Naar analogie met een artikel van bijna 3 jaar geleden “De prijs van een koffie“, even polsen naar een andere prijs: die van een pintje. Dit weekend hoorde ik namelijk dat er in de Monte Cristo (aan de Beurs) sinds een tijdje 8 euro gevraagd wordt voor een pintje. Klopt dat? Voor die prijs koop je in een supermarkt 12 blikjes Jupiler van 33cl, ik zeg maar. Naar het schijnt zijn de huurprijzen in die buurt verdubbeld, en dat probeert men nu te compenseren zonder ‘entrée’ te gaan vragen. Dus met duur bier.
Kent er iemand nog straffere prijzen voor bier in Brussel? En dan bedoel ik niet het soort van bars waar er ‘gezelligheids-services’ inbegrepen zijn in de drankprijs.
Archive for the 'Resto, Café & Nachtleven' Category
Op zoek naar een winkel in Brussel? Wil je weten welke winkels er in je buurt zijn? Of in een bepaalde straat? Atrium maakte daartoe de website shopinbrussels.be. Je kan zoeken per wijk, op categorie of op naam. Of je kan inzoomen op een bepaalde straat en klikken op een gebouw. Een leuk initiatief en de site oogt mooi.
Alleen kan de gebruiksvriendelijkheid heel wat beter. De interface is omslachtig. Zo kan je bv. de back-toets van je browser niet gebruiken (maar moet klikken op het pijltje in de menu). De resultaten zijn ook niet overzichtelijk en je krijgt per winkel weinig informatie (gelukkig wel een foto en een link wanneer de winkel een website heeft). Er zijn ook geen mogelijkheden voor interactiviteit. Daarvoor moet je eerder bij iets als cityplug.be zijn.
Stel, vrienden uit binnen- of buitenland komen voor enkele dagen op bezoek . Je denkt na welk programma je voor je vrienden kunt samenstellen, want uiteraard wil je in die korte tijd laten zien wat Brussel zoal te bieden heeft. Je wilt je favoriete plekjes tonen, maar waarom zou je van de ongedeelde aandacht van je bezoekers geen gebruik maken om zelf nieuwe dingen te ontdekken? Je gaat voor een boeiende mix van activiteiten. Je houdt rekening met de interesses en de talenkennis van de reizigers, de tijd van het jaar, de cultuurkalender. Wat zou er dan uit de bus kunnen komen?
Na twee jaar in Brussel heb ik al wat ervaring opgedaan met bezoek. Ik wil van Brussel vooral de contrasten tonen, de smalle straatjes en de boulevards, de plompe lelijkheid en de verborgen schoonheid, stadsvernieuwing en de charme van het verval, het multiculturele, meertalige karakter, de gastronomische geneugten, de cafécultuur, de brede waaier van culturele activiteiten, de kleurrijke markten. Bezoekers die hier voor het eerst zijn, schotel ik uiteraard de evidente bezienswaardigheden voor. Zeg maar de grote drie: Atomium, Manneken Pis en Grote Markt. Frieten, bier en chocolade staan eveneens op het menu. Maar dan? En vooral in deze barre wintertijden?
In een Afrikaans restaurant in Brussel: “Mijnheer, de prijzen zijn hier gedaald!” Waarop de ober laconiek antwoordt: “Jullie zijn in crisis, mijnheer.” Te verstaan: in crisis of wat hier voor een crisis moet doorgaan. ‘t is crisis, het eten wordt goedkoper.
Na de hevige discussies over hoe de overheid al dan niet mag/moet ingrijpen in het rookgedrag van de rokende medemens, hopelijk iets dat de meesten onder U aan het lachen kan brengen.
Iwein Segers, Brusselaar en winnaar Publieksprijs Leids Cabaret Festival 2008 en finalist van Comedy Casino Cup 2007, komt op 4 februari optreden in de AB resto samen met Jovanka Steele (USA) die met zeer lovende kritieken het Edinburgh festival (een festivalletje waar namen als Joan Rivers, Paul Merton en Clive Owen reeds te gast waren) kon verlaten. Een avondje om naar uit te kijken! Zet het alvast in uw agenda mbv deze link (iCal, Outlook, Google Calendar,…)
Reserveren voor de optredens zonder maaltijd kan niet. Vanaf 18u30 de avond zelf kunt u wel terecht bij de Jameson hostess (als er nog plaats is). Reserveren voor de humormenuformule in AB Resto kan via resto@abconcerts.be
Er waren tijden dat beleefde mensen, met een zekere schroom aan de rokers in hun gezelschap vroegen : “Het stoort toch niet dat we eten ?”.
Dat waren nog eens geen goede tijden.
Sinds één januari ben ik persona non grata in vrijwel al mijn stamcafés, de Greenwich allang, nu ook in de Walvis en de Metteko – La Brocante ben ik nog niet durven gaan kijken.
Als roker ben ik sinds nieuwjaar opgejaagd wild.
Ik weet dat het een kies onderwerp is : niet-rokers halen waarschijnlijk al hun neus op.
Ze hebben een beetje gelijk en een beetje ongelijk.
Ik haat het dat mensen roken terwijl ik zit te eten of dat ik onder een rookgordijn mijn maten moet gaan zoeken.
Dat niet-rokers walgen van nicotine en de walm van een zware Saint-Michel, ik heb er alle begrip voor.
Is er ook begrip voor ons, de paria’s ?
Er zijn zo van die plekken waar je via via voor het eerst terecht komt. Eenmaal aangekomen blijkt dat de helft van je kennissenkring al aan toog hangt. Tiens, heb ik iets gemist? Blijkbaar! Straffer nog, blijkt dat ik hier al vroeger eens geweest was! Toen heette het café nog ‘Aquarium’ en werd het bevolkt met tooganciens en raamzitters die een uur deden om hun 33-er te ledigen en af en toe de toog inruilden voor de plee of een spelletje op de Bingo. Er werden wel eens danspasjes verzet met de lokale schone wanneer Adamo of Dalida door de speakers klonk. Kortom een klassiek café-leven à l’aise.
Maar bon, tijden veranderen. Het oude gevelbord hebben ze waarschijnlijk als eerbetoon behouden, maar verder heeft het café, wat nu ‘Archipel’ heet, een grondige facelift ondergaan. De bingo heeft plaats gemaakt voor een mini podium, de muren zijn rondom witgekalkt en wie dat wil kan komen exposeren. Danspasjes verzetten kan nog steeds, maar dan aan een iets hoger tempo want geregeld komen dj’s en bands hun ding doen. Géén eenheidsworst, maar veel variatie.
Daarnaast vermoed ik dat het café in goeie handen is. De man achter de toog komt me immers erg bekend voor. Van café Le Coq heeft hij in het verleden een succes gemaakt, dus nu zal het wel niet anders zijn.
Ga eens zien zou ik zo zeggen, al was het maar toevallig: Kiekenmarkt 12-14, Brussel.
Meer info kan je vinden op hun facebook-pagina: www.facebook.com/cafearchipel
In 2008 stelde ik hier een lijst op van cafés waar niet gerookt wordt. Sinds de nieuwe wetgeving begin dit jaar van kracht is, is die lijst toe aan een update. In cafés die (lichte) maaltijden serveren, mag namelijk helemaal niet meer gerookt worden.
Ik ken alvast twee cafés die eten serveren en waar dus niet meer gerookt wordt, naast die van het lijstje van vroeger, natuurlijk:
- De Markten (al voor de deadline rookvrij als ik me niet vergis)
- Eetcafé Het Warm Water
- Welke kennen jullie nog?
Maar er zijn blijkbaar ook cafés die ervoor kiezen geen eten meer aan te bieden, omdat ze hun rokende klanten niet kwijt willen, bv. Les Postiers. Enkel een totaal rookverbod zal dergelijke anomalieën helemaal doen verdwijnen. Wat mij betreft, hopelijk in 2010.
Welke veranderingen in Brusselse cafés namen jullie waar? Verdwijnen van eten of volledig rookvrij?
Met jullie aanvullingen zal ik de lijst daarna updaten.
Vrijdagavond, 17 uur. Ik spoor vanuit Gent terug richting Brussel. Twee heren van laat-middelbare leeftijd die aan de andere kant van de middengang zitten, discussiëren passioneel over de tegenvallende verkoopcijfers van hun Brugse filiaal.
Ik probeer mijn gedachten te laten afdwalen in de ritmiek van de trein en het geroezemoes van de andere passagiers. Ik word echter gemakkellijk weer naar de woorden van de gesnorde maatpakken geleid, maar voel me telkens een beetje schuldig als ik dat bewust merk. Ik wil niet luistervinken, ben geen voyeur… of is het meer uit angst betrapt te worden? Slaperig onderga ik het komen gaan van flarden en geniet ervan. Ik soes zachtjes weg.
Plots hoor ik “Bon, en ce cas, on doit faire un staff “. Zonder aarzelen belt hij een viertal mensen, de informatie beperkt zicht telkens tot een korte uitwisseling van beleefdheden en het zo mogelijk nog kortere “Un staff, ce soir, 20:00“. Niemand van de opgebelden vraagt om meer info, men is hier blijkbaar al aan gewend. Pfff, op vrijdagavond – ik ben plots dubbel zo blij dat mijn werkdag erop zit. In Brussel-Zuid neem ik met een knikje afscheid van de zakenmannen. Op hun vergadering zal zeker ook zwaarwichtig geacteerd worden, maar geef mij toch maar het afspraakje in de bios die mijn vriendin en ik vanavond hebben.
Veel later, wanneer we voor onze slotbeschouwingen en twee keer “een laatste” een warm café induiken, tref ik de twee treinvrienden weer. Aan een lange tafel, met een 10-tal anderen, bijna onherkenbaar door hun veel lossere pulls en jeans. Nog altijd bezig met hun staff… een avond onder vrienden in de Falstaff.
Op place Jourdan staat dezer dagen een grote witte tent. In de tent spelen zich on-Brusselse taferelen af. Blonde diensters in dirndljurken sjouwen met enorme glazen bier. Een vijfkoppige blaaskapel, getooid in Lederhosen en met een Tirools hoedje op, speelt vrolijke deuntjes. Aan alle tafels zitten feestvierders die uitgelaten toasten en zich te goed doen aan witte worsten met zoete mosterd, gezouten krakelingen, aardappelsla, varkenspootjes en leverkaas. Aan het plafond hangen kransen met blauwwitte linten en affiches van Augustiner-bier. Welkom in het land van bier en worst!
De Beierse Vertegenwoordiging organiseert om de twee jaar een bierfeest in Brussel. Uiteraard is het geënt op het Oktoberfest in München, dat elk jaar 6 miljoen mensen aan de Isar lokt. Het echte feest liep van 19 september tot 4 oktober, maar het kleine broertje in Brussel heeft later plaats. Toen ik er vanavond ging schuilen voor de regen, was de tent barstensvol. Ik hoorde opvallend veel Engels, maar ook Duits, Frans en Nederlands. Voor Europese ambtenaren en diplomatiek personeel bleken tafels gereserveerd te zijn. Zou de vrijdagse drukte op place Lux zich voor de gelegenheid verplaatst hebben naar de Beierse biertent? In ieder geval vloeide het bier (8,30 euro voor 1 liter) rijkelijk. En het geroezemoes was zo luid dat de Blaskapelle Dürnbach er nauwelijks bovenuit kwam.
De Münchense oktoberfeesttent is alleen nog zaterdag en zondag open, van 11 u (!) tot 23 u.
Je hebt zo van die weekends dat er in Brussel zoveel te zien en te beleven valt dat je gewoon niet meer weet waar te beginnen. Dit weekend is er zo eentje, een selectie: vrijdagavond kan je de recentste creatie nieuwZwart gaan bekijken van choreograaf Wim Vandekeybus in de KVS (20 euro, om 20u). Zeker een aanrader voor de meerwaardezoeker! En voor de nachtraven onder ons kan je terecht in café Bonnefooi voor een portie funk & electro met maître d’hôtel DJ Uptone.
Ben je op zoek naar dat ene vintage meubeltje of dat ontbrekende Sega Megadrive spelletje dan moet je je zaterdagmorgen vroeg reppen naar de rommelmarkt in de Zennestraat of die in de Vlaamsesteenweg.
Tussen 14u en 18u kan je voor de prijs van een metroticketje de Brusselse ondergrondse induiken en verschillende optredens meepikken tijdens Musikometro. Aanstormend talent wordt er afgewisseld met al iets meer gevestigde waarden als The Black Box Revelation, Sukilove, Tom Pintens,…
Een tip voor wie van muziek van eigen bodem houdt: van 15 september tot 30 november verenigt Stoemp! 10 authentieke cafés uit de Brusselse binnenstad in een nieuw concertcircuit. In een intieme sfeer geven grote namen en aanstormend talent 30 gratis concerten lang het beste van zichzelf, akoestisch of in kleine bezetting, Nederlands- of anderstalig gezongen; zowel in gekende als minder gekende cafés. Een organisatie van Poppunt.
Klik hier voor het programma. Je vindt het ook op Facebook, zodat je meteen je vrienden kan uitnodigen.
Deelnemende bands/artiesten (klik op de link voor uitleg en links naar hun websites):
Continue reading ‘Stoemp! Vlaamse muzikanten in Brusselse café’s’
40m². Meer heeft Josworld, een Brussels designerscollectief, niet nodig om zijn eigen ‘micro’-festival komende vrijdag en zaterdag te laten doorgaan. Op het menu staat een bonte mix van improvisatietheater, rock- en bluesoptredens tot een ‘Thee Dansant’ met DJ en hawaiaanse rock met ukelele. Het festival is de aanloop naar het nieuwe seizoen van de tentoonstellingsruimte M’atuvu, gelegen in de Lakensestraat.
Doorheen het jaar inviteert Josworld daar jonge en ambitieuze creatievelingen uit verschillende disciplines om er hun ding te doen. Alles wordt bewust laagdrempelig en pretentieloos gehouden. Het is vooral de bedoeling het publiek nieuwe dingen te laten ontdekken en jonge artiesten een platform te bieden.
Het festivalterrein opent vrijdagavond om 20u de deuren. Voor de vroege vogels staat er gratis 40m²-punch klaar!
Alle informatie kan je vinden op www.josworld.org (doorklikken naar M’atuvu).
20 september is het opnieuw zover: Brussel ontwaakt zonder uitlaatgassen en het zal voor elke Brusselaar terug even genieten zijn van deze autoloze zondag. Het ideale moment, moet de Beursschouwburg gedacht hebben, om het nieuwe seizoen te starten. Gratis ontbijt en optredens op hun stoep. Sinds het heengaan van Klinkende Munt is dit nog één van de zeldzame momenten dat de Beursschouwburg zo publiekelijk aanwezig zal zijn. Persoonlijk hoop ik terug op een ommezwaai en dat de Beursschouwburg even mag terugkeren naar de open sfeer van nog niet zolang geleden. Jamnights, labelnights, try-outs, dj-sets,… midden jaren ‘90 waren er zelfs matinees op zondagochtend met oa ‘La Esterella‘. Grootse tijden voor de Beursschouwburg en haar café.
Deze week startte boterhammen in het park, met aansluitend ook een vleugje feeërieën, in Brussel. Zoals iemand op deze blog ook al aanhaalde, een leuk gegeven, met een volwassen, nuchter en bedaard publiek.
Dat is voor deze zomer een verademing. Na het Brussels Summer Festival (waarbij de artiesten uit Brussel op een hand vielen te tellen, zoals gewoonlijk), dat onwaarschijnlijk genoeg voor een periode van bijna tien dagen het alleenrecht kon verkrijgen over bepaalde openbare plaatsen en hiervoor een toegangsprijs kon vragen van 15 euro (Warandepark/Paleizenplein), kunnen we met argusogen ook eens de andere evenementen bekijken.
Na het jarenlange debacle van ‘le gazon’ in het warandepark, stampten enkele moedwillige Brusseleirs het initiatief Piknik Elektronik uit de grond, dat elk weekend sinds jaren doorgaat in een ander park. Dat stad Brussel het initiatief een warm hart toedraagt, onder andere door nooit enige problemen te ondergaan én meerdere attracties voor kinderen te voorzien, kon men afleiden dat ze al twee keer een plaats kregen op het Irisfestival. Het trok niet honderden, maar duizenden aanwezigen, die wel eens een rustig middagje wouden doorbrengen op relaxte wijze.
Binnenwippers. Zo noem ik de obers van de restaurants in de Beenhouwersstraat en omgeving. Als zij beweren dat ze voorbijgangers niet aanklampen, kan ik getuigen dat dit een ingeburgerde praktijk is.
De kortste weg van bij mij thuis naar het Centraal station loopt via de Beenhouwersstraat – zeker nu de ingang Horta er bij is gekomen. En elke keer moet ik de binnenwippers van me afkloppen. Of toch minstens snel doorstappen en hen sterk negeren, wat soms moeilijk is, ze kennen het woord aanhouden als geen ander. In gedachten antwoord ik ‘neen, ik woon hier en ben op weg naar huis/station’. Maar dat kunnen ze niet aan me zien.
Mijn vriendin wil al lang niet meer via die weg naar het station. Is dat niet jammer? Het ergste is dat ik zie dat het werkt. Bij toeristen.
Het is misschien spijtig voor hen en hun omzet, maar op dit moment is de Beenhouwersstraat goed te doen. Vijftien restaurants in de befaamde Beenhouwersstraat mogen vanaf vandaag één week lang geen terras meer plaatsen. Klanten aanklampen is namelijk verboden. Door de recente straf houden ze zich wat meer gedeisd en de gestripte terassen maken de doorgang ook groter.
Lang leve de stad voor haar doortastend optreden.
Recente commentaren