Brussel telt vele bijzondere plekjes. Soms zijn ze alom bekend, soms leiden ze een verborgen bestaan. Elke inwoner en bezoeker heeft zo zijn persoonlijke voorkeur. In deze rubriek gaan we op zoek naar de favoriete plekjes van mensen die de stad een warm hart toedragen. Originele Brusselse tips, gelardeerd met een woordje uitleg en/of een foto. Vandaag laten we Katrien Braeckman aan het woord. Ze is teambegeleider info, onthaal & klantenzorg bij Muntpunt.

Het Bonneviepark is het pretpark van Molenbeek, een bom van kleuren en plezier, vlak aan metrohalte Graaf Van Vlaanderen. Voor de kleinsten zijn er schommels, zandbakken, klimpalen en klimrekken, een schip en een fort. Voor de pubers een voetbalterrein, en voor de oudsten turntoestellen en bankjes. Het is een plek die hoop geeft aan de buurt. Het is mijn favoriete plek in Brussel, want hier heb ik mijn zoontje voor het eerst horen schaterlachen. (Foto: @EAS-ADT, BRU+).

Meer lievelingsplekjes van Muntpunters vind je op de site van het Muntpuntteam. Wil je je favoriete plekje in Brussel graag met ons delen? Stuur dan als de bliksem een mailtje naar info@brusselblogt.be! Vertel ons wat jouw lievelingsstek is en waarom, en wij publiceren je bijdrage op onze site.

Wielemans in Vorst, Vandenheuvel in Molenbeek, Leopold in Elsene, Belle-Vue aan het kanaal: de lijst van gesloten brouwerijen in het Brussels Gewest is lang. Gelukkig zet brouwerij Cantillon in Anderlecht de traditie van de lambiekbieren in de hoofdstad voort. En Brasserie de la Senne is een gewaardeerde nieuwkomer. De ambachtelijke brouwerij startte in 2002 met Zinnebir en vestigde zich na heel wat omzwervingen in 2010 in de Gentsesteenweg in Molenbeek. Naar aanleiding van Welkom Brussel gaf brouwer Yvan De Baets een rondleiding: “We brouwen de bieren die we zelf willen drinken: bitter en droog.”

Het was ijzig koud in de brouwerij, maar het gepassioneerde verhaal van de brouwer was hartverwarmend. Hij gaat er prat op zijn bier op traditionele wijze te fabriceren. Dat wil zeggen: niet gefilterd, niet gepasteuriseerd, zonder additieven en met enkel grondstoffen van de beste kwaliteit. Bier brouwen is werken met levend materiaal. Dat maakt het spannend en tot op zekere hoogte onvoorspelbaar. Als het goed zit, ontstaat tijdens het twee maanden durende brouwproces uit water, gerstemout, gist en hop een godendrank. Een hoog alcoholpercentage is geen voorwaarde voor een volle, rijke smaak. Extra kruiden toevoegen zoals koriander en curaçao is voor De Baets uit den boze.

Lees volledige tekst

Op 14 oktober mogen we naar de stembus (stemcomputer eigenlijk) om samen de gemeenteraadsleden te bepalen.

Brusselnieuws.be lanceerde een luik ‘Brussel Kiest’ vol verkiezingsnieuws, met hierbij ook een leuke gemeentetest.

Hoeveel weet jij van de bezienswaardigheden, politiek, sport, cultuur,… in jouw gemeente? Doe de test.

Brussel staat op een snijpunt van culturen, talen en ideeën. De menging, de mix, de onzuiverheid wordt er steeds meer de norm. Bastaard groeit uit tot een geuzennaam van de Brusselaar. In de voetsporen van welke geëngageerde en gepassioneerde stadsbewoner flaneren we hier door de stad?

Het seizoen zit in het niemandsland tussen winter en lente. Te voet ga ik westwaarts naar de Vismet en verder langs de platanen, die als soldaten op de Quai du Commerce staan. Voor mij doemt een parel van het modernisme op: het baken van de Citroëngarage aan de brug die Saincteletteplein en Sainctelettesquare met elkaar verbindt, waar de tektonische platen van het Brusselse en het Molenbeekse continent over elkaar schuren. Ik besluit het kanaal over te steken en naar links te gaan. Terwijl ik langs oude pakhuizen en gloednieuwe lofts wandel, ontvouwt aan de overkant het Klein Kasteeltje zijn weemoedigheid in een mengeling van baksteen en wilde wingerd. Aan de Gentsesteenweg gaat het rechtsaf. De middeleeuwse verkeersader oogt wat vermoeid, maar zuigt me onmiddellijk mee. Pakistaanse kruidenier, Marokkaanse slager, scholen met en zonder hoofddoek, discount-meubelzaak. Komt dit ooit nog goed? Veel jong volk, pakken energie op straat, het urbane hart klopt en pompt. Uiteindelijk komt het in een stad altijd goed. Parfois par choc, parfois par ondulation.

Lees verder voor de oplossing.

Ik ben op zoek naar leuke Brusselse namen van straten. Vooral grappige verschillen en verkeerde vertalingen tussen Nederlands en Frans, of vreemde naamswijzigingen.

Foto’s van deze opmerkelijke straatnaamborden zijn altijd welkom. Of een seintje waar een ludiek bord hangt of staat.

Enkele voorbeelden: Rue de l’Amigo/Vruntstraat, Rue de Flandre/Vlaamsesteenweg, Broekstraat/Rue du pantalon, etc…

In de eerste plaats het Brussels gewest, maar in de faciliteitengemeenten en de rand zullen ook wel plezante dingen te vinden zijn.

Iets gezien? Laat hier een commentaar achter of stuur het naar hansvdc@hotmail.com

Bedankt!

In deze kolommen konden we recent nog een hoopvol bericht over Molenbeek lezen. Ter gelegenheid van het Feest van de Buren op 27 mei zag, beleefde en proefde onze reporter ter plaatse ambiance op het Driehoeksplein.

14 juni was echter een zwarte dag voor Molenbeek – althans in de Nederlandstalige media. Twee topmannen uit de communicatiesector getuigden bij Peeters & Pichal op Radio 1 over de onveiligheid in Molenbeek, de plaats waar hun bedrijf gevestigd is. Johan Van De Poel, CEO van het reclamebureau BBDO, vertelde dat zijn firma een shuttledienst door een privé-beveiligingsfirma laat inleggen om mensen van en naar hun auto of het dichtstbijzijnde metrostation te brengen, omdat voetgangers met een laptop of gsm al te vaak beroofd worden. BBDO heeft prikkeldraad op de hekken aan de bedrijfsparking gezet om de gebouwen te beschermen tegen inbrekers. Burgemeester Philippe Moureaux is op de hoogte van het probleem, maar onderneemt geen actie. Financieel directeur Dirk Debeys van de Mortierbrigade zei dat het bureau  helemaal wegtrekt uit Molenbeek omdat het al zo veel last gehad heeft met relschoppers, vandalen en inbrekers. Eén werknemer werd niet zo lang geleden gegijzeld in zijn wagen en moest naar een geldautomaat rijden. Tot overmaat van ramp maakte De Standaard dezelfde dag melding van brandstichtingen op een takelwagen en een container en een wilde politieachtervolging op autodieven.

Lees volledige tekst

Gisteravond 27 mei. Feest Van de Buren. Verschillende wijken in Brussel zetten hun beste beentje voor, en willen ambiance brengen. Ik heb ambiance mogen zien, beleven en proeven op het Driehoeksplein in Molenbeek.

Wellicht kennen de meesten onder jullie het niet: het Driehoeksplein. Gelegen aan zo’n plek die nog zo ondoorgrondbaar is: de Ninoofsepoort. Een kluwen van verkeersstromen, zelfs na 20 keer daar langs te komen is het nog onmogelijk om exact dit kruispunt uit te tekenen, als men ernaar zou vragen. En vooral: onmogelijk om er op een redelijk veilige manier overheen te geraken, als voetganger of fietser weet je echt niet waar je plaats is op dit punt.

Wel, net aan deze “onontwarbare knoop”, ligt het Driehoeksplein. Tussen de Nijverheidskaai, Ninoofsesteenweg en Heyvaertstraat geprangd. Twee jaar geleden zou je hier eigenlijk niet van een “plein” gesproken hebben. Het is eigenlijk meer een restplek tussen de drie hierboven genoemde straten, wel met wat bomen op, en eigenlijk alleen dankbaar voor sluikroutes, sluikstorten en andere onfrisse activiteiten.

Vandaag kan je zonder bezwaar van een echt plein spreken! Uitgaande van het initiatief van enkele bewoners uit het GOMB-gebouw “Terrassen aan de Sluis” heeft men vorig jaar “met de grove borstel” het terrein flink opgekuist, nieuwe beplanting aangebracht, boomschors die begeleiding geeft aan verschillende looproutes over de plek, de hagen rondom het terrein lager geknipt zodat minder dode zones op de plek overblijven. Zo werd de plek plots leefbaar, doorgaanbaar voor de buurt, en kwam de plek al meer in de buurt van wat je een “place” of “plein” kan noemen.

Lees volledige tekst

Het valt haar ook op: er wordt veel Spaans gesproken in de stad. Omgekeerde vraagtekens: Hola, qué tal? En verder komen we niet, maar dat geeft niet want de oude man met de elektrische gitaar zet Hotel California in. Je kent ‘m beslist, hij zit altijd aan de ingang van de Sint-Hubertusgalerij.

Sì, het is waar, de toeristen strekken stilaan de vleugels en vliegen terug naar warmere oorden. En ik pijnig mijn hersens met de vraag: stel, me llamo José en ik woon in Barquisimeto… zou ik zelfs maar het bestaan van het Koninkrijkje Belgica vermoeden? En meer nog: zou het mijn vakantiebestemming voor de zomer kunnen zijn?

Over vreemde, exotische oorden gesproken: nog niet zo lang geleden ben ik dwars door Molenbeek gestapt. Ik had een afspraak in Sint-Agatha-Berchem en besloot via de Gentsesteenweg te wandelen. Een tocht van 4 kilometer die door Molenbeek en Koekelberg loopt.
‘Innige deelneming,’ zei een vriend.
Ik vond hem voorbarig.
Edoch, wanneer de Vlaamse media hun oorlogsverslaggevers uitzenden, komen ze meestal niet verder dan Brussel. Er is nu eenmaal geen budget voor een vliegtuigticketje richting Sadr City. Geen wonder dat we onze handtassen stevig tegen ons aandrukken wanneer we het kanaal oversteken… Lees volledige tekst

Nu dacht ik na vele jaren in de hoofdstad verbleven te hebben al alles gezien te hebben, maar niets is minder waar. Brussel blijft verrassen en toont steeds andere gezichten.

Een paar weken terug op een warme zondagochtend in juni beslisten we om een fietstochtje te maken. Makkelijker gezegd dan gedaan. Fietsen in Brussel kan snel omslaan in een deathride. Zeker met een kereltje van 16 maanden achterop kan je beter je voorbereiding nemen. Gelukkig had ik nog een fietskaart liggen en daarop bleek bovenaan een lange lijn te lopen met als vermelding “Project Groene Wandeling”, aangestipt in de legende als bewegwijzerde wandel- en fietsroute. Tja, daar kan je niet veel mee missen! Het Scheutbos in Molenbeek leek me de dichtstbijzijnde aansluiting. Om in de groene jungle te geraken moesten we er eerst door de stadsjungle.

Lees volledige tekst

Chance dat ze er niet “Graf van Vlaanderen” van maakten!