Handelaars, stop de klaagzang over de voetgangerszone!

Kwinten Lambrecht schrijft op zijn blog Lambyk over Brussel, communicatie, duurzaamheid, mobiliteit en een vleugje politiek. Vandaag geeft hij de handelaars vijf communicatietips om van de voetgangerszone een succesverhaal te maken. De vertaling uit het Engels is van BrusselBlogt.

Talrijke handelaars geven de nieuwe voetgangerszone in Brussel de schuld van hun dalende inkomsten. De piétonnier wordt vaak gepercipieerd als het apocalyptische monster dat Brussel de dood in jaagt. De waarheid is dat we geconfronteerd werden met de ‘lockdown’, de aanslagen, een veel lager aantal toeristen dan gewoonlijk, enzovoort. Vanuit communicatiestandpunt is de Stad Brussel er duidelijk niet in geslaagd om te voldoen aan de verwachtingen van veel Brusselaars en handelaars. Het lijkt alsof er geen communicatieplan aan het project voorafging en dat breekt ons nu zuur op.

De handelaars zijn erg ontevreden. Dat is gedeeltelijk te begrijpen, maar ze hebben ook zelf de verantwoordelijkheid om te communiceren over de metamorfose in het centrum van Brussel. Stel je voor dat ik een webshop opende zonder reclame te maken via sociale media en Google Adwords? Ik zou binnen enkele weken failliet zijn.

static1.squarespace.com

1 Glimlach

Er heeft zich een belangrijke verandering voorgedaan in je regio, je stad? Glimlach! Laat je klanten zien dat je het project ondersteunt. Deel bloemen uit op de dag van de grote opening en leg aan je trouwe klanten uit hoe ze hun favoriete winkel gemakkelijk kunnen bereiken.

 2 Klaag niet

Wat is er vervelender dan mensen die over alles de hele tijd klagen? Blijf positief.  Ga op zoek naar oplossingen samen met de Stad Brussel (die een enorme fout heeft begaan om helemaal niet effectief te communiceren over de voetgangerszone). Maar laat je niet meeslepen door haat en woede, omdat je daarmee mensen zult afschrikken.

Lees volledige tekst

Share

One jazz evening

L’Archiduc. Sinds vele jaren associeer ik deze plek met zaterdagavonddisco en archi-veel volk. Nu kom ik er op een woensdag binnen, en wat blijkt: er is nog jazz over. Liveconcert met twee saxen, piano, drums, onder de naam ‘Bianchini invites Rodriguez’.

De keet is matig en aangenaam gevuld. De witte lelies doen als vanouds hun geurwerk. Ik bestel als klassieke opener de Carlsberg en kijk op de kaart. Pisco Sour, 10 euro. De vorige keer dat ik die prijs consulteerde, stond hij nog op zeven of acht. Is het al zo lang geleden?

Hier moet je cocktails drinken, heb ik geleerd, ongeacht de prijzen. Hoe het glas, eens afgewerkt, traagzaam op de marmeren toog naar je toe geschoven werd, met een kleine draaiing aan het eind, elegant en uitnodigend, als een omkijkend vrouwenkopje dat een blik vermoedt, een zachte rimpeling in de nek die opkomt en weer verdwijnt, een klimmende wenkbrauw die mijn richting opdraait.

Is het de fysieke schoonheid van deze plek die de mensen hier tot verfijning noopt, telkens weer en over de jaren heen? Ik zie lachende gezichten, mensen die hun beste beentje voorzetten, galanterieën. Er wordt aan het vernis van de beschaving gewerkt.

Jazz en niets anders past bij deze bar, als het erop aankomt.

L’Archiduc, Antoine Dansaertstraat 6, 1000 Brussel

white lily.01

Share

Dinsdag biodag op het Luxemburgplein

In de schaduw van het Europees Parlement vindt voortaan elke dinsdag een bio- en delicatessenmarkt plaats. Heel wat Europese ambtenaren zakten vanavond naar het Luxemburgplein af. Onder een mild voorjaarszonnetje genoten ze van een glas witte wijn en een bord oesters.

(c) Informatiebureau Europees Parlement in België

De verkopers van het groentekraam L’Archenterre uit Walhain zijn niet ontevreden over de eerste editie. Ze staan al op andere plaatsen in Brussel: woensdag op het Kasteleinsplein, vrijdag bij Ecuries van de Tram in Schaarbeek en zaterdag op het Flageyplein. Ze hopen dat de markt op het Luxemburgplein uitgroeit tot een nieuwe wekelijkse afspraak. Nu waren veel klanten nog niet op de hoogte. Van eigen kweek bieden de bioboeren allerhande kruiden aan: rucola, radijsjes, munt, mosterdblad, paardenbloemen. Net als hun Waals-Brabantse collega’s van Ferme de l’Hoste uit Waver verruimen ze hun aanbod met lokale en exotische groenten en fruit. Even verderop pronkt een stand met Belgische asperges en exquise paddenstoelen zoals oesterzwammen en pioppino (populierenleemhoed).

Lees volledige tekst

Share

Creatief met daslook

Toen we op de rand van Sint-Agatha-Berchem en Dilbeek de Thaborberg beklommen – een gouden tip van deze stadsblog – konden we er niet naast kijken én ruiken. De daslook staat in bloei. We zagen uitgestrekte tapijten ovalen groene bladen met witte bloemetjes ertussen. De sterke geur van look en uien verspreidde zich ook bij mij thuis, want ik maakte prompt daslookrisotto op basis van een recept van Gordon Ramsay en daslookpesto. Een heerlijk puur voorjaarsgeschenk van de natuur.


Wie in deze periode in een Oostenrijks of Duits restaurant terechtkomt, maakt veel kans om gerechten met ‘Bärlauch’ op de menukaart aan te treffen. Wilde knoflook uit het bos (Allium ursinum) is er stevig ingeburgerd. Ook in onze contreien zweren meer en meer foodjournalisten en koks erbij. In de biowinkel vind je al langer spreads en pesto’s op basis van daslook.

Dorien Knockaert, de keukenprinses van De Standaard, presenteerde vorig weekend een recept van uientaart met daslook, onder het motto ‘de lente hou je niet tegen’. In Dagelijkse Kost mocht ene Ruud bij Jeroen Meus de loftrompet steken van het wilde kruid: “Het is superlekker en gezond. Ik eet het elke dag als het seizoen aangebroken is. In 2009 ging ik 400 km ver naar Duitsland om de Eberbacher Bärlauchtage te bezoeken. Ze hadden er alles rond daslook. Het water komt me al in de mond.” Nick Trachet vermeldde jaren geleden al daslook als typisch Brussels verschijnsel in zijn hartstochtelijk pleidooi voor de wildpluk van groenten en kruiden.

Lees volledige tekst

Share

Koffiebar met hond

Jill Tersago is 26 en woont, werkt en heeft lief in de stad Brussel. Haar blog Abrikozen is een grabbelton van reistips en andere pleziertjes.

Brussel heeft er sinds deze maand een nieuwe, gezellige koffiebar bij. Meer zelfs: voor de niet-koffiedrinkers (uhum, zoals mezelf) is er keuze te over aan heerlijke en exotische hot chocolate (cocktails), fruitige sapjes en een uitgebreide kaart gin-tonics. Wanneer je vrienden dus absoluut een chai latte of latte macchiato willen drinken, neem ze dan mee naar Kaffabar.

Kaffabar is gelegen op het Rouppeplein (nr 1) en heeft een strakke inrichting. De bediening is er top en de bar opent reeds vanaf 8 uur ‘s ochtends de deuren, een real treat voor de vroege vogels. Je kan er ontbijten, lunchen (soep, quiche of boterhammen) en de klok rond genieten van zoete zonden.

Wie al is langsgeweest, heeft misschien Marcel opgemerkt. Marcel is Kaffabars trouwste klant en ligt meestal in zijn comfortabele mand aan de deur. Hou je, net als Marcel, ook van slow coffee? Dan is een bezoekje aan Kaffabar zeker de moeite waard!

kaffabar. – Chapter 1: Meet Marcel from quimonobrussels on Vimeo.

Share

4 x a quick bite in Brussels

Pauline is een 25-jarige Oost-Vlaamse met een zwak voor Brussel. In haar lifestyleblog FairyGodMotherr bezingt ze haar voorliefde voor hippe Belgische adresjes.

Beeld je eens de volgende situatie in: je bent in Brussel en je krijgt een hongertje, maar veel tijd om te eten heb je niet. Je hebt geen zin in fast food of dat afgezaagde belegde broodje. Je kijkt eens om je heen en ziet tientallen restaurantjes, maar weet niet welk restaurantje een tourist trap is. Soit, je ziet door de bomen het bos niet meer en wordt wel heel erg hongerig. Niet fijn, hé? Dat zal je vanaf nu niet meer overkomen, want ik zocht vier leuke restaurantjes voor je uit waar je waar voor je geld krijgt, waar de prijs trouwens erg goed meevalt én waar je zelfs langskan wanneer je niet veel tijd hebt.

Makisu

Sushi kan er altijd wel in. Wat dacht je van funky makis als de spicy pablo en de slammin’ salmon? Of wil je zelf je eigen maki samenstellen? Allemaal mogelijk! Naar mijn mening vind je hier de beste sushi van Brussel. Ik heb al ettelijke sushirestaurants uitgetest in onze hoofdstad en vond nergens dezelfde kwaliteit én originaliteit als bij Makisu. Een aanrader is trouwens de donburi (kom rijst) met zalm en avocado. Kom wel op tijd, want het zit er gegarandeerd vol. Afhalen kan natuurlijk ook.

Makisu, Vlaamsesteenweg 6, 1000 Brussel (ook open op zondag!) en Baljuwstraat 5, 1000 Brussel
Lees volledige tekst

Share

Gewonnen brood

Het fijnproeversrestaurant AUB-SVP en Eatmosphere, een Brusselse non-profitorganisatie tegen voedselverlies, slaan de handen in elkaar. Ze willen voedseloverschotten en miskende producten laten schitteren in gastronomische gerechtjes. Begin maart vindt de eerste sessie van Pain Perdu plaats. BrusselBlogt mocht gisteren al voorproeven.

Aperitief van mandarijn, ananas en kaneel en dip van gepofte biet, verse kaas en gedroogde olijf

Wereldwijd wordt een derde van het geproduceerde voedsel van boer tot bord weggegooid. Tegelijk lijdt een op de negen mensen in de wereld honger, zegt de FAO. De verspilling is niet alleen ethisch bedenkelijk, maar ook nefast voor het milieu. Denk maar aan het gebruik van water, grond en grondstoffen en de uitstoot van broeikasgassen voor de productie van voedsel. En last but not least, voedselverlies laat zich voelen in ieders portemonnee.

Lees volledige tekst

Share

Vaarwel Mister Michel!

Het zijn barre tijden voor de ijsliefhebber in Brussel. Michel Comus heeft op 31 december 2015 de deuren gesloten van zijn unieke ijssalon op de Vismarkt: Comus & Gasterea. In april neemt Gaston zijn plaats in. Een ode aan de eigenzinnige meester.

Nee, hij was niet de beste verkoper. Hij zei niet vriendelijk goedendag en hielp je niet bij de keuze van je ijs. Integendeel, hij staarde je nors aan en rolde met zijn ogen als de gekozen combinatie hem maar niets leek. Bovendien waren de openingsuren nogal wisselvallig, zodat je geregeld voor een gesloten deur stond. Maar je vergaf hem meteen alles als je zijn ijs proefde.

Twaalf jaar lang stond Comus garant voor ambachtelijke kwaliteit. Fruitsmaken bereidde hij met meer dan zeventig procent vruchtvlees en kleurstoffen of bewaarmiddelen waren uit den boze. Het aanbod was steeds beperkt. De smaken wisselden naargelang van de inspiratie van de maker en de beschikbaarheid van de ingrediënten.

Naast enkele klassiekers zoals vanille, mango, speculaas of gezouten karamel, bood hij graag inventieve creaties aan. Denk aan geitenkaas, wasabi, rozemarijn, drie pepers, ras-el-hanout of hoeveboter. Een uitzonderlijke smaakervaring! De vroegere zakenman verdiende voor zijn exquise delicatessen een ster. Geen wonder dat ijsliefhebbers van heinde en verre naar zijn winkel afzakten en hij ook aan toprestaurants leverde. In het programma van de Week van de Smaak stond deze adept van de Italiaanse Slow Food-beweging bovenaan op de affiche. Tegelijk hield hij de prijzen met 2 euro per bol democratisch, zodat ook armere kinderen uit de buurt bij hem terechtkonden. Lees volledige tekst

Share

Gevonden in Molenbeek

Reclamebureau Publicis in de Antwerpselaan heeft een missie. Het wil de door slechte publiciteit geplaagde buurgemeente Sint-Jans-Molenbeek opnieuw op de kaart zetten. “Want ondanks alle problemen, heeft Molenbeek ook veel positieve en verrassende kanten.”


© Emilie Gomez

De onlinegids Found in Molenbeek bevat tips voor bezienswaardigheden, eet- en drinkadresjes en winkels. Zo koop je bij Mobina in de Ransfortstraat de allerbeste Marokkaanse zoetigheden en eet je in Pizzeria di Bari de lekkerste pizza. Het rijke industriële erfgoed van Little Manchester, de oude bijnaam van Molenbeek, kun je bewonderen in La Fonderie. In het atelier van Vervloet werken achttien vaklieden aan de Rolls Royces van de klinkenwereld. Op het terrein van Thurn en Taxis floreert stadsboerderij Parckfarm. Ren-eSSence is een wellnesscentrum met hamam, sauna en schoonheidssalon. Rage Against the Machine, Therapy, Ice T en Queens of the Stone Age traden al op in De Vaartkapoen. Molenbeek heeft zelfs sinds kort een eetcafé voor co-workers (Le Phare du Kanaal) en een biohalalzaak (Le Palais de Balkis).

De mooi opgemaakte, drietalige website slaagt er alvast in om een andere kijk op Molenbeek te bieden. De focus ligt daarbij op nieuwe, veelbelovende initiatieven. Wie andere tips heeft – het voorgestelde aanbod is nog beperkt – , kan aanvullingen suggereren. Er komt ook een boek van, dat je op de website al kan reserveren.

Share

De smaakmakers van 2015

De maag van Brussel. Zo noemen Duitse toeristen de Rue des Bouchers. Wat ze meestal niet weten: op een enkele uitzondering na is de straat een trieste aaneenschakeling van restaurantjes van twijfelachtig allooi. Als inwoner van Brussel weet ik gelukkig dat er betere adressen zijn om je maag te vullen en vooral: volop te genieten van culinaire geneugten. Vier ontdekkingen van 2015.

Les Filles

Los en ongedwongen is de sfeer in de bovenzaal van het herenhuis op de Oude Graanmarkt. Je waant je in de groot uitgevallen huiskamer van een goede vriendin, die uitmuntend blijkt te koken. De voorgerechtjes krijg je geserveerd in slakommen om door te geven aan tafel. Voor het hoofdgerecht en de nagerechten schuif je gezellig aan het buffet in de keuken aan. Je eet bij Les Filles steevast verse, kwalitatieve seizoensproducten die met liefde klaargemaakt zijn. Denk aan een stoofpotje met linzen, rodebietencarpaccio, kip in een kokossausje of een clafoutis van appelen. De driegangenlunch voor 16 euro biedt een uitstekende prijs-kwaliteitsverhouding. Ideaal voor groepen.

Les Filles, Oude Graanmarkt 46, 1000 Brussel

Lees volledige tekst

Share