Overgenomen van Dansaert-Vlaming

Het was zaterdagochtend en hij wandelde over het Schumanplein. De zon won een veldslag (niet: de oorlog!) van de donkere wolken, zijn pull plakte tegen zijn bezwete lichaam en in zijn mondhoeken hadden zich speekselpropjes verzameld. Het ochtendloopje had duidelijk deugd gedaan, nu volgde de metrorit terug naar het centrum.

Aan de roltrap van de metro rolden twee werkmannen met grote, metalen staven naar boven. In de verte hoorde hij een drilboor. Zelfs op zaterdag werd er gewerkt in de grootstad. Hij had onlangs gelezen dat het Schumanplein er in 2015 (niet: eerder!) helemaal anders zou uitzien dankzij de plannen van Xaveer de Geyter. Het vernieuwde trein- en metrostation zou nog meer schwung geven aan de Europese buurt, die des weekends duidelijk geliefd was bij toeristen – en geef hen eens ongelijk.

“Tijdens de drie jaren dat ik er woon, is Brussel best veranderd,” bedacht hij. De Dansaertstraat was opnieuw aangelegd, het premetrostation van Brussel-Noord rook niet langer naar rubber en binnenkort kon van Arts-Loi hetzelfde gezegd worden. Flagey en het Muntplein waren nog niet zo heel lang geleden een bouwwerf. Villostations verspreidden zich als een lopend vuur over de stad en op kleinere schaal zorgden wijkcontracten voor een nieuwe, zij het meestal bescheiden dynamiek in de buurt. Dat er niets veranderde aan de stad, klopte dus zeker niet. Maar je hoorde hem niet zeggen dat veranderingen snel werden doorgevoerd. De amfora (niet: het ei!) van Van Rompuy stond bijvoorbeeld al lang in de steigers, het Beursplein was nog altijd niet autovrij, de leegstand was nog steeds tenenkrullend.

Lees volledige tekst

Op de website van de MIVB lezen we dat voor de kleine en (een beetje) grotere reizigers, de MIVB helemaal gratis is. Om gratis te reizen op het MIVB-net en het net van De Lijn, moeten de ouders van de 6- tot 11-jarigen enkel een J-Abonnement aanvragen. Ze betalen dan slechts eenmalig 5 euro voor de aanmaak van de MOBIB-pass. Maar blijft dat zo? We kregen een mail van Jo, die daaraan twijfelt. Hij kreeg namelijk een telefoontje van een onderzoeksbureau om te vragen of hij bereid zou zijn voor het abonnement te betalen en welk bedrag hij ervoor zou overhebben. Is die gerichte peiling de voorbode van de afschaffing van het gratis J-abonnement? Wordt vervolgd!

De brief van Jo:

Ik werd gisteren gebeld door een Leuvens onderzoeksbureau. Of ik enkele minuten tijd had om te antwoorden op vragen over het MIVB-abonnement van mijn zoon. Die heeft een gratis  MIVB-scholierenabonnement. De vragen gingen duidelijk in één richting: of we bereid zijn om hiervoor te betalen in de toekomst. Er werden verschillende  prijsvorken voorgesteld, gaande van 250 euro per jaar en dan zakkend tot 20 à 30 euro per jaar. Lees volledige tekst

Heerst koning auto nog altijd in Brussel? Wordt het openbaar vervoer veronachtzaamd? Een welbespraakte cineast en publicist heeft er een duidelijke mening over en hekelt het falende mobiliteitsbeleid. Wie is hij?

Alleen hier kan een luidruchtige lobby bestaan die beweert op te komen voor de belangen van de chauffeurs die het slachtoffer zijn van een ‘anti-auto-politiek’ en die zonder enige vorm van ironie actie voert onder het motto ‘Le Droit de Rouler et Parquer’. Dit soort voor buitenstaanders moeilijk te begrijpen mentaliteit heeft er in Brussel voor gezorgd dat de prachtige Zavel nog steeds geen mooi ingericht plein is, maar een openluchtparking blijft. De stad Brussel slaagt er al jaren niet in om een hedendaags mobiliteitsplan op te stellen. In het drukke centrum rond de Beurs en de Grote Markt, dat elke dag door vele toeristen bezocht wordt, wordt elke poging om de straten verkeersvrij te maken argwanend bekeken. De centrale lanen tussen het Zuid- en het Noordstation blijven doorgangswegen voor alle verkeer. Elk voorstel om hieraan iets te veranderen, zorgde voor eindeloze polemieken, met als resultaat dat er uiteindelijk niets veranderde.

Het zal er veel mee te maken hebben dat weinig bewindsvoerders zich met het openbaar vervoer verplaatsen. Erger nog: ik hoorde ooit een Brussels politicus met vuur zijn recht verdedigen om zich met de auto te verplaatsen, want hij ‘had die toch met zijn eigen zuurverdiende geld gekocht’. Voor Brusselse politici blijft de auto primeren. Tram en bus lijken er te zijn voor wie zich geen auto kan permitteren of er te jong voor is. Het gevolg is dat in Brussel er nog steeds een aangepaste uurregeling is op woensdagnamiddag en tijdens de schoolvakanties, alsof het openbaar vervoer er in de eerste plaats is voor schoolkinderen.

Lees verder voor de oplossing.

De ongelofelijke lompe Wattman die om 15u12 op tram Churchill, aan Anneessens, vlak voor mijn neus de deur sloot weze gewaarschuwd. Volgende keer kras ik met een vlijmscherpe spijker op zijn raam, gooi ik een pot bloedrode verf op zijn voorruit om vervolgens languit op de sporen te gaan liggen.

Ik arriveerde net op het perron, gisteren, toen de tram eraan kwam. Handig. Terwijl de reizigers in- en uitstappen begeef ik mij naar de eerste deur vlak bij de bestuurder. Wat verder zijn nog mensen aan het instappen, ik zet één voet binnen terwijl de man pardoes de deur sluit. Ik klop verbaasd op zijn venstertje en hij maakt treiterend een gebaar dat ik te traag naar de tram liep. Klinkklare onzin, de tram stond stil, de laatste mensen stapten in. Tijd zat. Dit is pure pesterij. De MIVB-klanten weze bij deze gewaarschuwd: ren als gekken naar de tram, gelieve bezweet op uw werk aan te komen, gooi alle overbodige spullen overboord, de Wattman chronometreert, wikt en beschikt. Dat heet teasen, emmerder, stangen. Men kan ons net zo goed uitroken of beter: ons nog dichter opeenplakken tijdens de spits. Zo simpel is het eigenlijk : laat de klanten gewoon stikken. Donderdagnamiddag 6 oktober, 15u12, station Anneessens.

meeroverbrussel : hetrijkderzinnekes.blogspot.com

Jean-Luc werkt voor de stib. De donkere tunnels van de metro en de silhouetten van mensen op het trottoir inspireren hem. Devrouwdie ging hem interviewen. Dit is de tweede aflevering van 10 verhalen over de zoektocht naar het paradijs in Brussel. Taal = FR

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

BXL Le Paradis/ijs

St-Michael, de drakendoder, is de patroonheilige van de stad Brussel en de beschermengel van de mensen tegen het kwaad. Bovendien is hij de aartsengel die de zielen weegt en hen vervolgens begeleidt op hun tocht naar het paradijs. Maar wat is dat dan ‘het paradijs’? En kan je het vinden in een stad als Brussel? Met deze vraag in het achterhoofd doorkruist devrouwdie opnieuw de stad. De luisteraar wordt meegenomen op een auditieve tocht door Brussel waarin fictie en realiteit hand in hand gaan. Wat is echt… en wat is verzonnen?

BXL Le Paradis/ijs is de tweede cd van devrouwdie na BXL Histoires d’une stad. De CD is te koop in boekhandel Passaporta en de museumshop van Wiels.

In de metro van Schuman naar Brussel Centraal. Tegenover mij zit een rondborstige zwarte moeder met haar zoontje van zeven. Hun uitspraak van het Nederlands verraadt Hollandse roots. Plotseling ligt de lolly waaraan het jongetje verrukt zat te likken, op de grond. Een te bruuske beweging, wellicht. De reizigers in het coupé kijken op. Wat nu? Zal de mama de lolly laten liggen of oprapen? Hoe zal de knaap reageren op deze tegenslag? De moeder grijpt naar het snoepgoed, veegt het af aan de plastic verpakking die ze in haar handtas gestopt heeft en neemt de zoete bol daarna gretig in de mond. Voordat zoonlief luidkeels kan protesteren, krijgt hij de grondig schoongemaakte lolly terug. “Nu niet meer laten vallen, hè! Goed vasthouden.”

Brussel Blogt lezen, kan ernstige gevolgen hebben. De aankondiging van de Apéro Métro heeft me nieuwsgierig gemaakt en dus haast ik mij na het werk spoorslags van het Noordstation naar De Brouckère. Als ik mijn fiets aan de uitgang van het station op slot doe, komen mensen met gifgroene drankjes in hun hand mij tegemoet. In de hall van het premetrostation is het aanschuiven geblazen voor een geïmproviseerd drankstandje. Drie mannen schenken cocktails uit, die door gretige handen worden aangenomen. Er is keuze tussen sinaasappelsap met pisang ambon en met blue curaçao, weliswaar in de funvariant – lees zonder alcohol. Naast het standje zorgt een dj van FM Brussel voor vrolijke tonen. Ik herken Tequila van The Champs. Er zijn gelegenheids-T-shirts te winnen als je je gegevens op een blaadje invult.

 Bovenal passeert le tout Bruxelles door het station. “C’est quoi, ça?” vraagt een kleurling met een wit petje mij verbaasd. MIVB-gebruikers van alle kleuren, leeftijden, maten en gewichten, wonend in de stad of elders, houden even halt en verpozen blij verrast met een gratis drankje. Een ietwat verward Franstalig meisje met krulhaar houdt haar hondje met moeite in bedwang. Marokkaanse meisjes met een hoofddoek hebben net kledingwinkels in de Nieuwstraat afgeschuimd en pronken met hun gevulde zakken. Een jonge Vlaming met hippe bril vertelt dat hij uitkijkt naar een aanstaande safari. Een grijsaard met sandalen en Flikken-pet is met zijn echtgenote op stap. Er komt een ranke zwarte vrouw voorbij in uitdagende tijgerprinttenue. En de troosteloze vijftiger met glazige blik heeft al wat sterkers gedronken vandaag.

 In dat half uurtje heb ik zowaar het gevoel dat de stad beweegt in de palm van mijn hand. Het citaat van Benno Barnard glijdt aan mijn ogen voorbij als ik de loopband neem naar de uitgang aan het Muntcentrum.

In het metrostation van Brussel Centraal zit een man op de bank. Hij praat geagiteerd en gesticuleert in het rond. Zijn taal klinkt Slavisch. Voorbijgangers werpen een steelse blik op hem en zien dat zijn woorden in het ijle gericht zijn. De man is verwikkeld in een hoog oplopend zelfgesprek. Enkel als hij een trek neemt van zijn sigaret, wordt het even stil.

Terwijl ik ongeduldig wacht op de metro – altijd onderweg en overal te laat – kruisen onze blikken elkaar. Zijn onaflatende woordenbrij en drukke gebaren zijn nu voor mij bestemd. Als ik laat blijken dat ik er niets van versta, wendt hij zich af, op zoek naar die ene iemand die hem begrijpt.

Ik schat hem veertig. Zijn blonde krulharen zijn in de war, de jeans en de jas die hij draagt, zijn vuil en versleten. Schoenen of kousen heeft hij niet. Zijn voeten zien zwart van het lopen door de gangen en straten van Brussel.

De metro komt en ik stap op. Hij blijft op zijn bank zitten. Hij gaat nergens heen, komt nergens vandaan. Gestrand in de grootstad. Zou elk station niet ook een dienst voor verloren personen moeten hebben?

‘De Wolf (MR) wil rookverbod in bushokjes’, lees ik enigzins verbaasd deze morgen.

Neemt deze brave heer ooit zelf het openbaar vervoer?

Niet alleen de lentekriebels nemen toe, het schuchter terugkomende zonnetje doet ook de ietwat minder gegoeden weer naar buiten komen. Met een half verborgen instrument (er hangt dan ook links een rechts een bordje het niet te doen) kruipen ze de metro op, hoe vol die ook mag zijn.

De roker dan weer, is ondertussen meer gewoonte in sommige haltes, als uitzondering. In mijn eigen halte krijg ik er 2 op 3 in de morgendstond wel eens eentje op hetzelfde tijdstip als mij (en niet eens 2 keer dezelfde!). Ooit stond er een MIVB persoon met bijhorend pakje op 2 meter. Ik klampte hem er over aan. Hij gaf me een grimas en zei dat dat niet tot zijn taken behoorde, maar ik hem er wel zelf mocht op attent maken en er bij ‘ambras’ hij wel mocht tussenkomen. Netjes.

Als roken in een gesloten station (uitgezonderd dan waar de metro doorrijdt) al zo snel door de vingers wordt gezien, rekening houdend dat in die stations dan nog camera’s hangen, vraag ik me af waar deze brave man zijn designer drugs koopt. Het moet erg straf spul zijn.

http://www.brusselnieuws.be/artikels/politiek/de-wolf-mr-wil-rokersverbod-in-bushokjes

Vandaag de elfde aflevering van een serie van 16: “BXL – Histoires d’une stad” door devrouwdie.

“Wat je allemaal kan horen in het centraal station”

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Als je de CD wil kopen om devrouwdie te steunen, die is te krijgen bij PassaPorta en Bozar.