Vanaf vandaag, overal 30 in de binnenstad. De borden staan er en zijn niet te negeren, dit ondanks de aankondigingen dat dit pas zou in voege treden op 15/9.

Foto Appie Verschoor

Het logo van de stad Mechelen en een foto van de boomstammen aan de Kunstberg.

Zijn we hier getuige van een grafische diefstal?

Die vormen, die kleuren,… identiek…!

Wie heeft inspiratie opgedaan bij wie?

… en dit nog tot zondagavond. Het weer is niet van dien aard dat de bloemen riskeren te verdorren op zo’n korte tijd. Dus het blijft het ganse weekend de moeite om eens langs de Grote Markt te passeren.

Copyright: Gaston Batistini
Nog meer foto’s van de opbouw zijn te vinden op Gaston’s photostream.

Een maandje, zo lang werk ik hier in Brussel.
Vaak begonnen aan een blog en steeds weer elke byte in de prullenbak gedropt. Mijn pennenvruchten liggen te rotten op een mossige bodem. Een maand is blijkbaar nog niet lang genoeg om door de clichés heen te schrijven…

Vanmiddag liep ik door de Nieuwstraat, nog steeds de duurste straat van de Belgische versie van Monopoly. Liep ik, of was het eerder struinen? Misschien zelfs dolen, wie weet. Ik dacht aan de stad en hoe ze op de ene dag naar pis stinkt, en op de andere naar lavendelvelden geurt. En aan die haveloze man die voor de ingang van de Quick lag te bloeden – en hoe de mensen door de bloedplasjes stapten om binnen te geraken.

Ai, stap ik alweder in een cliché: het harde leven in een grootstad, wars van menschelijkheid en brüderschap belijden wij de apathie…

En ik ben uit hetzelfde wrakhout gesneden. Ik laat niet vaak een muntstuk achter in de uitgestoken handen die me kruisen. Terwijl ik me toch graag zou spiegelen aan Lazyboy die in het liedje Underwear Goes Inside The Pants zegt: “This homeless guy asked me for money the other day. I was about to give it to him and then I thought he was going to use it on drugs or alcohol. And then I thought: that’s what I’m going to use it on. Why am I judging this poor bastard?”.

Mediamarkt en H&M staan anders ook te springen om eens in onze geldbeugel te graaien, maar daar hebben we dan weer minder problemen mee…

Lees volledige tekst

Vandaag planten de Gezellen van Sint-Laurentius in Brussel op de hoek van de Broekstraat en de Zandstraat de Meyboom. Dat gebeurt in Brussel al voor de 702de keer, een traditie die teruggaat tot het jaar 1213.

Het planten van de Meyboom vindt altijd plaats op 9 augustus omdat dit de vooravond is van Sint-Laurentius (10 augustus).

Natuurlijk bestaat er bij het planten van de Meyboom ook een gezonde wedijver met Leuven. De Brusselaars moeten de Meyboom telkens voor 17.00 uur planten, anders gaat het privilege van het planten naar de Leuvenaars. In 1939 slaagden de Leuvenaars erin om de boom te stelen, maar de Brusselaars kapten een andere boom en plantten die net voor het verstrijken van de tijdslimiet.

De reuzen die deelnemen aan de Meyboomstoet zijn door de Unesco erkend als cultureel werelderfgoed. De Meyboomstoet vertrekt rond 15.00 uur op de Grote Markt, maar de feestelijkheden starten vaak al rond 14.00 uur.

Dit filmpje op Youtube toont je alvast het ‘kappen’ (of liever zagen) van de Meyboom in Ter Kameren. Dat gebeurde vanochtend in alle vroegte.

Meer informatie over de Meyboom(planting):

1. Stoet en planting van de Meyboom
2. Meyboom.be
3. Wikipedia
4. Website van de Stad Brussel
5. FeestelijkVlaanderen.be

Gezien de reacties van enkele personen over de fietsvriendelijkheid in Brussel en zelf werkend bij Kunst-Wet, heb ik gezien hoe de werkwijze specifiek hier gebeurt.

Blik even terug met mij. We spreken anno 2003. Het volgende document wordt de ether in gesmeten betreffende de heraanleg van de Wetstraat: http://rue.web3.be/upload/algemeen/persdossierNL.pdf

‘Iedereen voelt zich betrokken bij de aanleg van een degelijk trottoir of een veilig fietspad in zijn of haar straat, bij een goede verbinding met het stadscentrum of bij de aanleg van een gemoedelijk en gezellig plein.’

Grimlach.

Dit is maar op een willekeurige dag getrokken. Je kan de auto even goed naast het terras vinden, of het terras bij wat beter weer tot de rand van het fietspad. In het begin stonden de mobiele bloembakken en de prijzenkaart zo, dat je onmogelijk vanaf Kunst-Wet niet eerst op het terras kon uitkomen tenzij langs het fietspad, maar dat is het enige waar ze lijken op teruggefloten. Aan de overkant vind je andere zaken die elke dag ondertussen oprukken tot het fietspad. Resultaat: Alle voetgangers, zoals de brave heer hierboven links, lopen ondertussen gewoon al op het fietspad natuurlijk.

Er werd een budget van 6.423.000 euro uitgetrokken, met een sterke focus op de uitbreiding van specifiek dit stuk voetpad. Iets verder werd er vol trots een Villo-station opgetrokken. Naar het centrum rijden is geen probleem, maar veel succes met te slalommen op dit stukje. Met wat geluk kan ik je bij de lijst aanrijdingen die ik al zag noteren. De vele ambtenaren van ambassades of topfirma’s staan nu niet bekend om frivool uit de weg te gaan voor fietsers.

Dit is maar één in de rij van talrijke voorbeelden van waarom Villo (en met de fiets rijden an sich) maar eens moet samenhangen met een deftig beleid. Zeker na zo een fikse investering. Een van de drukste punten in Brussel, zowel per auto als per openbaar vervoer, en indien het enigzins gestructureerd zou verlopen misschien een van de meest succesvolle punten voor een vertrek met Villo. Maar de halte staat hier vaak vol. Can’t blame them can you?

Achteraan op de bus lees ik : ‘Europe in one week!’.

Een groep Chinezen wordt gelost aan de Anspach, ter hoogte van het restaurant waar ze dezelfde taal spreken.

Ze haasten zich naar binnen, gereed om zich aan de Saté en Nasi Goreng te begeven. Snel worden er nog wat foto’s genomen van de boulevard, armpjes hoog, want de meeste Chinezen zijn klein van stuk.

Het is een Duitse compagnie, maar vermits ‘Europa in einer Woche’ vermoedelijk Latijn is voor Chinezen heeft het bedrijf zich – weliswaar met enige tegenzin – aangepast aan de internationale klandizie.

Een dik halfuur laten staan ze terug op straat, ‘Europe in 1 week’, dan wordt er best niet te veel getalmd.

De gids staat vooraan, geel vlaggetje omhoog, daarop vertrekken ze richting Grand Place.

Er wordt flink gekwetterd zodat ze geen jota merken van wat er onderweg te zien is.

De camera’s flitsen. Ik ken de tour : Grote Markt en Manneke Pis. En zowaar, nog geen 40 minuten later komen ze al de Steenstraat uitgelopen.

De gids legt een en ander uit, hij wijst richting Van Praet, daarop gaat de groep lichtjes uiteen. Lees volledige tekst

Brussel Centraal is het treinstation dat ik het meest gebruik. Sinds kort heeft dat een écht plein, een centraal station waardig. Enkele beelden.

Het plein is een grote, lege steenvlakte omringd door een metalen cirkel die vertrekt en eindigt bij de knappe stationsluifel die Horta ontwierp.

Lees volledige tekst

Kleine aankondiging voor de vrienden van de fotografie. Ook dit jaar gaat er in Brussel terug een Photowalk door. Ditmaal op 24 juli, en Philippe Fierens organiseert.
Vorig jaar was het heel leuk, ruim 40 mensen daagden op, ondanks de slechte weersvoorspellingen en ochtendlijke buien. Fotografen van alle niveaus, alle nationaliteiten en talen kwamen erop af. Ben je geïnteresseerd om de hidden treasures van de Europawijk te gaan verkennen met een leuke bende, ga je dan registreren en houd 24/7 vrij in je agenda!

Nu dacht ik na vele jaren in de hoofdstad verbleven te hebben al alles gezien te hebben, maar niets is minder waar. Brussel blijft verrassen en toont steeds andere gezichten.

Een paar weken terug op een warme zondagochtend in juni beslisten we om een fietstochtje te maken. Makkelijker gezegd dan gedaan. Fietsen in Brussel kan snel omslaan in een deathride. Zeker met een kereltje van 16 maanden achterop kan je beter je voorbereiding nemen. Gelukkig had ik nog een fietskaart liggen en daarop bleek bovenaan een lange lijn te lopen met als vermelding “Project Groene Wandeling”, aangestipt in de legende als bewegwijzerde wandel- en fietsroute. Tja, daar kan je niet veel mee missen! Het Scheutbos in Molenbeek leek me de dichtstbijzijnde aansluiting. Om in de groene jungle te geraken moesten we er eerst door de stadsjungle.

Lees volledige tekst