Dat het in Brussel woekert van de asociale autobestuurders is welbekend. Fietspaden worden dikwijls aanzien als tijdelijke parkeerruimte of als los-en laad plek. Behalve je leven riskeren kan je er als fietser weinig tegen beginnen. Dit zal binnenkort misschien wel eens kunnen veranderen. Op Brusselnieuws.be las ik vandaag het volgende artikeltje: “Wie zijn voertuig, container of mobiel toilet achterlaat op een fietspad mag verwachten dat een foto van het obstakel opduikt op de website mybikelane.com. Die roept fietsers op om elk oneigenlijk gebruik van fietspaden te melden. De site geeft ook een lijst van nummerplaten van wildparkeerders”. Het volledige artikel kan je hier bekijken.
In Gent loopt er een soortgelijk project “http://foutparkeerders.be“, daar zien ze het iets breder: alles wat fout staat of hangt komt op de gevoelige plaat… Discussies tussen pro’s en contra’s verlopen er soms erg geanimeerd. Enja, zelf Brussel heeft er zich een plaatsje kunnen veroveren tussen de tags.
Het grote verschil tussen de twee initiatieven is dat mybikelane.com ook de nummerplaten in beeld brengt. Ze drijven het zelfs zo ver dat recidivisten in een top 10 belanden. Volgens onze wetgeving is het online tonen van nummerplaten een inbreuk op de privacy. Misschien wel een brug te ver?
Gezien de reacties van enkele personen over de fietsvriendelijkheid in Brussel en zelf werkend bij Kunst-Wet, heb ik gezien hoe de werkwijze specifiek hier gebeurt.
‘Iedereen voelt zich betrokken bij de aanleg van een degelijk trottoir of een veilig fietspad in zijn of haar straat, bij een goede verbinding met het stadscentrum of bij de aanleg van een gemoedelijk en gezellig plein.’
Grimlach.
Anno 2010:
Dit is maar op een willekeurige dag getrokken. Je kan de auto even goed naast het terras vinden, of het terras bij wat beter weer tot de rand van het fietspad. In het begin stonden de mobiele bloembakken en de prijzenkaart zo, dat je onmogelijk vanaf Kunst-Wet niet eerst op het terras kon uitkomen tenzij langs het fietspad, maar dat is het enige waar ze lijken op teruggefloten. Aan de overkant vind je andere zaken die elke dag ondertussen oprukken tot het fietspad. Resultaat: Alle voetgangers, zoals de brave heer hierboven links, lopen ondertussen gewoon al op het fietspad natuurlijk.
Er werd een budget van 6.423.000 euro uitgetrokken, met een sterke focus op de uitbreiding van specifiek dit stuk voetpad. Iets verder werd er vol trots een Villo-station opgetrokken. Naar het centrum rijden is geen probleem, maar veel succes met te slalommen op dit stukje. Met wat geluk kan ik je bij de lijst aanrijdingen die ik al zag noteren. De vele ambtenaren van ambassades of topfirma’s staan nu niet bekend om frivool uit de weg te gaan voor fietsers.
Dit is maar één in de rij van talrijke voorbeelden van waarom Villo (en met de fiets rijden an sich) maar eens moet samenhangen met een deftig beleid. Zeker na zo een fikse investering. Een van de drukste punten in Brussel, zowel per auto als per openbaar vervoer, en indien het enigzins gestructureerd zou verlopen misschien een van de meest succesvolle punten voor een vertrek met Villo. Maar de halte staat hier vaak vol. Can’t blame them can you?
Sinds ruim een jaar kun je gele Villo-fietsen huren in Brussel. Aanvankelijk bleef het systeem beperkt tot de Vijfhoek, maar langzamerhand breidt het netwerk zich uit. Ik zag bv. enkele dagen geleden in Etterbeek een nieuwe fietsverhuurhalte opduiken, vlakbij place Jourdan. Voor wie Villo wil uitproberen, loopt er nu een uitstekende aanbieding: je kunt een gratis abonnement nemen tot het einde van het jaar, zodat je enkel verplaatsingskosten betaalt (eerste halve uur gratis, tweede halve uur 0,5 euro, derde halve uur 1 euro, vanaf vierde halve uur 2 euro).
Zelf ben ik nog geen abonnee omdat ik ofwel mijn eigen fiets van stal haal ofwel het openbaar vervoer neem, maar ik wil er alvast bezoekers voor warm maken. Wat zijn jullie ervaringen met Villo? In positieve en negatieve zin? Twee reacties kregen we al bij het Collecto-artikel:
Mijn alternatief voor Collecto : Villo. Je mag niet té zat zijn, maar anders brengt het je op max. 25 minuten van centrum Brussel naar ergens buiten het centrum.
De gemeenten op de uithoeken worden nog niet bediend en dat zal ook geen prioriteit zijn voor JC Decaux aangezien er daar minder mensenstroom is.
Nu dacht ik na vele jaren in de hoofdstad verbleven te hebben al alles gezien te hebben, maar niets is minder waar. Brussel blijft verrassen en toont steeds andere gezichten.
Een paar weken terug op een warme zondagochtend in juni beslisten we om een fietstochtje te maken. Makkelijker gezegd dan gedaan. Fietsen in Brussel kan snel omslaan in een deathride. Zeker met een kereltje van 16 maanden achterop kan je beter je voorbereiding nemen. Gelukkig had ik nog een fietskaart liggen en daarop bleek bovenaan een lange lijn te lopen met als vermelding “Project Groene Wandeling”, aangestipt in de legende als bewegwijzerde wandel- en fietsroute. Tja, daar kan je niet veel mee missen! Het Scheutbos in Molenbeek leek me de dichtstbijzijnde aansluiting. Om in de groene jungle te geraken moesten we er eerst door de stadsjungle.
Dinsdag 11 mei werden reizigers in Brussel-Centraal verrast door een stunt voor de Ronde van 11. Wat was ik daar graag bij geweest!
Uit het niets begint iemand aanstekelijk te zingen, ze krijgt bijval en het mondt uit in ware musicalstijl. Met fietsstunts en beatboxers er op en er aan. Het jonge stemmetje aan het eind geeft me een krop in de keel. Heel knap gedaan.
Het Fietspunt zit wat verscholen rechts aan de nieuwe ingang Madeleine (aan het parkje bij de Madeleinestraat). De bediening is vlot, vriendelijk en de geranten spreken Nederlands of doen er in elk geval hun best voor. Het punt aan Centraal wordt uitgebaat door Cyclo, net als dat aan het Noordstation. Hun vaste stek is trouwens in de Vlaamsesteenweg.
Je kan hier geen fietsen kopen, maar wel laten herstellen en ook huren (stadsfietsen, later vouwfietsen). Wat Cyclo en de Fietspunten anders maakt dan fietswinkels is hun doel om het fietsen in Brussel te stimuleren. Hergebruik en recyclage krijgen voorrang op winst. Bovendien gaat het om tewerkstellingsinitiatieven.
Het reclamespotje voor Regiojobs, dat we om te haverklap op TV te zien krijgen, zendt een verkeerde boodschap uit.
Het wil de voordelen tonen van een job in eigen regio. Het spotje toont dan ook hoe een autobestuurder zich door een GPS systeem de twee straten van thuis naar het werk door laat loodsen.
Waarom zou je voor twee straten echter de auto nemen? Is het voordeel van een job zo dicht bij huis niet juist dat je je met de fiets of te voet naar het werk zou kunnen begeven?
Echt jammer dat de reclamemakers van Regiojobs niet inzien dat hun werk ook een maatschappelijk stichtende functie zou kunnen hebben.
We mogen toch aannemen dat Regiojobs niet gebonden is aan de autoindustrie of de bouwers van GPS toestellen. Waarom dan dit uit de lucht gegrepen spotje?
Zoveel leuker was destijds het spotje van “Wonen in Brussel“. Daarin kon je zien hoe iemand het zich kan veroorloven om tijdens de week lekker lang uit te slapen alvorens naar het werk te trekken.
Dat het in Brussel woekert van de asociale autobestuurders is welbekend. Fietspaden worden dikwijls aanzien als tijdelijke parkeerruimte of als los-en laad plek. Behalve je leven riskeren kan je er als fietser weinig tegen beginnen. Dit zal binnenkort misschien wel eens kunnen veranderen. Op Brusselnieuws.be las ik vandaag het volgende artikeltje: “Wie zijn voertuig, container of mobiel toilet achterlaat op een fietspad mag verwachten dat een foto van het obstakel opduikt op de website mybikelane.com. Die roept fietsers op om elk oneigenlijk gebruik van fietspaden te melden. De site geeft ook een lijst van nummerplaten van wildparkeerders”. Het volledige artikel kan je hier bekijken.
