Hydrogen Sea brouwt schoonheid uit de chaos met ‘Automata’

Waar Hydrogen Sea op ‘In dreams’ nog vast leek te zitten aan de laptop, snijdt de groep op ‘Automata’ die banden door en neemt ze ons mee op een ruimtereis. De Brusselse groep durft merkelijk meer. Nummers die bol staan van de vioolsolo’s als ‘Sinister’ tot songs waarin je het minimalisme bijna kan aanraken (‘You are here’), allemaal zoeken ze de grenzen van het genre op zonder ze te overschrijden.

De tweede plaat van de Belgische band is een volwassener versie van z’n debuut: met ‘Automata’ merk je dat Hydrogen Sea gegroeid is, en dan hebben we het niet enkel over de groepssamenstelling. Birsen Uçar en Pieterjan Seaux besloten immers niet enkel samen te werken met Patricia Vanneste (ex-Balthazar), Joris Caluwaerts (STUFF.) en Steven Van Gelder (Tout Va Bien), door deze beslissing lieten ze ook hun laptops achterwege, die in het verleden al voor enkele problemen zorgden bij hen.

‘Automata’ is als een ruimtereis door een veelkleurig universum. ‘Flogsta’ en ‘Run’ zijn nummers die passen in een zonnige wereld, waar het heerlijk verblijven is met een lentezon en enkele wolkjes. We merken ook meteen de aanwezigheid van violen en synths, die een rode draad zullen vormen door het album, want ook ‘Sinister’ brengt weer diezelfde vioolgeluiden met zich mee. Het is lichtvoetig dansen op de catchy refreinen en zweverige strofes. ‘The bloop’, ‘Vertebrate’ en ‘The center will hold’ zijn dan weer songs die ons wegnemen uit dat zonnige wereldje, terug naar het mysterie en de duisternis.

Singles als ‘Cold water’ en ‘Decoherence’ gaven ons al een voorsmaakje van hoe het album zou gaan klinken. Hierin konden we horen dat ‘Automata’ niet enkel duister en mysterieus zou gaan klinken, maar dat de band er nog maar eens in slaagt iets moois te maken van iets wat op het eerste gehoor wat chaotisch klinkt. Het zit hem meer dan ooit in de details. Dansbare synthpop, dat is met dit album nog steeds het genre waarvoor Hydrogen Sea wil staan, en daar is de groep in geslaagd.

Annelies Rom schreef deze recensie voor de muzieksite Indiestyle.

Share