Kleerkopers vind je er al lang niet meer. In de Rue du Fripiers, oftewel de Kleerkopersstraat. Het is een korte straat. En waarschijnlijk één van de drukste straten van Brussel.
Amper 200 meter lang is deze verbinding tussen het Muntplein en de Beurs wat verder op. Ze leeft 24 uur op 24 en heeft zelfs een “Drug Opera”. Die is een heus monument in de stad en trekt jaarlijks duizenden toeristen aan die er een selfie nemen. Het is het uithangbord van de straat, heeft een eigen touch en is aan te raden op een winterse avond voor een typische brasserie hap. Best gezellig. Niets aan te merken op deze zaak.
Dat is dan ook ongeveer het enige positieve in die straat van amper 200 meter lang. De laatste jaren moet je al ziende blind zijn om niet te merken dat deze straat ziek is. Ze typeert de evolutie van deze stad de laatste jaren. Een beetje boekhouder, laat staan fiscalist, ziet dat er meerdere winkels opdoken die telefoonhoesjes verkopen. De duurste huur in de stad kunnen die zomaar ophoesten zonder klanten en met muren vol telefoonhoesjes. Met een “uitkijkpost” voor de deur. En af en toe (in de ochtend) een Albanese Maserati.
Er zijn nu ook al twee vestigingen van “fake chocolade” die allesbehalve “artisanaal” gemaakt is. Een keten die in twee jaar tijd om en bij de 15 zaken opende in de straten rond de Grote Markt, steevast met een meewarig kijkende studente in de winkel die zich steendood verveelt, want geen klanten. Wel dure panden, geen chocolade die naam waard, geen klanten.
En dan hebben we het nog niet gehad over kebab, mini-superette’s, nagelstudio’s (laat staan de Centrumgalerij, 100% nagelstudio, gelinkt aan mensenhandel en andere illegale zaken), nachtwinkels en Vape’s allerhande.
15 zaken op 200 meter die ik als leek graag fiscaal doorgelicht zou zien. 1 zaak die leeg staat (een voormalige juwelier die zag hoe laat het was). 35 handelspanden in zijn totaliteit. Dat maakt 43% van de zaken het doorlichten waard.
Het zou de aantrekkelijkheid van de stad, het gewest ten goede komen, als wie die definitief terug aanbieden aan bonafide handelaren. Bij voorkeur kleine, lokale zelfstandigen en geen
zoveelste hamburgerketen.
(bron screenshot: BRUZZ)
Nu de begrotingsgesprekken eraan komen, heb ik nog een tip. Schrijf een tender uit voor een private auditor om alle, maar dan ook alle, BTW-nummers in het gewest door te lichten.
Die kunnen dat snel, hebben de middelen en de kennis. Wedden dat de (federale) begrotingsput al goed gevuld kan worden met de (fiscale) boetes en verbeurdverklaringen?
Die 10 miljoen euro die procureur Moinil vraagt, peanuts als je het mij vraagt.
