Vorig weekend zat er bij De Morgen voor nog geen 5 euro extra een reisgids in miniformaat over Brussel: Trotter 48 u Brussel. De achterflap belooft sfeervolle beelden, een betrouwbare keuze van adressen, een kritische toon en een eigenzinnige classificatie van bezienswaardigheden. Verlaat de gids de platgetreden paden of niet en kan een Brusselaar er nog iets uit leren?

Mijn eerste indruk was weinig positief. De gids opent namelijk met een foto van twee bladzijden van het bloementapijt op de Grote Markt. Een ansichtkaartcliché van jewelste. Een beeld van toeristenwafels met veel te rijkelijke toppings wekt eveneens wantrouwen. Uit de praktische info blijkt dat de gids een Nederlands publiek voor ogen heeft: “Eten is misschien net iets duurder dan in Nederland, maar uitgaan juist weer iets goedkoper.”  De grote drie bezienswaardigheden (Grote Markt, Manneken Pis en Atomium) krijgen wel erg veel aandacht, en uiteraard staan er frieten, chocolade en bier op het menu. De stripgevels komen uitgebreid aan bod, maar de veel levendigere street art van kunstenaars als Bonom blijft volledig buiten beschouwing. Kortom, weinig origineel, braafjes binnen de lijntjes gekleurd.

Lees volledige tekst

De Brusselse blogosfeer is als een huis met vele kamers. In de rubriek blog.bxl wandelen we door de verschillende vertrekken. Omdat eten en drinken belangrijk is, openen we de reeks met een blog voor en door foodies: Brussel’s Kitchen.

Brussel’s Kitchen vierde onlangs zijn eenjarige bestaan met een stomend feestje in Studio 38, op een boogscheut van de Botanique. De initiatiefnemers van de website zijn twee jonge vrouwen die in Brussel wonen: Chloé Roose (23) en Sarah Cisinski (25). Ze studeerden allebei binnenhuisarchitectuur aan La Cambre, maar ze zijn vooral gepassioneerd door de goede dingen des levens: gastronomie, mode, reizen. Hun passie voor eten en drinken en hun liefde voor schrijven, fotografie en design kunnen ze botvieren in hun gemeenschappelijke project.

Lees volledige tekst

Gisteren ben ik met mijn dochter van 5 paaseieren gaan rapen in Brussel. We stonden in de rij voor het Solvaypark en om 3 uur mochten we naar binnen. Veel grote kinderen holden vooruit en ik liep met mijn dochter tussen nog vele kleuters naar binnen. Onderweg zagen we de grote kinderen al met grote zakken vol Leonidas-paaseieren teruglopen. Mijn dochtertje was vol verwachting om ook eieren te rapen. Toen we op de plaats in het park aankwamen, waren alle eieren al verdwenen. De teleurstelling was groot voor mijn dochtertje en alle andere kleuters. De kindjes liepen maar rond met hun lege mandjes. Gelukkig waren er nog wat grotere kinderen die uit hun overvloed eitjes uitdeelden aan de kleine kinderen.

Ik zie dat als een fout in de organisatie. Door het op deze manier te doen krijgen alleen de grote en snelle kinderen de kans om eieren te rapen en de kleintjes worden teleurgesteld. Ook ouders zoals ik zijn teleurgesteld in deze “wet van de sterkste”-organisatie. Visit Brussels investeert veel in dit evenement en het resultaat is slechte reclame en een negatief beeld. Ook Leonidas plaatst zichzelf als merk in een negatief daglicht voor zowel de kindjes als de ouders. Dat moet toch beter kunnen?

Dit moest mij even van het hart, want als mijn prinsesje slecht behandeld wordt, dan voel ik mij als ouder ook beetgenomen in de organisatie van wat een feest had moeten zijn. Ik in ieder geval heb nu mijn hart gelucht. (Bart Feenstra)

Waar kunnen kunstenaars in Brussel verblijven, eten, slapen, materiaal kopen en aan cultuur doen? Welke inspirerende plekjes moeten ze zeker bezoeken om in de ban raken van  de hoofdstad? Shuxian Lee, beeldend kunstenares, en Elisa Nelissen, oprichtster van de jongerenfotografieblog We Are Drifters, zijn op zoek naar het antwoord. Met de steun van Wiels maken ze momenteel een stadsgids voor creatievelingen die Brussel bezoeken. Ze hebben daarvoor jouw hulp nodig. Originele kunstwerken, persoonlijke tips, foto’s en verhalen over Brussel zijn welkom tot 2 maart 2013 op hello@wearedrifters.com. De oproep staat op de website van We Are Drifters. (Elisa Nelissen)

Ligt België in Frankrijk? Naar Amerikaanse normen ligt Brussel op een boogscheut van Parijs, en culturele verschillen zijn aan de andere kant van de oceaan ook niet waar te nemen. Dus het mag geen verrassing heten dat de nieuwssite Dallas News zijn correspondent in Parijs vroeg om tien tips voor leuke adresjes in Brussel. Ellise Pierce blijkt een Amerikaanse expat te zijn die in haar receptenblog Cowgirlchef het beste van de Texaanse en de Franse keuken combineert en die daarnaast als freelancer schrijft voor allerlei media. Hoe ver reikt haar kennis van Brussel? Het goede nieuws eerst: ze laat de rue des Bouchers links liggen en ook aan clichés als Manneken Pis en het Atomium besteedt ze geen aandacht.

Lees volledige tekst

Wat heeft het nieuwe jaar in Brussel op cultureel vlak in petto? De Culturele Gids 2013, een publicatie van de Stichting voor de Kunsten, probeert daarop een antwoord te bieden. De drietalige, rijkelijk geïllustreerde gids staat boordevol informatie over concerten, voorstellingen, tentoonstellingen, festivals  en andere evenementen. Je vindt erin ook lijstjes met adressen voor culturele en ontspannende activiteiten. Het is wel steeds aan te raden om voor geactualiseerde informatie een blik te werpen op de website van Agenda, want de gids heeft een wel erg vroege deadline (15 september) en het culturele leven is per definitie veranderlijk en onvoorspelbaar. We selecteerden vijf tips uit het rijke culturele aanbod.

• Het Antwerpse tg Stan doet het in januari in het Frans. Als eerste van drie stukken komt De eenzame weg van Arthur Schitzler aan de beurt. Gazet van Antwerpen sprak van intellectueel uitdagend, speels, geestig en confronterend toneel. Damiaan De Schrijver en Frank Vercruyssen spelen mee. In de KVS, met Nederlandse boventitels, van 8 tot 13 januari.
• Elk jaar zakken liefhebbers, verzamelaars en professionele antiekhandelaars af naar Thurn en Taxis voor de Brussels Antiques & Fine Arts Fair (BRAFA). Als je geen geld hebt om iets te kopen, kun je de beurs nog altijd beschouwen als een grote tentoonstelling met een aanbod dat reikt van de Oudheid tot moderne kunst. Van 19 tot 27 januari. Lees volledige tekst

Wat ben ik blij om in Brussel te wonen. Niet alleen omdat ik blind verliefd geworden ben op deze stad, maar omdat mijn ogen zijn geopend naar de kracht en de pracht die schuilgaat onder deze prettig gestoorde, rumoerige, slordige maar bovenal charmante gemeenschap.

In Aalst hebben de Vlamingen hun territorium opgeëist, de schrik van de kleine Vlaamsche Mensch heeft de bovenhand gehaald.  Weg met de vreemde menschen die ons schoon volk komen pesten. Ze zijn erin getrapt, de sukkelaars. Ze weten niet waaraan ze zijn begonnen.

En hier wandel ik door de gekleurde straten, wuif naar mijn Turkse buur die met een grote glimlach zijn verse tomaten in de kijker zet, begroet de Poolse bouwvakkers die elke ochtend hun koffie drinken in het schaarse zonnetje op de hoek van de straat, ruik de verse pistolets die geserveerd worden aan jonge internationale wereldreizigers die worden geherbergd in Youth Hostel CHAB, denk aan het heerlijk Ethiopische gerecht dat vorige week nog voor mijn neus stond in restaurant Toukoul in hartje Brussel, vloek op het eeuwige verkeer in de hoofdstad, daar mag wel dringend iets aan gedaan worden, en bedenk me dat we toch gewoon allemaal mensen zijn die er het beste van proberen te maken.

Dat het hier nog lang mag duren, en dat ze maar lekker hier blijven, al wie op den buiten niet binnen mag. We slaan er ons wel door.

Jong zijn in Brussel. Hoe wordt dat ervaren door locals en door expats? Negen schrijvers besloten in hun pen te kruipen en schreven elk een kortverhaal over Brussel. Het Engelstalige resultaat hiervan ‘the meantime’ is sinds kort te koop en op zaterdag 29 september vindt in Passa Porta ook de book release party hiervan plaats.

Negen heel verschillende schrijvers, afkomstig uit onder andere Italië, Spanje en ook België, maar allen wonen ze in Brussel en laten ze ons een kijkje nemen in hun ervaringen. Het is een dunne lijn tussen fictie en realiteit die ons telkens meeneemt naar de straten van Brussel. De ervaringen van iedere schrijver zijn zo uiteenlopend, dat het soms lijkt alsof ieder een andere stad beschrijft.

Strookt dat ook niet met de werkelijkheid? Wat voor de ene gelijkstaat aan een getto van onveiligheid en voor de andere een gezellige mix van verschillende culturen, en voor nog een andere onpersoonlijke kantoorgebouwen in een veel te drukke stad met te weinig groen.

Er zijn heel wat vooroordelen over wonen in Brussel en heel wat clichés ook wel, maar boeiend bij dit boek is wel dat ieder verhaal vertrekt van een ander personage en dat iedereen Brussel anders ervaart en beleeft, maar ook dat ieder van hen er toch elke dag opnieuw voor kiest om hier te wonen.

Wie meer wil weten over dit project, neem zeker een kijkje op http://www.themeantime.be/

Wie had dat gedacht? Eén bericht op Brusselblogt en hop, mijn housesitproject was gelanceerd.

De reacties waren positief en talrijker dan verwacht en dus heb ik nu mijn valies gepakt voor zes zomerse weken in Brussel en de Rand. Bye bye lief, bye bye eigen bed, bye bye auto, …  maar hello Brussels!

Eerste halte: Jette, dorp in de stad. Al is het niet de bedoeling om onder de kerktoren te blijven zitten… Ken jij een topbakker, een vriendelijke groenteboer, een gezellige knabbel- en babbelplek, een groene oase,  kortom een niet te missen adresje in Jette? Laat het me weten, want ik test het met plezier uit!

Een verslag hoor je op Fm Brussel of lees je hier.

Melina Verbeeck, Jettenaar voor een week.

Brussel is zo divers dat ik overal wel eens gewoond wil hebben, vooraleer één stekje te kiezen. En hoe kan dat beter dan door te housesitten? Voor een radioproject deze zomer ben ik op zoek naar gevarieerde plekken in Brussel en de Rand waar ik mag komen housesitten in de loop van juli of augustus. Jij gaat op vakantie en ik pas op jouw woning: ik zorg voor je hond/kat/papegaai, ik haal de postbus leeg, geef de planten water en rij zelfs het gras af, als je wil. Mijn belevenissen hoor je erna in een reportage op FM Brussel of lees je op mijn blog. Lijkt je dat wel wat? Stuur dan snel een mailtje naar melina@fmbrussel.be! (Melina Verbeeck)