de stad van de gemiste kansen
en toch van alle markten thuis
waar bastaards en ongecastreerde katten
huizen in straten met onherbergzame trottoirs
en kasseistenen als holle kiezen getrotseerd door
koppige pedaalridders en overmoedige rolstoelen
de vuilnisstad van het jaar
waar forenzen kittens en vuilzakken dumpen
want hier mag en kan alles, n’est-ce pas,
met een stadswoud van goud in de late herfst
en wilde reeën
met haar lente in het Josaphat
de stilte van de vroege ochtenden
op de Vlooienmarkt of de terrassen aan de Parvis
de sterke koffie bij Pardon of Dillens
stad met internationaal karakter nietwaar
en duizend betogingen en manifestaties
zie daar terroristen met wereldfaam net zoals
de artiesten die de wereld rond dansen en zingen
en haar eclatante opera met volle treinen vanuit Parijs
il se passe quelque chose à Bruxelles, vous savez
stad met monumenten voor pissende honden en vrouwtjes
een zeikend Manneke en negen bollen
ik woon in een stad van bobo’s, proleten en precairen
waar men in de vrieskou kampeert aan de boorden
van een verdwenen rivier
een stad met zwartwerkkastelen
en ministers die wit krassen op tombolalotjes
verpakt als kunstwerken
met een Kanal verzwonden in een rioolputje van Parijs
stad van stipte metro’s en trams
van middeleeuwse straatjes en brede boulevards
waar vannacht baby’s slapen naast de vuilnisbakken
(wordt vervolgd)
