Ik woon in de Warmoesstraat. Dat is een toffe straat waar het goed is om wonen, zonder meer. Recent werden we allemaal overspoeld door telefoontjes en mailtjes van vrienden, familie en collega’s die bezorgd vroegen of ons huis er nog stond en of alles wel ok was. Reden? Een gaslek waardoor een 100-tal mensen op zondagavond op hun sleffers en in peignoir naar buurtzaaltjes moest verhuizen wegens ontploffingsgevaar. Nu, de straat is lang, en in ons stukje was daar niets van te merken.
Wel loop ik geregeld langs de plek van het lek. De straat ligt er ondertussen al bijna 4 weken opengebroken, met de gekende geel-blauwe hekken errond.

Sinds eergisteren heeft iemand (buurtbewoner?) zijn ongenoegen met de voortgang van de werken subtiel aangegeven:
Continue reading ‘Klein protest van stille man’

Place d'Ath entre 1817 et 1821 (Jean-Baptiste Madou) - Postkaart uit het begin van de 20ste eeuw
Voor velen is het niet veel meer dan het metrostation tussen Kruidtuin en Kunst-Wet. Een plek waar je een halve minuut per traject stilstaat. Doordat ik ondertussen reeds meer dan een jaar in Sint-Joost woon en in de buurt van het Barricadeplein werk, is dit station voor mij tweemaal daags de veilige corridor onder de kleine ring. Toch is het pas toen ik een nieuwe collega rondleidde in de buurt, dat mij begon te dagen dat ik helemaal geen benul had waar de naam ‘Madou’ vandaan kwam. Tijd dus voor een zoektocht naar waarom “Madou” “Madou” heet.
Continue reading ‘Waarom Madou?’

Op aanvraag volgen hier een reeks foto’s die het vernieuwde Sint-Joost-plein beogen in beeld te brengen. De stoepen hebben nu iets weg van vluchtheuvels. Oranje lichtjes trekken de aandacht van de automobilisten.
Continue reading ‘Het nieuwe Sint-Joost-plein’

In this street, the house stands on a corner. Ever since there were still two churches in the street, the house has been there.
With its stuccoed ceilings, with its more than twenty rooms, with its doors unknown to me, with its entrance in white marble, with its stairs leaving one in tunnel-visioned awe, with its oak wooden floors, grandeur shines off this relic of old glory. Even in times of glass construction, it hasn’t lost a bit of its impressiveness.
Continue reading ‘Lifetime of a house’
Bart Goddyn bezorgde ons bijgaande foto.

Het nieuwe mobiliteitsbeleid, met invoering van eenrichtingsstraten, zorgt voor (nog méér) absurde beelden in Sint-Joost-ten-Node. Zie als bijlage een beeld van deze ochtend.
Heeft u ook een leuke foto van Brussel? U kan deze steeds opsturen naar foto@brusselblogt.be!

De 139 politiemannen en -vrouwen van de Brusselse gemeente Sint-Joost-ten-Node mogen tijdens hun diensturen geen seks meer hebben, geen bordelen of casino’s bezoeken of ’s middags niet meer gratis eten op restaurant. Dat staat in een omstreden interne dienstnota.
In omzendbrief 26.60/RE/13I/07, ondertekend door politiecommissaris Erwin Renard, worden de agenten van het korps er op gewezen dat ze een voorbeeldfunctie hebben en dat de korpsleiding geen mistoestanden meer zal dulden.
via gva.be
Het is godgeklaagd. Al de frustratie die op deze manier geneutraliseerd werd zal nu gestoken worden in het schrijven van bekeuringen. Beter niet door het rood lopen in Sint-Joost!
Hannes De Geest zond ons volgende ontstellende foto-reportage.

Hierbij enkele prentjes van het St Franciscus-bad van de gemeente St Joost; het is zonder meer fijn baantjes trekken in een art decogebouw; nog beter wordt de sfeer met een elektromuziekje en gedoofde verlichting.
Een minder feeëriek beeld blijft voor de onwetende badgasten verborgen in de ondergrondse gangen en op de bovenste verdiepingen van het bad; wie vies is van wat vuiligheid in het water moet niet in een openbaar zwembad komen, maar wat je in bijlage ziet is slechts het topje van de afvalberg.
Wie verder kijkt dan zijn duikbril stelt vast dat de tand des tijds onverbiddellijk toeslaat, net als het royale mestoverschot van die lieve turkse tortels en het jarenlange wanbeheer van de kleinste, armste en meest anarchistisch bestuurde gemeente van Brussel.
Lachwekkend is dat er de laatste decennia blijkbaar niemand is geweest op de gemeente St Joost die eens de moeite wilde doen om een kuisfirma te laten komen in afwachting van een renovatie van het zwembad. Zou het ten slotte niet gezonder zijn om in het kanaal te zwemmen?
Continue reading ‘Ingezonden: St François les Bains’
Frederik Depoortere bezorgde ons deze ironische blik op Brussels rosse buurt…

Heeft u ook een foto voor brusselblogt? Stuur die naar onze mailbox: brusselblogtfoto_at_gmail_punt_com
Recente commentaren