Categorieën
Anderlecht Wonen in Brussel

Dealen met drugsdealers

Hoe deal je met een drugsdealer? Het was een vraag die ik me stelde toen ik enkele weken geleden een prachtexemplaar zag staan vlak voor de poort van een parkje. Hij had een pet op, keek de hele tijd in alle windrichtingen om zich heen en zoog fervent aan een joint, zorgeloos het eigen product promotend.

In normale omstandigheden zou ik me er het hoofd niet over gebroken hebben en rustig mijn gang gegaan zijn, maar dat was deze keer net iets moeilijker. In dat parkje in hartje Kuregem moest een evenement plaatsvinden voor gezinnen met kinderen. Kleine kinderen. Het lokale burgercollectief had de hand weten te leggen op dozen vol lego en duplo en wou zich de publieke ruimte toe-eigenen. U weet wel, straten, parken en pleinen waar bewoners zich normaliter in alle vrijheid kunnen bewegen en halt houden voor een babbeltjes, hun kinderen kunnen laten spelen enzovoort. Zaken die in Kuregem al lang niet meer zo vanzelfsprekend zijn.

Soit, terug naar mijn drugsdealer. Zo rond een uur of 15 waren we nog aan het opstellen en dus liet ik de boel voorlopig maar de boel. In de tussentijd werden er zaken gedaan. Verscholen van de straat door een camionette werd cash uitgewisseld voor koopwaar. Bij wijlen subtiel, bij wijlen verre van. Toen de eerste ouders met kinderen begonnen toe te stromen week de dealer uit naar de overkant van de straat. Af en toe doolde er een verdwaalde ziel het park binnen, verward kijkend naar zijn gsm en zoekend naar zijn vriend met de pet. Die vriend verscheen en verdween naar believen, meestal alleen, soms in een klein groepje dat snel verdampte.

Ondertussen ging in het parkje alles zijn gang. In die mate zelfs dat ik mijn dealer een uur lang uit het oog verloor. Iets wat me pas opviel toen een politiewagen stopte en de inzittenden rondhangende jongeren begonnen te fouilleren. Een van de agenten nam zelfs de moeite om de gekende verstopplaatsen voor drugs in het parkje te checken, daarbij laverend tussen de legotorens, peuters, kleuters en kletsende ouders. De inspanning leverde echter niks op en pas toen de wagen weer om de hoek was verdwenen, dook mijn drugsdealer opnieuw op. Hij bleef nog even rondhangen, maar tegen een uur of zes had hij het, net als wij, wel gezien en zocht hij warmere oorden op.

Share

Door Tim Gistelinck

Leerkracht, schrijver en podcaster werkzaam in Brussel.