Op 24 mei 2012 deed professor Philippe Van Parijs in Brussel Deze Week een opmerkelijke oproep. Hij pleitte ervoor de openbare ruimte in Brussel onder handen te nemen en het autoverkeer in het stadscentrum eindelijk terug te dringen. Zijn voorstel om de politiek wakker te schudden:
Waarom niet, nu het mooi weer wordt, een picknick elke zondagmiddag over de hele breedte van de Anspachlaan tussen de Beurs en het De Brouckèreplein? Het zal volstaan om beleefd aan de automobilisten uit te leggen dat het voor één keer niet aan hen is om de wet op te leggen. Een vleugje burgerlijke ongehoorzaamheid is meer dan gewettigd als antwoord op deze onverantwoorde lethargie.
Zijn oproep viel niet in dovemansoren. De eerste protestpicknick op de Anspachlaan op 10 juni 2012 bracht minstens 2.000 mensen op de been. Enkele weken later volgde een nieuwe editie. Het initiatief kende zelfs navolging in Luik en Namen.
Wat is er een jaar later gerealiseerd? Nog niets, zeggen de organisatoren van Pic Nic The Streets. Burgemeester Freddy Thielemans heeft enkel beloofd dat er in 2015 begonnen wordt met de heraanleg van het Beursplein. Er is volgens hem tijd nodig om een beleid goed uit te werken. De actiegroep is achterdochtig, want de eerste aankondiging van een grondige heraanleg ten voordele van de zwakke weggebruiker dateert al van 2001. Daarom komt er een nieuwe picknick op zondag 9 juni om 12 u aan de Beurs. De achterliggende motivatie:
We picknicken niet alleen voor een autovrij Beursplein maar voor een radicaal ander en gedurfder beleid in Brussel. Meer kwaliteitsvolle publieke ruimte, meer plaats om te wandelen, zitten en spelen, Brussel op mensenmaat, niet langer alleen op maat van de auto.
Al 969 deelnemers hebben hun komst bevestigd op de Facebook-eventpagina. Ook Les Boulistes Bruxellois zullen van de partij zijn met hun petanqueballen. En jij?
Naaien? Er wordt de laatste jaren wel wat afgenaaid, vooral in Vlaanderen is het een ware hype om terug zelf te naaien. Blijkbaar vinden veel dames het een aangenaam tijdverdrijf om samen achter de ‘stekmachine’ te zitten en eigen creaties te maken. Uiteraard heb je wel een basiskennis nodig om te starten en daaraan ontbrak het in Brussel lange tijd. Vooral het Nederlandstalige aanbod was maar heel erg magertjes.
Gelukkig is het tij aan het keren en zijn enkele gemeenschapscentra mee op de kar gesprongen. Zo kan je in Ten Weyngaert, De Markten en Essegem terecht voor een basiscursus. Ook enkele naaicafés en naaiateliers hebben in Brussel hun deuren geopend. Gedaan dus met het geitenwollensokkenimago.
Een kleine selectie:
Sue de Bruxelles (Nieuwbrug 3, centrum Brussel)
Met een 10-beurtenkaart kan je op maandagavond komen naaien. Eerst leer je de basisprincipes waarna het de bedoeling is om aan eigen naaiprojecten te werken. Uitleg krijg je er in de twee landstalen (zelfs een beetje Turks), maar met de nadruk op het Nederlands. Allemaal erg gemoedelijk en zelfs de Madeleinekes krijg je er gratis bij!
Uniek aan Sue de Bruxelles is dat ze ook een aanbod thuisworkshops “Sue at Home” hebben. In één avond maak je samen met enkele vriendinnen/vrienden een rokje of kleedje. Misschien wel iets avontuurlijker dan een zoveelste Tupperware-demonstratie?
Zig Zag Irma (Belgradostraat + CC Ten Weyngaert, Vorst)
De energieke Sabine leert je bij haar thuis de kneepjes van het vak. Dit zowel voor beginners als gevorderden met een specialisatie in Haute Couture. Recent is ze gestart met een naaicursus in Ten Weyngaert. Sowieso is leren naaien bij Sabine op zich al een belevenis, laten we het maar omschrijven als Rock’n'Roll naaien.
Les Midinettes (Ernest Solvaystraat 30, Elsene)
Dit naaicafé is vrijwel alle dagen open en verhuurt zowel tafeltjes met en zonder naaimachines. Unieke naaiwerkjes kan je kopen in de shop, ook retouches. En naaien is niet strikt een vrouwenzaak, bij Les Midinettes zijn de heren ook welkom. Dus mannen naai voortaan zelf terug die knoop aan!
Enig minpuntje is dat ze zich uitsluitend op een Franstalig publiek richten, maar laat u dit niet tegenhouden eens te gaan zien.
Op 21 mei is er in het Ritscafé om 20 u een debat over leegstand in Brussel met staatssecretaris voor Wonen Christos Doulkeridis, Werner Van Mieghem (Brusselse Bond voor het Recht op Wonen), Pierre Blondel (Brussels architect) en Joachim Declerck (Programma-directeur van Architecture Workroom). Olivier Beys geeft de voorzet met een opiniestuk.
Brussel is een stad van paradoxen. Dat maakt haar aantrekkelijk, maar zorgt ook voor kopzorgen waartegen zelfs een dubbele dosis Dafalgan ternauwernood volstaat. Zo is Brussel volgens Eurostat de derde rijkste regio van Europa. Toch leeft ruim een vierde van de Brusselaars onder de armoedegrens. Bijna 400.000 pendelaars uit Vlaanderen of Wallonië werken in Brussel, terwijl ruim 20 procent van de actieve Brusselaars zonder werk zit – het gevolg van onvoldoende aandacht voor onderwijs.
Een minder belichte maar even absurde situatie doet zich voor op gebied van huisvesting. Er staan ongeveer 40.000 gezinnen op een wachtlijst voor een sociale woning. Dat zijn er inmiddels meer dan het totale aantal beschikbare sociale woningen. In 2011 telde de Brusselse Gewestelijke Huisvestingsmaatschappij er 39.306, waarvan 35.817 bewoond. Tegelijkertijd schat men het aantal leegstaande woningen in Brussel op 30.000 of misschien wel meer.
Heel wat jongeren, jonge gezinnen en kwetsbare mensen staan te popelen voor een betaalbare woonst in Brussel, maar worden door de hoge huur- en koopprijzen afgeschrikt of weggeduwd in appartementen nauwelijks die naam waard. Inmiddels zien zij talloze panden verkrotten, terwijl het aanbod aan kantoorgebouwen de markt overspoelt. Bovendien loopt de wachttijd voor een sociale woning op tot ruim 10 jaar, waardoor een grote groep mensen zich zelfs niet meer inschrijft.
Volgens het Gewestelijk Bestemmingsplan van Brussel weten we tot slot dat er tegen 2020 woningen moeten komen voor 180.000 bijkomende inwoners. Het aantal woningen dat er op jaarbasis bijkomt in de stad – momenteel zo’n 4.000 – zal moeten verdubbelen, schreef de krant Le Soir op 6 mei, en tot 70 procent van de Brusselaars zou in aanmerking komen voor een sociale woning. Is dat haalbaar, laat staan houdbaar? Kortom: wij stellen ons niet de vraag of we afstevenen op een wooncrisis, maar veeleer of we er al middenin zitten.
Lees volledige tekst
Wat is de perfecte soundtrack bij het lopen van de 20 km door Brussel? Welke party mag je dit weekend niet missen? Hoe is de sfeer op Les Nuits Botanique? Welke actuele expo loont de moeite? Valt er ergens nieuwe street art te bewonderen? Organiseren Brusselse studenten iets boeiends? De jongerenredactie van tvbrussel, brusk, zoekt een antwoord op deze en andere vragen. De opvolgers van de vroegere Bende van Brussel maken reportages voor en door jongeren in Brussel. Wekelijks presenteren de vier reporters zelf twee à drie reportages op tvbrussel. Ze hebben ook een Facebook-pagina, waarop ze hun video’s delen en waar iedereen terechtkan voor commentaren en suggesties.
Eerder verschenen op de blog van Ine Verhaert
Liefste medebewoner,
De kans dat je in Brussel werkt of studeert is redelijk groot. Zo ook de kans dat we elkaar al eens kruisten in de inkomhal. Het zou zelfs goed mogelijk zijn dat je voor mij ooit de deur openhield, waarvoor oprechte dank. Het zou me niet verbazen mocht je je, net als ik, wel eens ergeren aan de frequentie waarmee de lift in panne valt. Verder is het is niet onwaarschijnlijk dat je gemerkt hebt dat Meneer Browns op de cour nieuwe bloemetjes heeft geplant, zoals het ook niet onwaarschijnlijk is dat je Meneer Browns al eens verkeerdelijk met Meneer Budding hebt aangesproken.
Daarnaast zijn er veel dingen waar ik minder zeker van ben. Of het je ook al is opgevallen dat ze in de Proxy Delhaize om de hoek alleen maar kleine augurken verkopen, bijvoorbeeld (lastig voor op de boterham!). Of dat ook jij weet dat Mevrouw Browns om esthetische redenen alle plastic zakjes rond zadels van gestalde fietsen verwijdert. En op dit moment vraag ik me af of ik de enige ben die de brievenbussen in de hal al wel eens telt.
Het is dinsdagochtend, 7 mei, 5u25. Op een gemiddeld tijdstip als dit, heb ik de gewoonte te slapen. Niet alleen omdat de massa het doet en ik een kuddedier ben, maar ook omdat mijn slaapnoden nogal groot zijn wegens een eigenzinnige lever. Vandaag wordt mijn slaapdrang nog eens extra versterkt door een deadline voor school en nog massa’s werk in het verschiet. Maar ik lig wakker en besef dat ik het alwéér vergeten ben, het aantal brievenbussen.
Lees volledige tekst
Geschreven op 28 April 2013 door
Tom in
Wonen in Brussel |
Nog geen commentaar
Vanmiddag trapten Les Boulistes Bruxellois het petanqueseizoen af. De plaats van afspraak was het parkje voor Micro Marché, aan het monument voor de oorlogsduif. Achter het gloednieuwe initiatief zitten Bram ‘Kitsumi’ Dewolfs en Sven Retore. Zij willen aan de hand van een van de simpelste en meest democratische spelen de publieke ruimte toe-eigenen en zorgen voor het leggen van contacten die normaal zelden gelegd worden. Mensen van uiteenlopende origine en verschillende generaties ontmoeten elkaar buiten in de stad. De initiatiefnemers leggen daarmee ook de vinger op de wonde. Er zijn in Brussel niet alleen weinig petanquebanen, maar er is gewoon ook bitter weinig ruimte waar het aangenaam vertoeven is en waar kinderen en volwassenen kunnen én mogen spelen.
Les Boulistes Bruxellois spreken af bij mooi weer op telkens een andere locatie. Iedereen is welkom. Je brengt gewoon je boules mee en/of een drankje, een hapje of een ander spel. De kennisgeving gebeurt via de Facebook-pagina, die voorlopig 40 vrienden telt.
Op 27 april nodigt de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) alle nieuwe inwoners van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest uit. Op de infomarkt komen ze alles te weten over het brede aanbod van de VGC en haar partners. Daarna is er een receptie waarbij de nieuwe Brusselaars samen met collegevoorzitter Guy Vanhengel en collegeleden Brigitte Grouwels en Bruno De Lille het glas kunnen heffen op hun nieuwe thuis. Het onthaalmoment vindt plaats op zaterdag 27 april 2013 van 11 tot 13 uur op de benedenverdieping van het administratiehuis van de VGC, Emile Jacqmainlaan 135, 1000 Brussel. Ben je nieuw in Brussel en wil je er graag bij zijn? Schrijf je dan voor maandag 22 april in via www.vgc.be/onthaal. Je bent welkom met het hele gezin. Er is ook kinderanimatie.
Geschreven op 16 April 2013 door
Gast in
Wonen in Brussel |
1 Commentaar
Overgenomen van Dansaert-Vlaming
Het was zaterdagochtend en hij wandelde over het Schumanplein. De zon won een veldslag (niet: de oorlog!) van de donkere wolken, zijn pull plakte tegen zijn bezwete lichaam en in zijn mondhoeken hadden zich speekselpropjes verzameld. Het ochtendloopje had duidelijk deugd gedaan, nu volgde de metrorit terug naar het centrum.
Aan de roltrap van de metro rolden twee werkmannen met grote, metalen staven naar boven. In de verte hoorde hij een drilboor. Zelfs op zaterdag werd er gewerkt in de grootstad. Hij had onlangs gelezen dat het Schumanplein er in 2015 (niet: eerder!) helemaal anders zou uitzien dankzij de plannen van Xaveer de Geyter. Het vernieuwde trein- en metrostation zou nog meer schwung geven aan de Europese buurt, die des weekends duidelijk geliefd was bij toeristen – en geef hen eens ongelijk.
“Tijdens de drie jaren dat ik er woon, is Brussel best veranderd,” bedacht hij. De Dansaertstraat was opnieuw aangelegd, het premetrostation van Brussel-Noord rook niet langer naar rubber en binnenkort kon van Arts-Loi hetzelfde gezegd worden. Flagey en het Muntplein waren nog niet zo heel lang geleden een bouwwerf. Villostations verspreidden zich als een lopend vuur over de stad en op kleinere schaal zorgden wijkcontracten voor een nieuwe, zij het meestal bescheiden dynamiek in de buurt. Dat er niets veranderde aan de stad, klopte dus zeker niet. Maar je hoorde hem niet zeggen dat veranderingen snel werden doorgevoerd. De amfora (niet: het ei!) van Van Rompuy stond bijvoorbeeld al lang in de steigers, het Beursplein was nog altijd niet autovrij, de leegstand was nog steeds tenenkrullend.
Lees volledige tekst
Overgenomen van Ratatouille Bruxelloise, een blog van tien journalistiekstudenten op zoek naar actueel, culinair & cultureel Brussel.
Mocht je de afgelopen dagen rondgewandeld hebben in Elsene, dan heb je misschien wel de zwart-witposters van buurtbewoners opgemerkt die de straten rond het Flagey-gebouw sieren. Maak kennis met Inside Out XL, een project van de Waalse fotografen Paula Bouffioux en Jeep Novak.
Inside Out is een internationaal project dat in 2011 gelanceerd werd door de Franse artiest JR. De fotograaf laat mensen portretfoto’s naar hem opsturen om er vervolgens gigantische posters van te maken en die terug te sturen, zonder dat hij weet waar ze zullen worden opgehangen. Inside Out-posters kun je onder meer aantreffen in de Verenigde Staten, Pakistan, Afghanistan, Tunesië, Thailand, Venezuela, Frankrijk, Ethiopië, Haïti en nu dus ook in Brussel. (Tekst en foto’s: Elien Decommer)
Lees volledige tekst
U hebt het boek wellicht al zien liggen in de bib of boekenwinkel. Op de cover pronkt het hoofd van een Zinneke met een oranje geschilderd gezicht en een oranje outfit. Een veelzeggend beeld uit de tweejaarlijkse Zinneke Parade. De foto roept al direct het beeld van multiculturalisme op. En dat is ook het uitgangspunt van het boek: Brussel als multiculturele stad. Hans Vandecandelaere is historicus van opleiding en heeft twee jaar uitgetrokken om de immigratie in Brussel te onderzoeken. Het resultaat is een lijvig werk van 500 bladzijden dat de lezer meezuigt in een geweldige reis door de wereld. (Belinda Cloet)
Lees volledige tekst
