Treinverkeer volledig in de war, geen bussen in de Vijfhoek, files rond Brussel, gladde fietspaden en trottoirs, gure kou. De hevige sneeuwval veroorzaakte vandaag heel wat overlast. Voor hartje winter zijn de dagen erg lang, dat wel. Catherine Minala stelde haar lens scherp op een ontspoorde tram als symbool voor de verkeerschaos.
Op de website van de MIVB lezen we dat voor de kleine en (een beetje) grotere reizigers, de MIVB helemaal gratis is. Om gratis te reizen op het MIVB-net en het net van De Lijn, moeten de ouders van de 6- tot 11-jarigen enkel een J-Abonnement aanvragen. Ze betalen dan slechts eenmalig 5 euro voor de aanmaak van de MOBIB-pass. Maar blijft dat zo? We kregen een mail van Jo, die daaraan twijfelt. Hij kreeg namelijk een telefoontje van een onderzoeksbureau om te vragen of hij bereid zou zijn voor het abonnement te betalen en welk bedrag hij ervoor zou overhebben. Is die gerichte peiling de voorbode van de afschaffing van het gratis J-abonnement? Wordt vervolgd!
De brief van Jo:
Ik werd gisteren gebeld door een Leuvens onderzoeksbureau. Of ik enkele minuten tijd had om te antwoorden op vragen over het MIVB-abonnement van mijn zoon. Die heeft een gratis MIVB-scholierenabonnement. De vragen gingen duidelijk in één richting: of we bereid zijn om hiervoor te betalen in de toekomst. Er werden verschillende prijsvorken voorgesteld, gaande van 250 euro per jaar en dan zakkend tot 20 à 30 euro per jaar. Lees volledige tekst
Heerst koning auto nog altijd in Brussel? Wordt het openbaar vervoer veronachtzaamd? Een welbespraakte cineast en publicist heeft er een duidelijke mening over en hekelt het falende mobiliteitsbeleid. Wie is hij?
Alleen hier kan een luidruchtige lobby bestaan die beweert op te komen voor de belangen van de chauffeurs die het slachtoffer zijn van een ‘anti-auto-politiek’ en die zonder enige vorm van ironie actie voert onder het motto ‘Le Droit de Rouler et Parquer’. Dit soort voor buitenstaanders moeilijk te begrijpen mentaliteit heeft er in Brussel voor gezorgd dat de prachtige Zavel nog steeds geen mooi ingericht plein is, maar een openluchtparking blijft. De stad Brussel slaagt er al jaren niet in om een hedendaags mobiliteitsplan op te stellen. In het drukke centrum rond de Beurs en de Grote Markt, dat elke dag door vele toeristen bezocht wordt, wordt elke poging om de straten verkeersvrij te maken argwanend bekeken. De centrale lanen tussen het Zuid- en het Noordstation blijven doorgangswegen voor alle verkeer. Elk voorstel om hieraan iets te veranderen, zorgde voor eindeloze polemieken, met als resultaat dat er uiteindelijk niets veranderde.
Het zal er veel mee te maken hebben dat weinig bewindsvoerders zich met het openbaar vervoer verplaatsen. Erger nog: ik hoorde ooit een Brussels politicus met vuur zijn recht verdedigen om zich met de auto te verplaatsen, want hij ‘had die toch met zijn eigen zuurverdiende geld gekocht’. Voor Brusselse politici blijft de auto primeren. Tram en bus lijken er te zijn voor wie zich geen auto kan permitteren of er te jong voor is. Het gevolg is dat in Brussel er nog steeds een aangepaste uurregeling is op woensdagnamiddag en tijdens de schoolvakanties, alsof het openbaar vervoer er in de eerste plaats is voor schoolkinderen.
Lees verder voor de oplossing.
De ongelofelijke lompe Wattman die om 15u12 op tram Churchill, aan Anneessens, vlak voor mijn neus de deur sloot weze gewaarschuwd. Volgende keer kras ik met een vlijmscherpe spijker op zijn raam, gooi ik een pot bloedrode verf op zijn voorruit om vervolgens languit op de sporen te gaan liggen.
Ik arriveerde net op het perron, gisteren, toen de tram eraan kwam. Handig. Terwijl de reizigers in- en uitstappen begeef ik mij naar de eerste deur vlak bij de bestuurder. Wat verder zijn nog mensen aan het instappen, ik zet één voet binnen terwijl de man pardoes de deur sluit. Ik klop verbaasd op zijn venstertje en hij maakt treiterend een gebaar dat ik te traag naar de tram liep. Klinkklare onzin, de tram stond stil, de laatste mensen stapten in. Tijd zat. Dit is pure pesterij. De MIVB-klanten weze bij deze gewaarschuwd: ren als gekken naar de tram, gelieve bezweet op uw werk aan te komen, gooi alle overbodige spullen overboord, de Wattman chronometreert, wikt en beschikt. Dat heet teasen, emmerder, stangen. Men kan ons net zo goed uitroken of beter: ons nog dichter opeenplakken tijdens de spits. Zo simpel is het eigenlijk : laat de klanten gewoon stikken. Donderdagnamiddag 6 oktober, 15u12, station Anneessens.
meeroverbrussel : hetrijkderzinnekes.blogspot.com
In de metro van Schuman naar Brussel Centraal. Tegenover mij zit een rondborstige zwarte moeder met haar zoontje van zeven. Hun uitspraak van het Nederlands verraadt Hollandse roots. Plotseling ligt de lolly waaraan het jongetje verrukt zat te likken, op de grond. Een te bruuske beweging, wellicht. De reizigers in het coupé kijken op. Wat nu? Zal de mama de lolly laten liggen of oprapen? Hoe zal de knaap reageren op deze tegenslag? De moeder grijpt naar het snoepgoed, veegt het af aan de plastic verpakking die ze in haar handtas gestopt heeft en neemt de zoete bol daarna gretig in de mond. Voordat zoonlief luidkeels kan protesteren, krijgt hij de grondig schoongemaakte lolly terug. “Nu niet meer laten vallen, hè! Goed vasthouden.”
Wat is er in hemelsnaam aan de hand met de routeplanner op de MIVB-site?
Woensdag wilde ik een vriendin uitleggen hoe ze met het openbaar vervoer van Brussel Zuid naar Flagey komt. Ik ging een kijkje nemen bij de MIVB en verbaasde me erover dat ik niet op de homepage terechtkon om het vertrekstation en de bestemming aan te geven. Of ben ik nu zo verwend door De Lijn en de NMBS dat ik dat verwacht? Toen ik de knop “traject” gevonden had, wachtte mij een boze verrassing. De pagina “Aanvragen reisweg” verbond meteen door naar een pagina met de mededeling “Verzoek niet voltooid. Uw verzoek kon niet uitgevoerd worden. Gelieve opnieuw te proberen.” Een vicieuze cirkel kwam tot stand, zodat ik uiteindelijk bij De Lijn moest gaan kijken welke MIVB-bus of -tram de beste optie was. Vandaag hetzelfde liedje.
Of ligt het misschien aan mij? Het probleem doet zich voor bij de Nederlandstalige en de Franstalige versie, maar niet bij elke browser. Bij Internet Explorer en Safari krijg ik nul op het rekest, maar bij Google Chrome opent het venster met de trajectformuliertje (“Een reisweg opzoeken”) wél.
Ik vind het in ieder geval onbegrijpelijk dat de belangrijkste functie het niet doet op de site. Staat klantvriendelijkheid niet in het woordenboek van de MIVB?
De koorts stijgt. Op zaterdag 26 februari vindt de vierde nacht van de Brusselse musea plaats. Negentien musea openen hun deuren van 19 u tot 1 u. Het Muziekinstrumentenmuseum is zelfs open tot 3 u. Het programma wordt aangevuld met concerten, performances, dans, modedéfilés, theater, workshops en rondleidingen. Van middernacht tot 3 uur is er een afterparty in de Bozar. De Museum Night Fever-pas geeft toegang tot de deelnemende musea, de afterparty en de shuttlebus van de MIVB die zal pendelen tussen de musea. Een ticket kost in voorverkoop 8 euro, de dag zelf betaal je 12 euro. Meer info vind je op de site van Museum Night Fever.
Door een staking rijden er vandaag geen metro’s, geen trams en geen bussen in Brussel. De metrobestuurders legden gisteravond spontaan het werk neer na een incident in metrostation Koning Boudewijn. Een metrobestuurder is na het verlaten van zijn stuurpost achtervolgd door een passagier. Zowel hij als een preventieagent die tussenbeide kwam, kregen vuistslagen. Agressie in de metro is al een tijdje een heet hangijzer. Alle trambestuurders en ook de meeste buschauffeurs sloten zich dinsdagmorgen aan bij de actie van de metrobestuurders. De MIVB meldt op haar homepage dat ze een attest op de site zal zetten voor scholen en werkgevers.
Ik reed vanmorgen zoals gewoonlijk met de fiets naar het werk. Ik zag drommen wandelaars in de Wetstraat tussen Schuman en Kunst/Wet. Er waren ook meer fietsers onderweg en het autoverkeer was , zoals altijd in het spitsuur, erg druk.
Hoe ben jij op het werk geraakt? En heb je begrip voor de actie van de MIVB-werknemers?
Gisteren diende ik eenmalig de bus 34 te nemen richting Naamsepoort op de hoogte van de Vorstlaan. Het beginpunt van de rit ongeveer en meestal een vrij lege bus, maar dat bleek om 17u50 toch even anders. Er staan een tiental mensen voor mij die ik maar laat voorgaan, ik heb toch slechts 4-5 haltes te gaan. Ik merk dat 2 allochtone vrouwen met een kinderwagen de chauffeur kennen en elkaar begroeten. Ik probeer hetzelfde maar krijg geen respons van de man. Nou ja, dan maar niet.
Ik begeef me naar achter in de bus. De 2 vrouwen nemen elk 1 van de openklapbare stoelen, en zetten de kinderbuggy op de plaats waar alle overige stoelen openklappen. Mij niet gelaten, ik ging toch niet zitten. De volgende halte stapt een andere vrouw op met een kinderbuggy, alsook een man die mogelijk een lichte mentale handicap heeft (of gewoon een bijzonderling is, dat zal ik wel nooit weten). Hij murwt zich tussen de eerste buggy die over de gang staat en de doorgang blokeert, en zet zich voor 1 van de stoelen voor gehandicapten, en probeert teken te doen of hij mag zitten. De vrouwen kijken de andere richting uit. De man neemt de wagen dan maar zelf vast en vraagt met vriendelijke stem of hij die enigzins wat mag verpl.. – De vrouw steekt zich af in een Franse colère, geeft de man een duw, en begint te vertellen dat zij een abonnement heeft zoals iedereen en ze haar baby wel vaker meeneemt, dat het haar niet kan schelen dat de andere mensen wat dan ook dan moeten doen, en die plaats gereserveerd is voor buggies. Ik merk dat de man volledig verbouwereerd zit, terwijl andere reizigers hem eerder uitlachen.
Brussel Blogt lezen, kan ernstige gevolgen hebben. De aankondiging van de Apéro Métro heeft me nieuwsgierig gemaakt en dus haast ik mij na het werk spoorslags van het Noordstation naar De Brouckère. Als ik mijn fiets aan de uitgang van het station op slot doe, komen mensen met gifgroene drankjes in hun hand mij tegemoet. In de hall van het premetrostation is het aanschuiven geblazen voor een geïmproviseerd drankstandje. Drie mannen schenken cocktails uit, die door gretige handen worden aangenomen. Er is keuze tussen sinaasappelsap met pisang ambon en met blue curaçao, weliswaar in de funvariant – lees zonder alcohol. Naast het standje zorgt een dj van FM Brussel voor vrolijke tonen. Ik herken Tequila van The Champs. Er zijn gelegenheids-T-shirts te winnen als je je gegevens op een blaadje invult.
Bovenal passeert le tout Bruxelles door het station. “C’est quoi, ça?” vraagt een kleurling met een wit petje mij verbaasd. MIVB-gebruikers van alle kleuren, leeftijden, maten en gewichten, wonend in de stad of elders, houden even halt en verpozen blij verrast met een gratis drankje. Een ietwat verward Franstalig meisje met krulhaar houdt haar hondje met moeite in bedwang. Marokkaanse meisjes met een hoofddoek hebben net kledingwinkels in de Nieuwstraat afgeschuimd en pronken met hun gevulde zakken. Een jonge Vlaming met hippe bril vertelt dat hij uitkijkt naar een aanstaande safari. Een grijsaard met sandalen en Flikken-pet is met zijn echtgenote op stap. Er komt een ranke zwarte vrouw voorbij in uitdagende tijgerprinttenue. En de troosteloze vijftiger met glazige blik heeft al wat sterkers gedronken vandaag.
In dat half uurtje heb ik zowaar het gevoel dat de stad beweegt in de palm van mijn hand. Het citaat van Benno Barnard glijdt aan mijn ogen voorbij als ik de loopband neem naar de uitgang aan het Muntcentrum.