Wie heeft er een keizer of een koning nodig als je een admiraal hebt? Tom Van Laere alias Admiral Freebee verzorgde vanavond een uitstekende solovoorstelling in de KVS en wisselde daarbij vlot van rol: bezielde singer-songwriter, bevlogen muzikant, hilarische entertainer.

Het is niet elke zanger gegeven om alleen op de bühne te staan en een publiek in een grotere zaal bijna twee uur te boeien met akoestische nummers. Het vereist een eigen stem, steengoede nummers, podiumprésence, variatie in stijl en repertoire. Admiral Freebee bleek genoeg troeven te hebben om overeind te blijven en bijwijlen te schitteren. In het eerste half uur pakte hij vooral uit met ingetogen versies van oude en nieuwe songs. Hij liet de muziek spreken en begeleidde zichzelf op een van zijn vele gitaren, op piano of op mondharmonica. Geleidelijk aan koos hij ook meer voor up-tempo nummers. In de loop van de avond passeerden heel wat klassiekers de revue zoals Faithful to the night, Rags ’n’ Run, Oh Darkness, Recipe for disaster en Always on the run. Maar hij delfde ook verborgen parels op en presenteerde ruw, onafgewerkt materiaal. Al was het optreden de zoveelste statie van een theatertournee, het klonk allemaal nieuw en verfrissend, het was genieten van zo veel muzikale schoonheid en passie.

Lees volledige tekst

Het Kampioenschap van Brussel, de tweejaarlijkse wedstrijd voor Brusselse muziekgroepen, is aan zijn vijfde editie toe. Na zes voorrondes verspreid over evenveel Brusselse cultuurtempels, hebben acht bands de finale gehaald. Op zaterdag 3 december treden de genomineerde groepen op in de AB Box, waarna de vakjury, bestaande uit de samenstellers van de online jukebox 22tracks, het vonnis velt. De winnaar krijgt van organisator JES Brussel 1.000 euro en studiotijd in De Rockfabriek.

Wie zijn de kandidaten?

Verslag Kaiser Chiefs in de AB op 06.11 – Sterke act met steengoede songs.

Even met de deur in huis vallen: we zijn Kaiser Chiefs zo intussen wel kotsbeu gezien op de weide van Rock Werchter. Als je die knotsgekke frontman Ricky Wilson vijf keer op zes jaar in alle mogelijke stellingen ziet kruipen en elk publiekstrucje opnieuw ziet afhaspelen, dan is het wel mooi geweest. Maar toen we hoorden dat de Chiefs voor een dubbel optreden naar de Ancienne Belgique zouden afzakken, hoefden we niet lang te twijfelen.
Lees volledige tekst

Verslag Noah and The Whale in de AB op 4 oktober: verlangen naar de lente.

Noah and The Whale stonden gisterenavond voor de tweede keer in een half jaar tijd in de AB. Begin 2011 brachten ze hun nieuwste album ‘Last Night on Earth’ uit, waarmee ze het publiek nog harder aan het dansen kregen als op hun debuut. Dat dansen ging heel wat minder op voorganger ‘The First Days of Spring’ dat meer plaats maakte voor violen en de piano. Het zijn die verschillen tussen de albums die er een boeiende avond van maakten.

Zanger Charlie Fink startte de set met ‘Give a Little Love’ maar het was ‘Life is Life’ dat de toon zette voor de rest van het concert. Na ‘Love of an Orchestra’ maakte Fink het muisstil in de zaal voor het romantische gedeelte van het optreden. ‘Blue Skies’, ‘Wild Thing’, ‘The Line’ en ‘Our Window’ passeerden de revue. Het zijn zulke melodieuze nummers met prachtige samenzang waarin Noah and The Whale het best klinken en de stem van Fink door merg en been gaat.

Het was bijna magisch hoe de zaal enkele minuten muisstil was en dan eensklaps aan het dansen ging voor toppers als ‘Tonight’s the Kind of Night‘ en hun eerste single ’5 Years Time’. Er werd luidkeels meegezongen en gesprongen tijdens ‘Waiting For My Chance to Come’ en ‘L.I.F.E.G.O.E.S.O.N.’. Naar goede gewoonte keerde de groep terug voor twee nummers. Ze sloten af met het wondermooie ‘First Days of Spring’ en stuurden zo iedereen naar huis met een verlangen naar de lente.

Door Sam Hendriks voor Indiestyle.be i.s.m. BrusselBlogt.

Small is beautiful. Dat lijkt wel het motto van singer-songwriter Anton Walgrave. Hij geeft een intiem optreden in het bovenzaaltje van café Au Daringman. De inkom bedraagt een luttele drie euro. De atmosfeer is die van een woonkamer. Een klein podium, een linoleum vloer, 15 stoelen, een paar krukken, een bar en foto’s van muzikanten aan de muur. Er ligt een plaat van Eels op. Dan betreedt de zanger met de baard op blote voeten de bühne. Alleen, maar met twee gitaren en technische ondersteuning in de vorm van beats.

Het eerste nummer: een doorleefde versie van Lost Soul, het themanummer van de tv-reeks De Parelvissers. Een uur lang weet hij het aandachtige publiek te boeien met zijn mooie stem en zijn gedreven gitaarspel. Vooral zijn laatste cd ‘As You Are’, die hij na het optreden voor 10 euro eigenhandig aan de man zal brengen, passeert de revue. Spectaculair is het concert geenszins, maar het heeft een puurheid en directheid, die in festivals en concertzalen vaak dreigt verloren te gaan. Geen spetterende show, maar oprechte liefde voor muziek. Een bisnummer is meer dan verdiend. Het wordt de klassieker ‘Always on your mind’ van Elvis Presley.

Anton Walgrave treedt binnenkort nog twee maal op in Brussel, in de Fnac City 2 op 24 september en in Bonnefooi op 27 september.

Ook in Brussel kun je niet ontkomen aan de zalige zomerse ziekte, genaamd festivalkoorts. Wat schaft de muzikale pot in de komende weken?

• Op zaterdag 30 juli kun je, onder de bollen van het Atomium, in het Groentheater terecht voor het gratis festival Bruksellife. De organisatie is in handen van de Brusselse jeugdhuizen en -clubs. De zevende editie pakt o.a. uit met SX, bekend van de radiohit Black Video, Vismets en Stijn & friends. Bij wijze van voorproefje kun je de afspeellijst op YouTube raadplegen.
• Het Brussels Summer Festival is al aan zijn tiende jaargang toe. Het biedt van 12 tot 21 augustus tien dagen muziek en animatie op en rond het Paleizenplein. Op het hoofdpodium treden onder meer Hooverphonic, Ozark Henry, De La Soul, Jamie Cullum, Balthazar, K’s Choice, An Pierlé & White Velvet en Stromae op. Op het Museumplein kun je een klank- en lichtspel van de Luc Amoros compagnie bewonderen, terwijl op de Kunstberg, in de tuinen aan het Albertinaplein, alternatieve rock en pop op het programma staan. Een kaart voor tien dagen kost 30 euro, één voor de eerste vier dagen 20 euro. Een ticket geeft in dezelfde periode ook toegang tot de deelnemende musea: Koninklijke Musea voor Schone Kunsten, Bozar, MIM, Jubelparkmuseum, Belvue, Coudenberg en Cinematek.

Lees volledige tekst

Hoe zou het nog zijn met Viage? Onlangs zat ik op de trein met twee gladde, poenerige Nederlanders die naar Brussel gingen om hun geluk te beproeven in het casino. Ze zouden vanavond wel even hun slag slaan, want ze wisten hoe het spelletje ging. Ikzelf heb er na de openingsavond geen voet meer binnengezet. Ik herinner me vooral de Las Vegas-kitch, de tristesse van eenzame, oudere vrouwen gekluisterd aan slotmachines en het personeel dat voor elkaars voeten liep. Al moet ik toegeven: met een cocktail in de hand een latinoconcertje in het casino meepikken, het heeft iets! En niemand minder dan Prince heeft er al twee maal een verrassingsoptreden gegeven. Misschien gaat hij er na zijn Gentse concerten vandaag en morgen weer naartoe?

Joost Vandecasteele liet in Agenda alvast een hilarisch citaat over Viage optekenen:

De Viage is een interessante plaats omdat het een soort Monte Carlo-achtige klasse wil uitstralen, maar op dit moment enkel het gespuis aantrekt. De goktafels zijn overbevolkt, er wordt niet geluisterd naar de croupiers, er is kortom weinig finesse en decorum. En daar houd ik wel van. Er zitten freaks, veel Aziaten en sjofele mannen zoals ik. Tijdens het spelen zijn mijn ogen meer gericht op de andere spelers dan op de tafel zelf.

Zijn er Viage-fans en -haters in de zaal? Faites vos jeux!

Het caféconcertencircuit in Brussel bloeit als nooit tevoren. Uiteraard is er Stoemp!,  dat bekende en minder bekende Vlaamse artiesten een duwtje in de rug geeft en kroegen in concertpodia omtovert. Het huidige seizoen begon met een concert van Frank Vander linden in Le Coq en is vandaag om 21 u toe aan een sessie van Buurman (in duobezetting) in Het Warm Water.

Café Central biedt jonge talenten aan beide kanten van de taalgrens maandelijks de kans om hun muziek aan het publiek voor te stellen. Gevestigde muzikanten nemen het peterschap voor hun rekening. Origami Once a Month heet het initiatief. Op donderdag 26 mei om 20.30 u treden Helder en 9 mars op, die uitverkoren werden door respectievelijk Kommil Foo en Miam Monster Miam. Kommil Foo laat de loftrompet schallen: “Geweldige songschrijver, van rock over blues naar country, alsook pop, kleinkunst, hoempapa. Een begenadigd zanger en multi-instrumentalist zoals er bij mijn weten geen twee rondlopen in ons Belgenland. Ga Helder kijken!”

Dat er muziek zit in de combinatie tussen kroeg en concert, bewees Das Pop onlangs. De band van Bent Van Looy presteerde het om drie caféconcerten op één avond te spelen. Met twee oude Engelse rode dubbeldekkers trokken ze van de Monk naar Maison du Peuple om af te sluiten in Belga.

Een blik op de site Gratis in Brussel leert dat er vandaag alleen al muzikale avonturen te beleven vallen in Cercle des Voyageurs, Café Kafka, Callens Café en Bonnefooi. Buurman Geert Verdickt heeft dus concurrentie als hij vandaag zingt: “Maar Johnny Cash zingt zacht, terwijl de zon roodgloeiend wegzakt. ‘There’s nothing wrong with going home tonight”

Het uitzendkantoor Randstad en Sonic Angel, het innovatieve fansharing-muziekbedrijf opgericht door Maurice Engelen (Praga Khan) en Bart Becks, willen jong muzikaal talent een duwtje in de rug geven. Daarom starten ze met de talentenjacht Hands Up for Fresh Talent. Drie Sonic Angel-artiesten zijn geselecteerd voor een mini-tour, die in april en mei halt zal houden in een aantal Belgische studentensteden. Het startschot wordt gegeven in Brussel op woensdag 27 april, op de ULB-campus (Parking Janson) om 12 u en op de VUB-campus (Kultuurkaffee) om 18 u. De volgende concerten zijn in Leuven, Louvain-la-Neuve, Luik, Antwerpen en Gent.

Online kun je de geselecteerde artiesten alvast aan het werk zien:

• Alice Avery, alias Alice Van Heuven (20) uit Schilde, brengt catchy poprocknummers waarmee ze de vergelijking aangaat met Avril Lavigne, Katy Perry en Kesha  
• Jerusalem Syndrome bestaat uit 5 jongens met een gemiddelde leeftijd van 18 jaar, afkomstig uit Eeklo & Maldegem, en staat voor eigenzinnige indierock
• Barefoot and the shoes ofte de Leuvense tienerbroers Brent en Sander Cliquet maken authentieke bluesrock

Wie heeft het meeste talent, de beste songs, de grootste uitstraling? Het publiek beslist! Iedereen kan stemmen voor een van de drie artiesten op de Facebook-pagina van Hands Up for Fresh Talent. De ultieme doelstelling is dat de winnende artiest op een groot festivalpodium zal schitteren. Door te stemmen maken de fans ook kans op een festivalticket voor Rock Werchter, TW Classic, Les Francofolies of Pukkelpop.

Het nieuwe Stoemp!-seizoen heeft zijn start niet gemist. Het was druk in Le Coq voor het intieme caféconcert van stamgast Frank Vander linden. Om negen uur opende hij zijn set met Nachtwaker. Een melancholische song, wat hem ertoe bracht achteraf te vragen: “Is everybody unhappy?”  In Vander linden schuilt namelijk niet alleen een uitstekende singer-songwriter en een gedreven gitarist, maar ook een bij momenten hilarische en guitige entertainer. Reacties van luidruchtige tooghangers pareerde hij zonder verpinken. 

Uit zijn solo-album van 2009 speelde hij uiteindelijk 6 nummers, waaronder In de Walszaal en de Brel-cover Een vriend zien huilen. Een fijne selectie van bekende nummers van De Mens was goed voor meezingplezier, van Jeroen Brouwers over het deze dag onvermijdelijke Maandag tot Zij zit daar en ik zit hier. De combinatie Always on my mind/Lukt het met hem greep dan weer spontaan naar de keel. Myriam kondigde hij aan als een lied dat hij heeft geschreven om goede punten te scoren bij zijn vrouwelijke fans. Hij toont erin begrip voor pijnlijke maandstonden (“Alles went behalve het leven. Ik kan jou geen ongelijk geven”) . Na een uur dat voorbijvloog, was het tijd voor het allerlaatste bisnummer. Vander linden verliet het podium en liet de geluidsversterking voor wat ze was en ging op de bank aan de zijkant staan voor een ingetogen versie van Irene. Een fraaie apotheose van een voortreffelijk huiskamerconcert. Meer van dat!

Lees volledige tekst