Eline Dehullu reageert op de Schaamteloze ode aan de Brusselse fietser van Judith Vanistendael.

Het meisje en haar lief fietsen. Dik ingeduffeld tegen de vrieskou in de lente, bovendien getooid met fluo hesjes. Ze staan naast elkaar op “de fietsstrook” – of wat daar in Brussel voor moet doorgaan – te wachten op groen licht. Een Mercedes van oud model staat achter hen, loeiharde Oost-Europese trash pop, open ramen ondanks de vrieskou in de lente. Het meisje en haar lief wachten blijkbaar een seconde te lang om te beginnen trappen wanneer het licht op groen springt: ze worden opgehitst door luid getoeter, dat ze dapper negeren.

Het meisje en haar lief fietsen verder. Naast elkaar. Dan komt de Mercedes aanstormen: gaswolk, breed zwenken, het verkeer in gevaar, iedereen moet wijken en naar hem kijken. En dan bruusk remmen vlak voor het fietsende meisje en haar lief. Met veel geste stapt hij uit de Mercedes: breed gebarend blaat hij dat het verboden is om naast elkaar te fietsen. Veel gescheld en bedreigingen. Het meisje denkt: “wat een zielig compensatiegedrag voor dat klein pietje”, en fietst verder. Een paar meter verder wordt ze ingehaald door de nog steeds breed gesticulerende en scheldende jongeman. Daarbij maakt hij tot driemaal toe de agressieve schijnbeweging haar te willen omverrijden, haar op een paar centimeter na rakend, om nadien met de middelvinger in de lucht weg te stuiven.

Lees volledige tekst

Striptekenares en illustratrice Judith Vanistendael schreef deze tekst voor het Passa Porta Festival. De tekst staat ook op haar eigen blog.

Het meisje fietst. Haar blonde paardenstaart wappert in de zon, ze heeft een te kort spijkerrokje aan en afgetrapte gympen. De zomer lonkt. Het meisje is op weg naar haar oma, ze moet de VRT-gebouwen langs, de Lambermontlaan helemaal naar beneden, en dan het stoffige kapotte fietspad langs het kanaal afrijden tot in Beigem. Dat is haar doel. Ze zit hoog op de blauwe fiets met het witte zadel, haar bruine stevige kuiten trappen haar lijf vooruit, ze is 14, klein voor haar leeftijd, sterk en behendig. Dit is haar vrijheid.

Het meisje fietst. Haar dochter fietst naast haar. Het meisje leert haar dochter zich soepel te bewegen in het Brusselse verkeer, waar ze op moet letten, de ogen die ze op haar rug moet hebben. De auto’s die overal vandaan kunnen komen en 1000 kilo wegen en je verpletteren. De autodeuren die open kunnen slaan als je voorbij fietst, die zich in je sleutelbeen rammen. De auto’s die zonder te knipperen rechts afslaan. Alle automobilisten die nu nog steeds vergeten dat er zoiets als een fietser rondrijdt in Brussel. De kuilen in de weg, de duizenden verkeersborden die je moet leren ontcijferen. De voetgangers die natuurlijk voorrang moeten krijgen.

Moeder en dochter. Moeder en meisje. Na ongeveer een kilometer, precies tussen thuis en de muziekschool in, barst het kleine meisje in tranen uit. Mijn dochtertje, een kwetsbaar vogeltje, staat te schokschouderen in de Birminghamstraat in Molenbeek: het is té veel. Ze moet op té veel letten. Ze zal het nooit kunnen, huilt ze. Maar mijn dochter is dapper en koppig en langzaam maar zeker leert ze het verkeer in Brussel op haar duimpje kennen. Langzaam maar zeker herwint zij op haar beurt hààr vrijheid.

Lees volledige tekst

Heb je je voorgenomen dit jaar in Brussel te komen wonen? Of wil je verhuizen naar een nieuwe stek? Dan zijn de woontours van de Vlaamse Gemeenschapscommissie misschien iets voor jou. Vanaf 27 januari organiseert Wonen in Brussel in samenwerking met Brukselbinnenstebuiten opnieuw zes gegidste wijkverkenningen per bus of fiets voor iedereen die op zoek is naar een woning in Brussel of voor wie de Brusselse wijken gewoon beter wil leren kennen. De deelnemers vernemen alles over kopen en huren en krijgen er een heleboel praktische informatie bij over het openbaar vervoer, het scholenaanbod, de sfeer van een bepaalde wijk en veel meer. De woontours vinden plaats op zondagvoormiddag.

Lees volledige tekst

21 is hij. Met aanstekelijk enthousiasme fietst hij door Brussel  op weg naar klanten met een fiets in panne. In het jongerenmagazine Magazinski vertelt hij:  “Fietsen in het verkeer, ik vind dat tof. En de wind in mijn haren, da’s plezant. En weten dat je vaak sneller bent dan met de auto!” Een jaar geleden kwam Amor Mistiaen op het idee om de eerste fietsenmaker per fiets van het land te worden. Sinds september heeft de jonge snaak zowaar een eigen fietsenwinkel in de Steenstraat. De naam van zijn zaak: Velofixer. Hij droomt ervan om in elke hoofdstad present te zijn met fietsenmakers aan huis. Een Brusselse ondernemer met een bedrijfsbakfiets, het is eens iets anders.

Magazinski – Redelijk Goe Bezig: Velofixer Amor Mistiaen

Eerder verschenen op de blog www.zinneket.be

Brussel krijgt veel naar het hoofd geslingerd. Het staat geboekstaafd als een onaantrekkelijke stad bij Vlamingen en eurocraten, die samen een niet onaardig aandeel van de bevolking uitmaken. Je krijgt van die clichés die intussen zo ingeburgerd zijn dat ze nog moeilijk uit het collectieve geheugen uit te bannen zijn . Dat de zinnekesstad is samengesteld uit een mishmash van lelijkheid, saaiheid en grijsheid. En vuiligheid. Denk aan Brussel, en spontaan doemen visioenen op van “uit teflon en beton opgetrokken gevoelloze karikaturen,” om Ingrid Lieten maar eens te parafraseren. En dan hebben we het enkel nog maar over zijn inwoners gehad. Nu goed, is dat wel terecht?

Brussels in a nutshell

Lees volledige tekst

Voor het derde jaar op rij nodigt Bike Experience Brusselse automobilisten uit om twee weken te fietsen en zo zelf het plezier en het gemak ervan te ervaren. Het project richt zich op onervaren fietsers die bereid zijn van 2 tot 16 mei hun wagen in de garage te laten en de fiets te nemen voor hun woon-werkverplaatsingen. In ruil krijgen de nieuwbakken bikers een opleiding ‘fietsen in de stad’ om de juiste reflexen aan te leren, een leenfiets, een begeleider voor drie dagen en een Bike Kit, bestaande uit een fluohesje, een fietskaart van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, broekklemmen en een gids boordevol praktische informatie. Bike Experience is ook op zoek naar ervaren fietsers, die gedurende drie dagen ‘s morgens en ‘s avonds als coach willen optreden. Als beloning wachten een Bike Kit en een vergoeding van 60 euro. Inschrijven kan tot 6 april op de drietalige website van Bike Experience.  Bike Experience is een initiatief van de fietsverenigingen, gecoördineerd door Pro Velo in samenwerking met Mobiel Brussel.

Aan de vooravond van Kuurne-Brussel-Kuurne, de wielerklassieker die Brussel helemaal niet aandoet, kunnen we het nog eens hebben over fietsen in Brussel. In een interview met Brussel Deze Week noemde Tom Van Damme, voorzitter van de Koninklijke Belgische Wielerbond, enkele pijnpunten. Er zijn te weinig fietspaden, fietsen in de stad wordt als onveilig gezien, het ontbreekt aan een fietsvriendelijke mentaliteit. Melbourne is voor hem een voorbeeld dat navolging verdient:

Om te fietsen of om aan wielrennen te doen, heb je een degelijke infrastructuur nodig. Ik denk dat Brussel en de andere grote Belgische steden daar toch voor een inhaalbeweging staan. In Melbourne zie je elke ochtend werkelijk honderden mensen naar het werk fietsen, die daar dan ook een douche kunnen nemen. Ik zie een grote toekomst in de fietsautostrada’s. In Brussel moet dat ook kunnen, er is de kanaalzone.

Lees volledige tekst

Hoe vat je tien jaar in één tekst? Het eerste decennium van het derde millennium zijn de jaren dat ik zo geworteld raakte in Brussel dat ik me – in België – nergens anders zie wonen.

Cultuur is één van de centrale pijlers. Naast de grote huizen, zoals KVS, Kaaitheater of Ancienne Belgique, zijn het ook plekken als de Beursschouwburg, Cinema Nova, Ateliers Claus e.a. waar ik, naarmate de inkomenszekerheid toenam, meer en meer over de vloer kwam. En wat is er niet allemaal veranderd in dat decennium!

De KVS, die huisde tijdelijk in Molenbeek om vervolgens in twee stappen terug te keren naar haar vaste stek: eerst de strakke nieuwbouw (blits de BOX genaamd), enkele jaren later de opgeglansde munitiestapelplaats de BOL. Jawel, ooit was dat een munitiestapelplaats op het einde van één van de kaaien. Op de achterzijde van het gebouw verwijst er nog een inscriptie naar. Tonnen munitie aan wat toen de rand van het stad was… Het kan een motto voor de KVS zijn: wees explosief, durf aan takken en bomen schudden en vooringenomenheid in vraag stellen.
Lees volledige tekst

Ondanks lovenswaardige initiatieven als Villo heeft fietsen in Brussel nog altijd een slechte naam. Het zou onveilig en ronduit gevaarlijk zijn, want koning auto regeert de stad en de infrastructuur is zo goed als onbestaande. Bovendien is de lucht verpest. Fietsen in de stad betekent veel stress en je beleeft er zeker geen plezier aan. Maar het kan ook anders! Cactus&co is een nieuwe vzw van drie jonge, enthousiaste fietsers én Brussel-fans met als doel om fietsen in Brussel te promoten. Want Cactus&co gelooft wel dat het ooit iets wordt tussen die twee; sterker nog, er is al iets!

Daarom neemt Cactus&co het stalen ros bij het stuur en opent op zaterdag 14 mei plechtig het fietsseizoen in Brussel. De vzw blaast om 14 u verzamelen aan het Fietspunt Brussel Centraal voor een voorstelling van het project en een geleide fietstocht door Brussel. Eindpunt is om 18.30 u het Warandepark (aan de grote fontein – ingang Wetstraat).

 Geïnspireerd door buitenlandse voorbeelden, zal Cactus&co vanaf woensdag 18 mei gegidste fietstochten aanbieden in vijf verschillende talen: Nederlands, Frans, Engels, Duits, Spaans. De doelgroep bestaat zowel uit Brussel-bezoekers en toeristen als mensen die wonen en werken in Brussel. Er zijn twee formules: het beste van Brussel, met highlights zoals het Justitiepaleis, de Grote Markt, het Europees Parlement, het Koninklijk Paleis en – indien gewenst – het Atomium, en Brussel onbekend, een kennismaking met het authentieke leven in de hoofdstad en totaal verrassende plekken. De tour duurt 3,5 à 4 uur. Deelname kost 15 euro of, als je een fiets wilt huren, 20 euro. Reserveren kan via de website.

Gastbijdrage van Bruno Peeters, verscheen eerder alhier.
Vandaag ben ik nogmaals met de fiets naar het werk gereden. Het weer was prima en mijn professionele agenda liet het toe.

Als je enige afstand aflegt, ook met de fiets, kan het tegenwoordig niet anders dat je met wegenwerken geconfronteerd wordt. Bij twee dergelijke wegenwerken merkte ik daarstraks een bord “fietsers afstappen” op. Eigenlijk is het schande dat dergelijke borden geplaatst worden. Wie heeft er al borden gezien waarop automobilisten verplicht worden uit te stappen en hun auto te duwen, of waar alle passagiers van een lijnbus eveneens de bus moeten duwen ?

Als het Brussels Hoofdstedelijk Gewest graag meer fietsers in de stad wil zien – en daar zijn toch duidelijk tekenen van – dan moeten ze consequent zijn. Een fietser is geen voetganger+, een voetganger met wat ijzer en twee wielen. Indien er werken zijn, moet het gewest eisen dat de aannemers werk maken van een deftige omleiding voor fietsers. Bij de werken in het centrum van Tervuren wordt er wel degelijk werk gemaakt van een veilige en goed aangeduide omleiding voor fietsers.