De Brusselse blogosfeer is als een huis met vele kamers. In de rubriek blog.bxl wandelen we door de verschillende vertrekken. Omdat eten en drinken belangrijk is, openen we de reeks met een blog voor en door foodies: Brussel’s Kitchen.

Brussel’s Kitchen vierde onlangs zijn eenjarige bestaan met een stomend feestje in Studio 38, op een boogscheut van de Botanique. De initiatiefnemers van de website zijn twee jonge vrouwen die in Brussel wonen: Chloé Roose (23) en Sarah Cisinski (25). Ze studeerden allebei binnenhuisarchitectuur aan La Cambre, maar ze zijn vooral gepassioneerd door de goede dingen des levens: gastronomie, mode, reizen. Hun passie voor eten en drinken en hun liefde voor schrijven, fotografie en design kunnen ze botvieren in hun gemeenschappelijke project.

Lees volledige tekst

Een stad die gedoemd is voortdurend te worden en nooit te zijn. Het bekende citaat van Karl Scheffer over Berlijn geldt wellicht voor menige grootstad – en ook voor Brussel. Het valt me bijvoorbeeld op dat in de Dansaert-buurt de laatste maanden een aantal nieuwe zaken zijn opengegaan. Een overzichtje:

• OR Espresso Bar (Auguste Ortsstraat 9): Brusselse koffieliefhebbers kunnen sinds kort terecht op een nieuwe plek, want de koffiebranderij van Tom Janssen en Katrien Pauwels opende onlangs een vestiging vlak bij de Beurs. Het Gentse filiaal in de Walpoortstraat is alvast een succesverhaal. Je kunt er een rijk aanbod van koffies proeven, zowel blends als single origins, zowel espresso als slow coffee.
• Selecto (Vlaamsesteenweg 95-97), het in 2011 geopende restaurant tegenover café Au Laboreur, ontving goede kritieken en lokte meteen veel bezoekers. Culinair recensent Bruno Vanspauwen looft in De Standaard de kookkunst van chef Olivier Morland: “eenvoudig, vers, licht en smakelijk, met de natuurlijke jus van de ingrediënten, eerder dan sausen of andere smeuïge substanties.”
• BarBeton (Antoine Dansaertstraat 114): Lichtblauwe klapstoeltjes op het terras, glaswanden, een betonnen tapkast, houtbekleding en Volga-bier? Dat moet wel het nieuwe café zijn van de alomtegenwoordige café-inrichter Frédéric Nicolay (zie ook: Walvis, Mappa Mundo, Roi des Belges, Zebra, Café Belga, Bar du Matin, Potemkine en nog veel meer). Momenteel is Nicolay alweer bezig aan een ander project aan het einde van dezelfde straat: een klein eetcafé naast het ook nog maar een jaar bestaande Bistro du Canal (het vroegere Café Modèle). De werktitel is Belle Equipe.
• Restaurant de la Bourse (Vlaamsesteenweg 32) zou binnenkort uit zijn as moeten herrijzen. De familie Gharbi, die meer dan vier decennia lang een voor zijn betaalbare gerechten gewaardeerde zaak uitbaatte op de hoek van de Visverkopersstraat en de Ortsstraat, moest het oude pand vorig jaar na een gerechtelijke procedure verlaten. De gedwongen sluiting ging gepaard met ludiek buurtprotest tegen speculatie en leegstand.

Toeval of niet? Waait er misschien een nieuwe wind door de buurt? Zijn de nieuwe etablissementen een lang leven beschoren? Heb je ze zelf al uitgeprobeerd?

Waar vind je de beste hamburger van Brussel? Deze site boog zich jaren geleden over die hamvraag en gaf de eretitel aan het Mariott Hotel tegenover de Beurs. Het water liep onze recensent in de mond toen hij schreef over de “stevige saignant burger op een vers broodje met spek en kaas. Apart geserveerd: mosterd en ketchup. En een half bord van die dikke goudbruine frieten.”

Het hippe Brusselse lifestyleblad The Word Magazine nam onlangs in “A burger bonanza” de proef op de som en waagde zich aan een hamburgertest. Dat resulteerde in het volgende lijstje van aanbevolen hamburgerrestaurants:

• Rachel (Kolenmarktstraat 100) serveert voor 10 euro een heerlijke Chuck Burger die je meevoert op een nostalgische trip naar lang vervlogen tijden.
• Le Balmoral (Brugmannplein 21, Elsene) respecteert het Amerikaanse principe “big is better”. De classic cheeseburger (12,20 euro) is ideaal om opnieuw op krachten te komen op zondagmorgen na een nachtje stappen.
• Bar Loui (in het Conrad Hotel) (Louizalaan 71) is voer voor fijnproevers. De prijzige bacon-cheeseburger (30 euro) is verrassend sappig en perfect in balans.
• Eervolle vermeldingen voor DELECTA (Lannoystraat 2, Elsene), HOUTSIPLOU (Zuidstraat 61), COOL BUN (Berckmansstraat 34, Sint-Gillis) en FATBOYS (Luxemburgplein 5).

Tijd om de bal terug te kaatsen en het laatste woord aan de burger te laten!

Als ik op het internet op zoek ben naar een recensie van een restaurant of café in Brussel, beland ik meestal bij Agenda, Zone 02 en eBru. Als ik daar mijn gading niet vind, is er nog altijd Cityplug, een handige gids met adresjes, aangebracht, becommentarieerd en gequoteerd door gebruikers. 100% betrouwbaar en actueel is de informatie niet, objectief evenmin. Maar je kunt er zeker inspiratie opdoen. En dat in drie talen? Think again! De site werkt met een automatische vertaalfunctie. Zo las ik deze bespreking van restaurant L’Achepot/L’HPO, letterlijk vertaald uit het Frans en met een snuifje Engels als de vertaalrobot het woord niet kent :

Luscious! Het is veel kleiner dan op de foto’s vind je (breedbeeld, wanneer u ons te houden) maar het is tijd beter, de sfeer warm huisje met haar prachtige plafond, vloer tijd Er is, vooral in de winter. Een aanbeveling voor een head to head, de groepen in snel tempo het centrum van aandacht, gezien de geringe omvang van de plaats

Ik krijg meteen zin in een head to head in deze eettent! De waarschuwing dat deze tekst een aantal onnauwkeurigheden tegenover het origineel bevat, is een understatement van jewelste. Het is je reinste koeterwaals. Of is het misschien Brusselse bastaardpoëzie?

Feit is gewoon dat Cityplug te weinig Nederlandstalige input heeft. Maar hilarisch is de vertaalcomputer soms wel. Café Roskam is “een typisch Vlaamse Stam koffie”. Ik lees ook graag wat er op de eenvoudige kaart van De Markten staat: “soep, begrafenisondernemer, sandwiches, salades”. Je treft er Arno, “zittend op de bodem van de koffie”. In de zomer is het terras  “binnengevallen” en godzijdank: de ”roosters zijn tip top”!

En wat eet je dan wel nog? Op de blog van een collega over het leven als vegetariër las ik dat ze die vraag voortdurend krijgt. Haar buurvrouw vroeg zelfs wat ze in de plaats van vis eet als ze tofu in de plaats van vlees eet. Gelukkig is de tijd voorbij dat vegetarisch gelijkstaat met eenzijdig en eentonig eten. Er is keuze te over aan wok- en pastagerechten, ovenschotels, tapas, stoofpotjes, groentetaarten en andere culinaire bereidingen. Online en in vegetarische kookboeken vind je duizenden recepten. En het aantal vegetarische eetadresjes neemt gestaag toe.

Brussel blijft niet achter. Enkele maanden geleden maakte de Brusselse minister van Leefmilieu Evelyne Huytebroeck bekend dat het gewest de campagne Donderdag Veggiedag officieel ondersteunt. Het initiatief komt van EVA (Ethisch Vegetarisch Alternatief) en zag het licht in Gent. Het is de bedoeling om mensen op een positieve manier te stimuleren om vlees en vis één dag in de week in te ruilen voor lekkere, gezonde en duurzame vegetarische voeding. Consumenten, maar ook scholen, organisaties, overheidsinstellingen en bedrijven worden vriendelijk verzocht om mee te doen, zodat minstens twintig procent van de geconsumeerde maaltijden op donderdag vegetarisch is. Dankzij de campagne bestaat er nu ook een tweetalig veggie stadsplan van Brussel, waarop tientallen restaurants en winkels vermeld staan waar vegetarische maaltijden en producten te verkrijgen zijn, van de eenvoudige snackbar Mr. Falafel tot het poepchique restaurant L’Alban Chambon.

Lees volledige tekst

Er zijn zo plaatsen in de stad waar je dierbare herinneringen aan koestert. Omdat er bijvoorbeeld ontmoetingen en gesprekken hebben plaatsgevonden die je leven bepaald hebben. Of omdat je er je thuis gevoeld hebt. Een plaats kan zelfs uitgroeien tot een symbool van een afgesloten tijdperk. Welke welbespraakte televisiepersoonlijkheid was in de jaren 60 stamgast van de brasserie Chez Stans in de Predikherenstraat 12 (waar nu Steak Frit‘ is) en wordt nog altijd lyrisch van die plek?

Zelfs in een neerslachtig uur rij ik zonder dralen naar de binnenstad. Het doel was altijd en zal altijd zijn de waarachtigheid, de grootste voldoening die het leven kan schenken, het feest en de melancholie erna: Chez Stans, mijn jubelend hart van Brussel, de plek waar we onze laatste momenten willen zijn. Ten hemel schreiend liefdesverdriet en ondraaglijk vermoeide ledematen, ouderdomsverschijnselen en financiële rampen: Chez Stans helpt u door de moeilijkheden. Falende boezemvrienden en valse liefdes werden vergeten of kregen weer kleur wanneer Steve of Jean met wapperende armen en gerechten door het middenpad daverden, op weg naar de keuken of een met smart wachtende tafel, waar een acteur zat, een voetballer of de hoofdvertegenwoordiger van Alfa Romeo.

Lees verder voor de oplossing.

Onder het mom van een twunch zijn we vorige week de nieuwe Bozar Brasserie gaan testen. Mijnheer Houbi, had de twunch opgezet en coördineerde met het restaurant de menu, waarvoor dank!
Als het regent in London, druppelt het in Brussel, neen? Het fenomeen van de beroemde chef die zijn naam verbindt aan een eetgelegenheid heeft hier enkele jaren geleden ook zijn intrede gedaan. Ditmaal is het de naam van David Martin, de man achter Brasserie La Paix, die verbonden wordt met de gloednieuwe brasserie in de Bozar. Hij staat er aan het hoofd, maar de man zelf kregen we niet te zien, ondanks de open keuken. “Aan het hoofd staan van”, “naam verbinden met”… subtiele verschillen. Maar de man zijn invloed is er wél overduidelijk, zo vertelde mij een mede-twuncher die al eens beroepsgewijs in La Paix verschijnt.
We waren er met een vrij grote groep, vandaar dat men ons een menu voorstelde. De organisatie was uiteindelijk vrij goed. Enkele mensen moesten bij het hoofdgerecht nét ietsje te lang wachten, maar dat kon de pret niet bederven. Aan de tafel waar ik zat, hoorde ik geen enkel negatieve noot. Aan de andere tafel zaten wat grotere zeurpieten (graptje, Jan)!
Lees volledige tekst

Ze stelde voor om mosselen te gaan eten in de rue des Bouchers. Ik liet voorzichtig uitschijnen dat dat misschien geen goed idee was. Je wordt er op een agressieve manier aangeklampt en binnengelokt, de kwaliteit van het eten laat te wensen over, geen Brusselaar die daar zijn voeten onder de tafel schuift. Kortom, een toeristenval pur sang. Haar enthousiasme als Brussel-bezoekster was echter ongebroken. En waarom zou ik de horeca daar geen eerlijke kans geven in plaats van op vooroordelen af te gaan? Wij erheen.

Chez Léon zat afgeladen vol, Aux Armes de Bruxelles bleek nogal duur, dus we stapten binnen in een willekeurig restaurantje om de hoek in de Korte Beenhouwersstraat: Le Calalou. Een driegangenmenu voor 15 euro plus gratis aperitiefje, we zouden er niet arm van worden. De andere gasten in het etablissement: een Italiaans gezinnetje, twee Russische vriendinnen, een Chinees gezelschap.

Lees volledige tekst

“Waar in Brussel vind je de 5 beste plekken om stoemp te eten, wat zijn de 3 meest onthullende tram- en buslijnen en van welke 4 wijnbars krijg je het warm?”. Jan Sulmont probeerde Brussel te vatten in 52 lijstjes, netjes gebundeld in een handige stadsgids. BrusselBlogt laat elke week een nieuw lijstje op je los!
Lees volledige tekst

Ik had gisteren de plezierige taak een groep van 10 Europese collega’s te begeleiden naar een restaurant in het centrum van Brussel. Daar een beetje chauvinisme mag, heb ik de kwaliteitsvolle Italianen, mysterieuze oosterse eettenten en andere alternatieven links laten liggen. Zonder twijfelen koos ik voor de degelijke brasseriekeuken, om enkele van onze Belgische specialiteiten in hun volle glorie te presenteren. Ok, stijl ligt vast, nu nog het restaurant kiezen. Dat werd STEAKfrit’, gezien de recente positieve reviews in Agenda en De Standaard (login nodig). Lees volledige tekst