Op algemeen verzoek maar vooral ten behoeve van de sociologen van de 22ste eeuw, wil ik nogmaals mijn bevindingen publiek maken van de specifieke karakteristieken van de Hardloper – anno 2010 – in de Brusselse stadsparken. Opgetekend in de Warande, Ter Kameren en het Elisabethpark.
Ik begin meteen bij de Beschaamde. De man heeft X-benen en loopt met knikkende knieën. Ik kan zijn blik niet ontwaren, hij draagt een muts en een donkere bril. Hij kijkt schichtig om zich heen, bang om betrapt te worden door bekenden, wat verlegen om zijn gestalte en stijl.
De Vliegevangster laat het breed hangen. Ze zwaait en klapwiekt als een colèrige zwaan. Het is eigen aan haar want ook als ze stapt zwiert ze veel te wijd met haar armen – niet zonder risico in groep, gelukkig loopt ze alleen, maar ze maakt veel te veel wind.
Continue reading ‘De Kleine Encyclopedie van de Hardloper II’
(foto: kraskland @ Flickr)“Blijf thuis, blijf vooral thuis! Zo niet, draai om en ga terug.”
Dat is hetgeen ik de ganse morgen gehoord heb op de radio, terwijl ik op een quasi-lege autostrade van Brussel naar Aalst aan het rijden was (traag, dat wel). Langs de andere kant, Gent-Brussel, stond het wel vast over de ganse lijn. Dus voor mij is de verkeerschaos voornamelijk van horen zeggen.
En voor u? Hoe bent u (niet) op uw werk geraakt vandaag?
Over enkele dagen, op vrijdag 12 februari, beleven de trammetjes uit de 7000-reeks van de MIVB hun officiële laatste dag op het netwerk. Een dag die gepaard zal gaan met heel wat activiteiten en plechtigheden, want dit betekent echt het einde van een tijdperk dat meer dan 50 jaar geduurd heeft.
De meesten onder jullie zullen de 7000′jes vooral kennen als de kleine trammetjes die ver weg op de Tervurenlaan rijden op de lijnen 39 en 44, tot een paar jaar geleden ook nog midden in de stad op de lijnen 18, 82 en 83, maar als we iets verder terugkijken hebben ze in groten getale op zo ongeveer heel het netwerk gereden en het Brusselse straatbeeld danig vormgegeven.
Waar er nu slechts tussen de 10 en 20 stellen nog min of meer rijvaardig zijn, waren er op het hoogtepunt meer dan 170 stellen actief, een aantal dat (tot nu toe…) door geen enkele andere reeks geëvenaard is. Het waren ook de eerste trams van het type “PCC”, een grotendeels Amerikaans concept dat indertijd – begin jaren 50 – een ware revolutie betekende, zowel qua comfort, rijstijl, betrouwbaarheid enzovoort. Het is dan ook geen toeval dat de oudste exemplaren van de reeks het al meer dan 50 jaar uitzingen en nog steeds uitstekend rijden.
Continue reading ‘De 7000-trams: einde van een tijdperk’
… is zo bezig met het vangen van verkeersovertreders dat ze zelf nooit tijd heeft om parkeerplaats te gaan zoeken.
U moet zich eens een argeloze toerist wanen, die nietsvermoedend en hoopvol arriveert in Brussel -Zuid.
De Parijzenaar wil het Atomium bezoeken en bestudeert het algebra op het Metroplan.
Hij gaat richting Simonis en verbaast zich over de afstand, op het kaartje waren er amper vijf haltes, hij is echter een halfuur onderweg en herkent geen enkele stop.
Er blijken twee Simonissen te bestaan.
Hij moet ook nog eens afstappen en veel te lang wachten op een nieuwe verbinding richting Boudewijn.
Als hij terugkeert zit hij opnieuw in de knoop, want hij wil naar het centrum.
Met veel geluk arriveert hij aan het Rogier en gaat vandaar tevoet naar de Grote Markt. Aan de Beurs ziet hij tot zijn grote vreugde een reuze-bord Metro, welke leidt naar de ondergrondse tram. Hoopvol daalt hij af en bestudeert opnieuw het metro-plan : nergens een beursstation te vinden, noch op de lijn 1-5, noch op 2-6 ?
Wat bedoelt men dan met het Metro-bord bovenaan ?
Hij vraagt het links en rechts, iemand duwt hem een Metrokrant in handen.
Hij gaat terug naar boven en rent naar de Midi, hij haast zich terug naar zijn thuishaven Parijs, veel vroeger dan voorzien. Hij heeft het wel gehad met het openbaar vervoer in Brussel.
Doe de test. Stap af in Brussel-Zuid met bijvoorbeeld metrolijn 6. Zoek de tram die u naar het centrum brengt. Volg de – op zijn zachtst gezegd – verwarrende signalisatie.
Bid dat u Stalle, Churchill of Esplanade (her)kent als eindbestemming.
U bent als Brusselaar zelf een tijdje zoet.
Ik mag er niet aan denken dat Brussel een even uitgebreid metronet zou hebben als Londen of Parijs. Eén oogopslag op de metroplannen van Berlijn of Parijs en ik was vertrokken. Doe me een plezier : verplaats u in een argeloze toerist, u zult lang onderweg zijn.
.. daarom wordt “Winterpret” zo opgebouwd dat mensen die uit de Metro komen zich onmiddellijk welkom voelen!
Bewoners voelen hun wijk het best aan en meestal ontspruiten daar de interessantste ideeën en adviezen, maar helaas geraakt veel van al dat goeds niet tot bij de beleidsmakers. Het ‘Huis van de Participatie’ wil daar iets aan doen en organiseert op regelmatige basis wijkfora in Brussel. Op zulke momenten kunnen bewoners rechtstreeks in dialoog treden met het College van Burgemeester en Schepenen.
Woensdagavond 9/12 is Vijfhoek-West aan de beurt, met volgende agendapuntjes:
- sluikstorten (Zinnikstraat)
- het gebrek aan veiligheid in de woonblokken (Papenvest)
- animatie van het Fontainasplein
- mobiliteit: Kuregemsestraat en Zuidlaan
- stadskankers (Onze-Lieve-Vrouw- van Vaakstraat)
- welke toekomstvisie voor de wijk?
- debat
Afspraak woensdagavond om 19u in het Athénée De Mot-Couvreur aan de Nieuwe Graanmarkt 24 – 1000 Brussel.
Kan je er niet bijzijn of heb je voorstellen, klachten, ideeën over je eigen wijk dan mag deze altijd doorsturen naar: org.particip(at)brucity.be ! Meer info kan je hier vinden!
Het imponerende gebouw van station Brussel Zuid doemt alweer op. Het werpt een donkere schaduw om zich heen en onderdrukt de omgeving als een mesthoop in een bloemenveld. Of nee, de omgeving van Brussel Zuid is geen bloemenveld. Zelfs daaraan kan de reiziger zijn gemoedstoestand niet optrekken.
Het geringe voordeel is dat men niet zoveel aandacht aan het stationsgebouw of de omgeving kan besteden. De blik moet naar beneden gericht. Ter voorkoming dat de schoenen of de wieltjes van de koffer door dierlijke uitwerpselen, kauwgum, sigarettenpeuken of andere vuiligheid bezoedeld worden. In ieder geval is de stank van urine vandaag slechts flauw aanwezig – een meevaller. Vandaag is een goede dag.
Continue reading ‘Niemand zingt over Brussel Zuid’
Als er één dag in het jaar is die ronduit levensgevaarlijk blijkt als men zich op de openbare weg begeeft, is het uitgerekend de autoloze zondag in Brussel.
Koning Auto is nog maar even van het toneel verdwenen of daar doen de roekeloze tweewielers al uitgelaten hun intrede, om zich het terrein toe te eigenen met een ongemene brutaliteit.
Terwijl ze op andere momenten oeverloos foeteren en vitten op al wat zich op vier wielen voortbeweegt, zijn zij nu de eersten om vierkant alle verkeersregels aan hun laars te lappen.
Twee kleine kinderen rijden in omgekeerde richting, en in ware doodsverachting, een groep senioren tegemoet, die jolig babbelend op alles letten, behalve op de weg.
Een alerte omoe is bij de les, een gepensioneerde lerares, ze rinkelt éénmaal, roept kort maar kordaat en meteen springen alle ouderlingen in het gelid en gaan op één rij gaan fietsen.
Een natuurtalent.
Continue reading ‘De Monumentale Fietsdag’
Gisteren/Vandaag in Brussel deze week een heel boeiend stukje gelezen over een reporter die eens de laatste trein vanuit Brussel richting de kust neemt, en terug met de eerste trein, ondertussen een praatje slaand met de personen op de trein, gaande van bezoekers van de ‘foor’ over rugzaktoeristes tot wat later de ietwat meer beschonken treingangers.
Eigenlijk vroeg ik me af of dit idee niet leuk zou zijn om ook te doen maar dan gebruik makend van het Brusselse openbaar vervoer. Uit eigen ervaring weet ik dat je daar al wel heel eigenaardige ervaringen kan meemaken, zowel positief als negatief.
Om zelf niet met voorbeelden uit te pakken, kan ik misschien gewoon een balletje opgooien: Iemand anders die al iets lollig/verbazingwekkend/raars enz. meemaakte in het Brusselse openbaar vervoer, of het nu metro, tram, bus, noctis of andere is?
Hoe kun je je meer toerist voelen in je eigen stad dan door een begeleid boottochtje te maken? In het kielzog van druk fotograferende Japanners Manneken Pis bewonderen, is uiteraard ook een optie, maar ik koos op een zonnige zomerdag voor Brussels by water. Plaats van afspraak: het kanaal van Brussel.
Een uurtje later dan gepland, ging ik om 17 u aan boord van de Vivaldi. De boot van een uur vroeger had ik net gemist, zodat ik nog een poos kon verwijlen op Brussel Bad. Ik nam plaats op een bank aan stuurboord en merkte dat de boot niet vol zat. Er waren veel gezinnen met kinderen en mensen van verschillende nationaliteiten. Gids André stak meteen van wal. Hij wist ons in het Frans en het Nederlands te vertellen dat de kapitein een Nederlander was, Maarten De Vries, en dat diens vrouw Julia de bestellingen opnam voor drankjes en ijsjes. Hij zou ons de haven van Brussel tonen. Het bijzondere eraan is dat de zeehaven 120 km van de Noordzee ligt en dat er schepen kunnen passeren van 4.500 ton.
Continue reading ‘Met Vivaldi door de Brusselse haven’
Unizo mag dan niet helemaal gelukkig zijn met de groei van de fietspunten, het punt aan Brussel Centraal is een absolute aanrader voor fietsers.
Het Fietspunt zit wat verscholen rechts aan de nieuwe ingang Madeleine (aan het parkje bij de Madeleinestraat). De bediening is vlot, vriendelijk en de geranten spreken Nederlands of doen er in elk geval hun best voor. Het punt aan Centraal wordt uitgebaat door Cyclo, net als dat aan het Noordstation. Hun vaste stek is trouwens in de Vlaamsesteenweg.
Je kan hier geen fietsen kopen, maar wel laten herstellen en ook huren (stadsfietsen, later vouwfietsen). Wat Cyclo en de Fietspunten anders maakt dan fietswinkels is hun doel om het fietsen in Brussel te stimuleren. Hergebruik en recyclage krijgen voorrang op winst. Bovendien gaat het om tewerkstellingsinitiatieven.
Continue reading ‘Fietspunt Brussel Centraal’
Het reclamespotje voor Regiojobs, dat we om te haverklap op TV te zien krijgen, zendt een verkeerde boodschap uit.
Het wil de voordelen tonen van een job in eigen regio. Het spotje toont dan ook hoe een autobestuurder zich door een GPS systeem de twee straten van thuis naar het werk door laat loodsen.
Waarom zou je voor twee straten echter de auto nemen? Is het voordeel van een job zo dicht bij huis niet juist dat je je met de fiets of te voet naar het werk zou kunnen begeven?
Echt jammer dat de reclamemakers van Regiojobs niet inzien dat hun werk ook een maatschappelijk stichtende functie zou kunnen hebben.
We mogen toch aannemen dat Regiojobs niet gebonden is aan de autoindustrie of de bouwers van GPS toestellen. Waarom dan dit uit de lucht gegrepen spotje?
Zoveel leuker was destijds het spotje van “Wonen in Brussel“. Daarin kon je zien hoe iemand het zich kan veroorloven om tijdens de week lekker lang uit te slapen alvorens naar het werk te trekken.
Ik heb geen idee wie de initiatiefnemers zijn (meer informatie zeker welkom), maar de site CityPlug.be zit wel goed in elkaar: Brussel heeft hier een eigen stek, naast een pak andere Belgische steden.
Geheel volgens web 2.0 regels is dit een site voor en door gebruikers. Maak een account aan en geef je mening over je favoriete plekken in de stad. Je kan ook zelf bijkomende adressen suggereren.
Met een indeling volgens wijken kom je snel te weten wat je in je buurt niet mag missen. Zoek je in heel Brussel, dan kan je kiezen tussen verschillende rubrieken:
Continue reading ‘Deel je favoriete plekjes op CityPlug.be’
Zo af en toe, in de buurt van winkels vooral, vind je een plaats die is voorbehouden voor leveringen. Meestal is dat van 6u tot 18u of zoiets. Onlangs las ik dat in plaats van dat strafbaar te maken, men het zou toelaten op voorwaarde dat er 100€ voor wordt betaald.
Vandaag reageert de mobiliteitsorganisatie Touring.
Dat gemeentebesturen en andere overheden nogal inventief zijn als het erop aankomt geld in het laatje te krijgen, is aan het evolueren tot regelrechte diefstal bij de automobilisten.
“Zogezegd om deze plaatsen doelmatiger te doen respecteren en dus vrij te laten voor leveranciers”, klinkt het bij de gemeenten. De gemeentelijke parkeerbedrijven zijn echter allesbehalve objectief: ze zijn rechter en partij tegelijk. Ze stellen immers de overtredingen vast en leven tegelijkertijd ook van de opbrengsten”
Diefstal bij automobilisten, tja… maar is dat dan ook niet het geval voor de gewone parkeerplaatsen? Doelmatiger laten respecteren, daar zie ik wel iets in. Als de politie niet optreedt bij dergelijke overtredingen, dan moet uiteindelijk iémand het doen. En laat dat nu net die parkeerwachters zijn. En dat van die rechter en partij tegelijk, terug zelfde opmerking: is dat ook niet het geval voor de gewone parkeerplaatsen?
Voor mensen die van Ter Kameren richting VUB rijden ’s morgens vroeg zal deze scene U niet onbekend voorkomen:
Op de hoek van Generaal Jacques en Adolf Buyl is een Carrefour Express die dient bevoorraad te worden. Dit gebeurt voor de openingsuren, dùs tijdens de spits. Telkens weer moet een vrachtwagen zich parkeren op de eerste rijstrook (er zijn er maar 2 rechtdoor meer!) om te lossen, want er staan auto’s geparkeerd op deze leveringsstrook. Dit leidt tot opstoppingen op het kruispunt (met trams die alle richtingen uit willen) om te beginnen en deint op die manier uit tot een opstopping die voelbaar is tot in Ter Kameren Bos. Geregeld staan er twee politie-agenten op één van die hoeken toe te kijken hoe alles zich afspeelt, en indien écht nodig zullen ze trachten de knoop te ontwarren. Ware het niet eenvoudiger geweest om die 2-3 verkeerd geparkeerde auto’s op tijd te laten wegslepen?
Bovenstaande lijkt anekdotisch, maar speelt zich maar al te vaak af… en niet enkel op dit kruispunt. Dubbel parkeren is sowieso al een probleem in Brussel, maar als er al enkele kunnen voorkomen worden zal het de algemene vlotheid van het verkeer bevorderen.
En is dat nu net niet de mobiliteit waar mobiliteitsorganisatie Touring voor staat? Nu ja, mobiliteit wil ook zeggen dat er voldoende parkeerplaatsen zijn… en ook daar wringt het schoentje?
Foto: dipfico
Sommige periodes luister ik vaker naar de radio dan andere. Wat me daarbij opvalt is de hoeveelheid verkeersinformatie. Persoonlijk heb ik daar zeer weinig aan. Maar ook meer algemeen vind ik het niet echt van deze tijd. Met alle technologie van vandaag zou dat toch meer op maat kunnen.
We luisteren met zijn allen naar informatie over het verkeer waar we voor 99% niets aan hebben. Elke verplaatsing waar we individueel voor staan is specifiek en toch krijgen we de hele lading files over ons heen. Terwijl we er maar een heel klein stukje van nodig hebben.
Ik heb niets tegen verkeersinformatie op zich. Die is heel nuttig voor chauffeurs die hun route willen plannen en inschatten hoeveel vroeger ze moeten vertrekken. Maar in deze tijden zou dat toch veel meer op maat kunnen. On demand. Dan krijg je enkel te verwerken wat relevant is voor de route die jij moet afleggen. Voor heel wat mensen is dat elke dag dezelfde route. Voor anderen zal het dan weer diverser zijn.
Continue reading ‘Minder verkeersinformatie op de radio’
Recente commentaren