De verkiezingen van 2014 zijn misschien nog ver weg, maar toch willen enkele studenten van de Universiteit Antwerpen via een korte bevraging peilen naar wat de kiezer belangrijk vindt en in het bijzonder de kiezer in Brussel. Het invullen ervan neemt slechts 10 minuten in beslag. Om deelnemers te belonen voor hun medewerking, zijn er twintig duotickets voor de bioscoop te winnen. De ingevulde gegevens worden losgekoppeld van de persoonlijke gegevens en de verwerking gebeurt volledig anoniem. Je vindt de pre-electorale enquête op Survs.

Jeroen Van Laer, Universiteit Antwerpen

Hoe oud is Brussel? Historici zijn het niet eens over de exacte geboortedatum van de stad, maar volgens de laatste stand van het onderzoek is het gehucht Broekzele (‘woonplaats op de natte gronden’) in de tiende eeuw ontstaan aan de monding van de Broekbeek in de Zenne. Welke Brusselkenner en –liefhebber vertelt over het ontstaan van de stad en de viering van het duizendjarig bestaan in 1979?

Nog voor het jaar duizend duikt in de Zennevalei, in het hart van wat nu België en Europa heet, een gehucht op uit de nevelen van het verleden. Een gehucht dat luistert naar de naam Broekzele en dat aan de wieg staat van het latere Brussel. Over het jaar waarin dat moet zijn gebeurd, heerst veel onduidelijkheid. 25 jaar geleden, in 1979, vierde de stad Brussel met veel luister haar duizendjarig bestaan. Historisch gezien had ze zich die moeite evenwel kunnen besparen. In 979 is er in het gehucht Broekzele namelijk niets gebeurd dat achteraf als breekpunt kan gelden tussen een landelijk verleden en een stedelijke toekomst. Maar uiteindelijk heeft dat weinig belang. Millenniumvieringen worden immers georganiseerd door de overheid, niet door de wetenschap. En wanneer de politiek zich op het pad van de geschiedenis begeeft, doet zij dat niet onschuldig. Het verleden is een spiegel waarin de mens naar zichzelf kan kijken, en zien… wat hij wil zien.

Lees verder voor de oplossing.

Menige Brusselaar heeft een haat-liefdeverhouding met zijn stad. Ze ergeren zich aan de verloedering, de afbraakpolitiek, het wanbestuur, de onveiligheid. Maar ze genieten evenzeer van de rijkdom aan talen en culturen, de culinaire geneugten en het uitgaansleven, het gevoel van vrijheid, de verborgen schoonheid. Welke Brusselse schrijver schreef over zijn stad het volgende?

In Brussel tasten talen elkaar af, ze tasten elkaar aan en vermengen en vermenigvuldigen zich. In Brussel eten wij elkanders eten, snuiven wij elkanders geuren op, horen wij elkanders gezangen en beginnen we elkanders wellust op te wekken. Brussel, de mengstad, die vernield wordt door witte heren in donkere pakken en vernieuwd door het kroost van donkere vrouwen in wit-satijnen gewaden. Dit is de stad van de onberekenbare eeuw die aanbreekt. In deze stad wil ik wonen en zwerven, wil ik drinken en ruiken en eten, zo gulzig als ik maar kan, in deze stad zing ik in al mijn talen en ik hoor hoe zij zingt in al haar andere talen. En bovenal, bovenal, in deze stad, in mijn lieve, kapotte, vertrouwde Brussel wil ik me steeds opnieuw niet thuis voelen.

Lees verder voor de oplossing.

…wordt verboden!
Nee hoor, 1 april is écht voorbij. En we gaan u geen tweemaal proberen te bedotten! Maar het moet gezegd, op de agenda van de gemeenteraad vandaag:
Straatmuziek wordt enkel toegelaten op even uren en verboden op de oneven uren.

Verschillende bronnen die toegang hebben tot Belga bevestigen bovenstaande…

Morgen wordt naar alle waarschijnlijkheid de splitsing van het drieletterwoord, dat velen ondertussen zo beu zijn als kouwe pap, doorgeduwd in de Kamer (tot nader order schrijven we dit nog met een hoofdletter, zo blijkt). Mogelijk wordt een belangenconflict (toch niet te verwarren met alarmbelprocedure* ) ingeroepen vanuit Brussel. Tot dusver weinig nieuws onder de zon.
Behalve dan voor de Vlaamse partijen in Brussel. Voor hen betekent een splitsing dat de individuele partijen te klein worden om zetels binnen te rijven. Dus impliciet werkt de splitsing van BHV de zogenaamde verfransing van onze hoofdstad in de hand. Ook een belangenconflict voor de Vlaamse partijen in het Brusselse dus…
Ofwel hollen ze achter de moederpartij aan en wordt hen later de verfransing van de hoofdstad verweten.
Ofwel gaan ze regelrecht in tegen de beslissing van de moederpartij.

J. Heller is nooit veraf!

* Belletje trek
Foto Damien Van Achter (gepubliceerd onder Creative Commons Naamsvermelding-Niet-commercieel-Gelijk delen 2.0 Unported

UPDATE 21h15: Het ziet er toch naar uit dat het een alarmbelprocedure wordt, gelanceerd door de Franstalige Gemeenschap.

TV Brussel ging gisteren op straat – aan de Oude Graanmarkt – horen wat de gewone Brusselaar vindt van de val van de regering. Bekijk het filmpje hier. Daarin horen we dat de Brusselaars hun best doen het thema te volgen. Jullie ook? Volg het dossier op de voet, bijvoorbeeld bij De Standaard, op Brusselnieuws of De Morgen.

Maar je moet natuurlijk wel kùnnen volgen. Wil je je eigen kennis van het dossier Brussel-Halle-Vilvoorde opfrissen, dan kan je terecht op Wikipedia. Daar lezen we (uiteraard) dat de splitsing een vraag is van de Vlaamse politiek. Er is wel een maar voor de Vlaamse partijen in Brussel:

Anderzijds is de kieskring ook electoraal voordelig voor de Vlaamse partijen. Gezamenlijk halen zij in Brussel gemiddeld slechts 15% van de stemmen, waardoor ze elk afzonderlijk te klein zullen zijn om zetels te behalen in een aparte kieskring Brussel. Door de Vlaamse stemmen uit Halle-Vilvoorde zoals nu mee te tellen voor hun verkiezing, slagen de Brusselse kandidaten er wel in op hun eigen lijsten vertegenwoordigd te raken in de Kamer. Het nadeel dat voor de Vlaamse partijen in Brussel ontstaat na de splitsing is alleen te neutraliseren als alle Vlaamse partijen samen met één lijst deelnemen (zoals de Union des Francophones), of als er een bijzondere regeling wordt getroffen om de vertegenwoordiging van de Vlamingen in Brussel te waarborgen.

Lees volledige tekst

Het is de laatste tijd allesbehalve een goednieuwsshow voor Brussel. Een resem van gebeurtenissen kleurt de nationale berichtgeving over Brussel gitzwart: rellen, overvallen, geweld, achtervolgingen, moorden, onrust, vernielingen,…
Toen ik 10 jaar terug in Brussel kwam wonen waren die zaken er ook, maar in mindere mate en meestal ver van mijn bed. Momenteel is het verontrustend dat de onveiligheid dichterbij komt. De vernoemde plekken in het nieuws ken ik. Ze liggen vlakbij, om de hoek of ik ben er onlangs nog gepasseerd. Nog directer: gisterenmorgen stond ik op en zag dat er was ingebroken in 5 auto’s, de week ervoor een inbraak met geweld bij een vriend. Ja zelfs één van mijn favoriete cafés wordt afgeperst in ruil voor ‘beveiliging’. Zo komt de (georganiseerde) criminaliteit wel héél dichtbij.
Brusselaars zijn, denk ik, wat gewend en gaan onder dit alles gelaten hun gangetje. En op zich heb ik ook géén schrik, het is vooral frustratie. Het alles-kan-en-mag-effect uit zich vaak in kleine dingen. Van de hierbij gepaarde arrogantie moet ik kokhalzen. Het enige waarvan ik schrik heb is hoe het verder zal evolueren, hoe mijn kinderen in Brussel zullen opgroeien en hoelang ikzelf gelaten kan blijven. Uiteraard moet je alles in perspectief zien en heeft Brussel ‘gelukkig’ veel meer te bieden dan frustraties alleen. Ik vermoed dat de meeste Brusselaars zich daaraan ook optrekken. Lees volledige tekst

De nieuwe minister bevoegd voor Brussel in de Vlaamse Overheid is sinds vandaag – Vlaamse Feestdag 11 juli – bekend. Het is Pascal Smet. Hij volgt daarmee minster Bert Anciaux op.

Brussel in geen onbekende voor Smet en omgekeerd is ook Smet niet onbekend voor Brussel. Tot voor de verkiezingen was hij minister van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering (Brussels Gewest), belast met Mobiliteit & Openbare Werken.

Volgens zichzelf heeft hij in die hoedanigheid minstens 250 werken gerealiseerd. Ik associeer hem bijvoorbeeld met de roep om een zwembad in de kanaalzone, een blikvanger die door de nieuwe ploeg blijkbaar niet weerhouden blijft. Ik associeer hem ook met de recent ingevoerde Villo-fietsen, de nieuwe metro,…

Laat ons hopen dat hij in de Vlaamse regering zijn beste beentje voorzet voor Brussel, zijn bezoekers, werknemers én bewoners.

Pascal Smet trok de Brusselse lijst van Sp.a in Brussel op 7 juni, maar zijn partij valt uit de boot bij de onderhandelingen. Smet was erg ontgoocheld, maar wordt nu opgevist door de Vlaamse Regering. Naast Brusselse aangelegenheden heeft Minister Smet nog Onderwijs, Jeugd en Gelijke Kansen in zijn pakket bevoegdheden. Pascal Smet is 41 jaar.

De kern van het probleem is de 48.000 stemmen van de MR in Vlaams-Brabant. Bij een splitsing van B-H-V gaan die verloren voor de MR. Wil men een oplossing voor B-H-V, dan moet men een oplossing vinden voor die 48.000 stemmen, dan moet men de MR op een of andere manier compenseren. (…) Neen, géén inschrijvingsrecht, het moet om een zuivere oplossing gaan. Er kan ook géén sprake zijn van een uitbreiding van Brussel. Wat dan wel? Ik denk dat we de Vlaamse pariteit in Brussel in vraag moeten durven stellen. Daar zijn nog maar 60.000 Vlaamse stemmen. Als gevolg van de pariteit en als gevolg van het cordon rond het Vlaams Belang kan een Vlaming daar met amper 2.000 stemmen minister voor het leven worden. Ik zeg niet meteen dat we de pariteit moeten opgeven, ik zeg wel dat we moeten durven denken.

Jean-Marie Dedecker, geïnterviewd door Erik Donckier in Het Belang van Limburg, 7 juni 2008

Van de auteur: Ik dacht dat mensen uit H-V na de splitsing nog steeds zouden kunnen stemmen voor iedere partij (ook MR, CDH, FDF, PS, Ecolo,…). Alleen niet meer op de Brusselse lijst. Je komt ofwél op in Brussel, ofwél in de rand. Niet meer van twee walletjes eten…. of heb ik het weer verkeerd begrepen?

We publiceren niet vaak politieke artikels, maar het gaat hier over iemand met een uitgesproken mening over een stad waar de persoon in kwestie meer dan 100km vandaan woont.

Uw mening graag, en dùrf te denken!