Aan een blonde vreemdeling
dubbele vreugde overkwam me vandaag
toen een mooie blonde vrouw in een rode auto
al voor de tweede keer bij mij stopte
en helemaal stralend zat ze zelfs te wiebelen achter het stuur
omdat ik weer tijdens de ochtendwandeling vooruit aan het snellen ben
helemaal tot aan de kerk en weer terug naar huis
ze vroeg niet meer zoals voorheen “misschien een lift?”
omdat ze wist dat het gaat om de vreugde van mijn wandelen hier
en haar vreugde – toen ze me weer zag
hoe ik over de weg vlieg
en toen ze al was weggereden – schrijf ik, dubbel zo blij met
haar vreugde en de mijne, dit gedicht zodat ze op een dag
weer zou stoppen uit pure vreugde bij de aanblik van mijn wandelen
Marian Lech Bednarek 30.04.2026
