Dat het in Brussel woekert van de asociale autobestuurders is welbekend. Fietspaden worden dikwijls aanzien als tijdelijke parkeerruimte of als los-en laad plek. Behalve je leven riskeren kan je er als fietser weinig tegen beginnen. Dit zal binnenkort misschien wel eens kunnen veranderen. Op Brusselnieuws.be las ik vandaag het volgende artikeltje: “Wie zijn voertuig, container of mobiel toilet achterlaat op een fietspad mag verwachten dat een foto van het obstakel opduikt op de website mybikelane.com. Die roept fietsers op om elk oneigenlijk gebruik van fietspaden te melden. De site geeft ook een lijst van nummerplaten van wildparkeerders”. Het volledige artikel kan je hier bekijken.

In Gent loopt er een soortgelijk project “http://foutparkeerders.be“, daar zien ze het iets breder: alles wat fout staat of hangt komt op de gevoelige plaat… Discussies tussen pro’s en contra’s verlopen er soms erg geanimeerd. Enja, zelf Brussel heeft er zich een plaatsje kunnen veroveren tussen de tags.
Het grote verschil tussen de twee initiatieven is dat mybikelane.com ook de nummerplaten in beeld brengt. Ze drijven het zelfs zo ver dat recidivisten in een top 10 belanden. Volgens onze wetgeving is het online tonen van nummerplaten een inbreuk op de privacy. Misschien wel een brug te ver?

Het is halfacht als ik moederziel alleen onder een grijze hemel de ontbijtkoeken ga kopen in het Dagelijks Brood in de Dansaert.

Alhoewel het De Dag des Heren is, is er weinig hoop dat het ook een zondag wordt.

Ter hoogte van de Greenwich loost een grote zwarte man zijn blaasvocht. Een veel te lange gele straal kleurt weldra de Kartuizersstraat. De man heeft het karkas van Mike Tyson en ziet er, zo mogelijk, nog vervaarlijker uit.

Wildplassen is één van mijn grote ergernissen in deze stad.

Ik kom dat op weinige andere plekken tegen, zelfs niet in Napels waar men zijn neus niet ophaalt voor een verdwaald blikje.

Een heel onbehaaglijk gevoel maakt zich van mij meester. Niet enkel omwille van de vuiligheid en de stank, maar vooral omdat ik niet durf te reageren.

Gezien het postuur en de tronie van deze man word ik onvermijdelijk afgezeikt en tot moes geslagen. En helpt het ons een zier vooruit ?

Maar als ik hulpeloos naast hem sta te wachten aan het zebrapad voel ik mij een laffe zielepoot.

Wanneer komt men tussen als mensen een daad stellen van burgerlijke onbeschoftheid ?

Lees volledige tekst

In het metrostation van Brussel Centraal zit een man op de bank. Hij praat geagiteerd en gesticuleert in het rond. Zijn taal klinkt Slavisch. Voorbijgangers werpen een steelse blik op hem en zien dat zijn woorden in het ijle gericht zijn. De man is verwikkeld in een hoog oplopend zelfgesprek. Enkel als hij een trek neemt van zijn sigaret, wordt het even stil.

Terwijl ik ongeduldig wacht op de metro – altijd onderweg en overal te laat – kruisen onze blikken elkaar. Zijn onaflatende woordenbrij en drukke gebaren zijn nu voor mij bestemd. Als ik laat blijken dat ik er niets van versta, wendt hij zich af, op zoek naar die ene iemand die hem begrijpt.

Ik schat hem veertig. Zijn blonde krulharen zijn in de war, de jeans en de jas die hij draagt, zijn vuil en versleten. Schoenen of kousen heeft hij niet. Zijn voeten zien zwart van het lopen door de gangen en straten van Brussel.

De metro komt en ik stap op. Hij blijft op zijn bank zitten. Hij gaat nergens heen, komt nergens vandaan. Gestrand in de grootstad. Zou elk station niet ook een dienst voor verloren personen moeten hebben?

Het logo van de stad Mechelen en een foto van de boomstammen aan de Kunstberg.

Zijn we hier getuige van een grafische diefstal?

Die vormen, die kleuren,… identiek…!

Wie heeft inspiratie opgedaan bij wie?

Een vlezige Hollander en een gezapige Vlaming roken op het trottoir aan de Wolvengracht. De ene heeft het over hoekskens, kussenkes en stoelenkes, de andere vindt alles sowieso leuk, geweldig, soms zelfs te gek joh !

De Nederlander slooft zich uit om zijn Belgische collega in het Vlaams terwille te zijn, de Vlaming wil per se gewéldig Noordnederlands ratelen.Zijn beide heren de komende anschlüss aan het voorbereiden en zijn ze een talenke aan het brouwen dat, godbeware ons, nooit mag worden gedronken in onze gewesten ?

Een derde collega s’approche, ene Robert. Alsof de bliksem heeft ingeslagen wordt er terstond van taalrol gewisseld. Robert echter antwoordt beide collegae in het – weliswaar gebrekkig – Nederlands. Het Frans van, laat ons het maar bij Kees houden, is doenbaar, maar met een schabouwelijk accent. De Vlaming spreekt keurig Frans, daarnietvan, maar Robert wil per se zijn Nederlands onderhouden.

De Hollander, van nature uit een praatgraag volk, voert het hoge woord. Hij vraagt hoe het gaat in zijn ‘déppartement’.“Koet,” zegt Robert, “maar de ‘luchtkoeling’ is ‘te zwaar’”.“Il veau le chignaler,” zegt Kees daarop. “Ik heb veel gevraagd, maar ze verstaan niet,” antwoordt Robert. Dat is te verstaan: hij heeft het vermoedelijk in het Nederlands gevraagd. De Vlaming luistert geamuseerd.

Lees volledige tekst

Een maandje, zo lang werk ik hier in Brussel.
Vaak begonnen aan een blog en steeds weer elke byte in de prullenbak gedropt. Mijn pennenvruchten liggen te rotten op een mossige bodem. Een maand is blijkbaar nog niet lang genoeg om door de clichés heen te schrijven…

Vanmiddag liep ik door de Nieuwstraat, nog steeds de duurste straat van de Belgische versie van Monopoly. Liep ik, of was het eerder struinen? Misschien zelfs dolen, wie weet. Ik dacht aan de stad en hoe ze op de ene dag naar pis stinkt, en op de andere naar lavendelvelden geurt. En aan die haveloze man die voor de ingang van de Quick lag te bloeden – en hoe de mensen door de bloedplasjes stapten om binnen te geraken.

Ai, stap ik alweder in een cliché: het harde leven in een grootstad, wars van menschelijkheid en brüderschap belijden wij de apathie…

En ik ben uit hetzelfde wrakhout gesneden. Ik laat niet vaak een muntstuk achter in de uitgestoken handen die me kruisen. Terwijl ik me toch graag zou spiegelen aan Lazyboy die in het liedje Underwear Goes Inside The Pants zegt: “This homeless guy asked me for money the other day. I was about to give it to him and then I thought he was going to use it on drugs or alcohol. And then I thought: that’s what I’m going to use it on. Why am I judging this poor bastard?”.

Mediamarkt en H&M staan anders ook te springen om eens in onze geldbeugel te graaien, maar daar hebben we dan weer minder problemen mee…

Lees volledige tekst

“Waar in Brussel vind je de 5 beste plekken om stoemp te eten, wat zijn de 3 meest onthullende tram- en buslijnen en van welke 4 wijnbars krijg je het warm?”. Jan Sulmont probeerde Brussel te vatten in 52 lijstjes, netjes gebundeld in een handige stadsgids. BrusselBlogt laat elke week een nieuw lijstje op je los!

Bron: www.bruxelles.irisnet.be
Lees volledige tekst

De kleine Latino aan tramstatie Beurs speelt een volbloed Rambo. Zijn haar is zwaar bewerkt met brillantine en staat in hoge pieken, als vlijmscherpe stekels.

Hij draagt een kaki gevechtsjasje en dito broek in pocketformaat en kijkt stuurs en agressief voor zich uit. Hij heeft daarbij ook stoer zijn armen gekruist : wie doet mij wat?

Zijn AK-47 en mes houdt hij voorlopig op zak.

Hij bekijkt niemand, wee u gebeente als men hem zou durven bekijken, laat staan benaderen.

Een blond meisje van dezelfde leeftijd nadert zijn territorium. Ze komt vrolijk aangehuppeld, gesneden uit veel zachter hout.

Ze heeft een roze boekentasje bij zich met daarop in keigrote letters K3. Heel andere koek dan Rambo.

Het meisje is nog volop kind, thuis speelt zij nog met de poppen, vermoedelijk wordt ze in slaap gewiegd met een zoet verhaaltje en misschien is zelfs Sinterklaas haar nog bekend.

Rambo kijkt even opzij vanuit zijn ooghoeken, hij heeft zijn gerief bij de hand als het kind te opdringerig wordt.

Lees volledige tekst

Opnieuw Recyclart Holidays deze zomer!

[9 weken lang, elke donderdag en vrijdag, van 24 juni tot 20 augustus, gratis en bijna gratis…]

Het zomerfestival van kunstencentrum Recyclart (oftewel het station Brussel Kappellekerk, voor de vrienden) is weer helemaal terug na een jaar afwezigheid en schakelt een versnelling hoger om ten volle te genieten van de zomer in de binnenstad. Een zeer afwisselend programma met concerten en dj-sets, muziekdocumentaires in openlucht, performances en tentoonstellingen, petanque, een sportieve jogging in de Marollen, de installatie van een publieke broodoven (Pain Publik), een marktje voor jonge ontwerpers en de immer presente Fotomaton.

Dit allemaal in hartje Brussel voor geen of bijna geen geld. Dat de klagers en zagers thuisblijven!

Op het extra festieve openingsweekend kan je op Donderdagavond vanaf 18u genieten van een workshop ‘biobrood’ maken, terwijl een parade van verschillende majoretten de buurt opvrolijkt: ‘La totale’, les mignonettes, les vedettes, Majoretteketet én les fanfoireux brengen het beste Brusselse talent ten berde. Voor de petanquefans volstaat een identiteitskaart om een setje uit te lenen.

Op Vrijdagavond kan je naast de vaste buitenactiviteiten ook terecht voor 5 euro in de zaal vanaf 22u tot de vroege uurtjes voor een boeiende avond experimentele electronica zwevend tussen Brussels talent en internationale hoogvliegers: Planet Mu staat nog altijd aan de top van experimentele elektronische muziek, getuige het adembenemende Shortstuff en Geiom. Met Milanese, die zijn volle plaat ‘Lockout’ uitbracht bij planet Mu in 2009 (naast eerdere worpen op Planet Mu en ook o.a. Warp records), hebben we dan weer één van Mu’s meest gevestigde waarden in huis. Viktor Sagat en Azaryx zijn dan weer de ideale, lokale sparring partners.

Meer informatie op http://www.recyclart.be

Infografiek gemaakt door Eric Fisher, die er zo héél veel maakt van verschillende steden. De scherpzinnigen onder ons hebben uiteraard al gezien dat we Mechelen ondertussen ingepalmd hebben, maar kijk… de uitbreiding van Brussel was nu eenmaal onvermijdelijk

We gaan hier uit van foto’s die werden ge-geotagged, dit wil zeggen dat men op Flickr (waar de data uit werden gepuurd) de locatie  toevoegt. Blauwe puntjes zijn foto’s genomen door “locals” en rode puntjes representeren foto’s genomen door mensen die duidelijk toeristen/bezoekers waren. Gele puntjes zijn foto’s waar uit de algoritmes niét kan worden afgeleid of ze werden genomen door een “local” of door een toerist.
(hat tip: bnox, organisator van de geweldige Brussels Girl Geek Dinners)