BrusselBlogtAnn is welja, klein van stuk en kort van stof. Je ziet haar wel eens op de fiets doorheen Brussel. Ze kwam na vijf jaar studie in Leuven in 1999 in Brussel terecht voor een postgraduaat journalistiek, en bleef er acht jaar hangen. Momenteel woont ze net buiten Brussel, achter het Erasmusziekenhuis, waar ze tomaten kweekt en droomt van een eenzelvige ezel. Ann werkt als ambtenaar in de hoofdstad en verblijdt ons met kleine observaties in kort bestek.
Ik hoorde twee meisjes praten, zo mooi, zo vloeiend, zo klankvol en beeldrijk, dat ik het gesprek wel kon volgen maar tevens besefte het zelf nooit op die manier gezegd te krijgen. Ze spraken hun moedertaal, Engels. Niet het Engels van de Europese vergadering waar in elke tussenkomst een deeltje verloren gaat omdat de spreker […]
Je voelt aan het rusteloos ritselen van de jeugd en van de blaadjes dat de zomer kantelt en dat dit de week van Boterhammen in het Park moet zijn. Of zou moeten zijn, want dit jaar is er geen. Oh, mijn eerste Boterham at ik in 1994, met mijn eerste liefje. Wie er optrad, misschien […]
Het kind rijdt op een step. Een gewone step, zo één die je bijna niet meer ziet in het straatbeeld, één die aangedreven wordt door de kracht van het been. Zijn benen zijn nog niet heel krachtig, waardoor hij slechts beperkte voorsprong heeft op moeder en zus, te voet. Een elektrische stepper, komend uit de […]
Jonge vrouw in metro. Haren, nagels, wimpers volgens de laatste mode gekleurd, gelakt, gekruld. Ze heeft net een grill gekocht en iets in Primark, ze is op weg naar huis. Ze videobelt in een taal die wij niet begrijpen. De persoon aan de andere kant van de lijn, aan de andere kant van de wereld […]