Aangezien ik royaal werd bedeeld met boekenbons van De Standaard Boekhandel betrad ik overmoedig de boekenwinkel aan de Anspach.
Waar staat de poëzie?, vraag ik aan de boekhandelaar. Ik zie hem denken: wat is poëzie alweer? Ach mijnheer, zegt hij, poëzie is als een veggieburger op een barbecue, je moet het in huis hebben maar niemand vraagt ernaar.
Dat treft, zeg ik, ik ben vegetariër en lees poëzie. Hij fronst de wenkbrauwen. Kom, zeg ik troostend, we zullen samen zoeken.
Ik herken meteen de gedichtenbundels, hij komt dralend naast mij staan. Nu enkel nog de veggie vinden. Hij volgt gedwee maar toch opgewekter.
Wonderlijk, hoe de wereld van een mens zich in een oogwenk helemaal verbreedt.
kommaarlangsachter.blogspot.com
