Op de koffie met Gabriel Rios

Op 15 september brengt Gabriel Rios zijn langverwachte album ‘This Marauder’s Midnight’ uit. De Gentenaar met Puertoricaanse roots verhuisde na het verschijnen van zijn laatste plaat ’The Dangerous Return’ naar New York, waar hij drie jaar lang inspiratie opdeed. Zijn gloednieuwe werk deelde hij met mondjesmaat met de buitenwereld. Een jaar lang presenteerde hij elke derde maandag van de maand een verse single. Eersteling Gold groeide uit tot een gesmaakte radiohit.

In de aanloop naar de officiële cd-voorstelling op 25 september in Rooftop Bar & Restaurant Gaston in Gent treedt Gabriel Rios op in koffiehuizen in Antwerpen, Gent en Brussel. Op zaterdag 13 september is hij om 10 u te gast in OR Espresso Bar (Auguste Ortsstraat 9, 1000 Brussel). Het nieuwe album is er ook te koop.

Foto: Gabriel Rios stelt zijn nieuwe album voor op zaterdag 13 september om 10 u in OR Espresso Bar (Auguste Ortsstraat 9).

Share

Op restaurant voor late beslissers

Karine Caimo ontdekte de gloednieuwe Brusselse start-up Restolastminute. Ze testte het concept uit en was aangenaam verrast. Van de initiatiefnemers Matthieu Geelhand en Christophe Clerjaud kwam ze te weten waar ze de mosterd vandaan hebben gehaald.

Toen ik de promo voor Restolastminute op mijn Facebookwall zag passeren, dacht ik in eerste instantie: Groupon voor restaurants, de zoveelste reclame die als ik er één keer gebruik van maak me begint te spammen. Ik klikte toch eens door. Misschien was het wel een manier om nieuwe plaatsen te ontdekken. Je weet maar nooit. De restaurants die aangeprezen werden, lokten mijn aandacht. Het leken de klassevollere restaurants en niet de pizzeria’s en pitabars zoals je er in Brussel op elke hoek wel vindt én bovendien adresjes die ik nog niet kende.

Meestal beslissen we met ons gezin pas op het allerlaatste moment om iets te gaan eten in de stad en bellen we op goed geluk de adresjes die we kennen om een plaatsje te reserveren. Op een vrijdagavond kan het dan al wel eens gebeuren dat we pas na de vierde telefoon beet hebben en dan meestal pas wat later in de avond. De website leek me dus wel handig. Je filtert op locatie of op type restaurant: van Indisch over Italiaans naar eenvoudigweg Belgisch. Je bekijkt de kaart of de website van het restaurant en je ziet meteen hoeveel plaatsen er nog ter beschikking zijn. Je boekt je plaatsen en ontvangt desgewenst een sms met het adres. Snel én eenvoudig. Een keer uittesten kan geen kwaad, leek me.

Lees volledige tekst

Share

Blog.bxl: Brussels Food Friends

De Brusselse blogosfeer is als een huis met vele kamers. In de rubriek blog.bxl wandelen we door de verschillende vertrekken. Vandaag werpen we een blik op Brussels Food Friends, een recent initiatief van vier expats om foodbloggers in en om Brussel te verenigen. Hun zelfverklaard doel? Elkaar inspireren, verhalen delen, gezamenlijke activiteiten organiseren en … zich te goed doen aan heerlijke gerechten.

Twee uur waren Maxine, Michelle en Andreea met de auto onderweg naar Rotterdam om andere bloggers te ontmoeten. Maar waarom zo ver reizen als je vlakbij gelijkgezinden kunt vinden? Dus sloegen ze de handen in elkaar. Brussels Food Friends zag in het voorjaar van 2014 het licht. Op hun Engelstalige website verzamelen ze verrukkelijke recepten, kondigen ze activiteiten aan, stellen ze de mensen achter foodblogs voor. De rubriek Link Love bevat een uitvoerige lijst van foodbloggers in België, of ze nu Engels, Nederlands, Frans, Italiaans of zelfs Noors als voertaal hanteren.

Lees volledige tekst

Share

Mmmm insecten

Zijn insecten het voedsel van de toekomst? Er valt iets voor te zeggen. Door de wereldwijde bevolkingstoename groeit de vraag naar eiwitbronnen. De industriële veeteelt staat onder druk vanwege haar impact op de planeet: ze palmt heel veel ruimte in, gebruikt tonnen water en energie, stoot massaal broeikasgassen uit.

Insecten zijn, naast vegetarische producten zoals tofu, tempeh, seitan en quorn, kunstvlees en algen, een mogelijk alternatief, zegt een rapport van het Departement Landbouw en Visserij. Ze leveren eiwitten, energie en diverse vitaminen en mineralen aan. Er is minder land, water, voeder en energie nodig om ze te kweken. De westerse wereld staat afkerig tegenover het gebruik van insecten als voedsel, maar in Afrika, Azië en Latijns-Amerika zijn ze al langer dagelijkse kost. Culinair publicist Nick Trachet wijst erop dat je in Afrikaanse winkels in Brussel terecht kunt voor mbinzo, gedroogde rupsen uit Congo.

Hippe, jonge bedrijfjes springen op de kar. In 2013 wonnen Brecht Vanhecke en Jasper Peeters met hun startende onderneming Bugs’ Food de prijs van de Brussels Sustainable Economy Academy. Hun opzet: de humane consumptie van insecten in België introduceren. Aan Brussel Deze Week vertelden ze dat ze gezien de psychologische drempel die de consument moet overwinnen niet overhaast te werk willen gaan en eerst voldoende prototypes willen ontwikkelen en testen. Proeven van krekels, sprinkhanen en co kun je intussen bij de foodtruck van Bugs in Mugs, die elke donderdag op het Albertplein staat. Zelfs de Duitse tv wijdde er een reportage aan. De chocoladecake met goed verstopte meelwormen (een plakje voor een euro) vond ik gisteren in ieder geval best lekker. Is Brussel klaar voor insecten?

Share
Tags:

Koek’s apero

Vanaf morgen kun je je op het voorplein van Simonis in Koekelberg elke vrijdag onderdompelen in een zomerse sfeer. Onder vrienden kun je er een moment van geluk beleven bij een goed glas witte wijn. De ideale gelegenheid om even de drukte van het actieve leven te vergeten! Gratis live concerten (jazz, blues, rock, pop, dj, enz.) zorgen voor extra pit. De zon zal alvast van de partij zijn morgen. Koek’s Apero loopt nog tot en met 26 september 2014, elke vrijdag van 16 tot 22 u. (Nathalie Cools)

Share
Tags:

Soep in alle kleuren

Vorst is elk jaar in de ban van het soepfestival. Buurtbewoners uit diverse culturen bereiden een overheerlijke soep en de bezoekers kiezen hun favoriete inzending. De laatste editie vond plaats op 23 maart. Duden, het gemeenschapsblad van Ten Weyngaert, sprak met Jeannine Vermeren (62), een trouwe deelnemer aan het festival en een bezige bij in het verenigingsleven.

In 1978 streek Jeannine na een Congolees avontuur neer in Vorst. Ze ging er niet meer weg. De moeder van twee dochters heeft intussen zeven kleinkinderen. Na haar uren – ze is bediende in een advocatenkantoor – geeft ze naailes in het Cultureel Centrum voor Migrantenvrouwen in Molenbeek en ze is ook lid van Femma in Vilvoorde. Bovendien begeleidt ze conversatietafels Nederlands. Sinds september is ze daarvoor elke zaterdagvoormiddag op post in Ten Weyngaert. Kortom, ze bruist van energie.

Jeannine kookt graag en goed. Vroeger gaf ze zelfs kooklessen bij de KAV. Soep geniet haar voorkeur, zowel in de winter als in de zomer. Ze neemt daarom graag deel aan het Soepfestival. Aan de eerste editie in 2006 in De Markten koestert ze mooie herinneringen. Ze won toen de eerste prijs met haar wortelsoep met sinaasappel en gember. De reusachtige pepermolen die ze in de wacht sleepte, heeft een ereplaats in haar keuken. En ze blijft deelnemen: “Ik hou van de gezellige sfeer. Niet alleen heb ik een uitstekend contact met de vaste deelnemers, ik smeed er ook nieuwe vriendschapsbanden. Ook doe ik er ideeën op voor recepten. Een ideaal begin van de lente!”

Lees volledige tekst

Share

Jammer voor de kok, want het was lekker.

Nieuw en hip en trendy, het moet gezegd, het trekt aan. Zeker als het een brunchadres betreft in hartje volks Brussel, midden op een schoongemaakt ex-brandweerplein, net buiten de allergezelligste zondagsdrukte van de stad.
Locatie: ideaal!
Klimaat: stralende zon, geen zucht wind, eerder dorstig weer, net niet te warm voor voormiddagvoedsel.
Bevolking: leuke Brusselse mix, jong en oud, kostuums en pyjama’s, pumps en sloefen, enfin we zitten hier op ons gemak.  Voor even dan toch, dat gemak. Want
dan begint het, het spel, de opdracht, the quest, the mission, the battle for food! Lees volledige tekst

Share

Vallende sterren in Tour & Taxis

Wie zijn diepste wens dringend vervuld wil zien, moet vrijdagnacht zeker en vast naar de Brusselse hemel staren. Er worden dan namelijk tot 75 vallende sterren per uur voorspeld. Wil je je nachtrust er echter niet voor laten, dan kan je de komende dagen op het terrein van Tour en Taxis naar de sterren kijken. Culinaire sterren welteverstaan. Je kan er dus zelfs van proeven! Culinaria heeft tot zondag zijn tenten in het voormalige goederenstation opgeslagen. Ann De Daele nam gisteren de proef op de som.

Op zich vind ik culinaire festivals een bizar gegeven. Een culinair feest beleef je immers niet enkel op basis van wat in je mond belandt. Proeven doe je met meer dan je smaakpapillen alleen, het is een totaalervaring. Wat je smaakt, wordt evenzeer bepaald door wat je ziet, hoort en ruikt. Ook je humeur en het gezelschap waarin je je bevindt, zijn doorslaggevend voor je oordeel.

Met gezonde scepsis begaf ik mij dus naar Tour en Taxis. Nieuwsgierig hoe de organisatoren de degustatie van sterrengerechten zouden inkaderen, wandelde ik een sfeervolle hangar binnen, voor de gelegenheid in een prachtig kleedje gestoken. De vele kaarsen, gezellig afdruipend in lege water- of wijnflessen, zorgden voor intimiteit.

Naast gevestigde waarden zoals Yves Mattagne en Bart De Pooter beloven nieuwe sterrenchefs en jonge beloftevolle chef-koks de bezoekers te verwennen. Zo kan je originele creaties proeven van Stefan Jakobs van Va Doux Vent in Ukkel en Broes Tavernier van ‘t Vijfde Seizoen in Aalter. Deze en vele andere chefs zetten samen elke dag twee verschillende menu’s op de kaart. De fijnproever in ons kiest een vijftal gerechtjes uit met twee dessertcreaties en – voor wie wenst –  Zwitserse kaas erbovenop. San Pelligrinowater is er à volonté en een glaasje wijn begeleidt elke gerechtje aangepast.

Lees volledige tekst

Share

Wij, prostituees van IJzer

De ondertekenaars van deze open brief verkiezen anoniem te blijven. De vzw Journal Intime de Quartier hielp bij de opmaak van de brief. De organisatie stelt zichzelf als doel om het woord te geven aan vrouwen, vooral als ze achtergesteld worden in hun uitdrukkingsmogelijkheden door de samenleving waarin ze leven.

Sinds 28 maart staan we opeengepakt op een stuk van het trottoir. De bank in het bushokje werd bedekt met ketchup en chocolade om ons te verhinderen te zitten. In volle zon staan wij de hele dag recht in de blauwe zone. Wanneer we de grens overschrijden, schreeuwt de politie ons vriendelijk toe door de megafoon: “Ga terug over de grens”. Wij worden gedirigeerd door het gefluit. Voordien waren we verdeeld over verschillende kleine straatjes, de dingen waren uitgebalanceerd, er was respect van de voorbijgangers, de wijkagenten, de winkeliers,…Nu zijn er beledigingen van alle kanten alsof het gerechtvaardigd is om agressief te zijn tegen ons.

We hebben op 28 maart een plan opgelegd gekregen dat de nieuwe tolerantiezone voor de prostitutie in de Alhambrawijk in 1000 Brussel aanduidt. Het gaat over een gemeentelijk reglement, dus geen wet. In feite is er niets in de Belgische wet vastgelegd over prostitutie. Het reglement in kwestie heeft als gevolg dat we allemaal verzameld zijn aan de Antwerpse Poort omdat de andere plekken voorgesteld als tolerantiezones niet geschikt zijn. Dat leidt tot een absurde en onleefbare situatie voor ons, potentiële klanten en voorbijgangers die bijvoorbeeld uit de metro komen.

U heeft waarschijnlijk geen idee wie wij zijn. Velen onder ons hebben kinderen, partners en echtgenotes/n. Een prostituee is niet automatisch alcoholicus, drugsverslaafd of deel van een prostitutienetwerk. Enkelen onder ons hebben universitaire diploma’s. We doen dit beroep niet voor ons plezier, in tegenstelling tot wat algemeen gedacht wordt. Velen onder ons zouden het trottoir als woonplaats hebben, als prostitutie niet bestond. Als we er zijn, is dat omdat we niet rijk zijn. Daarenboven doen we niets fout, we bevredigen bestaande noden, we zijn niet tegen de wet.

We betreuren blootgesteld te worden aan de blik van iedereen, zoals op een markt, en publiekelijk vernederd te worden. Er heerst nu een vijandelijk en extreem gespannen klimaat. Verschillende politieagenten discrimineren ons enoverschrijden daarmee hun bevoegdheden. De autoriteiten overleggen niet met ons. De rechten van de mens worden niet gerespecteerd. De onzekere situatie vergroot de gevaren die verbonden zijn met ons werk. We kunnen niet meer rustig werken, wat zware gevolgen heeft voor ons dagelijks leven. Kortom, de situatie is erger dan voorheen en er wordt geen enkel alternatief aangeboden.

We besloten deze brief te schrijven omdat onze stem nergens gehoord wordt. Terwijl het om ons welzijn gaat, worden we zelfs niet als mensen beschouwd in dit verhaal.

Share

Stoemp! op het menu

Vanavond start het tiende seizoen van de caféconcertenreeks Stoemp! Niemand minder dan de vaderlandse muziekheld Mauro Pawlowski geeft de aftrap. Voor de gelegenheid laat hij zijn Hitsville Drunks, Gruppo Di Pawlowski en talloze andere bands thuis en betreedt hij om 21 u helemaal solo het podium van café Monk. In het voorprogramma staat Orphan Fairytale, het alter ego van Eva Van Deuren. Zij gaat creatief aan de slag met zelf in elkaar geknutselde elektronica, speelgoedinstrumenten, loops en kleine keyboards om een feeërieke klankwereld te creëren.

In de komende sessies is jong talent goed vertegenwoordigd. Warhola, de kersverse winnaar van Humo’s Rock Rally, heeft twee drummers, een hoop elektronica en een ijle falsetstem in petto. Folie Douce was een van de drie laureaten van De Nieuwe Lichting 2014 van Studio Brussel. Het meisjesduo is amper zeventien, maar brengt een mix van folk en pop met de bezieling van een stel oude rotten.

En er is meer om naar uit te kijken: van de blues van Scrappy Tapes tot de jazz van Nordmann, van de funk van Tempogeist tot de Brusselse MC’s van Stikstof, van het perfectionistische vakmanschap van The Antler King tot de ingetogen pracht van I Will, I Swear.

Afsluiten gebeurt in stijl op 20 mei met een Zealrecords night. Het label is al jaren hofleverancier van muziek om te koesteren en vaardigt twee van zijn parels uit. Sweet Little Mojo is het geesteskind van Gaëtan Vandewoude, de man achter Isbells. Sunday Bell Ringers staat voor bombastische poprock met elektronica.

Alle informatie over de  deelnemende cafés en bands vind je op www.stoemplive.be. (Bert Moerman, Poppunt)

Share