“De beelden die de jongste tijd op televisie getoond worden, zetten niet aan tot studeren in Brussel.” “We verhuizen ook omdat veel van onze studenten op kot zitten in Aalst of Leuven, vlakbij het Centraal Station zijn ze dan sneller weg.”  “Natuurlijk ook uit efficiëntie,” – dat moet er ook nog even worden bijgezegd.

In de jaren ’70 tot diep in de jaren ’90 zat de helft van mijn familie op school in Nieuwland. Ik kwam als kind al heel graag in die buurt. Heb er het Vossenplein, Blaes- en Hoogstraat leren kennen. Later Poelaert en Wolstraat en het Egmontparkje. Maar ook de Anspachlaan, Anneessens,…  Toen ik later werkte aan de Midi was dit mijn uitvalsbasis om de stad verder te verkennen, niet zonder eerst een ommetje te hebben gemaakt via de Marollen, dat toen nog lang niet de Breughelwijk heette. Via een omweg heb ik daardoor Brussel leren kennen en appreciëren. Overigens, de Marollen heette toen een gevaarlijke buurt te zijn.

Lees volledige tekst

Het luchtruim was al een paar dagen gesloten, maar gisteren, op de dag des heren, viel het pas echt op hoe stil het boven onze hoofden was. Het geruis, gebulder, het doffe gezoem van passerende vliegtuigen werd even in verpozing geplaatst en in plaats daarvan kreeg de Brusselse soundscape plots een héél ander timbre.
Ook visueel oogde de hemel anders: helder smetteloos blauw, géén strepen, géén nachtelijk getinkel,… het leek alsof er iemand alle vlekken had weggegomd.
Voor mensen die pal in de aanvliegroutes wonen moet deze vliegtuigloze zondag een absolute hoogdag zijn geweest, maar ik ben er zeker van dat alle Brusselaars er bewust of onbewust mee hebben van genoten.
Weldra zal de IJslandse stofwolk opgaan in het niets en zal het vliegtuiglawaai samen met de duizenden wachtende passagiers terugkeren… maar nu nog heel even genieten.

Het Casino in het Anspach center was al een tijdje open – is er iemand al binnen geweest? – maar Viage wordt een heuse entertainmentfabriek. En de hele santenboetiek opent op 23 & 24 april. Place to be is het Muntplein, zo melden ze op hun Facebookpagina.

Wat kan je verwachten in deze spektakeltent? Misschien zag je de affiches al hangen.

Vaya Con Dios bijvoorbeeld op 24/04/2010 om 20u30 in het Viage Theatre met de show “Comme on est venu”. Het album “Comme on est venu…” is een eerbetoon aan het Franse chanson waar Dani Klein mee opgroeide. De nummers zijn geïnspireerd op uitzonderlijke schrijvers als Brel en Brassens en nemen het publiek mee op een metaforische reis. Ticket: 35 euro.

Lees volledige tekst

Wie denkt dat de werken aan  het Anspach Center achter de rug zijn, nu de Anspachgallerij weer open is (sinds september) en zelfs het Adagio City Aparthotel (begin december), is mis. Het Casino is nog niet af en op geen enkele site is te vinden, wanneer ze gaan verhuizen.

Weer of geen weer. Zaterdag of zelfs zondag (soms). Er wordt doorgewerkt. Hier een foto van vandaag.

Lees volledige tekst

Het toekomstige casino doet nog niet mee, maar Fortis Real Estate en de winkels popelen blijkbaar van ongeduld om de deuren van het Anspach Center te openen en wel op 4 september. De avond voordien is er een openingsreceptie op persoonlijke uitnodiging voor onder meer de winkeliers (met een toespraak van burgemeester Thielemans en een spektakel). Buurtbewoners werden niet uitgenodigd. Toen ik – als overbuur – Fortis Real Estate daarover bevroeg, kreeg ik meteen een uitnodiging. Ze kunnen niet iedereen uitnodigen, maar mijn straat is prioritair – zo klinkt hun antwoord. Wel vreemd dat prioritair in hun woordenboek niet overeenkomt met systematisch uitnodigen.*

Lees volledige tekst

Wij wonen in het nieuwe gombproject “Terrassen aan de Sluis” in Molenbeek. Zonder overdrijven werden er, tot nu toe, bij 25% van de 106 appartementen ernstige geluidsklachten vastgesteld. We horen onze buren plassen, douchen, gewoon praten, stoelen verschuiven, stappen met en zonder hakken enzovoort… Sommigen onder ons worden systematisch geterroriseerd door het geluid van garagepoorten of ventilatiesystemen.

Na wat opzoekingswerk blijkt, o.a. uit artikels in Brussel Deze Week, dat dit geen uniek probleem is van slechts 1 gombgebouw, maar dat er in het verleden meer van deze klachten waren. De gomb zou zelfs naar aanleiding van die klachten een uitgebreid tevredenheidsonderzoek opstarten. De conclusies van dit onderzoek waren o.a. de aanstelling van een ombudsman en een akoestisch expert voor nieuwe projecten. Hoera! zou je denken, maar neen.

Wat blijkt!? Door de aanstelling van een akoestisch expert kan de gomb zich nu helemaal indekken en verschuilen achter akoestische normen die dateren uit … 1977. Een norm die vooral interessant is als je naast een drilboorfabriek woont. Akoestische testen in de appartementen liggen dan ook binnen de norm en de gomb kan wederom zijn handen wassen in onschuld.

ONZE VRAAG: In de queeste om dit probleem opgelost te krijgen, zijn wij op zoek naar bewoners van andere gombprojecten die een gelijkaardig akoestisch probleem hebben. Hoe zijn jullie hiermee omgegaan? Is dit probleem opgelost? Wat was/is de houding van de gomb? Misschien kunnen we wel samenwerken om de gomb tot een oplossing te dwingen? Misschien hebben jullie tips of een goed plan van aanpak? Wij zijn momenteel onze krachten aan het bundelen en worden stap voor stap behoorlijke geluidsspecialisten. Alle hulp is meer dan welkom!

Sarah De Boeck & Frank Raijmakers