Ik woon in een stad met 1000 politici
zonder regering
en protserige baronieën die huizen in
bombastische gemeentehuizen verkleed als kastelen
haar onafgebroken Zuidpaleizen
doodlopende metro’s en steps zonder remmen
en een Kerstmisfoor van Allerheiligen tot Pasen
met lauwe glühwein en glazuren daken
de onzichtbare beiaardieren en ondergelopen musea
platgelopen door horden Chinese flitselaars
die niet weten wat ze zien
met een koning van het volk in zijn paleizen
of kastelen en een tuin groter dan de kleinste gemeente
van het gewest maar dunner bevolkt
met haar jonge dealers en kinderen
als kanonnenvoer geofferd in de loopgraven
van de drugsoorlogen
met haar gouverneurs en excellenties
die spuwen op het rijke potentieel van
courageuze citoyens die creëren, scheppen,
wrochten in hun bouwvallige ateliers,
verenigingen en bedrijven
stad van afgebrande paleizen en verwoeste volkshuizen
met haar olierijke zoete smoutebollen
en onbetaalbaar smakelijke frieten
stad van zout naast de patatten
met haar afgebroken ononderbroken onderhandelingen
stad die ter plaatse trappelt maar nooit stilstaat
van een lege kas en volle buiken
van uitgestelde betalingen en beslissingen
van te veel en te weinig tijd
stad van duizend kleuren en talen
en haar tweetalig karakter n’est-ce pas
I am sorry, do you speak English ?
maar zonder stammentwisten of vilein racisme
en de Academie voor een uitgestorven taal…
(wordt vervolgd)
