Ik ben een bio-consument. Maar ik ben ook redelijk lui. En toegegeven, in de strijd van het dagelijks leven wint het tweede het heel vaak van het eerste, alle principes ten spijt. De gewone supermarkt is net iets dichter en later (tot 20u) & vaker (op zondag) open dan biowinkel Den Teepot.
Maar deze zaterdag en vorig weekend lachte bio me toe. De bio-verkooppunten begaven zich gewoon vanzelf op mijn weg.
Vorige zondag keerden we huiswaarts van een brunch in de Marollen en passeerden de Halles des Tanneurs. Gelukkig wist ik van een collega die er wekelijks groenten inkoopt, dat ik achteraan het gebouw moest zijn, want aan de buitenkant zie je niets. Ongelovig liepen we door de verlaten garagepoort, maar zie: op het einde rechts van het prachtig gerenoveerd wijnpaleis vond een heuse biomarkt plaats, van Terrabio/Mandala. En dat op een zondag. En het was er nog gezellig ook. We sloegen in zoveel we konden dragen (note to self: volgende keer plastic zakskes meebrengen).
Continue reading ‘Bio komt naar je toe’
Na de hevige discussies over hoe de overheid al dan niet mag/moet ingrijpen in het rookgedrag van de rokende medemens, hopelijk iets dat de meesten onder U aan het lachen kan brengen.
Iwein Segers, Brusselaar en winnaar Publieksprijs Leids Cabaret Festival 2008 en finalist van Comedy Casino Cup 2007, komt op 4 februari optreden in de AB resto samen met Jovanka Steele (USA) die met zeer lovende kritieken het Edinburgh festival (een festivalletje waar namen als Joan Rivers, Paul Merton en Clive Owen reeds te gast waren) kon verlaten. Een avondje om naar uit te kijken! Zet het alvast in uw agenda mbv deze link (iCal, Outlook, Google Calendar,…)
Reserveren voor de optredens zonder maaltijd kan niet. Vanaf 18u30 de avond zelf kunt u wel terecht bij de Jameson hostess (als er nog plaats is). Reserveren voor de humormenuformule in AB Resto kan via resto@abconcerts.be
Wie denkt dat de werken aan het Anspach Center achter de rug zijn, nu de Anspachgallerij weer open is (sinds september) en zelfs het Adagio City Aparthotel (begin december), is mis. Het Casino is nog niet af en op geen enkele site is te vinden, wanneer ze gaan verhuizen.
Weer of geen weer. Zaterdag of zelfs zondag (soms). Er wordt doorgewerkt. Hier een foto van vandaag.
Continue reading ‘Anspach center: nog niet gedaan’
Vrijdagavond, 17 uur. Ik spoor vanuit Gent terug richting Brussel. Twee heren van laat-middelbare leeftijd die aan de andere kant van de middengang zitten, discussiëren passioneel over de tegenvallende verkoopcijfers van hun Brugse filiaal.
Ik probeer mijn gedachten te laten afdwalen in de ritmiek van de trein en het geroezemoes van de andere passagiers. Ik word echter gemakkellijk weer naar de woorden van de gesnorde maatpakken geleid, maar voel me telkens een beetje schuldig als ik dat bewust merk. Ik wil niet luistervinken, ben geen voyeur… of is het meer uit angst betrapt te worden? Slaperig onderga ik het komen gaan van flarden en geniet ervan. Ik soes zachtjes weg.
Plots hoor ik “Bon, en ce cas, on doit faire un staff “. Zonder aarzelen belt hij een viertal mensen, de informatie beperkt zicht telkens tot een korte uitwisseling van beleefdheden en het zo mogelijk nog kortere “Un staff, ce soir, 20:00“. Niemand van de opgebelden vraagt om meer info, men is hier blijkbaar al aan gewend. Pfff, op vrijdagavond – ik ben plots dubbel zo blij dat mijn werkdag erop zit. In Brussel-Zuid neem ik met een knikje afscheid van de zakenmannen. Op hun vergadering zal zeker ook zwaarwichtig geacteerd worden, maar geef mij toch maar het afspraakje in de bios die mijn vriendin en ik vanavond hebben.
Veel later, wanneer we voor onze slotbeschouwingen en twee keer “een laatste” een warm café induiken, tref ik de twee treinvrienden weer. Aan een lange tafel, met een 10-tal anderen, bijna onherkenbaar door hun veel lossere pulls en jeans. Nog altijd bezig met hun staff… een avond onder vrienden in de Falstaff.
Enkele weken terug viel aflevering twee in mijn brievenbus. Even voordien had ik het eerste nummer gekocht in het Kaaitheater en me meteen ingeschreven voor een abonnement.
Ik heb het hier over een erg origineel initiatief: de fotoroman Dansaertstraat. Als (amateur)fotografe, buurtbewoner en stripfan kon ik de verleiding niet weerstaan. En ik moet zeggen: de boekjes stellen niet teleur. Mogelijk omdat ik makkelijk te verleiden ben door soaps, het voyeuristische inkijken in andermans leven. En ook al is het fictief, dat het verhaal zich achter mijn hoek afspeelt maakt het heel makkelijk dat te vergeten.
Continue reading ‘Fotoroman Dansaertstraat’
.. daarom wordt “Winterpret” zo opgebouwd dat mensen die uit de Metro komen zich onmiddellijk welkom voelen!
Bewoners voelen hun wijk het best aan en meestal ontspruiten daar de interessantste ideeën en adviezen, maar helaas geraakt veel van al dat goeds niet tot bij de beleidsmakers. Het ‘Huis van de Participatie’ wil daar iets aan doen en organiseert op regelmatige basis wijkfora in Brussel. Op zulke momenten kunnen bewoners rechtstreeks in dialoog treden met het College van Burgemeester en Schepenen.
Woensdagavond 9/12 is Vijfhoek-West aan de beurt, met volgende agendapuntjes:
- sluikstorten (Zinnikstraat)
- het gebrek aan veiligheid in de woonblokken (Papenvest)
- animatie van het Fontainasplein
- mobiliteit: Kuregemsestraat en Zuidlaan
- stadskankers (Onze-Lieve-Vrouw- van Vaakstraat)
- welke toekomstvisie voor de wijk?
- debat
Afspraak woensdagavond om 19u in het Athénée De Mot-Couvreur aan de Nieuwe Graanmarkt 24 – 1000 Brussel.
Kan je er niet bijzijn of heb je voorstellen, klachten, ideeën over je eigen wijk dan mag deze altijd doorsturen naar: org.particip(at)brucity.be ! Meer info kan je hier vinden!
Hoog bezoek op het Brusselse Koningsplein. Met twee zijn ze gekomen. Glimmend in het rood gluren ze zonder gêne naar de wriemelende massa op de plaza. Bolle kaken en een feestneus, de pret kan niet op.
Dagen knipperen voorbij. De gasten zijn er nog – alsof ze hun tent op het plein hebben geplant –, maar de passanten kijken steeds minder op.
Hun ooit zo strakke latexhuid verschrompelt zienderogen, tot er niet veel meer rest dan een paar verwelkte teelballen die uitgeput te drogen hangen aan de waslijn van het genot.
Twee verdwaalde bosjes ballonnen, vastgeketend aan de hoogspanningslijn: de essentie van het leven in tien bedrijven, van jeugdig gepronk tot krampachtig verval.
Hans Van de Water
http://motiveerdeverbeelding.blogspot.com
Vandaag (eigenlijk morgen) viert de Franse Gemeenschap feest. Op de Grote Markt is vanavond een concert met de 10 meest populaire chansons.
Dit zijn de liedjes, gekozen door de luisteraars van RTBF:
- La Valse à mille temps – Jacques Brel
- Kili-watch - Les Cousins
- Vous permettez - S.Adamo
- Rope danser – Machiavel
- Born to be alive - Patrick Hernandez
- La danse des canards - JJ Lionel
- Danser – Maurane
- Pump Up the jam - Technotronic
- Le mambo dèl loke a rlokter - Wiliam Dunker
- Les blancs ne savent pas danser - James Deano
Jacques Brel staat met Ne me quitte pas ook aan de top van ‘100 op 1′, door de luisteraars van Radio 1 samengesteld.
Wat is jullie favoriet Belgisch lied/chanson?
Zoals aangekondigd ging op 4 september het Anspach Center open. Ik neem aan dat velen onder jullie al een kijkje gingen nemen of dat binnenkort zullen doen. Wat vinden jullie van het resultaat?
Wat mij betreft hadden jullie nog de foto’s van de opening tegoed. Bij deze.
Continue reading ‘Openingsfeest Anspach Center’
Een tip voor wie van muziek van eigen bodem houdt: van 15 september tot 30 november verenigt Stoemp! 10 authentieke cafés uit de Brusselse binnenstad in een nieuw concertcircuit. In een intieme sfeer geven grote namen en aanstormend talent 30 gratis concerten lang het beste van zichzelf, akoestisch of in kleine bezetting, Nederlands- of anderstalig gezongen; zowel in gekende als minder gekende cafés. Een organisatie van Poppunt.
Klik hier voor het programma. Je vindt het ook op Facebook, zodat je meteen je vrienden kan uitnodigen.
Deelnemende bands/artiesten (klik op de link voor uitleg en links naar hun websites):
Continue reading ‘Stoemp! Vlaamse muzikanten in Brusselse café’s’
Het komt me stilaan de strot uit.
Als mensen me vragen waar ik woon, en ik nog maar even verwijs naar de Dansaertwijk wordt ik terstond met zwavel en pek overgoten.
Ik zou medeplichtig zijn aan de gentrificatie, oude mensen wegjagen uit hun woningen, de prijzen huizenhoog aanzwiepen, allochtone buurtbewoners naar de periferie drijven.
Als ik me even opricht om adem te halen moet ik aanstonds dekking zoeken voor de koosnaampjes die op mij worden afgevuurd : rijke stinkerd, geldzak, snob, parvenu, of de meest honorabele : Dansaertvlaming.
Toen wij negen jaar geleden, met een aantal mensen een pand verwierven in de Zennewijk kochten wij niks meer of minder dan een vervallen, tot op de draad versleten gebouw.
De prijs was schappelijk. Toen nog, nu zouden wij er niet meer kunnen op bieden.
Continue reading ‘Gentrification’
Het toekomstige casino doet nog niet mee, maar Fortis Real Estate en de winkels popelen blijkbaar van ongeduld om de deuren van het Anspach Center te openen en wel op 4 september. De avond voordien is er een openingsreceptie op persoonlijke uitnodiging voor onder meer de winkeliers (met een toespraak van burgemeester Thielemans en een spektakel). Buurtbewoners werden niet uitgenodigd. Toen ik – als overbuur – Fortis Real Estate daarover bevroeg, kreeg ik meteen een uitnodiging. Ze kunnen niet iedereen uitnodigen, maar mijn straat is prioritair – zo klinkt hun antwoord. Wel vreemd dat prioritair in hun woordenboek niet overeenkomt met systematisch uitnodigen.*
Continue reading ‘Anspach Center opent op 4 september’
Binnenwippers. Zo noem ik de obers van de restaurants in de Beenhouwersstraat en omgeving. Als zij beweren dat ze voorbijgangers niet aanklampen, kan ik getuigen dat dit een ingeburgerde praktijk is.
De kortste weg van bij mij thuis naar het Centraal station loopt via de Beenhouwersstraat – zeker nu de ingang Horta er bij is gekomen. En elke keer moet ik de binnenwippers van me afkloppen. Of toch minstens snel doorstappen en hen sterk negeren, wat soms moeilijk is, ze kennen het woord aanhouden als geen ander. In gedachten antwoord ik ‘neen, ik woon hier en ben op weg naar huis/station’. Maar dat kunnen ze niet aan me zien.
Mijn vriendin wil al lang niet meer via die weg naar het station. Is dat niet jammer? Het ergste is dat ik zie dat het werkt. Bij toeristen.
Het is misschien spijtig voor hen en hun omzet, maar op dit moment is de Beenhouwersstraat goed te doen. Vijftien restaurants in de befaamde Beenhouwersstraat mogen vanaf vandaag één week lang geen terras meer plaatsen. Klanten aanklampen is namelijk verboden. Door de recente straf houden ze zich wat meer gedeisd en de gestripte terassen maken de doorgang ook groter.
Lang leve de stad voor haar doortastend optreden.
Terwijl de Best of van Michael Jackson vrolijk door mijn boxen klinkt, presenteer ik jullie enkele foto’s die ik zondag schoot van fans die hem eerden op het Muntplein.
Als je je afvraagt wat de linkskijkende mensen in de eerste foto zien: de tweede foto biedt het antwoord.
Continue reading ‘Spontane bijeenkomst voor Michael Jackson’
Net ontvangen via Facebook:
“De stedenbouwkundige vergunning om de Oude Graanmarkt autovrij te maken is binnen en dus starten begin juni de werken.
Het project zou er niet komen zonder Minister Pascal SMET die het met vuur verdedigde en zijn slag binnenhaalt.
Maar het lukte natuurlijk ook dankzij deze Facebookgroup en met uw steun tijdens het openbaar onderzoek.
De stad krijgt een plein terug en zo maken we samen Brussel weer wat leefbaarder en aangenamer. Bedankt!”
Het terras van De Markten wordt dus nog interessanter!
Recente commentaren