Moment des arts

met mijn ogen toe
luister ik naar zijn ademhaling
en ik denk aan al mijn liefdes in deze stad
zwoel zwelt de nachtlucht
(c) DR – La Capitale
 met  zijn ogen toe 
speelt hij met zijn gevoel bij een adempauze
kijkt hij naar de volle maan – naar meer
kijkt dan vanop de berg naar de kunst achter zijn rug: Brussel
dan naar de oprijzende moerasoevers voor zich
trappen waar passanten arm in arm, hand in hand, hand in haar
op Mont des Arts op dat moment – een hoogtepunt
hun blik nog even laten zweven over de benedenstad
een zilveren gloed vloeit over het  gouden midden van het panorama
van koper is de soundtrack die hij met zijn ademtochten speelt
voor vele levens vanavond
of we nu klimmen of dalen
ik ben de avond daarop rond hetzelfde tijdstip  teruggegaan
om hem meer te geven
dan de munten die ik de avond voordien in mijn portefeuille vond
we herkenden elkaar ‘je suis revenue pour vous remercier’
‘merci’
we glimlachten magnetisch
een jongeman danste naar ons toe
hij bonsde met zijn rechterhand op zijn hart, mouvement du respect
en legde tien euro in de instrumentenkoffer, geste doré
wij drie met onze handen op onze harten
op de trappen waar passanten arm in arm
genoten van dat moment des arts onder de volle maan
van  zijn mond gleed naar zijn hals een tedere trilling
– zo ontstaat het geluid van saxofoon –
de muzikant blies sterren de stad in
ze stijgen verder naar het bovenmaanse
ik heb het hem gevraagd
zijn naam en waar en wat hij het liefst
hij zei ‘op deze helling
met de lucht tussen ons
als ik ze tussen mijn lippen pers
kan ik mijn onderdak betalen’
in Brussel zwelt zwoel de nachtlucht vol sax

Jill Marchant is een Brusselse dichter-woordkunstenaar. Ze heeft een eigen blog: Verhaalgemaak

Share

AboutJill

Dichter-woordkunstenaar. Dertiger. Reisde al van kleins af aan mee met haar vader naar de grote hoofdstad om verse basilicum te halen achter de Vismarkt, vlees aan de Abattoir, champignons bij Champigros, garnalen bij Mer du Nord en leerde zo de stad en de binnenwegjes kennen. De puzzel viel voor haar in elkaar toen ze vanboven op Parking 58 het zicht zag en toen snapte ze het: "Deze stad is ongelooflijk. Ik wil schrijven over alles wat ik zie." Hoe ze bij BrusselBlogt terechtkwam, als "een flamingo tussen vreemde vogels" vertelt ze in deze bijdrage. Ze heeft haar eigen blog: www.verhaalgemaak.wordpress.com.