Het kind rijdt op een step. Een gewone step, zo één die je bijna niet meer ziet in het straatbeeld, één die aangedreven wordt door de kracht van het been. Zijn benen zijn nog niet heel krachtig, waardoor hij slechts beperkte voorsprong heeft op moeder en zus, te voet.
Een elektrische stepper, komend uit de andere richting, roept luid ATTENTION maar maait de jongen, sneller dan zijn eigen voorzienigheid, omver. De jongen beschrijft in de lucht een halve draai en belandt, door zijn jeugdigheid en soepelheid allicht, hoe kan het anders verklaard worden, rechtop en weerom op de wieltjes, met zijn gezicht in de richting waaruit hij kwam, waar hij moeder en zus ziet aanlopen met, misschien voor het eerst, een levendige illustratie van het woord verbouwereerd op hun gezicht. Maar ontegensprekelijk op twee wielen en rechtopstaand. Deze jongen verdient een staande ovatie.
