“Waar in Brussel vind je de 5 beste plekken om stoemp te eten, wat zijn de 3 meest onthullende tram- en buslijnen en van welke 4 wijnbars krijg je het warm?”. Jan Sulmont probeerde Brussel te vatten in 52 lijstjes, netjes gebundeld in een handige stadsgids. BrusselBlogt laat elke week een nieuw lijstje op je los!
Lees volledige tekst
Leuven lanceerde Leuven Laat al in 2008, maar op 3 juni 2010 volgde Brussel. In de wijken Dansaert, Grote Markt, Sint-Jacob en de Vismet kun je, net als in Leuven, elke donderdagavond winkelen tot 20 u. Als je na het werk een uurtje of twee inkopen wilt doen, word je niet meer geconfronteerd met nors kijkende veiligheidsagenten die je de toegang beletten, soms tien minuten voor sluitingstijd. Of onvriendelijk winkelpersoneel dat je de deur wijst. Een eerste stap naar klantvriendelijkere openingsuren en een grootstedelijke invulling van shoppen?
Het initiatief kreeg de – communautair neutrale – naam Afterwork Shopping. Brussels schepen van Handel Jean De Hartog situeert het project in een interview met UNIZO. Brussel wil niet achterblijven tegenover Europese steden als Londen, Amsterdam en Parijs en past zich aan de levenswijze van de klanten aan, in het bijzonder de pendelaars, congresgangers, werkende mensen en toeristen. Avondwinkelen ziet hij ook als een instrument om de stadskern te versterken en om de economische crisis voor de handelaars een klein beetje te verzachten. 60 tot 65% van de handelaars doet naar verluidt al mee.
“Waar in Brussel vind je de 5 beste plekken om stoemp te eten, wat zijn de 3 meest onthullende tram- en buslijnen en van welke 4 wijnbars krijg je het warm?”. Jan Sulmont probeerde Brussel te vatten in 52 lijstjes, netjes gebundeld in een handige stadsgids. BrusselBlogt laat elke week een nieuw lijstje op je los!
Lees volledige tekst
Het is het hoofdartikel in Brussel deze Week van vandaag: Horta Gallery blijft leeg. Maar Yet Another Blog meldde het verval al eerder. Met permissie van dat blog, nemen wij over:
Pijn aan mijn hart doet het, elke keer als ik ’s ochtends en ’s avonds langs de prachtige gallerij kom. De restauratie van dit prachtige stukje architectuur dateert van september 2008, goed anderhalf jaar geleden dus. En de eerste sporen van aftakeling zijn al duidelijk zichtbaar.
Probleem nummer 1: De handelszaken die er waren, sluiten één voor één de deuren: het koffiehuis waar nooit iemand een kopje koffie bestelde en de muffins veel te duur waren, de goedkope schoenenzaak die na een jaar open geweest te zijn, nog steeds dezelfde schoenen in het uitstalraam had staan, het gloednieuwe restaurant L’Express Orient waar nooit klanten zaten. De nieuwe bar, de kapperszaak en het pastakraampje blijven voorlopig nog open, maar hoe lang nog? Probleem is dat de pendelaars die er dagelijks passeren, geen tijd nemen om te stoppen en men er blijkbaar niet in slaagt andere klanten aan te trekken, ondanks alle mooie campagnes van de NMBS die stations ook wil profileren als plaatsen om te winkelen, te eten en te ontspannen. Zelf koop ik af en toe een kop verse soep aan het pastakraampje, omdat die mevrouw altijd zo blij lijkt dat ze eindelijk eens een klant ziet.
Het is vaak géén makkelijke opdracht om leuke plekjes te ontdekken of om een goed restaurant te kiezen, hierbij kan een online stadsgids zeker handig van pas komen. Een tijdje terug hebben we Cityplug.be hier, op BrusselBlogt, al even onder de loep gehouden. En recentelijk heb ik tijdens een ochtendlijke surfsessie Seetiz.be per toeval ontdekt.
Naast Brussel komen er tal van andere Belgische steden aan bod. Restaurants, bars en shops vormen de drie hoofdcategorieën. Een redelijk uitgebreide zoekmotor helpt je snel op gang.
Op het eerste zicht lijkt Seetiz me een handige website waar gebruikers zich, zoals bij andere 2.0 websites, kunnen registreren en commentaren kunnen geven. Pluspunt aan deze site zijn de videoreportages. Natuurlijk vergt een video bekijken wel iets meer tijd dan het bekijken van een slideshow, maar in ruil krijg je wel een directe en levendiger inkijk.
Lees volledige tekst
Nieuwstraat © Squonk11
Brussels schepen van Toerisme Philippe Close (PS) heeft plannen om de Nieuwstraat in glas te overdekken en op die manier om te vormen tot het grootste shoppingcentrum van Europa. +/- 7000 vierkante meter aan glas zouden ze nodig hebben om de overspanning te vervolledigen. Ik stel me direct de vraag wie hier eigenlijk zit op te wachten. Handig tijdens de wintermaanden, maar lijkt me een stuk minder aangenaam tijdens warme zomerdagen.
Voorlopig zijn er -gelukkig- géén centen voor… dus geniet nog even tijdens het winkelen van de echte zon en regendruppels!
Ik ben een bio-consument. Maar ik ben ook redelijk lui. En toegegeven, in de strijd van het dagelijks leven wint het tweede het heel vaak van het eerste, alle principes ten spijt. De gewone supermarkt is net iets dichter en later (tot 20u) & vaker (op zondag) open dan biowinkel Den Teepot.
Maar deze zaterdag en vorig weekend lachte bio me toe. De bio-verkooppunten begaven zich gewoon vanzelf op mijn weg.
Vorige zondag keerden we huiswaarts van een brunch in de Marollen en passeerden de Halles des Tanneurs. Gelukkig wist ik van een collega die er wekelijks groenten inkoopt, dat ik achteraan het gebouw moest zijn, want aan de buitenkant zie je niets. Ongelovig liepen we door de verlaten garagepoort, maar zie: op het einde rechts van het prachtig gerenoveerd wijnpaleis vond een heuse biomarkt plaats, van Terrabio/Mandala. En dat op een zondag. En het was er nog gezellig ook. We sloegen in zoveel we konden dragen (note to self: volgende keer plastic zakskes meebrengen).
Op zoek naar een winkel in Brussel? Wil je weten welke winkels er in je buurt zijn? Of in een bepaalde straat? Atrium maakte daartoe de website shopinbrussels.be. Je kan zoeken per wijk, op categorie of op naam. Of je kan inzoomen op een bepaalde straat en klikken op een gebouw. Een leuk initiatief en de site oogt mooi.
Alleen kan de gebruiksvriendelijkheid heel wat beter. De interface is omslachtig. Zo kan je bv. de back-toets van je browser niet gebruiken (maar moet klikken op het pijltje in de menu). De resultaten zijn ook niet overzichtelijk en je krijgt per winkel weinig informatie (gelukkig wel een foto en een link wanneer de winkel een website heeft). Er zijn ook geen mogelijkheden voor interactiviteit. Daarvoor moet je eerder bij iets als cityplug.be zijn.
Op de eerste dag van de solden stort het klootjesvolk zich als een horde hongerige wolven op de hapklare brokken die hooghartig werden achtergelaten door de nouveau-riche – die zich tijdens het juiste seizoen hip aankleden.
Zij hebben de stukken van de nieuwe lentecollectie allang gekeurd in de gesloten mode-circuits, waar alleen gefortuneerden worden toegelaten.
De echte Adel staat daar ver boven, hun couturiers komen aan huis.
Vermits ik tot het klootjesvolk behoor anticipeer ik op dit soort braspartijen met de simpele vraag : “Hebben wij iets nodig ?”
“Neen” – antwoordt mijn vrouw dan onveranderlijk. Het is ijdele hoop.
Nog diezelfde voormiddag passeren we aan Olivier Strelli – “Mmm,” zegt ze dan, “die staat al meteen aan vijftig percent, daar moet ik straks eens passeren.”
Zo simpel is de verleiding, zo vernietigend het virus.
Het is een sluipend gif, waarvan de gevolgen reeds merkbaar zijn vóór het einde van de maand. Nu is de portemonnee en vooral de immer inschikkelijke bankkaart nog heel gewillig.
Het is één van die memorabele momenten in de Passa Porta, waar ik vooral op ruige winteravonden mag proeven van proza en poëzie.
Het Literatuurhuis is immers één van mijn geliefkoosde plekken op de ietwat
beschimpte Dansaert.
Had het beter een locatie gezocht op de Vlaamse steenweg of in het verlepte deel ervan achter de Varkensmarkt ? In de Duivelshoek ? In de VandenBrande of in een opnieuw ontdekte, lang vergeten impasse in de O.L.VvVaak ?
Alsof poëzie niet mag bestaan tussen de chique boetieks van Olivier Strelli en Cotélac?
Is poëzie enkel voorbehouden voor groezelige achterkamertjes en donkere kelders waar het gedijt bij oude jenever, tussen de rook van gerolde sigaretten ?
Poëzie is overal – zeker in Brussel. Aan de stinkende oevers van de Zenne, op de kitsch van de Winterfoor, in de Ossengang op de Grasmarkt, op de Oudijzergang in de Maagdenstraat.
Altijd en overal mag poëzie bestaan.