Mmmm insecten

Zijn insecten het voedsel van de toekomst? Er valt iets voor te zeggen. Door de wereldwijde bevolkingstoename groeit de vraag naar eiwitbronnen. De industriële veeteelt staat onder druk vanwege haar impact op de planeet: ze palmt heel veel ruimte in, gebruikt tonnen water en energie, stoot massaal broeikasgassen uit.

Insecten zijn, naast vegetarische producten zoals tofu, tempeh, seitan en quorn, kunstvlees en algen, een mogelijk alternatief, zegt een rapport van het Departement Landbouw en Visserij. Ze leveren eiwitten, energie en diverse vitaminen en mineralen aan. Er is minder land, water, voeder en energie nodig om ze te kweken. De westerse wereld staat afkerig tegenover het gebruik van insecten als voedsel, maar in Afrika, Azië en Latijns-Amerika zijn ze al langer dagelijkse kost. Culinair publicist Nick Trachet wijst erop dat je in Afrikaanse winkels in Brussel terecht kunt voor mbinzo, gedroogde rupsen uit Congo.

Hippe, jonge bedrijfjes springen op de kar. In 2013 wonnen Brecht Vanhecke en Jasper Peeters met hun startende onderneming Bugs’ Food de prijs van de Brussels Sustainable Economy Academy. Hun opzet: de humane consumptie van insecten in België introduceren. Aan Brussel Deze Week vertelden ze dat ze gezien de psychologische drempel die de consument moet overwinnen niet overhaast te werk willen gaan en eerst voldoende prototypes willen ontwikkelen en testen. Proeven van krekels, sprinkhanen en co kun je intussen bij de foodtruck van Bugs in Mugs, die elke donderdag op het Albertplein staat. Zelfs de Duitse tv wijdde er een reportage aan. De chocoladecake met goed verstopte meelwormen (een plakje voor een euro) vond ik gisteren in ieder geval best lekker. Is Brussel klaar voor insecten?

Share
Tags:

Koek’s apero

Vanaf morgen kun je je op het voorplein van Simonis in Koekelberg elke vrijdag onderdompelen in een zomerse sfeer. Onder vrienden kun je er een moment van geluk beleven bij een goed glas witte wijn. De ideale gelegenheid om even de drukte van het actieve leven te vergeten! Gratis live concerten (jazz, blues, rock, pop, dj, enz.) zorgen voor extra pit. De zon zal alvast van de partij zijn morgen. Koek’s Apero loopt nog tot en met 26 september 2014, elke vrijdag van 16 tot 22 u. (Nathalie Cools)

Share
Tags:

Soep in alle kleuren

Vorst is elk jaar in de ban van het soepfestival. Buurtbewoners uit diverse culturen bereiden een overheerlijke soep en de bezoekers kiezen hun favoriete inzending. De laatste editie vond plaats op 23 maart. Duden, het gemeenschapsblad van Ten Weyngaert, sprak met Jeannine Vermeren (62), een trouwe deelnemer aan het festival en een bezige bij in het verenigingsleven.

In 1978 streek Jeannine na een Congolees avontuur neer in Vorst. Ze ging er niet meer weg. De moeder van twee dochters heeft intussen zeven kleinkinderen. Na haar uren – ze is bediende in een advocatenkantoor – geeft ze naailes in het Cultureel Centrum voor Migrantenvrouwen in Molenbeek en ze is ook lid van Femma in Vilvoorde. Bovendien begeleidt ze conversatietafels Nederlands. Sinds september is ze daarvoor elke zaterdagvoormiddag op post in Ten Weyngaert. Kortom, ze bruist van energie.

Jeannine kookt graag en goed. Vroeger gaf ze zelfs kooklessen bij de KAV. Soep geniet haar voorkeur, zowel in de winter als in de zomer. Ze neemt daarom graag deel aan het Soepfestival. Aan de eerste editie in 2006 in De Markten koestert ze mooie herinneringen. Ze won toen de eerste prijs met haar wortelsoep met sinaasappel en gember. De reusachtige pepermolen die ze in de wacht sleepte, heeft een ereplaats in haar keuken. En ze blijft deelnemen: “Ik hou van de gezellige sfeer. Niet alleen heb ik een uitstekend contact met de vaste deelnemers, ik smeed er ook nieuwe vriendschapsbanden. Ook doe ik er ideeën op voor recepten. Een ideaal begin van de lente!”

Lees volledige tekst

Share

Jammer voor de kok, want het was lekker.

Nieuw en hip en trendy, het moet gezegd, het trekt aan. Zeker als het een brunchadres betreft in hartje volks Brussel, midden op een schoongemaakt ex-brandweerplein, net buiten de allergezelligste zondagsdrukte van de stad.
Locatie: ideaal!
Klimaat: stralende zon, geen zucht wind, eerder dorstig weer, net niet te warm voor voormiddagvoedsel.
Bevolking: leuke Brusselse mix, jong en oud, kostuums en pyjama’s, pumps en sloefen, enfin we zitten hier op ons gemak.  Voor even dan toch, dat gemak. Want
dan begint het, het spel, de opdracht, the quest, the mission, the battle for food! Lees volledige tekst

Share

Vallende sterren in Tour & Taxis

Wie zijn diepste wens dringend vervuld wil zien, moet vrijdagnacht zeker en vast naar de Brusselse hemel staren. Er worden dan namelijk tot 75 vallende sterren per uur voorspeld. Wil je je nachtrust er echter niet voor laten, dan kan je de komende dagen op het terrein van Tour en Taxis naar de sterren kijken. Culinaire sterren welteverstaan. Je kan er dus zelfs van proeven! Culinaria heeft tot zondag zijn tenten in het voormalige goederenstation opgeslagen. Ann De Daele nam gisteren de proef op de som.

Op zich vind ik culinaire festivals een bizar gegeven. Een culinair feest beleef je immers niet enkel op basis van wat in je mond belandt. Proeven doe je met meer dan je smaakpapillen alleen, het is een totaalervaring. Wat je smaakt, wordt evenzeer bepaald door wat je ziet, hoort en ruikt. Ook je humeur en het gezelschap waarin je je bevindt, zijn doorslaggevend voor je oordeel.

Met gezonde scepsis begaf ik mij dus naar Tour en Taxis. Nieuwsgierig hoe de organisatoren de degustatie van sterrengerechten zouden inkaderen, wandelde ik een sfeervolle hangar binnen, voor de gelegenheid in een prachtig kleedje gestoken. De vele kaarsen, gezellig afdruipend in lege water- of wijnflessen, zorgden voor intimiteit.

Naast gevestigde waarden zoals Yves Mattagne en Bart De Pooter beloven nieuwe sterrenchefs en jonge beloftevolle chef-koks de bezoekers te verwennen. Zo kan je originele creaties proeven van Stefan Jakobs van Va Doux Vent in Ukkel en Broes Tavernier van ‘t Vijfde Seizoen in Aalter. Deze en vele andere chefs zetten samen elke dag twee verschillende menu’s op de kaart. De fijnproever in ons kiest een vijftal gerechtjes uit met twee dessertcreaties en – voor wie wenst –  Zwitserse kaas erbovenop. San Pelligrinowater is er à volonté en een glaasje wijn begeleidt elke gerechtje aangepast.

Lees volledige tekst

Share

Wij, prostituees van IJzer

De ondertekenaars van deze open brief verkiezen anoniem te blijven. De vzw Journal Intime de Quartier hielp bij de opmaak van de brief. De organisatie stelt zichzelf als doel om het woord te geven aan vrouwen, vooral als ze achtergesteld worden in hun uitdrukkingsmogelijkheden door de samenleving waarin ze leven.

Sinds 28 maart staan we opeengepakt op een stuk van het trottoir. De bank in het bushokje werd bedekt met ketchup en chocolade om ons te verhinderen te zitten. In volle zon staan wij de hele dag recht in de blauwe zone. Wanneer we de grens overschrijden, schreeuwt de politie ons vriendelijk toe door de megafoon: “Ga terug over de grens”. Wij worden gedirigeerd door het gefluit. Voordien waren we verdeeld over verschillende kleine straatjes, de dingen waren uitgebalanceerd, er was respect van de voorbijgangers, de wijkagenten, de winkeliers,…Nu zijn er beledigingen van alle kanten alsof het gerechtvaardigd is om agressief te zijn tegen ons.

We hebben op 28 maart een plan opgelegd gekregen dat de nieuwe tolerantiezone voor de prostitutie in de Alhambrawijk in 1000 Brussel aanduidt. Het gaat over een gemeentelijk reglement, dus geen wet. In feite is er niets in de Belgische wet vastgelegd over prostitutie. Het reglement in kwestie heeft als gevolg dat we allemaal verzameld zijn aan de Antwerpse Poort omdat de andere plekken voorgesteld als tolerantiezones niet geschikt zijn. Dat leidt tot een absurde en onleefbare situatie voor ons, potentiële klanten en voorbijgangers die bijvoorbeeld uit de metro komen.

U heeft waarschijnlijk geen idee wie wij zijn. Velen onder ons hebben kinderen, partners en echtgenotes/n. Een prostituee is niet automatisch alcoholicus, drugsverslaafd of deel van een prostitutienetwerk. Enkelen onder ons hebben universitaire diploma’s. We doen dit beroep niet voor ons plezier, in tegenstelling tot wat algemeen gedacht wordt. Velen onder ons zouden het trottoir als woonplaats hebben, als prostitutie niet bestond. Als we er zijn, is dat omdat we niet rijk zijn. Daarenboven doen we niets fout, we bevredigen bestaande noden, we zijn niet tegen de wet.

We betreuren blootgesteld te worden aan de blik van iedereen, zoals op een markt, en publiekelijk vernederd te worden. Er heerst nu een vijandelijk en extreem gespannen klimaat. Verschillende politieagenten discrimineren ons enoverschrijden daarmee hun bevoegdheden. De autoriteiten overleggen niet met ons. De rechten van de mens worden niet gerespecteerd. De onzekere situatie vergroot de gevaren die verbonden zijn met ons werk. We kunnen niet meer rustig werken, wat zware gevolgen heeft voor ons dagelijks leven. Kortom, de situatie is erger dan voorheen en er wordt geen enkel alternatief aangeboden.

We besloten deze brief te schrijven omdat onze stem nergens gehoord wordt. Terwijl het om ons welzijn gaat, worden we zelfs niet als mensen beschouwd in dit verhaal.

Share

Stoemp! op het menu

Vanavond start het tiende seizoen van de caféconcertenreeks Stoemp! Niemand minder dan de vaderlandse muziekheld Mauro Pawlowski geeft de aftrap. Voor de gelegenheid laat hij zijn Hitsville Drunks, Gruppo Di Pawlowski en talloze andere bands thuis en betreedt hij om 21 u helemaal solo het podium van café Monk. In het voorprogramma staat Orphan Fairytale, het alter ego van Eva Van Deuren. Zij gaat creatief aan de slag met zelf in elkaar geknutselde elektronica, speelgoedinstrumenten, loops en kleine keyboards om een feeërieke klankwereld te creëren.

In de komende sessies is jong talent goed vertegenwoordigd. Warhola, de kersverse winnaar van Humo’s Rock Rally, heeft twee drummers, een hoop elektronica en een ijle falsetstem in petto. Folie Douce was een van de drie laureaten van De Nieuwe Lichting 2014 van Studio Brussel. Het meisjesduo is amper zeventien, maar brengt een mix van folk en pop met de bezieling van een stel oude rotten.

En er is meer om naar uit te kijken: van de blues van Scrappy Tapes tot de jazz van Nordmann, van de funk van Tempogeist tot de Brusselse MC’s van Stikstof, van het perfectionistische vakmanschap van The Antler King tot de ingetogen pracht van I Will, I Swear.

Afsluiten gebeurt in stijl op 20 mei met een Zealrecords night. Het label is al jaren hofleverancier van muziek om te koesteren en vaardigt twee van zijn parels uit. Sweet Little Mojo is het geesteskind van Gaëtan Vandewoude, de man achter Isbells. Sunday Bell Ringers staat voor bombastische poprock met elektronica.

Alle informatie over de  deelnemende cafés en bands vind je op www.stoemplive.be. (Bert Moerman, Poppunt)

Share

Dürüm

Ik heb iets met mannen. Ik wil mijn leven delen met een vrouw. Maar ik heb iets met mannen. Met Soran dacht ik dat het een toevalstreffer was. Na de banaan bij de snack om de hoek en na de ontmoeting met Süleyman, weet ik het zeker. Ik heb iets met mannen. Met mannen die een dürümzaak uitbaten, wel te verstaan. En neen, ain’t no maneater… Ik ga er wel degelijk voor het vlees. Oké, dat klinkt nog steeds dubbelzinnig, ik moet duidelijker zijn.

Het zit zo. De dürümzaken waar ik naar blijf terugkeren, zijn die waar ik de volgende combinatie terugvind: vlees van goede kwaliteit met een lichte bruin gebakken korst dat aan een braadspies ronddraait langs een warmhoudrek achter de toonbank én een uitbater die zoekt naar het menselijk contact bij de klanten. Hij zoekt het achter hun formaliteit, achter hun hongerige ogen, achter ‘een dürüm met goed veel andalouse alstublieft’.

Zoals Soran. Een 58-jarige man van Koerdische afkomst. Een held, een filantroop, een intellectueel die blinkt – en mij ontroert – als hij over boeken praat. Hij studeerde filosofie in Turkije, journalistiek in Duitsland, Germaanse filologie in Griekenland. Hij las Jane Austen, uren en avonden lang. Of werken van de familie Brontë, “al die mooie romantiek”, noemt hij het. Hij las Virginia Woolf en Hugo Claus door elkaar. “Maar met dat lezen sta je nergens. En ‘s morgens moet je vroeg opstaan om te gaan werken”, wimpelt hij wel vaker zijn kwetsbare kant weg.

Voor de meeste mensen is hij echter een buitenlander, een kleine zelfstandige met een andere kleur die kebab verkoopt. Ik krijg het altijd warm vanbinnen wanneer ik opmerk dat iemand het doorheeft. Dat hij een belezen man is, een professor eigenlijk. Wanneer hij iemands mond doet openvallen van verbazing met zijn wijsheid en zijn zachtheid. Dan krijg ik zin om er van achter de comptoir een blokje fetakaas in te werpen, om ‘score’ te roepen en om Soran een high-five te geven. Maar ik heb geleerd om niet altijd te uiten wat ik denk (schrijven mag gelukkig wel).

Lees volledige tekst

Share

Voedselverspilling is geen aprilgrap

Feeding the 5000 komt naar Brussel. Het initiatief van activist Tristram Stuart wil 5.000 mensen een heerlijke maaltijd geven met eten dat anders in de vuilnisbak zou zijn beland. De actie vraagt aandacht voor de omvang van voedselverspilling in België, de EU en wereldwijd. Zowel particulieren, bedrijven als de overheid kunnen hun steentje bijdragen om voedselverlies te vermijden. Die verspilling is ethisch bedenkelijk en nefast voor het milieu. Denk maar aan het gebruik van water, grond en grondstoffen voor de productie van voedsel. Voedselverlies voorkomen, kan ook sociale doelen dienen, zoals bij de samenwerking met voedselbanken in de strijd tegen honger.

Daarom organiseert de Engelse vzw Feeding the 5000, samen met lokale partners als 11.11.11, Oxfam en de Vlaamse minister van Armoedebestrijding, een gratis feest met voedsel dat bereid is met verse producten van topkwaliteit die anders zouden zijn verspild. Denk maar aan groenten en fruit die door landbouwers, supermarkten of de consument weggegooid worden omdat ze niet beantwoorden aan cosmetische principes: te kort, te lang, te rijp, licht beschadigd, vlekjes op de schil.

Feeding the 5000 heeft al plaatsgevonden in het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Ierland, Nederland, Kenia en de Verenigde Staten en nu dus in Brussel, dicht bij de Europese instellingen. Het evenement vindt plaats op dinsdag 1 april, van 12 u tot 16 u, op de Grasmarkt. Je kunt je komst alvast aankondigen op de Facebook-eventpagina. Of je kunt als vrijwiller meehelpen en daarvoor een formulier invullen.

Tristram Stuart, auteur van Waste. Uncovering the global food scandal en initiatiefnemer van Feeding the 5000, was in november 2013 te gast op het Grote Voedseldebat, dat 11.11.11 in Brussel organiseerde. BrusselBlogt was erbij.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share

Wafelenbak

Een album van stripheld Nero eindigt steevast met een wafelenbak. Iedereen gaat aan tafel voor een Brusselse wafel. Rechthoekig, licht, op zich niet zo zoet, krokant: dat zijn de kenmerken van de bekende lekkernij. Volgens mijn exemplaar van Ons Kookboek uit 1999 heb je voor Brusselse wafels voor vier personen de volgende ingrediënten nodig: 500 g bloem, 25 g gist, 200 g gesmolten vetstof, 0,5 l melk, 0,5 l water, 4 eieren, vanille-essence en 5 g zout.

De traditionele specialiteit dreigt echter verloren te gaan. Heden ten dage eet je in Brussel vooral Luikse wafels. Die variant heeft afgeronde hoeken en is mals, plakkerig en mierzoet. In de winkelstraten waait de weeë geur je vaak tegemoet. Ik ben zeker niet de enige die de teloorgang van de Brusselse wafel betreurt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tekening: Marc Sleen, www.marc-sleen.be

Lees volledige tekst

Share
Tags: