Inschrijvingsperikelen

Als moeder van een schoolgaande dochter ben ik geconfronteerd met de nieuwe digitale inschrijvingsmethode in het Nederlandstalig onderwijs in Brussel.  Dankzij veel geluk mag mijn kind naar de school van mijn eerste keuze (Sint-Jan-Berchman), maar anderen hebben minder geluk. Net zoals vele ouders heb ik heel wat bedenkingen en onbeantwoorde vragen bij het systeem.

Zo is het onduidelijk waar de gehanteerde 45%-toewijzing aan kinderen van Nederlandstalige ouders vandaan komt, hoe groot de capaciteit van de scholen is en of er rekening gehouden wordt met de geografische spreiding van Nederlandstalige ouders. De toekenning op basis van het aantal dagen in een Nederlandstalige crèche discrimineert ouders die thuis blijven voor hun kinderen. Het kind wordt gereduceerd  tot een aanmelding en een ticket. Je kunt je kind immers niet inschrijven in dezelfde school als zijn vriendjes aangezien er geen waarborg bestaat  dat je kind belandt in de school van je keuze. Ondanks het nijpende tekort aan leerkrachten in Brussel, krijgen mensen in het onderwijs geen voorrang.

Bovendien is de bestaande informatie laat verstrekt en heeft er geen open communicatie plaatsgevonden naar de ouders noch de scholen. De website was niet de hele dag toegankelijk.

Ik heb bewust gekozen voor een witte school. Je kind inschrijven in een school met veel anderstaligen is volgens mij niet goed. Deze kinderen beginnen met een leerachterstand: ze gaan niet naar de crèche, noch naar de kleuterschool en moeten Nederlands leren op 6 jaar. Ondertussen zit mijn dochter een heel jaar met haar vingers te draaien. De basis voor  schoolmoeheid. Om maar te zwijgen van het sociale  isolement dat er ontstaat. Concentratiescholen hebben veel GOK-uren,  extra lestijden om aan gelijke onderwijskansen te werken, waardoor lesuren voor goede leerlingen wegvallen. De  helft van de  leerlingen studeert er uiteindelijk af  zonder diploma.

Het nieuwe  inschrijvingssysteem  heeft  perverse gevolgen: Nederlandstaligen denken erover het Brussels Hoofdstedelijk Gewest  te verlaten, de druk  op  de scholen neemt toe alsook het ongenoegen van Nederlandstaligen  tegenover anderstaligen (die Nederlandstalige plaatsen invullen), de burger heeft geen vertrouwen meer in het beleid.

Hierbij een warme oproep aan alle Nederlandstalige ouders: maak veel kindjes, dit zorgt voor een toename van het Nederlands in Brussel en goede Nederlandstalige scholen. En als het beleid nog zorgt voor extra plaatsen in crèches, scholen en ouderschapsverlofregelingen, komt er een babyboom, die  de prachtige bloeiende diversiteit waar Brussel prat op gaat zal versterken. Daaraan kunnen we allemaal werken, maar hiervoor hebben we een extra duwtje in de rug nodig van het BHG inzake positieve discriminatie van de Nederlandstaligen.

Nederlandstaligen: veni, vidi, vici bruxellae en plant je voort.

Sylvie Van Enys

Share
  • Kristof Vanbecelaere

    Dus u looft de diversiteit in Brussel zolang die “diversiteit” niet in de klas bij uw dochter zit als ik het goed begrijp.

  • bartje

    Ik kan u volgen, maar u vergeet wel, dat door alle ‘witte’ kinderen in een ‘witte’ school te concentreren, dat je de andere leerlingen noodgedwongen ook concentreerd, in een zgn. concentratieschool, dan. Net een goede spreiding van iedereen geeft iedereen de meeste kansen om vooruit te gaan.
    De overheid is verplicht om alle kinderen op haar grondgebied, ongeacht de thuistaal, de kans te bieden onderwijs te volgen. Dat is zo ook in Antwerpen, in Gent of in Houthalen-Helchteren, maar ook in Brussel. Dat er 2 verschillende overheden verantwoordelijk zijn, maakt het misschien niet gemakkelijker, maar doet daar niets aan af. Zowel de Franse als de Vlaamse gemeenschap moeten hier hun plicht doen, en hun werk doen. Voor alle kinderen. In het belang van iedereen, want een legertje ongediplomeerde relzoekers komt niemand ten goede.

  • Lebensborn Project Brüssel?

  • Kristof Vanbecelaere

    Hoe witte scholen helpen om de maatschappelijke problemen op te lossen is mij inderdaad ook niet duidelijk. Alhoewel ik vermoed dat deze dame of de onderwijsinstelling van haar keuze als laatste zorg hebben om bij te dragen tot een oplossing voor de problemen die ze zo fijnzinnig weet te duiden.

  • bartje

    Ik heb ondertussen een knuppel van een dt-fout ontdekt in mijn antwoord. Niet meteen goede reclame voor het door mij genoten onderwijs…
    Concentreert ipv concentreerd, dus.

  • Ik heb wel begrepen, dat de inschrijvingen dit jaar heel slecht georganiseerd waren.

    Maar waarom moeten vragen van schoolachterstand emzv. altijd geethniseerd worden (of gelingualiseerd)? Ik geloof u graag dat er scholen zijn met een te laag niveau van taalkennis, ik heb bijvoorbeeld soms te doen met scholieren uit West-Vlaanderen en versta helemaal niet wat die me willen vertellen… 🙂

    Ik denk er zijn ondertussen genoeg studies zijn die tonen, dat niet so zeer de anderstaligheid schoolachterstand produceerd maar de “Bildungsferne” van de familie, zoals men dat bij ons in het duits mooi verwoordt, laag scholingsgraad van de ouders, vaak gecombineerd met geringe belangstelling voor de schoolaktiviteiten van de kinderen.

    En er zijn ook genoeg studies die tonen, dat – zoals bartje het hierboven anduid – de afwezigheid van kinderen diens ouders een hoger scholingsniveau hebben het niveau naar baneden trekt, maar sociaal gemengde klassen evenzogoed kunnen zijn dan klassen waar alle ouders veel scholing genoten hebben.

    In de praktijk: Mijn anderstalige kinderen (frans en duits t’huis) zitten in een nederlandstalige school met wenige, maar wel aanwezige vlaamse kinderen. De gok-werking op school lijkt me ongeloofelijk efficient: Vaak worden klassen voor enkele uren in twee gedeelt, om achterstand (in taal maar ook anderes) geconcentreerd wegtewerken. En het werkt! Ik denk dat bijna de hele school in de genormeerde taaltests van de Vlaamse overheid boven de doelstellingen voor het Vlaams Gewest uitkomt.

    Veel ouders, of ze nu afrikaans zijn, marrokkaans, albanees of wat weet ik nog, komen daar wel uit de middenklasse, warschijnlijk is het daarom gemakkelijker dan in klassen met in de meerderheid arbeiders- of werklozenachtergrond. Maar ik heb werkelijk de indruk, dat de gok-middelen goed besteed zijn, zelfs zou men met meer middelen en met nog kleinere klassen zeker nog betere resultaten kunnen bereijken.

    Als uw dochter op school met de vingers zit te draaien, omdat alles te gemakkelijk is, is dat inderdaad een probleem. Dat zou door een sterker geindividualiseerde pedagogische aanpak kunnen oogevangen worden. Maar ook in “witte” scholen kan kinderen zoiets gemakkelijk overkomen. Er is niet veel voorzien voor hoogbegaafde kinderen. Het beste is in zo’n geval, die kinderen (1) intezetten om klasgenoten te helpen en (2) binnen of buiten de school bijkomende leerstof aantereiken, die buiten het normale curriculum valt (bvb. astronomie, speeltheorie, poézie …) en waardoor ze kunnen groeien zonder noodzakelijk op schoolmaterie de klas te ver vooruit te geraken). Als het afstand steeds nog te groot wordt, kan zo’n kind natuurlijk ook soms eens een klas overspringen en sneller afstuderen…

  • Carine

    Ik ben het er mee eens dat de huidige inschrijvingscampagne rampzalig verloopt. Ik leef mee met alle ouders die nog geen school hebben voor hun kindje of een school hebben toegewezen gekregen waar ze zich niet goed bij voelen. Ik denk niet dat de oplossing ligt in bv. het aanpassen van de 45%-grens. Deze helpt net mee zorgen voor een goede spreiding. Maar dat is nog een ander debat.

    Waar mijn haar van recht gaat staan is het soort opmerkingen als “Deze kinderen beginnen met een leerachterstand: ze gaan niet naar de crèche, noch naar de kleuterschool en moeten Nederlands leren op 6 jaar.” of “Concentratiescholen hebben veel GOK-uren, extra lestijden om aan gelijke onderwijskansen te werken, waardoor lesuren voor goede leerlingen wegvallen.” Waarop baseert u zich hiervoor?

    Mijn kinderen zitten inmiddels in het 2de en 4de leerjaar van een school van het gemeenschapsonderwijs met een zeer gevarieerde populatie (veel talen, veel kleuren, veel religies, ook kinderen uit verschillende sociale klassen). Ik ben het met Malte eens dat een sociale mix zeer belangrijk is. Het aantal nederlandstaligen is niet meer dan 25%. Dat is weinig, maar ik merk bij mijn kinderen geen achterstand als ik vergelijk met kinderen van collega’s en vrienden die in Vlaanderen school lopen. De meeste van hun klasgenoten zaten gewoon samen met hen in de kleuterklas. Waar haalt u het uit dat anderstaligen hun kinderen niet naar de kleuterschool zouden sturen? Dat zal toch maar een zeer beperkte fractie zijn van de hele schoolpopulatie in het eerste leerjaar. Anders waren er niet zoveel plaatsen tekort in onthaalklasjes.

    Die GOK-uren zorgen er bv. voor dat er bij ons in het eerste leerjaar 2 juffen zijn voor de 2 parallel-klassen, plus een bijna fulltime GOK-juf die beide klassen bijstaat. Dat zorgt ervoor dat er bv. regelmatig in kleine groepjes kan gelezen worden. De groepjes worden samengesteld volgens het leesniveau van de kindjes en ik kan u verzekeren dat het niet zo is dat de Nederlandstaligen allemaal in het “hoogste” groepje zitten. Hetzelfde geldt voor groepswerk rekenen, WO, … Die extra GOK-uren zorgen ervoor dat ook onze Vlaamse kindjes die bv. dyslexie hebben hier beter kunnen opgevangen worden dan in witte, Vlaamse dorpsschooltjes met 1 juf voor 30 of meer kindjes (ik ken genoeg voorbeelden).

    Mijn kinderen kunnen gelukkig goed mee. Mijn dochter is beter in taal, mijn zoon in rekenen (zijn anderstalige vriendjes hebben vaak betere punten voor taal). Er zijn 2 vriendjes van hen die al eens een schooljaar hebben overgeslagen, omdat ze voorop waren. Dat staat los van deze discussie.

    Tenslotte, een school is meer dan rekenen en schrijven. Ik hoop dat mijn kinderen opgroeien tot mensen met een open geest, die mensen beoordelen op wie ze zijn en wat ze doen niet op de school waar ze geweest zijn of domme vooroordelen. Ik denk dat dit beter lukt in onze school dan in SJB.

  • bruxelloise/brusseles

    Mensen toch, wat zijn de flamouchen toch weer bang om voor racist versleten te worden. Misschien moeten we dat eens afleren. Ik moet er altijd om lachen als mijn verse Franstalige studentjes jaar na jaar denken dat ze mij recht in mijn yuppenhart zullen raken als ze me uitschelden voor racist als ze een slechte test afgelegd hebben (mijn gasten zijn voor een kwart zwart, een kwart al dan niet Oost-Europees wit en de resterende helft zit daar verftestergewijs ergens tussenin; een gemiddelde Brusselse bende jong hip volk dus). Ik zeg dan doorgaans iets over diversiteit in de grote stad en dat je in een multiculturele samenleving mensen hun eigenheid moet respecteren, goesting of niet. Dat Nederlandstaligen racisten zijn, dat zwarten lui zijn en dat Marokkanen stelen. Dat is nu eenmaal zo.
    Zoals het welopgevoede Brusselaartjes betaamt, beginnen ze dan doorgaans een beetje te grinniken, terwijl ze weg aan het steken zijn dat ze misschien toch een beetje beschaamd zijn. Ik wou dat ik de gemiddelde flamouch ook eens zo naar zichzelf zou kunnen doen kijken. Ik word mottig van het gemiddelde cryptoracisme van de reacties hierboven. All different, all equal. Dat van dat different geldt ook voor flamouchen hoor vriendjes. Respect voor de thuiscultuur van een ander begint bij respect voor je eigen thuiscultuur. En in mijn geval hoort Nederlandstalig zijn daar ook bij.

    Dit gezegd zijnde, doe mij maar een ‘echte’ Nederlandstalige school voor mijn kinderen. Als ik die niet vind, en die kans is blijkbaar zeer reëel, dan zal het de Rand of een ‘goeie’ Franstalige school worden (volgens de definitie van Malte dus: met een dominantie van middenklassekindertjes; noem mij maar een elitair strekenwijf dat overloopt van de vooroordelen, ik wil gewoon geen schoolmoeë kinderen en mama weet af en toe wel eens hoe ze haar kroost dient aan te pakken; die van mij hebben input nodig en ik denk niet dat de plaatselijke juf -waar ik overigens een grenzeloos respect voor heb, en geloof me, ik weet waarom- zich zal bezighouden met astronomielessen voor mijn apen. Die mensen hebben in de praktijk wel iets anders aan hun hoofd).

    @Sylvie: blij dat je dochter op SJB is binnengeraakt, ik hoop binnen een paar jaar voor ons van hetzelfde…

    @Huug: ik denk dat je voor Lebensborn Brüssel misschien beter in bepaalde Brusselse buurten gaat kijken dan in pakweg SJB. En om voorspelbaar commentaar voor te zijn: ja, ik woon daar zelf; verliefd geworden op deze buurt toen ik een jaar of dertien was. Vraag me soms niet waarom.

    @Malte: ik begrijp je reactie en vind ze voor een groot deel behoorlijk constructief, maar toch een bedenking: voor een expat zijn de dingen anders. De kans zit er nog steeds in dat wij zelf vertrekken, en dan zullen de kids de taal van hun ‘nieuwe’ land spreken, dat is een keuze die je in dat geval maakt. Ik ben evenwel in België opgegroeid en heb in mijn eigen (hoofd!)stad blijkbaar niet het recht mijn kinderen in een echte Nederlandstalige school in te schrijven; wat men mij in Brussel doorgaans biedt is een veredeld taalbadklasje voor nieuwkomers en anderstaligen. Tof voor de nieuwkomertjes en anderstaligen, maar dit is gewoon fout. Eigenlijk vind ik dat de Vlaamse Gemeenschap beter een beetje fair zou zijn en het onderwijs in het Frans zou organiseren. Het zou in elk geval minder hypocriet zijn. Haha, knuppel in het hoenderhok. Liever eloquent Franstalige kinderen dan gesukkel in het Nederlands.

    Nog even melden trouwens dat het niveau van het Nederlands van jonge Franstaligen die Brussels Nederlandstalig onderwijs gevolgd hebben, doorgaans erbarmelijk is. Dat heb ik niet van horen zeggen, beste Carine, dat zie ik elke dag bij een deel van de jongvolwassenen waar ik mee werk. Gehakkel en gezweet van een negentienjarige is niet meer schattig zoals dat het bij een jochie van negen is, geloof me vrij.
    Gisteren in de Colruyt trouwens: kleine telt trots maar aarzelend tot tien in het Nederlands tegen mama, er is zowaar hier en daar een onvervalst Brabants klankje te horen. Schattig, ware het niet dat de kleine in kwestie een jaar of tien was. Dat is de leeftijd waarop je achterwaarts van tweehonderd naar nul probeert te tellen als je je verveelt in de Colruyt.
    Ik denk niet dat ik het mijn kinderen ga aandoen, het Nederlandstalig onderwijs in Brussel. Behalve als er meer witte of middenklasse-scholen komen (en mijn kinderen daar binnen mogen). Noem dat rustig racisme/elitarisme, ik zou het eerder vakkennis en ervaring noemen. En oog voor de noden van alle kinderen, niet enkel van die van de ‘zwakkere’ kinderen. Again: all different, all equal. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn.
    Ik vind heel deze situatie schandelijk, maar daar schiet ik in de praktijk niets mee op. Kinderen wachten niet met opgroeien.

    En iemand mag mij trouwens eens uitleggen hoe je dat denkt te zullen doen, kinderen opvoeden in Brussel en hun oogjes gesloten houden voor diversiteit (ok, behalve als je in mijn buurt woont en iets beter ingebed bent in de huidige monocultuur alhier). Als dat is wat je denkt, dat SJB-kindertjes zo bij de Hitlerjugend kunnen (om maar in de gebruikelijke sfeer te blijven), dan moet je misschien dringend zelf eens je ogen leren opendoen.

  • pogonus

    Het lijkt mij logisch dat onderwijs, waarbij kinderen die de voertaal goed beheersen, samenzitten met kinderen die deze taal amper begrijpen, niet efficiënt kan zijn. Zou het geen goed idee zijn om anderstalige kinderen eerst (desnoods verplicht) een jaar intensieve taaltraining aan te bieden en hen zo beter te wapenen om het reguliere Nederlandstalige (óf desgevallend Franstalige) onderwijs zonder frustraties aan te kunnen? Gewoon kwestie van het probleem rechtstreeks aan te pakken en die hele polemiek rond diversiteit als oorzaak van ellende wat te ontzenuwen. Maar da’s eigenlijk een vraag aan de politieke beluitmakers.

  • Misschien wordt het tijd om de volgende zaken eens nuchter te overwegen:

    – De hele campeerproblematiek duidt op duidelijke vraag naar homogenere Vlaamse scholen. De vraag is of dat nu zò ‘fout’ is? De Nederlanders kunnen hun kinderen hier ook naar de Julianaschool sturen. Wat is het verschil eigenlijk? Waarom wordt deze behoefte staalhard genegeerd?

    – Wie in sommige buurten van Brussel woont heeft in principe geen probleem met diversiteit. Er zijn echter ook nog andere behoeftes die belangrijk zijn, zoals bv. een ondersteunend netwerk tussen mensen die elkaar verstaan. Niet iedereen heeft dat nodig, maar realistisch gezien is het ontbreken van dit laatste op schoolniveau zeker een belangrijke motivatie tot stadsvlucht bij ouders met jonge kinderen. Of omgekeerd gesteld: het vinden van een plezant netwerk van jonge ouders rond één van de populaire scholen is een reden om hier te blijven….

    – Capaciteitsuitbreiding van een scholengemeenschap die nu slechts 9,5% Nederlandstalige kleuters ontvangt gaat precies de tegenovergestelde richting in. Zie studie hieronder.

    – Wanneer dan blijkt dat door de laatste inschrijvingsperikelen in sommige buurten 100% Nederlandstalige gezinnen hun kind nog niet eens kunnen inschrijven in de buurtschool, is er iets grondig fout. Iets met een slinger die te ver doorgeslagen is.

    – Waarvoor dient een school? Voor onderwijs of om aan de maakbaarheid van de samenleving te werken? De indruk leeft dat er hier met het onderwijs van kleine kinderen gespeeld wordt om aan samenlevingsproblemen te sleutelen. Eén en ander moet misschien terug eens in de juiste volgorde geplaatst worden.

    http://www.briobrussel.be/assets/onderzoeksprojecten/eindrapportcapaciteitbo.pdf

  • @Richard: Sorry, maar daar zit een kapitale denkfout in. Met jouw argumentatie hebben mijn kinderen helemaal geen school meer in Brussel. Wat voor de nederlandtalige scholen geldt, geldt evenzo voor de franstalige scholen. Na jouw plan zijn dan de nederlandstalige scholen voor autochtone Vlamingen en de franstalige scholen voor autochtone franstalige Belgen en voor ons allochtonen is er niks meer. En dat terwijl wij jullie scholen meebetalen – en wat nog?!

    We wonen hier en we betalen hier belastingen en we hebben godverdomme het recht op gelijke voet behandeld te worden dan de “autochtone” inwoners. En als jij naar Duitsland verhuisd, kunnen jouw kinderen daar ook gratis onderwijs volgen (tenminste vanaf 6 jaar, zoals voor de inheemsen).

    Veel mensen hebben voor hun kinderen geen plaats gevonden in de Brusselse scholen, dus moeten er meer plaatsen bij. Voor iedereen.

    Iedereen staat het natuurlijk vrij, niet gesubsidieerde privé-scholen te openen, die kunnen hun eigen regels toepassen. Maar in de praktijk is dat natuurlijk enkel iets voor de rijken. In de Duitse School in Wezembeek-Oppem betaal je bijvoorbeeld 1500 euro inschrijvingsgeld plus maandelijks 750 tot 850 euro…

    En wat zou de opdracht van de school dan zijn, als ze niet ertoe mag dienen, kinderen op de samenleving voortebereiden? Dat is toch de definitie van “school”?

  • peter V

    volledig eens met Richard !
    – je wordt met schuldgevoelens overladen als je als ouder bewust voor een school kiest. Dat lijkt me net de ouderlijke plicht.
    – en het gaat in Brussel niet zozeer om witte of zwarte scholen, maar over een minimale aanwezigheid van Nederlandstaligen in een Nederlandstalige school. En dat is veel belangrijker voor zowel de Nederlandstaligen als anderstaligen. Mijn kinderen gaan naar een zogenaamd witte school. Omdat het de enige NL school in de buurt is. Maar die witte school is wel voor 95% bevolkt door Franstalige kinderen. Direct gevolg is dat de school alle energie moet stoppen in taalondersteuning van Franstalige carrièreplanners. En dat de NLtalige kinderen sociaal geïsoleerd zitten als ze maar met 1 of 2 NL in de klas zitten. (de wreedheid van kinderen is groot : geen verjaardagsfeestjes, geen andere buitenschoolse activiteiten, door de leerkrachten in bescherming genomen moeten worden…)
    – wat die maakbaarheid van de samenleving betreft : de Vlaamse gemeenschap doet al meer dan genoeg inspanningen om anderstaligen op te vangen. Mocht de Franse gemeenschap naar verhouding dezelfde inspanningen leveren, dan bestond er geen capaciteitsprobleem. De noodoproepen van ouders zijn er niet op gericht om anderstaligen buiten te houden, maar gewoon om toegang te krijgen tot een Nederlandstalige school, zij het in de buurt, zij het met een profiel naar keuze.
    – en wat in deze hele problematiek helemaal niet meer aan bod komt is het criterium van kwaliteit. Er word enkel nog met aantallen, percentages, rangordes en volg/wachtlijsten gewerkt.
    Niemand maalt nog om het niveau dat gehaald wordt. Ik weet wel dat er rapporten zijn die beweren dat het Brussels NL onderwijs zeer sterk is, maar als ouder van 3 kinderen in het lager onderwijs weet ik wel beter als ik vergelijk met familie in Vlaanderen. Ik merk ook dat mijn taalvaardige kinderen (homogeen NLtalig gezin), naar huis komen met typische Franstalige taalfouten en zinsconstructies.

    Onze Brusselse ministers hopen dat het NLonderwijs de tweetaligheid in Brussel zal versterken. Als dat het niveau van het NL is dat nagestreefd wordt, dan zijn die recente taalslippers van het gemeentebestuur van St-Gillis en Elsene zeer goed te begrijpen.

  • Malte,

    Niemand vraagt hier NL onderwijs exclusief voor NL-taligen. Er zal altijd ruimte blijven voor anderstaligen.

    Maar wat is in godsnaam de zin van Nederlandstalig onderwijs met 1 of 2 NL-kindje per klas waarvan de ouders dag in dag uit zitten te dubben of hun keuze wel de juiste was? Of waar de denkfout zit? 🙂 Zo ver staan we hier soms… en de malaise die daar rond hangt wordt schromelijk onderschat of om (evident) politieke redenen genegeerd.

  • @Richard: Maar er zijn ook franstalige scholen met maar twee franstalige leerlingen in de klas! En het niveau in franse taal is ook vaak vrij laag. Als de nederlandstalige scholen het recht zouden krijgen, anderstaligen te weren, dan moeten de franstalige scholen dat ook krijgen. Waar wil je met de anderstaligen dan naartoe? Van waar komt de idee, dat het franstalige onderwijs alle problemen van deze stad zou moeten oplossen terwijl de nederlandstaligen niks ervoor zouden moeten doen?

    Het uitgangspunt voor een centraal inschrijvingsbeleid was, dat de bastionnen van discriminatie, die de zogezegd “goede” scholen vormden, moesten opengebroken worden, om kinderen van armere mensen ook de kans te geven, daar binnen te geraken en om ervoor te zorgen, dat meer scholen en meer kinderen ervan kunnen profiteren met kinderen van hoogopgeleide ouders in de klas te zitten, die vaak – zeker ook niet altijd… – meer interesse en enthusiasme voor het leren van t’huis meebrengen.

    Men lijkt dit jaar van het inschrijvingsbeleid een farce gemaakt te hebben. Maar het doel mag daardoor niet uit het oog gelaten worden.

    Natuurlijk is er malaise, natuurlijk zijn er problemen. In een stadsgewest met 40% van de inwoners aan de armoedegrens is dat ook niet verwonderlijk. Maar er zijn geen snelle oplossingen.

    Ik zie werkelijk niet, waarom u bvb. de enige nederlandstalige klasgenote van mijn grotere dochter een probleem wilt aanpraten. Twee derde van de klas zaten zamen in de kribbe en zamen in de kleuterschool. Het taalniveau is behoorliljk hoog, de meester is tof, de school is tof, waarom moet u problemen in bepaalde scholen extrapoleren naar andere scholen? Dat men beter van de goedwerkende scholen gaat leren!

    Het gaat om middelen, het gaat om de juiste instelling bij alle betrokkenen, om ideen en om fantasie. En we proberen het alle samen nog beter te krijgen.

  • peter V

    Telkens weer zie ik onredelijke en onware argumenten opduiken in deze discussie.
    Sorry Malte : tot nu toe las ik in je bijdragen altijd een genuanceerd standpunt dat, hoewel ik het daarom niet altijd met je eens was, toch een goed argument in de discussie bracht.
    Maar nu ben je toch ook de situatie een beetje gekleurd aan het bekijken en leg je standpunten in de mond van anderen :
    Je schrijft : “Als de nederlandstalige scholen het recht zouden krijgen, anderstaligen te weren, dan moeten de franstalige scholen dat ook krijgen.” Niemand komt hier op om anderstaligen te weigeren. De realiteit is dat Nederlandstaligen geweigerd worden in Nederlandstalige scholen.
    Verder stel je : “Waar wil je met de anderstaligen dan naartoe? Van waar komt de idee, dat het franstalige onderwijs alle problemen van deze stad zou moeten oplossen terwijl de nederlandstaligen niks ervoor zouden moeten doen?”
    Ook hier is de realiteit anders : De Vlaamse gemeenschap hanteert de Brussel-norm, waarbij ze middelen voorziet om 30% van de Brusselse bevolking te bedienen, hoewel de reële omvang van de Vlaamse gemeenschap in Brussel slechts 10 % is. (volgens sommigen en volgens de verkiezingsuitslagen nog minder). Dus het is uiterste onrechtvaardig om te doen alsof de Vlaamse Gemeenschap zijn verantwoordelijkheid niet neemt.
    Ik vind het bijzonder onrechtvaardig dat de Nederlandstaligen, de Vlamingen, steeds een wereldvreemde, egoïstische en xenofobe houding aangemeten worden. En dat Nederlandstaligen die hun kind naar een Nederlandstalige school willen laten gaan elitair en racistisch zouden zijn.
    De beeldvorming door de media en de politici helpt ook al niet.
    Herinner u de recente berichten dat er in Brussel slechts 3 scholen zouden zijn die weigeringen moesten geven ? (je weet wel die elitaire 3). Wel uit eigen ervaring ken ik al 2 scholen die niet in dat rijtje staan en die ook weigeringen hebben.

  • Malte, ik ben blij dat het bij u daar heel goed gaat, maar als je uw ogen open doet, zou je toch moeten zien dat je nu in uw kano aan het peddelen bent tegen een tsunami van ouders met kampeergerief die iets anders zoeken dan een klasje vol anderstaligen…

    Als de Vlaamse Gemeenschap door verdere capaciteitsuitbreiding en demografische aangroei van anderstaligen nog verder verwatert tot het Vlaams bestanddeel in deze “Gemeenschap” nog evenveel voorstelt als de werkende bestanddelen in een homeopatische verdunning, dan komt er zeker ruimte voor radicale privé-initiatieven zoals de Duitse school met bijhorend prijskaartje. (voor zover die ruimte er nu al niet is…)

    De grote principes gaan het hier niet meer redden, een pragmatisch antwoord zal nodig zijn.

  • @Peter: Ik doe niet “alsof de Vlaamse Gemeenschap zijn verantwoordelijkheid niet neemt”, ik wil dat ze dat verder doet, terwijl er anderen daarmee willen stoppen.
    Ik meet “DE Nederlandstaligen, DE Vlamingen”, geen “wereldvreemde, egoïstische en xenofobe houding” aan, het is de artikel hier helemaal boven die xenofoob argumentiert. Tegen de argumenten van een iemand te argumenteren heet niet tegen DE Nederlandstaligen of Vlamingen te zijn. Waarom zou ik trouwens dan mijn kinderen in het nederlands school laten lopen?

  • Kristof Vanbecelaere

    Ja, er zijn eigenaardige onverklaarbare dingen gebeurd bij de inschrijvingsprocedure die voor de gedupeerde ouders moeten opgelost worden en in de toekomst moeten vermeden worden.

    Ja, je hebt een minimum aantal Nederlandstaligen in een klas nodig (en onze unescoschool biedt nog een van de betere verhoudingen). Maar dit is een neerwaartse spiraal. Telkens een Nederlandstalige wegtrekt, wordt de ondergrens van een andere ouder bereikt.

    Ja, ook wij zijn tegen verwatering. Maar dat is wat witte Nederlandstalige concentratiescholen in de hand werken.

    Ja, ook wij twijfelen wel eens. Je moet alert blijven. De directie erop aanspreken wanneer nodig. Je kinderen in de gaten houden om mogelijke fouten vast te stellen.

    Schuldgevoelens? Sommigen hier schijnen ons een schuldgevoel aan te praten alsof we onze kinderen tekort zouden doen of hun toekomst in gevaar brengen. Of omdat we niet tegen spreidingsregels pleiten.

    Ik geloof niet dat mijn kinderen een achterstand hebben met lezen, spreken en schrijven omdat de Nederlandstaligen in hun klas een minderheid zijn. Maar dat wordt wel door de auteur geponeerd als ware het onvermijdelijk.

    Sommigen (zoals de auteur?) lijken bijna te pleiten voor een soort apartheidsonderwijs met klassen waar alleen Nederlandstaligen in ondergebracht mogen worden. En misschien (of ook dat niet?) kunnen we dan nog wat klasjes financieren om niet-Nederlandstaligen onderwijs te bieden. Is dat dan hoe het onderwijs in Brussel moet georganiseerd worden?

    Dient het onderwijs om de maatschappij te maken? Ik mag het hopen. Anders ziet het er voor Brussel (en niet alleen voor het onderwijs) wel heel slecht uit.

  • peter V

    Ik moet telkens weer lezen dat de verwatering van het aantal Nederlandstaligen in het Nederlandstalig onderwijs geen enkel probleem vormt. Bovendien vindt “onze” overheid dat kinderen op langere afstand vervoeren om een school te vinden geen enkel bezwaar is.

    Bij deze zal ik deze goede adviezen volgen en de verwatering met daden ondersteunen.
    Vanaf volgend schooljaar gaan mijn 3 kinderen niet meer naar school in Brussel. Mocht de afstand een te groot bezwaar zijn, dan zijn we bereid om te verhuizen. Jammer want we hebben zeer bewust voor Brussel gekozen. We wisten dat het niet evident is om in Brussel kinderen te laten opgroeien. Maar dat een basisrecht als onderwijs nu net door een (n)onbeleid wordt bemoeilijkt hadden we niet kunnen voorzien.

    Ik begrijp niet dat het GOKdecreet na 6 jaar nog steeds niet geëvalueerd wordt. Het moet nu toch wel duidelijk zijn dat de oorspronkelijke bedoeling ervan niet gehaald wordt. In Brussel is het effect averechts. Witte scholen zijn nog witter geworden, zwarte nog zwarter.

    De school van mijn kinderen is sinds de invoering van het GOKdecreet sterk veranderd. Voordien voerde de directie een eigen inschrijvingsbeleid waarbij er voor een mix gezorgd werd zodat ongeveer 40% van de kinderen in iedere klas een NLtalige achtergrond hadden. Het was een veelkleurige school met veel nationaliteiten.
    Sinds het GOKdecreet (nomen est omen) is het een echte loterij geworden, waarbij NIEMAND sturend optreedt. Er is dus GEEN ENKEL kwalitatief criterium en het resultaat is dat vooral in de jongste jaren de klassen volledig wit kleuren, voornamelijk door autochtone Franstaligen. In de klas van onze jongste blijft hij over met nog 1 andere Nederlandstalige. Vanaf september zal die dus alleen overblijven. Deze numerieke shift resulteert in toestanden die voorheen ondenkbaar waren. Alle middelen gaan naar de ondersteuning van de anderstaligen. Nederlands als voertaal krijgt het zwaar te verduren. Communicatie met ouders gebeurt meer en meer in het Frans. In de kleuterklassen worden algemene mededelingen naar de kleuters ook in het Frans gedaan. En individueel sowieso in het Frans. Vergaderingen van de oudervereniging zijn een farce waar pro forma een kwakkelnederlands gesproken wordt. Onderlinge communicatie onder de ouders is in het Frans.
    In de praktijk is deze Nederlandstalige school op 6 jaar tijd een immersie school geworden geworden voor de Franstalige gemeenschap, gefinancierd door de Vlaamse gemeenschap. Verklaringen op eer en engagementsverbintenissen (schoolreglement) zijn dode letter.

    Waarom kan dit GOKdecreet niet bijgestuurd worden? Het lijkt een gouden kalf en het dogmatische gedachtengoed daarrond verhindert iedere kritische en open evaluatie.

  • Bart

    ‘Waar moeten de anderstaligen dan naartoe?’

    Europese scholen voor de meer gegoede zoals nu reeds gebeurd, 1 van de 2 talen grondig leren voor alle anderen. Ik bedoel no offense, maar ik zie genoeg 12 tot 18-jarigen in metro en tram die duidelijk noch Frans noch Nederlands ook maar enigzins machtig zijn, en het dus ook niet zullen worden als ze het dan nog niet zijn. Daarom ook niets tegen concentratiescholen voor hun: Maar dan met een bikkelhard, ‘sla die anderstaligheid er uit’ mentaliteit. Anders komen we er gewoon niet (meer).

  • Roos

    Die “3 elitaire scholen” in Brussel, welke zijn dat eigenlijk? Kan iemand me daarop antwoorden?

  • erik

    St. Jan Berchmans
    Maria Boodschap aka Maria Broodpap aka mabo
    en euh…. iemand nummer 3?

  • Pingback: Brusselblogt » Blog Archive » 2010: een terugblik()