Wat als de Grote Markt één aansluitende rij gebouwen was? Fotograaf Jörg Rom maakte een lineaire montage van de vier zijden van het marktplein. Het stadhuis, het Broodhuis en de gildenhuizen: ze staan broederlijk naast elkaar. Soortgelijke montages, bv. van Camden High Street in Londen, de Friedrichstrasse in Berlijn of de rue Gabrielle in Parijs, vind je op Panorama Streetline. (Jörg Dietrich)
Binnenkort is het zover, kunnen we in Brussel zelf genieten van een bezoekje aan ons eigen Hard Rock Café. Brussel heeft echter niet de primeur voor ons land, een aantal jaar geleden ging er een open in Antwerpen. Deze ging echter 15 jaar geleden failliet. Laat ons hopen dat het deze vestiging beter vergaat.
Begin augustus is de opening voorzien van het Brusselse Hard Rock café. Maar ik mocht vandaag al eens de sfeer opsnuiven, op wat nu nog iets meer weggeeft van een bouwwerf. Giovanni Taliaferro de Memorabilia Designer uit Orlando, was speciaal naar Brussel afgezakt om ons meer uitleg te geven over de verschillende memorabilia die zullen tentoongesteld worden in de Brusselse vestiging. In totaal beschikken de Hard Rock cafés over maar liefst 67 000 memorabilia en nog volgens Taliaferro verandert het decor van een Hard Rock Café ongeveer iedere 10 jaar een beetje. Zijn volgende stop deze week is namelijk Parijs, waar hij ginds een aantal decorveranderingen zal invoeren. Nog volgens Taliaferro valt het wel mee inzake beschadigingen of diefstallen, de bezoekers van Hard Rock cafes all over the world zijn zeer respectvol naar zijn mening. Maar dus, wat krijgen we in Brussel te zien?
Opvallend weinig activisme op de Vlaamse feestdag in onze hoofdstad, dacht ik toen ik na twee uur wandelen door Brussel de eerste geelzwarte vlag zag wapperen. Niet dat ik een rasechte flamingant ben, maar voelde ik daar een tikkeltje teleurstelling? Vanop de trein had ik zeker een vijftal leeuwen gespot, bevestigd aan verroeste luifels van illegaal bijgebouwde verandaatjes van het soort dat je enkel ziet als je de kont van de Vlaamse huizen bespioneert door een intercitytrein te nemen. En in Brussel geen haan die kraaide om 11 juli. Alleen een verwaaide Jean Blaute die zijn accordeon de sporen gaf in het midden van de Grote Markt.
Het voorval vergat ik echter toen we in De Skieven Architek gingen lunchen: typisch Brussels eten en bediend met de beleefdheid van weleer. Dat meer dan de helft van de kaart, waaronder zuurkool, konijn met pruimen en nog enkele Belgische recepten, niet meer te verkrijgen was - we hebben het gisteren zó druk gehad, meneer, u houdt het niet voor mogelijk – was snel vergeven omdat de ober het vloeiend in beide landstalen aan de man had gebracht. Na de lunch wilden we het bouwwerk van de ‘scheve architect’ even aandoen, want er was – naast vele rechtszaken – een kunstwerk hangende!
Twee Roma’s zitten op hun knieën in het midden van de Grote Markt. Ukjes van amper vier en vijf jaar oud. Sjofel gekleed, zonder kousen of ouders. Ze zitten voor een riooldeksel en duwen peukjes in de open gaatjes van de dekplaat. Iemand trekt een dubbele witte streep op een maagdelijk blauw laken, hoog boven hen, tot voorbij het zwaard van Sint-Michiel.
Het is vroeglente, een stralende zon doet de terrassen vollopen. Een Italiaan met Versace-looks drinkt een glas rode wijn op het trottoir vóór Le Roi d’Espagne. Een meisje leest, brilletje vooraan op haar neus in ‘Hartslag’ van de Deense grootmeester Grondahl. De man pleistert momenteel in Brussel. Het meisje rookt maar inhaleert niet, ze teut haar lippen en blaast de rook omhoog, tot boven haar hoofd.
Een groep Japanners zingt uitgelaten vóór de trappen van het Broodhuis. Ze zijn ver van huis, ik kan hun vreugde begrijpen. Ze hebben net hun verblijf verlengd.
Als de peukjes op zijn gaan de Roma’s ijverig op zoek naar nieuw gerief. De kleinste van de twee loopt mank. Is hij geslagen ? Misbruikt ? Van de camion gevallen ? Of is het gewoon een genetische afwijking ? Of een geveinsde ?
… en dit nog tot zondagavond. Het weer is niet van dien aard dat de bloemen riskeren te verdorren op zo’n korte tijd. Dus het blijft het ganse weekend de moeite om eens langs de Grote Markt te passeren.
Copyright: Gaston Batistini
Nog meer foto’s van de opbouw zijn te vinden op Gaston’s photostream.
Gisterenavond, Grote Markt, gratis en voor niks: Hooverphonic in concert. Ik had daarbovenop nog eens het geluk om dit concert mee te kunnen maken vanop het balkon van het stadhuis, dit dankzij een kwisje op FM Brussel. Zoals Frank zegt, het was misschien een beetje routineus in het begin (hoewel ik weinig last had van slechte klank, maar ik stond dan ook pal boven de geluidsinstallatie, PA heet dit, geloof ik), maar hoe meer de sfeer in het publiek groeide hoe beter de groep zich in zijn vel begon te voelen. De bandleden zijn echte podiumbeesten, hoewel ze het niet allemaal op dezelfde manier uitten. Alex Callier enerzijds als publieksmenner, Geike (wat een stem) gaat volledig in haar muziek op.
