Gideon Boie, architect, schrijver en activist, is niet meer. Hij stierf op 51-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Zijn laatste boek, The Activist City, samen met Lieven De Cauter, verscheen net voor zijn dood.
Boie zal herinnerd worden voor zijn kritische opiniestukken over stadsontwikkeling (BrusselBlogt mocht er eentje overnemen: ‘De hoofdstad is geen shoppingmall’), zijn roeping als gepassioneerde docent aan de KU Leuven en zijn onvermoeibare inzet voor een leefbaar Brussel. Zo was hij in Schaarbeek een van de drijvende krachten achter 1030/0 en Heroes for Zero, actiegroepen rond verkeersveiligheid. Evengoed spande hij zich in voor het behoud van de houten banken in het Noordstation of nam hij het op voor Free 54, jongeren die strijd voerden tegen de uitverkoop van de publieke ruimte op Sint-Katelijne.
Op de sociale media nemen metgezellen en geestverwanten afscheid van Boie. Enkele langere citaten:
Pieter Fannes (1030/0 en Heroes for Zero)
Elke actiegroep zou een Gideon moeten hebben: iemand die naar binnen toe nooit aarzelt om te herhalen dat het ambitieuzer mag, terwijl hij je naar buiten toe door dik en dun verdedigt. Zijn onverbloemde eerlijkheid hield iedereen wakker.
Gideon verwachtte niet veel van de politiek. Hij bleef herhalen dat echte verandering voortkomt uit actie op straat, en dat politici uiteindelijk alleen volgen waar de burger hen heen leidt. Van die acties op straat kon hij intens genieten. Je zag hem op zijn meest ontspannen wanneer hij met verf en penseel de publieke ruimte aan het heroveren was, terwijl hij in zijn hoofd al de column componeerde die daaruit zou voortkomen.
Meerdere realisaties van 1030/0 dragen zijn stempel: de autovrije Van Vollenhovenlaan, de autoluwe Azaleawijk en de fietsroute langs de Lambermontlaan, die momenteel wordt afgewerkt. Zijn activisme heeft stenen verlegd, en zijn boeken zullen dat nog jaren blijven doen.
Annekatrien Verdickt (Filter Café Filtré Atelier)
Mijn vriend Gideon is overleden. Hij was de scherpzinnige schrijver achter de meest verhelderende teksten over Filter Café Filtré Atelier, waarin hij vaak beter dan wijzelf wist te verwoorden wat we eigenlijk probeerden te doen.
We deelden de overtuiging dat de straat een sleutelruimte is in de transitie naar een leefbaardere, gezondere en inclusievere stad. ‘Save the city, open the street’ was een van zijn zinnen die onze missie perfect weergeeft. Of, poëtischer: ‘De ambitie ligt in culturele uitwisseling en collectief droomwerk.’
Toen hij ziek werd, werd mij gevraagd om tijdelijk zijn cursus Architectuur en Activisme over te nemen. Uiteindelijk hebben we de cursus samen kunnen afronden. Het was een eer om die ervaring met hem te delen, en mijn respect voor hem – dat al diep was – is alleen maar sterker geworden.
Hij was een prachtig mens en ik zal hem enorm missen.
Isabelle Benoit (KU Leuven, Faculteit Architectuur Brussel)
Hoeveel keer heb ik op de oude statige houten en nieuwe kille banken in het Noordstation de krant gelezen waarin je zo vaak een opiniestuk schreef en je kritische blik wierp op hoe publieke ruimtes moeten worden georganiseerd?
Je was een activist, iemand die studenten leerde kritisch na te denken over architectuur en de stad. Samen met Lieven De Cauter deed je dat met zoveel passie en enthousiasme. Je bracht warmte naar onze campus in Brussel. Studenten hielden van je lessen, van je engagement, maar vooral je menselijkheid.
We gaan je ontzettend missen in Brussel. Ook ik zal onze gesprekken missen over de studenten, de maatschappij, over Brussel, over de stad in al haar diversiteit. En jouw gedrevenheid… alhoewel je besefte dat je niet de hele wereld kon redden: ´ik wil wel maar ik kan niet overal mijn tijd aan besteden’, zei je soms met een zekere frustratie. Er is zoveel om de architectuur voor en van de mensen te maken.
Voor mij zullen de perrons en bankjes van Brussel-Noord altijd met jou verbonden blijven. Het is mijn bijna dagelijkse plek. En ik zal in stilte een gesprek met je voeren ´Gideon, wat denk jij hierover?´
