Vandaag was de jaarlijkse feestdag van alle holebi’s en transgenders. Wat vroeger Belgian Lesbian & Gay Pride heette – en voordien Roze Zaterdag / Samedi Rose – is nu omgedoopt tot Belgian Pride, een vlag die een ruimere lading dekt.
En dat er heel wat ladingen te dekken vielen, daarvan getuige de hoge opkomst. Een record in de geschiedenis van de Pride: 35.000!
Ik maakte een videoreeks met beelden van bovenaf (ik keek vanop de Keizerslaan neer op de Gasthuisstraat). Hieronder een van de leukste filmpjes. Voor wie er, in deze tijden van verkiezingen, aanstoot aan zou nemen dat een politieke partij in beeld komt: ik heb er geen bedoelingen mee. Het is gewoon een leuk filmpje: de praalwagen en de dansende mensen erachter.
Wie nog meer van dit soort filmpjes wil, kan op youtube terecht.
En wie de sfeer wil opsnuiven (en snel is): het feestje gaat nog door tot een stuk in de komende nacht.
Komende woensdag opent in Buenos Aires de tentoonstelling van de Fundación
Patagonista. Meer dan 40 Belgische artiesten stellen hun werk tentoon in het prestigieuze Centro Cultural de Borges in het hart van de stad. Op dit eigenste moment is een team met Dree Peeremans, Guido Van Hellemont en Luk Tegenbos volop bezig met de opbouw van de tentoonstelling.
De Fundación Patagonista is een bont gezelschap van beeldende kunstenaars, acteurs, schrijvers, muzikanten en filmers. Wat hen bindt is een fascinatie voor het mythische Patagonië. Lees volledige tekst
De cité administrative is te zien in het eerste clipje van Élodie Frégé & Michal “Viens jusqu’à moi” . Wanneer de cité afgebroken zal zijn wordt deze video misschien een waardevol aandenken.
In het tweede clipje krijgen we Amel Bent met “Philosophie”. Geweldig diepzinnige teksten tegen de achtergrond van de Emile Jacqmainlaan.
Ondanks het feit dat deze gangen bijzonder mooi zijn, kennen maar weinig Brusselaars de ondergrondse galerijen van het Kerkhof van Laken. Hier vindt men diverse gangen, vaak honderden meters lang, waar onder andere Joseph Poelaert en Emile Bockstael rusten.
Deze galerijen bezoeken is op dit moment niet mogelijk omdat deze gesloten zijn in afwachting van dringende restauratiewerken. Toch maakte ik er gisteren deze kleine video.
Dit mag niet ontbreken op de kalender van elke rechtgeaarde cinemafanaat. En ook niet op die van wie met gender of alternatieve seksualiteit begaan is: volgende week donderdag 23/10 start het Pink Screens Festival en het loopt tot en met 1/11 in Cinéma Nova.
De equippe achter het festival, Genres d’à côté, is grotendeels Franstalig (mezelf en enkele andere uitzonderingen niet te na genomen), maar doet zijn uiterste best om ook Nederlandstaligen te pleasen: er werkt een hele vertaal- en ondertitelploeg achter de schermen mee (ha, nog meer Vlamingen). Ik moet zeggen dat ik sta te kijken van al het geweld dat allemaal vrijwillig meedoet.
Wat kan je verwachten op dit festival? Tien dagen vol pure queer energy, kwaliteitsvolle filmpremières, de exclusieve kans geëngageerde werken te genieten, jonge cineasten wiens kortfilms gepresenteerd worden,…
Bovenstaand filmpje lijkt mij opgenomen in Brussel of het Brusselse gezien het tweetalig bordje over de verplichte douche. Iemand een idee waar en wanneer dit werd opgenomen?
Ok, we mogen niet teveel lachen met de franstaligen, maar dit is gewoon te grappig. Het kwam als reactie op Leterme’s “Blijkbaar zijn de Franstaligen intellectueel niet in staat om Nederlands te leren”.
