Goed nieuws voor mij die daar eerder om vroeg: er is nu ook transitie-initiatief in Brussel waar jij – net als ik – aan mee kan doen! Op 21 november (Brussels Gewest) en 9 december (Vijfhoek) zijn de eerste bijeenkomsten gepland.
Piekolie?
Dat er iets aan de hand is met de olievoorraden is de meeste mensen wel duidelijk. Maar wat er precies aan de hand is, is voor velen onduidelijk. “Wanneer is de olie op?” wordt vaak gevraagd. En eigenlijk is het de verkeerde vraag. Olie zal niet gauw opraken, het probleem is meer dat de snelheid van de stroom olie die we elke dag oppompen zal gaan verminderen. Continue reading ‘Transitiestad Brussel’
In gelijk welke stad is de hunker naar wat groen altijd aanwezig. En aangezien alle kleine beetjes kunnen helpen besloot ik deze zomer zelf een gevelplant te installeren. Niet dat ik zo’n wereldverbeteraar pleeg te zijn, maar het leek me een ideale zomeractiviteit. Zoveel inspanning zou dit nu ook weer niet vergen: tegeltje uitbreken en plantje erin zetten, simpel toch? Na wat ge-Google bleek het simpel plan toch iets geavanceerder te zijn dan gedacht.
Om stoeptegels uit te breken moet je toestemming hebben van je gemeente. Maar hoe en waar kan je hiervoor eigenlijk terecht? Even surfen naar brussel.be en ‘gevelplant’ intypen op hun website, maar het resultaat was noppes. Na veel variaties op het thema kwam ik uiteindelijk bij de dienst ‘Milieuraadgeving’ uit. Door hen werd ik doorverwezen naar de dienst ‘Espaces Verts’ of ‘Groene Ruimtes’ (Werkhuizenkaai 97, 1000 Brussel | +32 2 279 61 03). Na wat aandringen kreeg ik antwoord met het nodige formulier in bijlage. Wow, licht aan het einde van de tunnel. Continue reading ‘Groeisel en bloeisel op de gevel.’
Eergisteren naar het containerpark geweest in Vorst. Mijn kelder opgekuist : drie koffers vol.
Speciaal een dag verlof genomen.
Als ik mij de tweede keer aanbied wordt mij koudweg gezegd dat ik zonder pardon mag terugkeren.
Er is maar één passage par jour.
Probeer het wat uit te leggen : Opkuis, dag congé. Niks baat.
Thuis mag ik de koffer terug uitkiepen.
De dag nadien teruggegaan : alles terug ingeladen, opnieuw een dag verlof. De derde koffer moet ik laten staan tot zaterdag.
Vóór mij in de rij staat een mega-camionette barstensvol afval, daarachter nog een karretje, afgeladen vol. Hij mag ongemoeid alles uitkiepen.
De man heeft ongeveer driemaal de hoeveelheid die ik – in drie beurten -zal afladen.
Ook hij mag maar éénmaal passeren maar vermits hij een grote wagen heeft mag hij alles rustig achterlaten, véél meer dan mijn 3 passages.
Dat men de vracht beperkt : akkoord, maar dan graag voor iedereen de lat gelijk.
Kan iemand mij de logica van deze regel uitleggen ?
Is dit een uitnodiging van de stad om het sluikstorten te bevorderen ?
Bx-Net : dit lijkt mij geen propere regel voor mensen met een kleine wagen.
Het komt me stilaan de strot uit.
Als mensen me vragen waar ik woon, en ik nog maar even verwijs naar de Dansaertwijk wordt ik terstond met zwavel en pek overgoten.
Ik zou medeplichtig zijn aan de gentrificatie, oude mensen wegjagen uit hun woningen, de prijzen huizenhoog aanzwiepen, allochtone buurtbewoners naar de periferie drijven.
Als ik me even opricht om adem te halen moet ik aanstonds dekking zoeken voor de koosnaampjes die op mij worden afgevuurd : rijke stinkerd, geldzak, snob, parvenu, of de meest honorabele : Dansaertvlaming.
Toen wij negen jaar geleden, met een aantal mensen een pand verwierven in de Zennewijk kochten wij niks meer of minder dan een vervallen, tot op de draad versleten gebouw.
De prijs was schappelijk. Toen nog, nu zouden wij er niet meer kunnen op bieden.
Het Fietspunt zit wat verscholen rechts aan de nieuwe ingang Madeleine (aan het parkje bij de Madeleinestraat). De bediening is vlot, vriendelijk en de geranten spreken Nederlands of doen er in elk geval hun best voor. Het punt aan Centraal wordt uitgebaat door Cyclo, net als dat aan het Noordstation. Hun vaste stek is trouwens in de Vlaamsesteenweg.
Je kan hier geen fietsen kopen, maar wel laten herstellen en ook huren (stadsfietsen, later vouwfietsen). Wat Cyclo en de Fietspunten anders maakt dan fietswinkels is hun doel om het fietsen in Brussel te stimuleren. Hergebruik en recyclage krijgen voorrang op winst. Bovendien gaat het om tewerkstellingsinitiatieven.
Duurzame ontwikkeling is een groot woord, maar ik geloof nogal sterk dat een lokale invulling ervan kan bijdragen aan een betere toekomst. Hoe zit het eigenlijk in Brussel op dat vlak? Welke buurt- of wijkinitiatieven zijn er?
Wat me interesseert is buurtwerking gericht op een duurzame levensstijl: duurzame consumptie, handel, afval/composteren, mobiliteit, ruimtelijke ordening. Concreet: problemen rond afvalophaling, heraanleg van buurten of autovrije wijken, Voedselteams,… Het interesseert me dus persoonlijk: ik wil graag aansluiten bij wat al bestaat. Alle tips zijn welkom. Vooral met betrekking tot Brussel stad, waar ik woon. Maar ga in de reacties gerust ruimer, andere lezers kunnen er iets aan hebben.
Hieronder mijn eerste pistes die nog niets concreet opleveren:
Op zaterdag 10 januari 2009 wordt de Staten Generaal van Brussel gelanceerd in de Beursschouwburg. Jammer genoeg zijn er geen plaatsen mee vrij, maar het onderwerp mocht hier toch niet ontbreken… Nadien volgen nog heel wat plenaire sessies.
Met de verkiezingen en de institutionele onderhandelingen in het vooruitzicht is het belangrijk dat ook Brusselaars en Brusselliefhebbers hun stem laten horen. Want ons stadsgewest heeft specifieke karakteristieken die vragen om een aangepast en effectief beleid.
De Staten-Generaal van Brussel is een nooit geziene mobilisering binnen het Brusselse middenveld, dat zich verenigde in een breed platform. Een zes maanden durend traject van overleg, reflectie en publiek debat, waar meer dan honderd wetenschappers aan meewerken en waar meer dan duizend verschillende verenigingen, federaties en organisaties bij betrokken worden.
Van januari tot april 2009 worden 16 discussieavonden georganiseerd om samen na te denken over de uitdagingen waar de Brusselse regio voor staat en de beleidspistes die er uit voort komen.
De krachtlijnen die uit deze debatten worden gedistilleerd zullen vervolgens aan de politieke wereld worden voorgesteld, om zo de burger een stem te geven in de toekomst die deze stad tegemoet gaat.
Organisatoren zijn oa. vakbonden, BruXselforum*, Brussels Kunstenoverleg en Bral. Om in het oog te houden en te participeren.
Sinds begin dit jaar is de Brusselse energiemarkt vrij. In Vlaanderen gebeurde dat al enkele jaren geleden, maar Brussel volgde pas later. Alle info op http://www.brugel.be
Eindelijk kan ook Brussel kiezen tussen de groene leveranciers! Dat had je gedacht.
In theorie zijn er 11 leveranciers die een vergunning hebben om elektriciteit te leveren in Brussel. Enkele daarvan (Lampiris, Nuon Nature en Essent groen) prijken ook redelijk hoog in het lijstje van Greenpeace dat de leveranciers beoordeelt op ecologische criteria.
Aan de top van het Greenpeace lijstje staan Ecopower en Wase Wind. Jammer genoeg kunnen we met die beste keuzes als Brusselaar niets aanvangen. Geen van hen levert in Brussel (bij Ecopower kan je wel aandeelheelhouder worden, waar je ook woont).
Op de derde plaats staat Lampiris, dat sinds de vorige rangschikking bij Greenpeace is opgeklommen van de 5de naar de 3de plaats. Bij hen kunnen Brusselse particulieren wel terecht.
In Brussel worden niet veel groenten geteeld, tenzij in (eigen) (volks)tuintjes. Maar net buiten Brussel, in het Pajottenland, zijn wel boeren te vinden. Kennen we die, eigenlijk? Er is sinds kort een initiatief dat daar aan werkt. De producten van de Pajotse boeren aan Brusselaars brengen, is precies wat Boeregoed doet. Na een valse start heropende de winkel-café-traiteur eind mei in de Arteveldestraat (nr 93-95).
Geheel in lijn met het motto denk globaal, eet lokaal vind je er heel wat verse groenten & fruit van bioboeren uit de omgeving, maar ook andere artisanale of hoeveproducten: kaas, vruchtensap, vleeswaren,… Wil je iets doen aan je voedselkilometers (de afstand afgelegd om jou voeding te bezorgen), dan kan je hier met een gerust geweten groenten kopen.
Bruocsella Prijs 2010 roept op tot stedenbouwkundige projecten in Brussel en moedigt ze aan met een Prijs tot 25.000 EUR.
Vanaf volgende week kan je 
In gelijk welke stad is de hunker naar wat groen altijd aanwezig. En aangezien alle kleine beetjes kunnen helpen besloot ik deze zomer zelf een gevelplant te installeren. Niet dat ik zo’n wereldverbeteraar pleeg te zijn, maar het leek me een ideale zomeractiviteit. Zoveel inspanning zou dit nu ook weer niet vergen: tegeltje uitbreken en plantje erin zetten, simpel toch? Na wat ge-Google bleek het simpel plan toch iets geavanceerder te zijn dan gedacht.
Duurzame ontwikkeling is een groot woord, maar ik geloof nogal sterk dat een lokale invulling ervan kan bijdragen aan een betere toekomst. Hoe zit het eigenlijk in Brussel op dat vlak? Welke buurt- of wijkinitiatieven zijn er?
Recente commentaren